โทษทีครับเพื่อนๆ หายไปไม่กี่วันก็ทวงถามกันเข้ามาแล้ว ว่าหายบ่อยเหลือเกิน แหะๆ หนุ่มที่ใช้ชีวิตแบบตัวคนเดียว ขาลุยอย่างผมก็งี้แหละครับ ธุระปะปังเยอะ อะไรๆก็อยากทำเองไปเสียหมดครับ แต่รู้สึกดีแฮะ

เอนทรี่ก่อนรู้สึกว่าพึ่งเขียนไปเมื่อไม่กี่วันก่อน เผลอแป๊บเดียวจะครึ่งเดือนแล้ว เวลาเนี่ยเดินเร็วซะเหลือเกินนะครับ อายุก็มากขึ้นทุกวัน ปลายเดือนหน้าเนี่ยก็บวกขึ้นอีกขวบล่ะ แต่เนี่ยไม่ใช่ประเด็น…

ประเด็นมันอยู่ที่การ “ใช้ชีวิตให้คุ้ม” ครับ หนึ่งในคติ ที่ผมยึดเอามาใช้ ไม่เลียนแบบ ไม่ยึดติด ไม่สนคนอื่น คิดบวก มองโลกในแง่ดี ลดการมองสิ่งเร้า ลดการหาเหาใส่หัวให้น้อยลง ลดเวลาช่วยชาวบ้าน ขยายเวลาช่วยตัวเองซะบ้าง ชีวิตจะได้มีความสุข เนี่ยแหละถึงใช่ ในแบบฉบับของผม

ถ้าคิดว่าผู้คนรอบข้าง เป็นเพียงสิ่งแวดล้อมนึง ก็แค่สมการหนึ่งในคณิตศาสตร์แคลคูรัส ก็แค่มวลๆหนึ่ง ที่มีแรงโน้มถ่วง สาวๆก็เหมือนดอกไม้ หนุ่มๆก็เหมือนป่าไม้(เดียวกัน) ก็แค่ผงธุลีชิ้นหนึ่งในจักรวาล (ว่าไปนั่น) อะไรเล่าจะสำคัญเท่าตัวเราเอง ใช่ไหมครับ คุณแมงจีนูน

ถ้าคุณเชื่อในแมงจีนูน คุณจะรู้สึกตัวว่าตัวเอง หรือคนอื่นๆไม่ได้มีอะไรพิเศษ หล่อ รวย สวย เริด เชิด หยิ่ง ก็แค่ลักษณะทางกายภาพที่เตะถีบได้ แค่นั้นเองครับ ไม่มีอะไรพิเศษ อย่าบอกอีกล่ะ ว่าคุณหัวแข็ง ไม่ยอมเชื่อในคำพูดของผม ข้อนี้ผมแนะนำให้คุณเอาหัวไปโขกเหลี่ยมเสาลองดู ถ้าไม่แตก นั่นแหละแข็งจริง เหอะๆ

เงิน เงิน เงิน ทุกคนพยายามเรียกหามันมาใช้ มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ อยากได้นั่น อยากได้นี่ โอ๊ย โอ๊ย ความอยากคือตัณหา กริยาที่ส่อแววโลภ หรือว่านี่มันคือ เนี่ยแหละถึงใช่? ของคุณ

ทางที่ดีที่สุดคือ ความสุขในแบบของตัวเอง ใช้ชีวิตครับ ใช้มัน ใช้มัน

เพื่อนๆเคยเรียนซ้ำชั้นกันบ้างหรือเปล่าครับ สมัยเด็กๆตอนเรียนอยู่โรงเรียนบ้านผม ที่ค่อนข้างจะชนบท แต่ไม่ห่างไกลผู้คน ผมเคยเห็นเพื่อนรุ่นพี่ผม ที่หัวสมองไม่ค่อยจะดี เรียนเกือบจะได้ ซึ่งนั่นก็แปลว่าตก ต้องเรียนชั้นเดิมซ้ำอีกรอบ หรือเรียนเฉพาะบางวิชา เพื่อจะให้ผ่าน (ปัจจุบันคงไม่มีแล้ว)

วิชา ก.พ.อ. (การงานพื้นฐานอาชีพ) ที่ง่ายๆกลับทำไม่ได้ ในขณะที่ มานี มานะ ในวิชาภาษาไทย ก็ทำไม่ได้เช่นกัน นึกมาแล้วขำครับเพื่อนๆ แต่ก่อนคุณครูชอบให้ผมอ่านบทความ หรือแบบเรียนให้เพื่อนๆ จดกันเสมอๆ บางทีเราก็ได้สะกดคำอ่าน ให้เพื่อนๆได้อ่านตามกันอยู่เนืองๆ แต่เวลาผมสะกดคำนี้ทีไร เป็นต้องฮากันทุกที มันคือคำๆนี้ครับ “หีบ” เพื่อนๆลองสะกดดูสิครับ ขำตรงไหน เออ

เมื่อเวลาผ่านไป เด็กในวันนั้น เป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ อะไรๆก็เปลี่ยนไปเยอะ แยกแยะแทบไม่ถูก ลำดับขั้นเปลี่ยนแปลง และอดีตยังมีผลต่ออนาคต อ้าว… ออกทะเลมาไกล วกกลับไปก่อนครับ

ว่าไปว่ามา เรื่องมันกลับซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ตั้งใจเขียนให้งง และผมก็พยายามทำความเข้าใจกับตัวเอง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น นับหนึ่งถึงร้อยมันนับได้กี่วิธี

1. นับหนึ่งถึงร้อยด้วยภาษาคน (ไทย จีน ฝรั่ง ฯลฯ)

2. นับหนึ่งถึงร้อยด้วยระบบเลขฐาน (ฐานสอง ฐานแปด ฐานสิบหก)

3. นับหนึ่งถึงร้อยโดยใช้รหัสลับ (เห็นใช้รหัสลับกันดีในสงครามโลกทั้ง 2 ครั้ง)

และ

4. นับหนึ่งถึงร้อยด้วยคณิตศาสตร์ จากความสามารถด้านอนุกรม ที่แปรได้หลากหลาย ยากต่อการเข้าใจของมนุษย์

ทบทวนมาเยอะ แปลก ทะแม่ง แต่เอาเหอะ ผมพยายามแล้ว

หลังจากทีมพัฒนาเลื่อนกำหนดการปล่อย WordPress 2.8 มาได้สักพัก และหลังจากได้ปล่อยรุ่น Beta1-2 และ RC1 ออกมาได้ไม่กี่วัน พอมาถึงวันนี้ WordPress 2.8 ก็ได้ฤกษ์เปิดตัวสักที สำหรับรุ่นนี้ ใช้ชื่อรุ่นตามนักดนตรีที่ซื่อ Chet Baker จึงเป็นที่มาของ WordPress 2.8 Baker ที่เราเห็นๆกันอยู่ในวันนี้

ในเรื่องของการปรับปรุงพัฒนาไฮไลท์ก็ดังที่ผมเขียนไปแล้ว ในวันก่อนๆโน่น ตามอ่านได้ที่ WordPress 2.8 Highlights แต่เดี่ยวก่อน เพื่อนๆสามารถชมวิดีโอพรีวิวได้ที่ บล็อกของทีมพัฒนา ตามหัวข้อนี้ครับ 2.8 Release Jazzes Themes and Widgets

ส่วนตัวผมเองก็อัพเกรดไปเรียบร้อยแล้ว หลังจากทดลองรุ่น Beta และ RC มาได้สักพัก ไม่มีอะไรให้ต้องห่วง เพราะปลั๊กอินที่ผมใช้ใน WP 2.7 มันรองรับกันอย่างลงตัว…..

….แล้วเพื่อนๆล่ะครับอัพเกรดกันแล้วหรือยัง อย่ามัวแต่นั่งอ่านบล็อกผมจนเพลินล่ะ อิอิ

ดังที่ผมสัญญากับเพื่อนๆไว้ เมื่อหลายวันก่อนหน้านี้ ว่าจะเขียนเรื่องที่ได้เรื่องได้ราวเสียที และมันจะเป็นเรื่องอื่นไปเสียมิได้ นอกจาก WordPress ตามปณิธานเดิมของเราครับ

เรื่องมันเริ่มด้วยความยุ่งนิดๆครับ เพราะวันนี้มีโอเลี้ยงติดมือมาตั้งแต่บริษัท เล่นเอาเลอะมาเชียว กลับถึงห้อง ไม่ทันได้ทำไร เปิดคอมฯ ฟังเพลง บรรเลงบล็อกด้วยความมุ่งมั่นทันที เพราะตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนโน่นแล้ว แต่มีผลัดวันประกันพรุ่งอยู่ จนแล้วจนรอดก็ผลัดมาจนถึงวันนี้ แหะๆ

เรื่องราวของ WordPress 2.8 ที่ตัวเป็นๆยังไม่ได้ยลโฉม (เห็นแว๊บๆ ว่าทีมพัฒนาเลื่อนกำหนดไปเป็น 10 มิถุนายน ทั้งที่น่าจะคลอดตั้งแต่เดือนก่อน ก็เข้าใจครับ ข่าวที่ไม่ลือเห็นว่าจะรวบ WordPress Mu (WPMU) เข้ากับ WP รุ่นหลัก ซึ่งมันน่าจะง่ายต่อการปรับปรุงของทีมพัฒนา) แต่ตัวทดลองใช้ได้ปล่อยออกมาแล้ว 2 รุ่น คือ WordPress 2.8 Beta 1 กับ WordPress 2.8 Beta 2 ครับ ซึ่งตามจริงแล้ว ผมก็แอบปรับปรุงรุ่นไปเรียบร้อยแล้ว กล่าวคือ iDayBlog ลองปรับรุ่นเป็น WordPress 2.8 Beta 2 แล้ว โดยภาพรวมเพื่อนๆ หรือตัวกระผมเองก็แทบมองไม่ออก ว่ามีส่วนไหน เพิ่ม ลด หรือพัฒนาในเรื่องใดบ้าง

ผู้ใช้ที่ไม่ประสีประสาเรื่องโปรแกรมมิ่ง สมองนิ่ม หัวเถิก อย่างเราๆ ก็คงพยายามหาส่วนที่พัฒนาเพิ่มเติมขึ้นมากันอยู่เนืองๆ แต่…ช้าก่อน ไม่ต้องไปหาให้วุ่นกันครับเพื่อนๆ ผมเขียนและกลั่นออกมาแล้ว ไม่รู้จะครบสูตรหรือเปล่า หรือว่าจะตกคอเก้าอี้ตายไปเสียก่อน เหอะๆ

Read the rest of this entry …

ได้เวลากระชากตัวเองออกจากหลุมดำเสียที ดังที่โพสก่อนหน้านี้ กระโดดออกมาชิมลาง จับกระแสดูว่า การกับมาของบักเดย์ครั้งนี้ พอจะมีใครจดจำความหลังเมื่อครั้งก่อนกันได้ไหม และผมก็รู้สึกอบอ้าวในใจมากครับ ที่เพื่อนๆยังคอย และรอดูวันที่ผมจะกลับมาเขียนบล็อกอีกครั้ง แม้การเข้าบล็อกมาครั้งใด ก็เห็นแต่ข้อความเก่าๆ ที่เขียนขึ้นครั้งสุดท้ายเมื่อปลายปีที่แล้วโน่น โห่… เมื่อไหร่เอ็งจะอัพบล็อกเสียทีวะ เสียงด่าทอตามมาลับหลัง นั่นแหละจึงเป็นที่มาของการกลับมาเขียนบล็อกของผม หรือว่านั่นเป็นพันธกิจที่ผมต้องทำว่ะเนี่ย เห้อ…ไปไกลเลยตู

เพื่อนๆรุ่นแรกๆ เมื่อ 3 ปีก่อน ยังพอจำโลโก้ iDayBlog ตอนนั้นกันได้ไหมครับ แหะๆ ไม่อยากพูดมากไปดูเลยล่ะกัน เพราะรู้ว่าจำไม่ได้

โลโก้ ไอ้เดย์บล็อกรุ่นแรกๆ

มันออกประมาณนี้ Blog Guides & Blog Begins ไม่รู้คิดได้ยังไงในตอนนั้น มั่ว+เดา และเอามันส์ไว้ก่อน (มันส์ตรงไหนว่ะ)

แต่ดูทุกวันนี้สิครับ ศัพย์คำว่า Begins ถูกนำมาใช้กันมากมาย ตั้งแต่ Batman: Begins เรื่อยมาจนถึง Terminator Salvation ที่ใช้ข้อความโปรโมทอย่าง The End Begins มาเป็นคำล่อเป้า ชวนคิด ว่าจุดจบจะเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไร

หรือแม่แต่ Star Trek หนังแอคชั่นไซไฟ ล้ำอวกาศ ที่ปาเข้าไปภาคไหนไม่รู้แล้ว ก็ยังใช้ The Future Begins เลย แม่เจ้า อนาคตพึ่งเริ่มต้นใหม่หรือนี่

จะยังไงก็แล้วแต่ครับ ช่างหัวหนังปะไร ช่างหัวผมด้วยครับ อ้าว… วันนี้ The Day Begins และ Back to Basic ด้วยครับ เพราะงั้นเริ่มต้นเคยเป็นยังไง ต่อไปก็เป็นเช่นนั้น ยังพ่อแง่แม่งอน มุกก็ฝืดๆเหมือนเดิม

The Day Begins

ฝากรูปไว้ดูเล่นครับ (ถ่ายเมื่อต้นเดือนนี้ คงรู้ดีว่าที่ไหน) ลดขนาดรูปลงให้เล็กๆ จะได้มองหน้ากันไม่ชัด เผื่อวันไหนคอมฯเสีย เอาไปซ่อม จะได้ไม่รู้ว่าใครจ้ำบ๊ะกะใคร ห่วย!!! คุกนะนั่น

อีกวันสองวันเจอกันที่คุกครับพี่น้อง จบแบบคุก คุก นี่แหละตู (เสียงหัวเราะนะนั่น อย่าคิดเป็นอื่นไกล)

สวัสดีครับเพื่อนๆ ไม่ได้เขียนบล็อกมาตั้งนาน ผ่านพ้นมาครึ่งปีเห็นจะได้มั้งครับ ใครจดและจำพอนับให้ผมได้บ้าง แหะๆ โอ๊ย โอ๊ย ออกอาการไม่คุ้น ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน อย่างไรดี

ก่อนอื่นเลยก็ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆทุกคนนะครับ ที่คอยเป็นห่วง คอยไถ่ถาม สารทุกสุกดิบ กันเข้ามา ขอบคุณทุกๆคอมเม็นต์ ที่เฝ้าเรียกร้องให้นายเดย์โผล่ขี้หน้า มาเขียนบล็อกกะเขาสักที โอ๊ย ทำตัวเป็นนักร้องไปได้นะเรา เหอๆ

งานเลี้ยงย่อมมีสุรา เย้ย!!! งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา งานเขียนก็ย่อมมีวันโรยราได้เช่นกัน ปล่อยๆให้น้องๆรุ่นใหม่ได้เกิดกะเค้ามั่ง ผมคิดเช่นนี้มาตลอด ถึงแม้ตัวเองจะยังไม่เกิดและดับไปก่อนที่ไฟจะติดเสียอีก

แต่อย่าพึ่งตกอกต๊กกะใจไปครับเพื่อนๆ ผมเข้ามาเกริ่นๆไว้ ณ ที่นี้ ก็ใช่ว่าผมจะมาบอกลากันซะเมื่อไหร่เล่า ตราบใดที่แมลงวันยังตอมขี้อยู่ ตราบนั้นแหละ ผมจะไปขี้ให้แมลงวันมันตอม ห่วย!!! เป็นงั้นไป

ทุกวันนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไปเสียหมด เรื่องที่ผมพูดไว้เมื่อ 3 ปีก่อน พึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อน

ยังยิ้มได้

แน่นอนล่ะ ผมยังไม่โต หน้ายังเด็กอยู่ ผมยังทรงเดิมอยู่ ซึ่งยังเป็นเหมือนเมื่อ 3 ปีก่อนเช่นกัน ไม่เชื่อก็รอดูผมอีก 300 ปีสิ พนันกันมั๊ย ^ ^’

แวะมาเขียนให้เพื่อนๆหายคิดถึง ไม่มีสาร้งสาระไรหรอกครับ ใครยังคิดถึงกันอยู่ หรือเผลอแวะเข้ามาแบบไม่ตั้งใจ ก็ช่วยคอมเม็นต์เพื่อเป็นกำลังใจกันหน่อยครับ ตอนนี้เป็นพลพล (ยังยิ้มได้) จะได้รู้ว่าต่อไปจะกระโดดข้ามรุ่นเป็นน้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (ยิ้มเหงาๆ) ไปโน่นหรือย่างไร

แล้วผมจะมาเขียนเรื่อง ยาวๆ ใหญ่ๆ อีกครั้ง ตอนนี้สุขภาพทางจิตใจผมยังไม่แข็ง(แรง)เท่าไหร่ ขอบคุณเพื่อนๆอีกครั้งขอรับ ที่คอยตอม ห่วย… ^ ^’

หลังจากช่วงหลังๆติดๆดับๆ เข้าได้ที เข้าไม่ได้ที 3 วันดี 4 วันไข้ มาหลายวัน ผมเองก็ชักเซ็งนิดๆ เวลาตูมีอารมณ์ ดันเข้าบล็อกตัวเองไม่ได้ซะนี่ แหม๋!!! หลอกให้อยาก… แล้วจากไป

ว่าก็ว่านะครับ iDayBlog อยู่กับ Taradnet Blog Hosting มาจนครบขวบปีแล้วมั้ง ก็ดีนะ ที่ทางสปอนเซอร์ใจดี ได้เปิดพื้นที่ฟรีๆ ให้เราได้เขียนบล็อก แต่ช่วงหลังๆ ไอ้เราก็ไม่ได้เอาใจใส่ในตัวบล็อกสักเท่าไหร่ อยู่ๆไป ก็เกรงใจพี่เค้าเปล่า ชิ่งหนีเถิด… เย้ย

และถึงวันนี้นายเดย์ ก็เก็บผ้าเก็บผ่อน นำ iDayBlog ออกไปไว้ที่โฮสอื่นเรียบร้อยแล้ว โฮสอื่นที่ว่านั่นก็คือที่ Siamnow.net ครับ หวังว่าคงดีขึ้นนะ อย่าให้เสียแรงที่เขียนเชียร์

หลายวันมานี้ ที่ไม่ได้เขียน ไม่ใช่ว่าลอยไปกับกระทงจนไม่กลับมาแล้วนะครับ (เรื่องสุดท้าย เขียนเรื่องลอยกระทง) ก็ด้วยเหตุดังประการทั้งปวงด้านบนนั่นแหละ อีกทั้งปลุกปล้ำก็ของเล่นเก่า ไปขุดมาเล่าใหม่อย่าง ThaiBlogDirectory.com ก็ถือว่าค่อนข้างจะสมบูรณ์อีกครั้ง (แต่ไม่นานมันคงเละเหมือนเดิม ฮาๆ)

แวะมาแจ้งข่าวแค่นี้ ไปล่ะครับพี่น้อง อิอิ

สวัสดีครับ ช่วงสัปดาห์นี้อากาศเริ่มเย็นลงมากแล้วนะครับ สงสัยจะเริ่มเข้าสู่หน้าหนาวกันแล้ว หลังจากที่สัปดาห์ก่อนโน่น ฝนยังลงเม็ด พอให้ชาวนาอย่างพ่อ-แม่ผม เก็บเกี่ยวยากหน่อย ไอ้การเก็บเกี่ยวข้าว แล้วมีฝนตกเนี่ย มันมีปัญหาจริงๆ (ไม่ใช่ชาวนา เห็นทีจะไม่รู้)

พรุ่งนี้ก็ถึงวันลอยกระทงแล้วสินะครับ เพื่อนๆพี่น้อง คงหาที่เหมาะๆ เล็งหาที่เจ๋งๆ เพื่อจะพาแฟนสวยๆ หล่อๆ ไปลอยตุ๊บป่องกลางน้ำแล้วล่ะสิ (ไอ้ที่ว่าลอยตุ๊ปป่องนั่น หมายถึงลอยกระทงนะครับ) ส่วนตัวผมเอง ไม่รู้จะพาใครไปดี (หรือถ้ามี เรื่องอะไรผมจะบอกคุณ ฮาๆ) แฟนก็ช่างอยู่แสนไกล ปล่อยให้ใจมันลอยไปก็พอ อิอิ ซักจะหวานแล้วล่ะสิ

เอาล่ะๆ ก่อนที่มดจะขึ้นบล็อก เดี๋ยวโฟว์มาตามอีกแล้วจะยุ่ง เย้ย.. เรามาว่าเรื่องลอยกระทงกันต่อดีกว่า สถานที่ ที่ผมจะไปลอยกระทงปีนี้ มีอยู่หลายที่ด้วยกัน เอาที่ ที่คนอุดรฯเค้าชอบไปกันอ่ะแหละ เผื่อมีอาหารตาให้ดู ว่ากันตามลำดับเลยนะ

1. สวนสาธารณะหนองประจักษ์ สถานที่ตรงนี้ พี่น้องคงรู้กันดี ถึงแม้จะไม่ใช่คนในท้องที่ก็เถอะ เพราะมันเป็นสถานที่ ที่กลุ่มคนรักอุดร เล่นงานฝากตรงข้าม จนออกข่าวดังฉาวโฉ่ ซึ่งผ่านไปหยกๆ เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา (ไม่อยากไปการเมือง เดี๋ยวมีเคืองกันอีกล่ะยุ่งเลย) สำหรับหนองประจักษ์นี้ เป็นแหล่งลอยกระทงชั้นดี ที่มักมีหนุ่มๆสาวๆ ไปลอยกันเยอะ เพราะรอบข้าง มีที่เที่ยวต่อ หลังลอยกระทงเสร็จ ก็ไปเสียตังค์เที่ยวกันต่อ จากนั้นไปจบที่เสียตัว….. เย้ย

2. สวนสาธารณะหนองสิม นี่ก็เป็นอีกที่ ที่หนุ่มๆสาวๆ ผู้หลักผู้ใหญ่ พาครอบครัว ออกไปลอยกระทง ปล่อยโคมลอย แล้วหาอะไรกินนอกบ้านกัน บรรยากาศร่มรื่น เย็นสบาย ในเรื่องของพื้นที่ และสถานที่เที่ยวต่อนั้น อาจจะสู้หนองประจักษ์ไม่ได้ แต่ไอ้ความที่ร่มรื่น ผู้คนก็ถึงกับเยอะจนเกินไปนี่แหละ มันเป็นข้อได้เปรียบข้อหนึ่ง

3. สวนสาธารณะหนองบัว สถานที่แห่งนี้ อยู่ด้านหลังสถานีรถไฟ ติดกับศาลปู่ยาของอุดร ช่วงหัวค่ำจนถึงกลางคืน ผมก็มักจะไปนั่งเล่นอยู่บ่อยๆ มันเงียบดี แต่จะอันตรายตรงที่ มันเป็นสถานที่ ที่เปลี่ยวนี่แหละ คุณจะพาสาวไปคนเดียวไม่ได้ ต้องพากิ๊กคุณไปด้วย อิอิ ผมเองเคยไปตอนดึกๆคืนหนึ่ง มีคนลงจับปลาในหนองน้ำตอนกลางคืนด้วย หุหุ ทำไปได้ ไม่กลัวอะไร มาดึงขา หรอกเหรอ

สวนสาธาณะหนองบัว

4. สระอโนดะ ม.ราชภัฏอุดรธานี สถานที่แห่งนี้ ไม่ใช่ไฮไลท์ที่สำคัญสุดของงาน แต่ มันจะมีข้อดีตรงที่…. ตามปกตินั้น ม.ราชภัฏอุดรฯ จะจัดกิจกรรม วันงานลอยกระทงทุกปี มีประกวดนางนพมาศด้วยแหละ คนที่ลงชิงชัยกันก็คือนักศึกษาของมหาลัยอีกนั่นแหละครับ แล้วคิดดู ข้อดีมันคืออะไร บอกไว้ก่อนนะครับ สาวๆใน มหาลัย สวยไม่แพ้ชาติใดในโลก (เอ๊ะ คำๆนี้ คุ้นๆแฮะ)

สถานที่ ที่ผมนึกได้ในตอนนี้ ก็มีเพียงเท่านี้แหละครับ (วงแหวนรอบนอกเมืองก็พอมีที่ให้ลอยได้เหมือนกัน) อืม… ว่าไปแล้วก็เสียดายครับ ที่ไม่มีรูปประกอบ ยังไงก็ลองจินตนาการตามสภาพเอาล่ะครับ สวนสาธารณะที่มีแหล่งน้ำ เป็นส่วนสำคัญนั้น มันจะออกมาเป็นยังไง แม้ไม่ใช่สถานที่ ที่โรแมนติก แต่มันก็เป็นแหล่งสานสัมพันธ์เริ่มต้น ของหนุ่มสาวได้เหมือนกัน

…หรือคุณจะค้าน ว่าลอยกระทงในตุ่มน้ำกะแฟน โรแมนติกมากกว่า

น้องไนซ์ (SE7EN คิดถึง Windows ตัวใหม่เลยแฮะ Windows 7) พึ่งคอมเม็นต์เข้ามาเมื่อคืน ในเรื่องที่ผมเขียนเกี่ยวกับ WordPress 2.7 ผมเองก็ไม่ทันได้อ่านความเคลื่อนไหวมากนัก ดูเพียงกำหนดการผิวเผลินก็จับๆมาถูไถพูดเลย นี่แหละเค้าเรียกว่า “นกกระจอกไม่ทันกินน้ำ” เย้ย… ว่าไปนั่น จนได้อ่านคอมเม็นต์เลยตามไปอ่านจากบล็อกของทีมพัฒนา

ตอนนี้เห็นทีท่าว่า WordPress 2.7 คงมาไม่ทันลอยกระทงเป็นแน่แท้ เพราะถึงวันนั้น ทีมพัฒนาน่าจะปล่อยแค่เวอร์ชั่น RC ลงโรงออกมาเสียก่อน เพราะฉะนั้น ณ วันนี้ ผมว่าตั้งหน้าตั้งตาเตรียมกระทงไปลอยกับแฟนดีกว่า (อีกตั้งหลายวันแหนะ จะให้เตรียมตัวอะไรนักหนาว่ะเนี่ย) แต่ก็นะ มีความเชื่อของคนบางกลุ่มเค้าว่ากันว่า ถ้าหนุ่ม-สาวคู่ไหน ไปลอยกระทงด้วยกันสักครั้งแล้วไซร้ คู่นั้นจะต้องมีอันเลิกรากันไป (แต่ถ้าไปลอยกระทงวันสงกรานต์อันนี้ก็ ไม่แน่ใจเหมือนกัน) ผมเองไปลอยกระทงกับแฟนตั้ง 2-3 ปีซ้อนแหนะ ไม่เห็นเป็นไร ความเชื่อผิดๆแบบนี้ก็มี ความรักมันอยู่ที่ใจ ไม่ใช่อยู่ที่กระทงเสียหน่อย แม้มันจะหลงทาง แต่ยังไงๆแล้ว มันก็ย่อมกลับมาหาใจมันอยู่ดี

เข้าป่าเข้าดง หลงไปลอยกระทงซะเรา วันนี้กะจะมาพูดเกี่ยวกับการปล่อย WordPress 2.7 Beta 2 ของทีมพัฒนาเค้าซะหน่อย แต่คงโม้ไม่มาก แค่มาแจ้งข่าวคราวให้ได้รู้ถ้วนหน้ากันเฉยๆ คนไหนจะลองเล่นๆก็เชิญเลยนะครับ ผมขอตัวไปดูหนังต่อล่ะ วันนี้เก็บหนังเก่า ขึ้นมาเล่าใหม่ Final Destination 3 หลังจากคืนวาน กะคืนก่อน ดูภาค 1 และ 2 มาแล้ว ยังคงความสยองเกี่ยวกับความตายอยู่มิวาย เย้ย… ขนลุก

พี่น้องหลายๆคนคงทราบกันแล้วนะครับว่า ตอนนี้ WordPress ออกเวอร์ชัน 2.7 มาแล้ว แต่ยังติด Beta อยู่ นั่นก็คือ WordPress 2.7 Beta 1 ซึ่งออกมา เมื่อหลายๆวันก่อน นายเดย์เองยังไม่ได้ลองหรอกครับ เพราะขี้เกียจ (55+ ตรงๆเลย)

อย่างที่รู้ๆก็คือหน้าจัดการระบบ หรือ Back-End นั้น ได้เปลี่ยนแปลงไปมากเลย เดี๋ยวคงต้องมานั่งงมกันสักพักใหญ่ๆ ก่อนจะชิน เพราะ Back-End ของ WordPress ไม่ได้เปลี่ยนตำแหน่งไปมากมายขนาดนี้ แต่ก็นะ จะเจอใน WordPress 2.7 นี่แหละ พวกเราบล็อกเกอร์ชาวไทย ก็คงต้องปรับตัว รับความเปลี่ยนแปลงในจุดนี้ ไม่เว้นแม้กระทั่งผม แหะๆ

ตามกำหนดการ หรือ  Roadmap ของทีมพัฒนา ที่จะเปิดตัว WordPress 2.7 นั้น บอกตรงตัวว่าคือวันที่ 10 พ.ย. 2551 นี่แหละ (November 10, 2008) ถ้าเทียบตามปฏิทินจันทรคติไทย ก็ตรงกับวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 12 ปีพุทธศักราชที่ 2551 ก่อนวันลอยกระทง ประเพณีไทย เพียง 2 วัน (เอ้า.. ไปจนได้)

สำหรับผมเองก็ตั้งหน้าตั้งตารอ WordPress 2.7 กันต่อไป ไม่รู้ว่าจะสดุดกับภาวะโลกร้อนหรือเปล่า แต่ถ้าสดุดเข้าจริงๆ ก็ไม่น่าจะเลื่อน เกิน 1-2 สัปดาห์กระมัง

อย่างไรก็แล้วแต่ครับ สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับ WordPress 2.7 นั้น ค่อนข้างมีเยอะมากมาย ที่เอ่ยถึงคุณสมบัติ หรือ Feature ที่เพิ่มเข้ามาอ่ะนะ นายเดย์เองคงรอจนกว่าจะสัมผัสเข้ากับตัวเองเสียกว่า ถึงจะเอามาคุยได้ ลำพังจะพึ่งแต่ข้อมูล ที่กระจายกันมา หรือบอกต่อกันมา จากนั้นนำมาแปลแบบลวกๆ ก็เห็นจะไม่ดีแหละครับ อดเปรี๊ยวไว้กินหวาน รอใบเบิกทางจาก WordPress ดีกว่า