ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับนายเดย์
ขอบคุณนะครับที่กรุณาคลิกหน้านี้เข้ามา เพื่อมาฟังผมเสนอหน้าเขียน ตัวกระผมเองมีนามว่าเดย์ หรือชื่อเข้าโรงเรียนพ่อแม่ตั้งให้ว่า เดชา ไชยเมืองครับ ส่วนที่เห็นผมมักเอาชื่อผม ไปเขียนถึงบ่อยๆ ในการเล่าเรื่องขำๆของผมเอง ว่านายเดย์นั่นแหละครับ (นายเดย์นะครับไม่ใช่ป๋ามาจากไหน) แล้วจะสนใจอะไรมากมายกับคนที่ชื่อเดย์กันเล่า มันก็แค่หนึ่งสมญานามที่ผองเพื่อนตั้งให้เมื่อครั้น เรียนมัธยมตอนปลาย ตอนที่แตกเนื้อหนุ่มเต็มขั้นนั่นแหละครับ
ผมเองเป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ที่ระหกระเหินเดินย่ำกรุงมาน้อยครั้ง ในขณะที่เดินย่ำต๊อกมานับครั้งไม่ถ้วน กริยาอาการออกเห่ยๆ ตัวโย่งๆ ผอมยังกะไม้เสียบผี มีแฟนมาแล้ว สองสามคน ผมก็เป็นฝ่ายโดนทิ้งหมด สงสัยคงจะไม่ชอบดิบเถื่อนเช่นตัวผมกระมัง หลายคนสงสัยและส่งคำถามเข้ามามากมาย ว่าผมเรียนจบอะไรมา สงสัยจบคอมฯมาล่ะมั้ง จะออกแนวๆนี้เสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตัวผมเองก็พยายามอธิบายไปหลายรอบเหมือนกัน ว่าผมจบช่างมาครับ ปริญาตรี อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่ขึ้นชื่อเท่าใดนัก แต่ผมรักและภูมิใจกับสถานศึกษาที่นี่มาก ทำให้ผมเป็นคนมาได้ ก็เพราะจากการบ่มเพาะ จากมหาวิทยาลัย ราชภัชภัฏอุดรธานี แห่งนี้แล
ผมเริ่มที่จะเข้ามาเขียนไอเดย์บล็อกแห่งนี้ ก็เพื่อหวังจะประกาศศักดาของเด็กไอทีบ้านนอกคนหนึ่ง ให้ขจรขจายไปทั่วปฐพี (โห… ขนาดนั้นเชียวรึ) ด้วยการเป็นบล็อกเกอร์เสียงเล็กๆ ตัวหนึ่ง ไม่ได้หวังจะโด่งดัง ไม่ได้หวังจะให้มีคนนับหน้าถือตา ทั้งหมดทั้งมวลนี้ ผมทำขึ้นมาก็เพื่อพวกคุณๆทั้งหลายนั่นแหละ
ไม่ว่าคุณจะเป็นใครมาจากไหน ถ้าคุณอ่านภาษาไทยออก คุณก็คืออีกหนึ่งคนที่นายเดย์ พยายามจะช่วย ไม่ว่าจะรวยหรือจน ขอแค่คุณมีอินเตอร์เน็ต และเข้าถึงไอเดย์บล็อกแห่งนี้ นั่นแหละคุณคือคนที่ชาติต้องการ เมื่อถึงคราวที่คุณต้องซ้ำ วันไหนแฟนบอกเลิก เมียขอหย่า ปลากระป๋องขอออกไปอยู่นอกกระป๋อง (เพราะมันเสียสละให้คุณ) วันนั้นคุณก็แวะเข้ามาอ่านไอเดย์สิครับ กำลังใจมีให้เสมอ ไม่ว่าใครๆ กระเทย เกย์ ทอม ดี๊ ตุ๊ด อื่นๆ แล้วแต่จะอุปโลกขึ้นมา (แล้วมันเกี่ยวกันยังไงหว่า)
จะยังไงก็แล้วแต่ครับ คุณสับสนผมก็สับสนเหมือนกัน อ้าว!!! การทำตัวเป็นบล็อกเกอร์เพื่อฉายแวว ความน่ารังเกียจในตัวผม เริ่มปรากฏออกมาเป็นปีๆ แล้ว เพราะฉะนั้นเมื่อคุณอ่านเรื่องนี้ แล้วรู้สึกถึงความน่ารังเกียจในตัวผม ก็ขอให้คุณอ่านต่อเสียให้จบนะครับ การทำตัวเป็นคนดีนั้นแสนง่าย แต่คนเราอยากเป็นคนเลว เพื่อจะได้เป็นคนที่สังคมจับตามอง ไม่ก็แสดงอะไรออกไปให้ดูเกินจริง หน้าตาต้องหล่อ พ่อต้องรวย ถ้าเป็นหญิงต้องสวย นุ่งสั้นๆ ใส่เสื้อผ้าน้อยๆชิ้น ปลิ้นปล้อน ตอแหล ทอดแห ทอดสะพานเก่งๆ ถ้าเป็นชายก็ต้อง ยืดอกพกถุง!!! เอิ๊กๆ
แล้วการที่ผมร่ายรำมาทั้งหมดนี้ เพื่อหยิบมาอธิบายในเรื่องอะไรกันเล่า เอิ๊กๆ ผมเข้าใจครับ กรุณาอย่าตั้งคำถามก่อนที่ผมจะพูดจบ (แล้วใครมาตั้งคำถามกับนายหว่า ตูเห็นโม้อยู่คนเดียว มั่วอ๊ะเปล่าเรา) ผมอยากให้ทุกคนเข้าถึงแหล่งข้อมูล เพื่อการศึกษาในแต่ล่ะเรื่องไป ซึ่งแต่ล่ะเรื่องก็ต้องอยู่ในความสนใจของตัวกระผมเองด้วย แต่เมื่อนำมาพูดโดยใช้พื้นที่ตรงนี้เล่า แต่จะเล่าเรื่องแบบธรรมดาเรียบๆ ก็พลันจะดูน่าเบื่อไปเสียเปล่าๆ ดังนั้นมันก็ต้องยิงมุข ดักเชิง โยนสำนวนกันกระจุยกระจายแน่ งานนี้เขียนให้ขำไม่พอครับ แต่ต้องเขียนให้ท้องแข็งไปเลย เอิ๊กๆ
ผลงานของนายเดย์
WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ: เอาล่ะครับ ใช่ว่าผมจะไร้สาระไปเสียทุกเรื่อง คนเรามันก็ต้องหาเรื่องเอาดีสักเรื่องได้ล่ะนะ ว่าไปแล้วการเริ่มต้นของผมก็ไม่ใคร่จะสวยงามนัก ลงทุนเปิดบล็อกนี้ด้วยการทุ่มทุนสร้างมหาศาล 2 พันกว่าบาท (ไม่รวมค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าที่พัก ค่าอยู่ค่ากิน และค่าเหล้า) ผมเขียนบล็อกมาเกือบปี เลยมีโอกาสได้เขียนหนังสือกับเค้าสักเล่ม เนื้อหาก็ไม่ได้พิเศษอะไรไปมากมายหรอกครับ ก็แค่หนังสือเล่มหนึ่ง ในจำนวนหลายๆเล่มที่วางกันระนาว ตามแผงหนังสือชั้นนำทั่วราชอาณาจักร แต่รู้ไหม สิ่งหนึ่งที่พิเศษและมีคุณค่ามากมาย คือผมเขียนเล่มนี้ขึ้นมาด้วยใจรักในเรื่องบล็อก และ WordPress กันจริงๆ เรื่องราวที่ใส่ลงไป ล้วนผ่านกรรมวิธี ทดสอบทดลองมาดิบดี อาจมีผิดพลาดเล็กน้อย ก็ยอมรับในจุดพร่องตรงนั้น
สำหรับเล่มแรกที่มีชื่อว่า “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” นี้ จะพูดถึงเรื่องราวทั่วไปเกี่ยวกับบล็อก การใช้งานบล็อก การติดตั้ง Blog CMS ชื่อดังอย่าง WordPress รวมไปถึงเรื่องการใช้ปลั๊กอิน เข้ามาเพื่อเติมเต็มความสามารถของบล็อกตัวโปรด การปรับเปลี่ยนรวมแบบแสดงผล ด้วยสำนวนการเล่า การเรียบเรียงการสอนที่ไม่เหมือนใคร และเพี้ยนจนใครก็ไม่อยากเหมือนด้วยครับ ในเล่มนี้ไม่เพียงแต่จะได้ความรู้ แต่จะได้มุขไปอำเพื่อนเล่นๆได้กระแทกใจดีนักแลพี่น้อง
รวยฮิต ติดเว็บบล็อก WordPress Optimization 2: หลังจากที่ผมปล่อยให้หนังสือเล่มแรก ออกมาวางตลาดได้ไม่นาน ก็ส่งเล่ม 2 นี้ออกมา เพื่อกระแทกยอดขายให้กระเจิง ถึงแม้วงการบล็อกไทยจะแลดูเงียบๆ แต่ใช่ว่าจะเงียบไปเสียทั้งหมด เราเขียนบล็อกเล่นๆ ก็อาจรวยได้เหมือนกัน ผมจึงส่งเล่มนี้ออกมา เพื่อเปิดมุมมองการสร้างรายได้ อีกช่องทางหนึ่ง และเล่มนี้ความพิเศษจะอยู่ที่ ความมันส์จากการละเลงสำนวนของผมเอง อัดเข้าไป เทคนิค และวิธีการอันแยบยลต่างๆ กระแทกเข้าไปช่องทางการสร้างรายได้ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น Google AdSense, Text Link Ads, Pay Per Post อีกหนึ่งผมพาลงไปในเรื่องของ Amazon Associates Programโดยพาพี่น้อง ลงไปเล่นในส่วนของ API ที่เหล่าโปรแกรมเมอร์ปิดปากเงียบกันเลย
เหนืออื่นใด ความพิเศษที่อยู่เหนือความพิเศษใดๆ คงต้องยกความดีให้กับแฟนคลับ และผู้ใดก็ตามที่หลงเข้ามาอ่านไอเดย์บล็อกทุกคน โปรดจงรู้ไว้ทุกคนเปรียบเสมือนแรงผลัก ที่คอยถีบส่ง และฉุดกระชากไอเดียนายเดย์ให้บรรเจิด เปรียบเสมือนเป็นแรงบีบ ที่คอยอัดกระแทก ให้สมองลื่นไหลตลอดเวลา ผมจึงอาสามาเปิดกบาลเขียนบล็อก ได้อย่างจุใจ อย่างเช่นทุกวันนี้ครับ
ประวัติการศึกษา
ระดับปริญญาตรี: วิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาอิเล็กทรอนิกส์ (วท.บ) มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี เลขที่ 64 ถนนทหาร ต. หมากแข้ง อ.เมือง จ. อุดรธานี 41000 เว็บไซต์ www.udru.ac.th
ระดับอนุปริญา: อนุปริญา สาขาอิเล็กทรอนิกส์ (อ.วท.) สถาบันราชภัฏอุดรธานี เลขที่ 64 ถนนทหาร ต. หมากแข้ง อ.เมือง จ. อุดรธานี 41000 เว็บไซต์ www.udru.ac.th
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย: —————————–
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น: ——————————-
ระดับประถมศึกษา: ————————————–
ระดับอนุบาลและเด็กเล็ก: โรงเรียนครอบครัว มีพ่อกับแม่ และพี่สาวคอยอบรมสั่งสอน เติบโตมาจากในป่า มีผีสางนางไม้เป็นเพื่อน
อีเมล์ติดต่อ
- daydies(AT)gmail.com
บล็อกและเว็บไซต์ที่ดูแล
- ThaiBlogDirectory.com: แกลลอรี่รวบรวมบล็อกไทย ปรับปรุงข้อมูลตามอัตภาพ
- Day.in.th: สัพเพเหระ กับเรื่องรวมขำๆ ส่วนตัว เก็บไปอ่านและเขียนคนเดียว
ที่อยู่/ที่ทำงาน
บริษัท สิลาสิน จำกัด 98/5 หมู่ 4 ถนนอุดร-สกล ต.หนองขอนกว้าง อ.เมือง จ.อุดรธานี 41000 (ขอส่งของขวัญเป็นระเบิดมาก็แล้วกัน อิอิ)
ความสามารถพิเศษ
เป็นสามัญชนคนธรรมดา ที่ชีวิตในวันๆหนึ่งอยู่นิ่งไม่ได้ ใช้ชีวิตแบบลูกทุ่งๆ ขี่มอ’ไซต์คันเก่าๆ เดินย่ำไปทั่วบริเวณหน้าบ้าน เล่นกีฬาพอได้ เล่นดนตรีไม่พอจะเก่ง ร้องเพลงไม่เป็นเพลง เลยเอาดีด้วยการเขียนบล็อก ยัดอรรถรสกันแต่พอดี และที่พิเศษสุด เป็นคนจนที่เคยขายกีตาร์ตัวโปรด เพราะไม่มีกะตังค์จะกินข้าว จนบัดนี้ยังไม่มีกีตาร์เล่นเลย
ลักษณะโดยทั่วไปและไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต
เรียบง่าย สบายๆ กางเกงยีนส์ เสื้อยืด รางเท้าแตะ ออกงานก็หารองเท้าผ้าใบเก่าๆมาสวมตีนไว้ เพื่อความสุภาพเรียบร้อย และเพื่อให้เข้ากับบุคลิกภาพ ที่เป็นคนแข็งกระด้าง เคร่งขรึม มุทะลุดิบเถื่อน (เฮ้ย! เอาดีสักเรื่องหน่อยสิวะ) แต่ในอีกเวลาหนึ่งก็ออกจะหวานย้อย รู้กาลเทศะ มีรับผิดชอบและอดทนสูง เสมือน 1 คน 2 บุคลิก ซะงั้น
เกี่ยวกับลิขสิทธิ์การเผยแพร่บทความ
ผมตั้งใจเขียนเรื่องราวในบล็อกนี้ ขึ้นมาเพื่อถ่ายทอดความรู้ที่ได้จากการศึกษา ค้นคว้าในเรื่องต่างๆ ด้วยมุมองของหนุ่มไอทีบ้านนอกคนหนึ่ง ทั้งนี้เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ศึกษาแล้วค้นคว้าทั่วไป ดังนั้นถ้าหากเห็นว่าเนื้อหาที่ปรากฏในบล็อกแห่งนี้ มีประโยชน์แก่คนอื่นๆ ก็ยอรอช้า ให้เร่งรีบคัดลอกไปอย่าให้เสีย จะนำไปเรียบเรียงใหม่ เพิ่มเติม ยียำ กระหล่ำปี หรืออ้างอิง ยังไงก็ได้ ช่างหัวผม ขอให้ยังคงไว้ซึ่งความเป็นผู้เขียนคนแรกคือตัวกระผมเอง คือการอ้างอิงกลับมามันก็เท่านั้น และกรุณาอย่าใช้มัน เพื่อการแสวงหาผลประโยชน์จากคนอื่นๆ รวมทั้งนำไปใช้หากินกับคนที่ไม่รู้เลย มันไม่ปลื้มหรอกครับ ประเด็นหนึ่งที่ใช่ว่าจะไม่สำคัญ ผมใช้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ ประเภทแสดงที่มา ไม่ใช้เพื่อการค้า และอนุญาตแบบเดียวกัน (by-nc-sa)
สัญญาอนุญาตประเภทนี้ อนุญาตให้คนอื่นรีมิกซ์ ตัดต่อ ดัดแปลง
และต่อยอดจากงานของคุณ ตราบใดที่เขาไม่นำไปใช้เพื่อการค้า ให้เครดิตคุณในฐานะผู้สร้าง และเผยแพร่งานดัดแปลงของเขา ภายใต้สัญญาอนุญาตประเภทเดียวกัน สัญญาอนุญาตประเภทนี้ ยอมให้คนอื่นดาวน์โหลด และเผยแพร่งานของคุณ เช่นเดียวกันกับสัญญาอนุญาตประเภท by-nc-nd แต่ยอมให้เขาแปล ดัดแปลง ทำรีมิกซ์ และสร้างสรรค์งานใหม่จากงานของคุณได้ งานใหม่ทุกชิ้นที่ต่อยอดมาจากงานของคุณ จะอยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตประเภทเดียวกัน แปลว่างานดัดแปลงทั้งหมดก็จะต้องไม่นำไปใช้เพื่อการค้าด้วย
ทุกบทความที่เขียน ทุกเรื่องราวที่โม้ จะไร้สาระหรือเฮฮา สาระย้วยขนาดไหน ทุกคนก็ต้องยอมรับในข้อตกลงตรงนี้ จะอย่างไรก็แล้วแต่ ดูไปดูมาอ่านแล้วมันเครียดๆ เอาสั้นๆกระชัยๆ ก็ประมาณว่า คุณจะคัดลอกไปใช้ยังไงก็ตามใจคุณ ขอเพียงให้เครดิตผู้เขียน และไม่ใช้เพื่อการค้าเท่านั้นล่ะครับ
เดย์ ไอเดย์บล็อกดอทคอม
