สร้างสรรค์แรงบันดาลใจ
หลายๆคน คงงงๆกันว่า ทำไมประเด็นการเขียนบล็อกผมเริ่มเป๋ไป ผมคงต้องเอ่ยไว้ ณ ตรงนี้ว่า เวิร์ดเพรสประสบความสำเร็จในตัวของมันเองแล้ว กลุ่มผู้ใช้ขจรขจายไปในวงกว้าง มีหนังสือหลายต่อหลายเล่มถูกตีพิมพ์ มีบล็อกหลายๆบล็อกอ้างอิงถึง มีผู้ใช้จำนวนไม่น้อยที่คอยพัฒนาและบอกต่อ ทุกอย่างดูลงตัว และประสบความสำเร็จได้ บนความเหนื่อยล้าแสนสาหัสของทีมพัฒนา
การใช้งานเวิร์ดเพรสนั้น ไม่ถูกจำกัดในวงโคจรของบล็อกแต่ประการใด ถ้าจะเลือกทำเว็บไชต์ของหน่วยงานขนาดใหญ่ ไปจนถึงบล็อกขนาดเล็กที่นั่งเทียนเขียนกลางทุ่งนานั้น ความเข้าใจของผมในตอนนี้ เวิร์ดเพรสเอาอยู่หมัดแน่นอน
ผมเองไม่อยากให้เพื่อนๆเข้าใจกันว่า การเขียนเรื่องราวของเวิร์ดเพรสนั้นล้าหลัง เพราะเวิร์ดเพรสไม่ได้นิ่งดูดายหรือนอนคอยวันล้มตาย เหมือนไม้ใกล้ฝั่งแต่อย่างใด ในทางกลับกัน การก้าวข้ามขั้น ความสามารถต่างๆนั้น ถูกเสริมลงไปอย่างต่อเนื่อง และไม่มีทีท่าว่าจะจบลงง่ายๆ
เวิร์ดเพรสเดินทางมาจนถึงจุดสูงสุด และเดินมาไกลกว่าระบบบริหารจัดการเว็บไซต์ (CMS) อื่นๆจะตามทัน ซึ่งตรงนี้ผมไม่ได้มองแค่ความสามารถเป็นหลักแค่ประเด็นเดียว นักพัฒนา (Developer) นักออกแบบ (Designer) และกลุ่มผู้ใช้งาน (End User) ร่วมสร้างสรรค์โปรแกรมเสริม ธีม และเนื้อหาดีๆถูกตีแผ่ออกมาจากบล็อกต่างๆ ได้ทุกวี่ทุกวัน นั่นจึงเป็นเหตุผลของผม ที่ให้ไว้สำหรับ เวิร์ดเพรสว่า เวิร์ดเพรสคือแรงบันดาลใจ และช่วยผลักดันให้เราเองถ่ายทอดประสบการณ์ดีๆออกมา
เจตนารมณ์ผมไม่ได้เปลี่ยนไป แต่เวิร์ดเพรสก็ประสบความสำเร็จในตัวของมันแล้ว เพราะฉะนั้นการพัฒนาเนื้อหาของผม จึงไม่ต้องมุ่งเน้น เจาะประเด็นลงไปที่เวิร์ดเพรสเพียงอย่างเดียว และคงไม่อาจคาดเดาได้ว่า เนื้อหาจะไปในแนวทางใด ผมแค่คนๆหนึ่ง ซึ่งอยากจะเขียน ทั้งนี้เพื่อจุดประกาย สร้างสรรค์แรงบันดาลใจให้เพื่อนๆ ได้ถ่อยทอดแนวคิดดีๆ ออกสู่สังคมออนไลน์ใบนี้ โดยใช้เวิร์ดเพรสเป็นพลังแห่งการขับเคลื่อน… เท่านั้น
ที่เขียนมาทั้งหมดนี้ ไม่เคยคิดที่จะตัดช่องน้อยแต่พอตัว แต่อย่างใด และผมจะไม่ทอดทิ้งเพื่อนๆ ที่ใช้งานเวิร์ดเพรสแน่นอนครับ ถามไถ่ตอบช้าไปก็อย่าว่ากันแค่นั้น แหะๆ
คนไทยรุ่นใหม่ใช้ภาษาไทยถูกต้อง (หยิบยืมภาพจาก Kapook.com)
แต่ตอนนี้ เรื่องทุกเรื่องต้องจริงจังมากขึ้น งานเขียนทุกๆเรื่องพยายามใช้ความสระสรวยของภาษาไทยเป็นหลัก ไม่จำเป็น(ที่สุด)จะไม่ใช้ภาษาต่างประเทศ และเลี่ยงการเขียนแบบว่าไทยคำอังกฤษคำ เลี่ยงการใช้ศัพท์วัยรุ่นที่พูดกันไม่ชัด
ผมหวังว่าประเด็นน้อยนิดกระจิดริดเพียงนี้ จะสามารถผลักดันให้เพื่อนๆ รู้จักใช้ความงดงามของภาษาไทย และกลายเป็นนักเขียนฝีปากกาดีๆอีกสักหนึ่งคน
….หรือผมเองจะมีดีแค่บ่น ให้เพื่อนๆได้อ่านไปวันๆ
ผมใช้ความสามารถของ wordpress แค่ 10 เปอร์เซนต์ (ประเมินตนเอง) หนทางยังคงอีกยาวไกลที่ฉัน และเธอ ต้องศึกษาดูใจกัน แล้วฉันค่อยตัดสินใจว่าเธอเหมาะกับฉันรึเปล่า ว่าไปโน้น….
มาเจิมๆๆๆๆ กันอีกเช่นเคย ^_^
ผมยังใช้ไม่ค่อยเป็นเลยครับ…iDayBlog ปรับปรุงสวยดีครับ ชอบ เดี๋ยวจะทำมั่ง
@ พี่ก็คิดว่าเช่นนั้นแหละครับคุณหมอ บางทีเราไม่ต้องใช้ครบองค์ทุกอย่าง ก็ครอบคลุมการใช้งานหมดแล้ว (มั้ง)
@ ขอบใจจ๊า
@ พี่เหน่งก็เซียนเวิร์ดเพรสคนหนึ่งเหมือนกันนิครับ ผมว่าบล็อกดูเรียบๆเหมาะกับสโลแกนบล็อกแบบพอเพียงแล้วล่ะ แหะๆ
ทุกวันนี้ ไม่ต้องออกแรงมาก ก็ติดอันดับได้อย่างใจคิด เพราะออกแรงมานาน ตอนนี้เลยออมๆ แรง เพื่อจะได้ยืนอยู่นานๆ อย่างมีความสุข
อืม พูดถึง wordpress แล้ว ถ้าใช้แค่พื้น ๆ ก็ไม่เห็นมีอะไรมาก แต่ถ้าค้นเทคนิคแล้ว แค่พื้น ๆ ก็เห็นจะไม่เพียงพอหล่ะครับ มีเรื่องราวให้ค้นหาได้ตลอด