บรรยากาศวัน(ออม)ซ้อมรับปริญญา

บรรยากาศวัน(ออม)ซ้อมรับปริญญา

November 25th, 2009 | Author: iDay

วานนี้ (24 พ.ย.) บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีครึกครื้นมากครับ กับงานซ้อมรับปริญญาอ้างอิงสภาพแวดล้อมให้เหมือนจริงที่สุด หรือการซ้อมใหญ่นั่นเอง งานนี้บัณฑิตใหม่ ญาติพี่น้อง รวมไปถึงแฟน มาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ยังความปลื้มปิติยินดีแก่บัณทิตจบใหม่ปีนี้มากมาย

ผมเองมาด้อมๆมองๆส่องสาวๆบัณทิตตามที่คุยๆไว้ ฮาๆ ทำหน้าที่เป็นช่างภาพตามเคย แต่มางานนี้ไม่ว่าใครๆก็มีกล้องดิจิตอลตัวเล็กๆ ติดไม้ติดมือมาด้วย เล่นเอาผมเหงื่อตก เพราะไม่ได้ถือกล้องแค่ตัวเดียว กว่าจะได้แต่ล่ะภาพ ปาดเหงื่อไปหลายต่อหลายที เพราะต้องถ่ายมุมๆเดียว ซ้ำๆกัน โดยใช้กล้องหลายๆตัว แบบไม่บันยะบันยัง ไม่เช่นนั้นก็เล่นวิธีถ่ายแบบมือซ้ายมือขวา เอาให้นิ้วเคล็ดกันไป

เดย์กะออมในวันซ้อมรับปริญญา

ถึงแม้จะมาในมาดหนุ่มเกาหลี แด่ก็ช่วยลดโลกร้อนด้วยการมากับรถสองแถว และการก้มๆเงยๆส่องนั่นส่องนี่ ล้มลุกคุกเข่า เพื่อจะให้ได้มาซึ่งภาพสวยๆ นั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ถ่ายไปถ่ายมาตัวมอมแมมยังกะขอทาน เพราะกล้องดิจิตอลตัวเล็กๆ หมัดเด็ดอยู่ที่การเลือกมุมถ่าย ไม่เช่นนั้นภาพก็จะออกหลั่วๆ ตามสภาพของกล้องราคาถูกทั่วไป แหะๆ

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา

ผมหอบหิ้วของพะลุงพะลัง ทั้งสะพายเป้ กล้อง 2-3 ตัว ห้อยตามแขนทั้งสอง อีกตัวห้อยที่คอเป็นบางครั้ง จึงทำให้คิดว่าบางคราวการทำหน้าที่เป็นแฟนที่ดี กับเป็นพี่ชายที่แสนดีกับน้องๆ ในขณะเดียวกันนั้น มันก็ยากนะว่าไหม?

อ้อม นัน ออม กับบรรยากาศวันซ้อมรับปริญญา

วันนั้นผมเข้าไปในงานสายๆหน่อย ประมาณสิบโมงเช้านิดๆ เพราะอากาศช่วงเช้าหนาวเย็น บวกกับการจราจรที่ติดขัด ซึ่งเป็นธรรมดาของวันมามาก ออมกับเพื่อนๆเข้าไปในมหาวิทยาลัยก่อน เพราะต้องเข้าหอประชุมซ้อมใหญ่กัน ส่วนเรื่องแต่งหน้า แต่งตัวนี้ ผมไม่ได้ยุ่งอะไรเลย เพราะอะไรพรรค์นี้ ออมและเพื่อนๆเอาอยู่ ขืนให้ผมจับแต่งตัวให้ วันนั้นคงไม่กล้าเดินออกจาห้องกระมัง ฮาๆ

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา

ผมชื่นชมในน้ำใจของกลุ่มเพื่อนๆออม มีอะไรช่วยเหลือกันตลอด มีกันอยู่สามคน ก็ไปรับไปส่งกัน จนบางทีผมก็ไร้ซึ่งความหมายใดๆ

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา

สาขาวิชา การเงินการธนาคาร คณะวิทยาการจัดการ (ม.ราชภัฏอุดรธานี) ส่วนใหญ่จะมีแต่ผู้หญิง มีผู้ชายไม่จริงปนเปื้อนไปประดับรุ่นแค่ 2-3 คน พอเป็นสีสันให้กลุ่มเพื่อนสาวเหย้าหยอกเล่นไปวันๆ

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา

ผมสละกล้องและสัมภาระเป็นบางครั้ง เพื่อเสนอหน้ามาโผล่ในรูปถ่ายเป็นบางหน ยอมรับวันกลายเป็นคนดำไปเลย เพราะน้องเค้าเต่งหน้าซะเด้ง แถมบานกันใหญ่ ฮาๆ

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา

ทางมหาวิทยาลัยจัดเตรียมสถานที่ รวมไปถึงการจัดตั้งซุ้มต่างๆ เพื่อร่วมแสดงความยินดีกันมากมาย เพราะฉะนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ที่จะเดินถ่ายเก็บรูปตามซุ้มต่างๆให้ครบจำนวน ผมถึงกับต้องถอดรองเท้าแล้วเหยียบส้น เพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว รองเท้าที่มีส่วนประกอบเป็นหนัง มันช่างไม่เข้ากันกับส้นตีนผมเลย แหะๆ (ขออภัยใช้คำหยาบ)

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา

ผู้ชายตัวยาวๆ (ที่อะไรๆก็ยาวไปหมด) ผสมกับเม็ดผิวสี ถือเป็นอุปสรรคหนึ่งของการถ่ายรูปให้ออกมาดูดี เพราะแต่ล่ะครั้งของการกดซัตเตอร์นั้น คนถ่ายต้องคิดแล้วคิดอีก ลำบากไปถึงตากล้อง(จำเป็น)ด้วยสิ อย่างนี้เค้าเรียกว่า “ลามปาม”

บรรยากาศวันออมซ้อมรับปริญญา (ดูดีๆมีลิงอยู่ด้านหลัง)

ความเหนื่อยของผมถูกลบสิ้นด้วยความยินดี เพราะฉะนั้นบุคลิกและท่าทางฮาๆ ที่ไม่เข้ากับหน้าตา จึงปลดปล่อยออกมาเป็นบางครั้งแบบไม่มียางอาย ฮาๆ

นายเดย์ร่วมยินดีกับบัณทิตใหม่ทุกท่านครับ

อธิบายด้วยข้อเขียนเกี่ยวกับเรื่องความยินดี กี่เดือนกี่ปีก็ไม่หมด (เพราะฉะนั้นต้องมีรูปประกอบ ฮาๆ) แต่ยังไงเสียก็ต้องเล่า เพราะอยากเล่า แหะๆ ยินดีกับออมและเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ ร่วมมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีทุกคน ที่วิ่งตามความฝัน จนได้รับใบปริญญามาครอง ขอให้ใช้ความรู้ที่ได้รับมาพัฒนาสังคมไทยต่อไป

ส่วนผมเองพรุ่งนี้ (26 พ.ย.) คงประจำการอยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นการชั่วคราว ก่อนวางเท้าเข้าอำเภอใจบุ่งคล้าในเย็นของวันนั้น

มาถึงตรงนี้ นายเดย์ขอร่วมยินดีกับบัณฑิตใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีอีกครั้งครับ

ขอได้รับการยินดีจาก นายเดชา ไชยเมือง คนเขียนบล็อกมือสมัครเล่นดินแดนที่ราบสูง

ปล. หลังจากวันนี้ คงไม่ได้เขียนบล็อกหลายวัน ยังไงตามติดชีวิตผมช่วงนั้นได้ที่บล็อกน้องหมออนามัยแทนล่ะกันนะครับ