บรรยากาศวัน(ออม)รับปริญญา
กว่าจะเจียดเวลามาดำเนินเรื่องราวต่อได้ ก็ปาเข้าไปหลายเพลา สองทุ่มกว่าๆไม่ได้ดึกดื่นอะไรสำหรับเมืองกรุง แต่ถ้าอยู่ตามชนบทบ้านทุ่ง ท้องไร่ท้องนา คงเข้ามุ้งนอนกางพุงตบยุงเล่นแล้วกระมัง
วันนี้กลับเข้าบริษัทอีกครั้งในรอบไม่กี่วัน ดูเหมือนเดือนนี้จำนวนวันทำงานผมจะลดน้อย แต่จำนวนชั่วโมงทำงานกลับต่างออกไป เพราะอะไรนะเหรอ เพราะผมเอาเวลาส่วนตัว ไปมั่วกับงานมากเกินไป เลยแยกกันแทบไม่ออกว่า ตอนนี้คือเวลาพักผ่อนหรือเวลาของงานกันแน่? และทั้งหมดนี้ จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมนายเดย์ จึงมาเขียนบล็อกช้าไป…. (เขียนมาซะยาว ที่แท้ก็หาข้ออ้าง ฮาๆ)
เอาล่ะๆ ไม่อยากจะดองบรรยากาศวันออมรับปริญญา ให้ช้าออกไป ประเดี๋ยวความทรงจำจะสีจางลงไปเสียก่อน เพราะเรื่องราวการเดินทางของผม มีประจำทุกๆเดือน (ประจำเดือนหรือเปล่า) สิ้นเดือนธันวาคมปีนี้ ก็มีแผนที่จะไปนับถอยหลังบนภูกระดึงกัน ฉะนั้นเรื่องสำคัญที่สุดในรอบปี อย่างงานรับพระราชทานปริญญาบัตรของออมนี้ จะต้องพิถีพิถันมากสักหน่อย แต่ไม่ขอเขียนอะไรที่ต้องมีพิธีรีตองกันมากนะ
หลังจากเพื่อนๆได้เห็นบรรยากาศวันซ้อมรับปริญญา และผมแย้มๆให้ดูบรรยากาศของวันงานจริงไปบ้างแล้ว ถึงแม้จะมีเพื่อนๆบางคน แอบอิงติ๊ต่างจินตนาการว่าเป็นงานแต่งงานไปก็ตามที และใช่ว่าผมจะทำเป็นหูทวนลมไม่แยแสแต่อย่างใด ในทางกลับกัน ความคิดกลับผลักดันสนับสนุนเสียด้วยซ้ำ ว่าเมื่อไหร่จะมีงานของเรา? แหะๆ
ผมเริ่มเดินทางไปสกลนคร ในตอนเช้าของวันงาน (เช้าวันพฤหัสบดีที่ 26 พ.ย. 2552) ออกเดินทางจากอุดรสายนิดหน่อย เพราะต้องรอพี่ชายกับน้องชายของออม มาสบทบกันที่อุดรธานีเสียก่อน
หนุ่มหล่อทั้งสาม ขึ้นรถประจำทางสายอุดร-อุบล แต่ไปลงหน้ามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร (งงไหม?) นั่งรถราวๆสองชั่วโมงครึ่ง ไม่เร็วไม่ช้าสำหรับระยะทางประมาณ 170 กม. ไปถึงหน้ามอ เวลาตอนนั้น 10.30 น. (น่าจะประมาณนี้) ช่วงเช้าเป็นงานของเจ้าภาพคือ ม.ราชภัฏสกลนครรับไปก่อน พอตกบ่ายค่อยเป็นตาของ ม.ราชภัฏอุดรธานีบ้าง
จำนวนนักศึกษาของทั้งสองมหาวิทยาลัยแรก มีจำนวนพอๆกัน ก็อย่างที่รู้ว่า 2 ที่นี้ มีดีกรีความน่ารักของนักศึกษาสาวๆเป็นตัวเดินเกม แม้ฝ่ายชายจะได้ไม่ถึงครึ่งผมก็ตาม ฮาๆ
เรามีเวลาถ่ายรูปเล่นกันพักหนึ่ง เพราะออมและเพื่อนๆบัณฑิตใหม่ ต้องเข้าแถวรายงานตัวตอนเที่ยงของวัน ผมออกจะเคืองนิดหน่อย เพราะกล้องถ่ายไปได้ไม่กี่รูปก็แบตหมด ไม่รู้จักชาร์ทแบตให้เต็ม เพื่อรองรับกับงานใหญ่ๆของตัวเองแบบนี้เลย
บรรยากาศดำเนินไปด้วยความชื่นมื่น (นึกว่างานบุญ) ยังความปลื้มปิติแก่บัณฑิตใหม่ งานนี้ญาติผู้ใหญ่ แห่แหนไปร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม จนที่นั่งบนรถแทบไม่มี คราวหลังเหมารถสิบล้อมาสักคันสิครับ ท่าจะจุจำนวนที่นั่งได้พอกับคนหนึ่งหมู่บ้านกระมัง
ส่วนตัวผมก็วนๆเวียนๆ เดินเก็บบรรยากาศไปเรื่อย เพื่อนตัวเองพึ่งจบและพึ่งจะมารับในวันเดียวกันนี้ก็มี และไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด ทางมหาวิทยาลัยก็เตรียมงานได้ดี แต่ซุ้มงานแต่งได้ไม่ดีเท่า ม.ราชภัฏอุดรธานีเลย (ส่วนนี้ขอติจริงๆ)
ม.ราชภัฏสกลนคร มีอาณาบริเวณกว้างใหญ่กว่า ม.ราชภัฏอุดรธานีพอสมควร จะเป็นเหตุผลด้านที่ตั้งด้วยหรือไร เพราะ ม.ราชภัฏอุดรธานี อยู่ในตัวเมืองมากเกินไป จึงขยับขยายไม่ได้ การก่อสร้างอาคารแต่ล่ะหลัง ต้องจำใจเสียพื้นที่สีเขียวบางส่วนไป ในทางกลับกัน ม.ราชภัฏสกลนคร กลับมีพื้นที่สีเขียวเสียเป็นส่วนใหญ่ ตึกอาคารมีน้อยลดหลั่นลงไป และนี่จึงเป็นเหตุผลข้อหนึ่ง ที่ว่าทำไม ม.ราชภัฏสกลนคร จึงถูกเลือกใช้ให้เป็นสถานที่จัดงาน ส่วนผมตอนนี้ขอเป็นคนนอก ปล่อยให้เป็นเรื่องของครอบครัวออมเค้าไป
พอตกบ่าย ช่วงที่ออมอยู่ในห้องประชุม เพื่อเตรียมรับพระราชทานปริญญาบัตร ผมเองก็ไปติดต่อขอใช้อินเตอร์เน็ต อ่านบล็อกของเพื่อนๆรอไปพลางๆ พร้อมๆกับดูงานพิธีถ่ายทอดสดไปในตัว ช่วงที่ระทึกใจที่สุด คือดูว่าแฟนตัวเองจะหลุดหรือเปล่า ฮาๆ แต่ผ่านไปได้โดยดี ไม่เสียทีที่ลุ้นช่วยจนตัวโก่ง แหะๆ
กว่าจะรับกันเสร็จทุกคนก็ปาเข้าไป หกโมงเย็นนิดๆแล้ว หน้าหนาวพระอาทิตย์ขี้เกียจเล่นบทบนท้องฟ้า จึงต้องมุดดินหนีไปก่อน ช่วงนั้นเก็บภาพไว้ได้บางส่วน แต่ล่ะรูปดูไม่จืดเลย เพราะแสงไม่พอ… เลยไม่เอามาลง
เรื่องนี้ผมขอเขียนเพียงสั้นๆ (สั้นแล้วเหรอนี่) เพราะผมเกริ่นๆเรื่องๆนี้มาเป็นอาทิตย์ๆล่ะ เพื่อนๆคงเบื่อแล้วกระมัง แต่ขอจบแบบปลื้มปิติเช่นเคย…







ขอแสดงความยินดีกับออมด้วยน้าาาา ^_^ มาเจิมเป็นคนแรกอิอิ
ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ
ฝากบอกสาวๆนำเ้ด้อครับ ยินดีนำหลายๆ
มองดีๆ คุณเดย์ก็หน้าละม้ายคล้าย ติ๊ก เจษฎาภรณ์ นะ …
ยินดีด้ายครับ
ทุกคนล้วนอยากแสดงความยินดีครับ รถสิบล้อเป็นทางเลือกที่ดี สีสันแห่งความภูมิใจ 17 ธ.ค. นี้คงถึงคราวผมบ้าง…เหอะๆๆ
อาเดย์เท่ดีนะครับ ใส่แว่นดำ ถ้าใส่ผ้าพันคอจะดีมาก ^^ อิอิ
@joyc ขอบใจอีกครั้งจ๊าจอย
@charin ดูเหมือนผมจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้บ่อยไป คงต้องเพลาๆลงบ้างแล้วล่ะครับลุง แหะๆ
@10Logic.com ได้จ๊า เดี๋ยวจะบอกให้ แต่คงนานหน่อยนะ
@cymrybot ว่าไปนั่นเลยนะลุงบอย เอาความจริงมาพูดเล่นทำไม ฮาๆ
@man ขอบคุณครับ
@หมออนาเมา ยินดีกับคุณหมอล่วงหน้าเลยล่ะกันครับ ใกล้ถึงวันแล้วนิ
@ไอ้ติวเตอร์ ขอบใจจ๊าติวเตอร์ตัวน้อย แต่งเพียงเท่านั้นยังมีคนทักว่าเป็นดาราด้วยซ้ำไป หุหุ
โห หรูอยากรับมั่งจัง เมื่อไรจะจบก็ไม่รู้