ไลฟ์สไตล์นายเดย์

วันนี้แวะมาอัพเดตบล็อกไปเรื่อยเปื่อย ตามประสาคนบ้าบล็อกอย่างนายเดย์ และเอนทรีในวันนี้ ก็คงไม่มีสาระไรหรอก เพราะผมตั้งใจจะเขียนให้ไร้สาระ อ๊ะ มีไรเปล่า อยากอ่านก็อ่าน ไม่อยากอ่านก็ไสหัวไป ฮ่าๆ อ๊ะ… ล้อเล่น (แรงไปเปล่าเนี่ย) เล่นไม่สมวัยเสียจริง จะเข้า 14 แล้วนะ เฮ้ยจะเข้า 24 แล้ว ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้ โทษทีนะครับวันนี้ พอดีว่าจน เครียด กิน… มากไปหน่อย เลยขอ “เรียนรู้ที่จะมีความสุขกับสิ่งเล็กๆน้อยๆ” จากการเขียนบล็อกแห่งนี้นี่แหละครับ ว่าแล้วก็อยากกลับไปเป็นเด็ก “14 อีกครั้ง” เหนอะ

บล็อกเกอร์แต่ละคน มีไลฟ์สไตล์หรือบุคลิกที่แตกต่างกัน บ้างก็โหด บ้างก็ฮา บ้างก็บ้า บ้างก็บ่นๆ กันไปในแต่ละวัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่ส่วนใหญ่คล้ายคลึงกันคือ “ฐานะทางสังคม” ซึ่งจะอยู่ในช่วงกลางๆ ถ้ารวยคงไม่มาเขียนบล็อก หรือถ้าจนก็คงไม่มีคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ตใช้หรอกมั้ง และบล็อกเกอร์แต่ละท่าน ก็มีงานประจำที่ต้องรับผิดชอบ หรือมีหน้าที่ในการศึกษาเล่าเรียน เพื่อเป็นบัณฑิตท่านต่อไป การจะพึ่งรายได้จากบล็อกก็คงไม่ใช่ทางที่ถูกนัก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ ช่องว่างการตลาด ยังคงรอให้เราลอดเข้าไป หยิบฉวยผลประโยชน์อันพึงได้อยู่

ไลฟ์สไตล์อย่างนายเดย์หรือตัวผมเองนี้ ขาประจำที่ติดตามผลงานเขียนบล็อกของผม คงพอรู้เลาๆ ว่าลักษณะนิสัยใจคอของผมเป็นเช่นไร ส่วนคนไหนที่พึ่งค้นเข้ามาเจอ อาจจะงงๆ ว่าเฮ้ย นายคนนี้ เป็นใครมาจากไหนวะ และยังมีบางคน ถามผมเข้ามาด้วย ว่าผมจบสถาบันไหน สาขาวิชาเอกอะไร เออ… มันก็แปลกนะ ผมก็เคยบ่นๆ ให้ฟังไปหลายรอบแล้ว อีกทั้งในหน้า About ผมก็เขียนซะดิบดี แบบนี้ก็มีแฮะ เอาล่ะครับ ผมว่าไปทำความรู้จักกับผม ให้มากขึ้นอีกหน่อยแล้วกัน ว่าผมเป็นคนเช่นไร

• ชอบอ่านหนังสือ และอ่านได้ทุกแนว ไม่เว้นแม้กระทั่งหนังสือติดเรท
• หนุ่มมาดเซอร์ มีเพียงเสื้อยืด กางเกงยีนส์ ก็ออกงานได้สบาย
• พูดน้อย จนถึงไม่ค่อยพูด ถ้าไม่รู้จักมักจี่ หรือสนิทสนมเป็นการพิเศษ จะแทบไม่ยินเสียงผมออกจากปาก ให้เมื่อยหู
• ตรงข้ามกับข้อ 3 ถ้ารู้จักสนิทสนม จะชอบพูด ชอบคุย โม้เสียจนเขาไม่อยากฟัง
• ง่ายๆ ตรงไปตรงมา อย่ามาอ้อมค้อมกับผม ถ้าไม่อยากโดนตบ เฮ้ยโดนตื้บ
• ขาโหด ผ่านมาร้อยเอ็ด เจ็ดย่านหนองคาย
• ทะลึ่ง ทะเล้นเป็นคนอารมณ์ดี มองโลกในแง่ดี ชอบสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนอื่น (อยากแสดงตลก ร่วมกับคณะเสียงอีสาน ไม่ก็โปงลางสะออน)
• ชอบความท้าทาย ไม่ชอบการอยู่นิ่งๆ เพราะมันจะไม่ได้อะไรเลย ใฝ่ฝันอยากเป็นหนึ่งในหน่วย เก็บกู้วัตถุระเบิด (พูดเล่นๆ)
• ชอบคิด ชอบเขียน เพราะการคิดอะไรเพลินๆ บางทีอาจได้ไอเดียดีๆ เพื่อเขียน เรื่องราวเด่นๆได้
• เป็นตัวของตัวเอง ไม่ชอบเลียนแบบใครๆ เพราะจะทำยังไงก็ไม่เหมือนใครอยู่ดี
• รักใคร รักจริง ไม่ปันใจให้คนอื่น (ถ้าไม่จำเป็น)

เป็นไงล่ะครับ บุคลิกลักษณะของความเป็นตัวเอง เขียนออกมาแต่ข้อดีๆ นี่แหละ (ส่วนข้อเสียขอเหยียบไว้ อย่าเอามาพูด) ด้วยไลฟ์สไตล์เรียบง่าย สมาถะ และเต็มไปด้วยกลิ่นไอปลาร้า อันเหม็นหึ่ง แต่แฝงด้วยรดชาด ที่ถ้าได้ลองชิมแล้ว คุณจะไม่รู้ลืม (แบบว่ามันเกลียดเข้ากระดูกดำ) เอนทรีนี้ ขอเขียนเล่นๆ นะ ส่วนเรื่องต่อไป ที่รอคิวลงบล็อกนั้น กำลังร่างๆ ไว้ในสมองอันเต็มไปด้วยขี่เลื่อย รออ่านล่ะกัน เพราะมันเป็น “ความจริงของ Text Link Ads” ครับ

เรื่องโม้อื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน

• March 28, 2008 -- WordPress 2.5 RC-3 ว้า… ยังแก้ปัญหาไม่ตก
• December 21, 2007 -- ชื่นชอบนายเดย์แวะเยี่ยมชมไอเดย์บล็อกสิครับ
• April 16, 2007 -- กลับมาประจำการ
• January 8, 2007 -- Blog Tag