เรื่องราวออกมาดี….ออกมาไม่ดีมันติดที่ตรงไหน
ปัญหาหน้าแตก… เฮ้ยปัญหาโลกแตกของบล็อกเกอร์ (อย่างผม) คือไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไรดีเมื่อทุกคราหมดมุข เจ้ากรรมนายเวร ดันมาถามหาเอาซะนี่ จนเป็นเหตุให้หนีหนี้บ้าง งามรุมบ้าง แวะไปเที่ยวบ้าง เดินเล่นดูสาวๆบ้าง หาทางออกกันไป แต่ผมกับมองว่าหลายๆเหตุผลที่กล่าวมานี้ มันเป็นข้ออ้างซะมากกว่า เพราะบางครั้งผมเองก็เป็นเช่นนั้น (ไม่ได้โจมตีบล็อกเกอร์ท่านอื่นแต่อย่างใด แบบว่าเข้าตัว) บางทีไม่มีอะไรหรอก การงานก็ปกติ เงินก็พอมีพอใช้ไปวันๆ ลำบากหน่อยก็พึ่งพาอาหารแบบมีเส้นไป ใช้ชีวิตแบบนักศึกษามหาลัย ไม่เห็นจะวุ่นวายตรงไหน แต่หลายต่อหลายครั้งลดก็เพพัดเอาปัญหาด้านอื่นๆ เข้ามาเหมือนกัน จะเป็นที่สุขภาพจิตไม่ดีบ้าง ป่วยบ้าง ไม่รู้จะเขียนอะไรบ้างทำนองนี้ ผมจึงจะไม่เขียนบล็อก เพราะกลัวว่าจะเขียนมันออกมาไม่ได้ และเรื่องที่เขียนออกมา มันก็ไม่ได้อย่างที่คิดไว้จริงๆ เอาล่ะตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมเจอปัญหาและอุปสรรคมากมาย พอที่จะรู้บ้างว่าอะไรมันเป็นสาเหตุ ใหเรา้เขียนเรื่องราวออกมาดี และไม่ดี เพราะฉนั้นมาดูกันดีกว่าว่าทำไม?
เพราะอะไรจึงเขียนเรื่องราวแล้วออกมาดี
- อารมณ์ดี มีคนรักคอยเอาใจ จิตใจโปร่งใส
- รักที่จะเขียน ชอบในสิ่งที่ทำ
- รู้ลึกและรู้จริงในเนื้อหาที่เราจะเขียน
- แหล่งข้อมูลที่จะนำมาเขียนมีมาก และแต่ละแห่งมีความน่าเชื่อถือพอ
- เขียนเรื่องราวออกไปแล้ว มีการตอบรับดี จึงมีกำลังใจจะเขียนเรื่องอื่นๆต่อไป
- มีเวลาว่างมากพอที่จะเขียนเรื่องราวสักเรื่องหนึ่ง
- ใจกว้าง ยอมรับฟังความเห็นด้านลบ
- ไอเดียบรรเจิด มีความคิดสร้างสรรค์ ประกอบกับพรสวรรค์ผนวกและพรแสวงส่วนบุคคล
เหตุใดเล่าจึงเขียนเรื่องราวแล้วออกมาไม่ดี
- ผลัดวันประกันพรุ่ง ไม่ลงมือเขียนในเวลาที่ว่างจริงๆ โดยคิดในใจว่า “อีกเดี๋ยวค่อยเขียนก็ได้”
- ไม่มั่นใจในแหล่งข้อมูลที่ค้นมา สุดท้ายเลยกลัวว่าเขียนออกมาแล้วจะกลายเป็นไอ้งั่ง
- ไม่รู้จริงในเรื่องราวที่จะเขียน จับต้นชนปลายมาประกอบกัน จนเป็นเหตุให้เรื่องราวยืดเยื้อ ไร้ใจความ ไร้จุดหมาย
- ทะเลาะกับแฟน น่าเบื่องอนอยู่ได้
- ไม่สบาย สมองตื้อไม่โลดแล่น คิดอะไรไม่ออก ไปนอนดีกว่า
- อารมณ์เสีย ทะเลาะกับเพื่อนร่วมงาน โวยวายในกระทู้ที่ตนเองเขียนไว้บนอินเตอร์เน็ต
- จัดตารางเวลาไม่ได้ ควรกำหนดเวลาไว้ก่อนเลยว่า เวลาไหนต้องมาเขียนบล็อก
- ไม่มีกำลังใจ เขียนเรื่องราวออกไป ไม่เห็นมีใครแสดงความคิดเห็นเข้ามาเลย
- ไม่พอใจกับความเห็นที่มีเข้ามาในด้านลบ
- งานยุ่ง เจ้านายจะเอานี่ ลูกค้าจะเอาโน่น ใช้อยู่ได้
- คิดอะไรก็ไม่ออก
เอาล่ะครับ แค่นี้ก็คงพอนึกภาพออกกันแล้ว จะลดหรือขจัดปัญหาส่วนใดออกไปก็ตามแต่ ยังไงก็ขอให้คงไว้ซึ่งความรัก คือรักที่จะเขียน ภูมิใจในตัวเองที่ได้เป็นบล็อกเกอร์ก็แล้วกัน วันนี้ไปล่ะครับ โชคดีมีความสุขเด้อ พี่น้อง!!!
สรุปที่มาและปัญหามาได้อย่างครบครันจริงๆ ผมไม่ค่อยเห็นบทความไหนที่คุณภาพไม่ดีในบล็อกคุณเท่าไหร่หรอกนะ แสดงว่า รักษามาตรฐานไว้อย่างดี
เขียนบล๊อก ก็เหมือนเขียนคอลัมน์แหละครับ แต่ง่ายกว่า ตรงที่ไม่มีใครมาคอยตำหนิว่าเขียนไม่ดี เขียนไม่หนุก เขียนไม่น่าติดตาม เพราะว่าเราไม่ได้รับเงินใครเค้ามาเขียน ดังนั้นใช้เวทีนี้ฝึกเขียนเรื่อย ๆ เขียนทุกวัน แล้วจะเก่งขึ้นมาเองโดยปริยาย
งานเขียนต้องฝึกฝนครับ พรสวรรค์เป็นเพียงส่วนน้อย ๆ ในการเขียนให้ได้ดีเท่านั้นเองครับ
เอาไรกันมากมาย ผมเขียนเป็นงานอดิเรก ไม่ต้องไปจริงจังมากมาย ได้เงินมาใฃ้บ้างแค่พอกล้อมแกล้ม
ทะเลาะกับแฟน น่าเบื่องอนอยู่ได้
แจ่มครับ :em04: ส่วนใหญ่ผมคง จัดตารางเวลาไม่ได้ ไม่มีกำลังใจไม่มีใครมา comment เลย 55+ แต่ Traffic ผมตอนนี้ก็พอจะรู้ว่ามีคนติดตามอ่านพอสมควร ยังไงก็จะสู้ต่อไป
จริง ๆ ครับระยะหลังผมคิดอะไรไม่ออก จนต้องทำบล๊อกปั่นไไปซะงั้นครับ เอาไว้พร้อมจริง ๆ ค่อยลงมาต่ออีกที :em02:
อยากลองทำมั้งครับ
คิดจะเขียน blog เพื่อสนองตัณหาตัวเองค่ะ ถ้าได้เงินด้วยก็ถือว่าเป็นผลพลอยได้ดีกว่าเน้อะ จะได้ไม่เครียดกับมันมาก