ไอ้เดย์บล็อก

ไม่ได้เขียนบล็อกมาสองวัน ยอดคนอ่านลดดิ่งลงจนน่าใจหาย ทำเอาใจคอไม่ดีไปเหมือนกัน อุตส่าห์ประคบประงม ดูแลและอัพเดตข้อมูลในบล็อกไม่เว้นแต่ละวัน ช่วงนี้อาจหายหน้าหายตาออกไปบ้าง สืบเนื่องปัญหาส่วนตัวมะรมมะตุ้ม มันรุมเร้าเสียจนไม่อยากจะคิดอะไร ส่วนไอ้อินเตอร์เน็ตก็สามวันดีสี่วันไข้ ถึงแม้พักหลังมานี้เริ่มเข้าที่เข้าทางไปบ้างแล้วก็ตาม แต่ด้วยใจที่อยากจะเขียน มันก็อดไม่ได้ล่ะครับ ต้องหาเรื่อง ต้องเอาเรื่องให้ได้ พูดกวนจัง! เอาใหม่! ต้องสรรหาเรื่องมาเขียนให้ได้ล่ะน่า ส่วนวันนี้ก็แน่นอนล่ะ ว่าด้วยเรื่องติดสอยห้อยตามหรือ Follow นั่นเองแหละครับ แต่ก่อนที่จะไปถึงตรงไหน มาดูเรื่องนี้กันก่อน รู้สึกกันบ้างไหมล่ะครับว่า หมู่นี้บล็อกเกอร์ไทยซบเซาไปมากกว่าแต่ก่อนเยอะ หลายๆบล็อก ซุ่มตัวเองอยู่เงียบๆ ไม่กระโตกกระเตกแต่อย่างใด ถึงแม้จะมีบล็อกไทยถูกสร้างขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็น้อยนักที่จะหาอ่านเรื่องราวดีๆได้สักครั้งสักครา ก็เหมือนกับการต้มน้ำล่ะครับ ภายในบรรจุสมุนไพร เพื่อบำรุงร่างกายไว้มากมาย แต่ก็ไม่มีปัญญาที่จะนำมันออกมากิน เพราะนำไม่เดือดสักกะที จะรินนำมันออกมากินดิบๆก็ออกจะดูเถื่อนไปหน่อยล่ะมั้ง บล็อกเกอร์ไทยเองก็เหมือนกันล่ะครับ มีแต่คนเก่งๆทั้งนั้นด้วย และโดยส่วนมากจะใช้ WordPress จัดการระบบทั้งนั้น แต่ทั้งนั้น (จะเอาแต่ทั้งนั้นหรือรึไง) ก็ยังหาเนื้อหาดีๆมาอ่านยากเหมือนกัน เพราะเขาเหล่านั้นไม่ยักจะเผยแพร่ข้อมูลเท่าที่ควร (กระแหนะกระแหนหน่อยนะ) ไม่ใช่ว่าไม่ดี ก็ดีครับ แต่ดีในระดับหนึ่ง ซึ่งต่างจากของต่างประเทศเขามากเหลือเกิน ถ้าให้วัดเป็นระยะทางจากเหนือจดใต้ของประเทศไทย ยังเทียบไม่ได้กับฝ่ามือไอ้หรั่งตาน้ำข้าวเลย เหอๆ อย่าไปคิดอะไรมากนะครับ พักนี้ไอ้เดย์ออกจะไปเพี้ยนไปหน่อย ก็อย่าถือสามันนะ เอ้า… เอาเข้าไป นอกเรื่องมาก ซักรำคาญ ประเดี๋ยวจะว่าผมพูดพร่ำ ทำห่าอะไรกันนักกันหนา ไปหาเรื่องกันเลย

Follow คือลักษณะอาการอย่างหนึ่ง ที่มนุษย์คนหนึ่งจะไปพึ่งพิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งอาจจะเกาะกิน หรือแบบถ้อยทีถ้อยอาศัย (อันนี้ผมมั่วนะครับ แต่มั่วแบบอ้างอิงนิดๆ) เมื่อนำมาใช้กับอินเตอร์เน็ต จึงกลับกลายเป็นการอนุญาตให้ Search Engine เก็บบันทึกและตามแหล่งข้อมูลที่เราทำการเชื่อมโยงไป ซึ่งโดยปกติแล้ว ลักษณะเช่นนี้ก็เป็นปกติธรรมดาอยู่แล้วใช่ไหมล่ะครับ หลายคนอาจมองไม่เห็นภาพ เอาอย่างนี้แล้วกัน ขอยกตัวอย่างเล็กๆน้อยๆ มาประกอบ เช่นสมมุติว่าเราเขียนบล็อกเกี่ยวกับภาพยนตร์ แล้วบังเอิญว่าเราไปเจอแหล่งข้อมูลหนึ่งๆ ที่เราสนใจ เมื่ออ่านดูเนื้อหาแล้ว เอาใช้ได้ว่ะ เราก็ทำลิงค์ไปหาเรื่องนั้นๆ ถูกเปล่าครับ ทีนี้แหละครับ เวลาเราส่งลิงค์ไปหาเรื่องนั้นๆ ถ้าไม่ได้กำหนด Tag อะไรให้มัน มันจะกลายเป็นว่าเราอนุญาตให้ Search Engine ตามไปเก็บข้อมูล (ฟังดูอาจจะทะแม่งๆ แต่เอาเหอะ ทำทีว่าเข้าใจสักหน่อยหนึ่ง อุตส่าห์อธิบายกันเสียยืดยาว) แต่ในทีนี้เราสามารถควบคุมได้ว่า เราจะลิงค์ไปที่ไหนกันบ้างครับ จากนั้นลองคิดดูอีกแง่หนึ่ง อันไหนบ้างที่อยู่เหนือการควบคุมของเราครับ ถ้าคิดไม่ออกผมจะตอบให้ก็ได้ นั่นก็คือ Comment กับ Trackback นั่นเอง แล้วมันเกี่ยวอะไรกันล่ะ เหอๆอย่าพึ่งเถียงครับ เราจะไปกันแบบ Step By Step

Comment ใครๆก็อยากได้ เพราะจะได้รู้ว่าผลตอบรับ กับเรื่องที่เราเขียนออกไปเป็นเยี่ยงไร แต่ถ้ามากันแบบมั่วๆเป็นระลอกๆ ระลอกละเป็นร้อยๆ อันนี้ก็คงจะขยาด ไม่กล้าที่จะขยับมารับ เพราะจะขยะแขยงไปเสียเปล่าๆ อันที่ผมว่านี้คือ Spam Comment นั่นเองล่ะครับ ส่วนมากบล็อกใหม่มักจะเป็นค่อยโดน พอเริ่มมีชื่อขึ้นมาอีกนิด จำนวนทราฟฟิกเพิ่มมาอีกหน่อย ก็จะโดนกันได้บ่อยๆเช่นกัน และมันก็ไม่ใช่ว่าจะมาทีละนิดนะครับ อันนี้เล่นยกโขยงกันมาทั้งกองทัพ ใครกันจะไม่ขยาด ด้วยเหตุผลล่ะชะนี เฮ้ย…ฉะนี้ ระบบของ WordPress จึงปิดกั้นไม่ให้ Search Engine ตามไปเก็บข้อมูลใน Comment หรือ Nofollow ไปเลยเป็นการตัดปัญหา ซึ่งก็บรรเทาปัญหาไปได้เยอะทีเดียว แต่ที่ยังมีอยู่คือไม่ใช่จะมีแต่ความเห็นที่เป็นขยะ ความเห็นดีๆก็มีเยอะเช่นกัน และเจ้าของความเห็นเหล่านั้นก็น่าจะได้รับน้ำใจเล็กๆน้อยๆกลับมาบ้าง นั่นคือเปิดโอกาสให้ Search Engine ตามไปเก็บข้อมูลยังไงล่ะครับ

เมื่อเป็นเช่นนี้จึงมีผู้พัฒนาปลั๊กอินออกมา เพื่อใช้ในกาลนี้โดยเฉพาะ ปลั๊กอินนั้นมีชื่อว่า Dofollow ชื่อก็ฟังดูดีหรอกนะครับ แต่ผมขอแปลห่วยๆแบบไม่ตรงความหมายว่า “ทำพันธุ์” แล้วกัน เหอๆ จากนั้นก็มีผู้สนับสนุนการใช้ Dofolow นี้มากเช่นกัน ถึงขนาดทำรูปภาพกราฟิกสวยๆ มาช่วยด้วยอีกแรง พร้อมติดสโลแกนประดับว่า “U Comment I Follow” เล่นเอาล่อใจผมนักเชียว ว่าจะนำมาใช้อยู่ กะว่าจะช่วยในการเพิ่มจำนวนคนคอมเม็นต์ขึ้นได้บ้าง แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาครับ ขี้เกียจไปปรับแก้อะไร หรือยัดปลั๊กอินให้เกินจำเป็น เวลาอัพเดตมามันจะเป็นเรื่องใหญ่

ยังไม่จบนะครับ (อย่าพึ่งขยับเมาส์ไปปิด) ยังมี Dofollow Trackbacks Plugin ที่จะนำมาใช้ในกรณีที่มี คนอ้างอิงมาหา หรือเชื่อมโยงมาหาบล็อกเรา เราจะปรับให้ Trackbacks นั้นได้รับการยอมรับหรือ Follow หรือไม่ อันนี้เป็นแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยครับ ทฤษฎีง่ายๆ ไม่ขอยกตัวอย่างมาซ้ำอีก เพราะลักษณะก็คล้ายๆกับตัวด้านบน แถมคัดลอกสโลแกนมาใช้อย่างหน้าตาเฉยว่า “U Trackback I Follow” อยากใช้ก็ไปดาวน์โหลดมาใช้นะครับ ไปล่ะ (จบแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เขียนแค่นี้ก็ปาเข้าไปกว่า 2 ชั่วโมง)

Blog Tips Dofollow, Follow, Nofollow, Trackback