สวัสดีครับเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆบล็อกเกอร์ทุกท่าน ระยะหลังมานี้ บล็อกผมดูเหงาๆชอบกล จะเนื่องด้วยเหตุและผลที่ผมไม่ได้ปรับปรุง และเพิ่มเนื้อหาลงบล็อกกระมัง อันนี้ต้องยอมรับว่าเป็นความผิดของตัวเอง เอิ๊กๆ ส่วนบล็อกเดย์อินไทย ก็ไม่ได้เข้าไปเขียนนานแล้วเหมือนกัน (เพิ่งเปิดใหม่ แต่แล้วใยโดนสแปมไปแล้ว) พูดสั้นๆเลยว่า “ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร” พอดีพักนี้เครียดๆไปหน่อย อารมณ์บรรเจิดในการละเลงสำนวน จึงลดน้อยถอยลงไป ผมว่านะคงถึงเวลาแล้วล่ะที่ผมต้องพัก สงบจิตสงบใจไปสักระยะหนึ่ง เรื่องนี้คงพูดมากไม่ได้หรอกนะครับ ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร ออกจะเข้าสำนวน “น้ำท่วมปาก” ยังไงยังงั้น เพราะฉะนั้นแล้ว ในที่นี้ เลยขอสงวนท่าที เพื่อรักษาภาพพจน์หน่อยแล้วกัน
ว่าไปแล้ว พักนี้ผมจะไม่ค่อยออนไลน์เลยนะครับ สังเกตุว่าเอ็มที่เคยออนทิ้งไว้จนดึก ก็หายไป อีเมล์ที่เคยตอบพัลวันก็ลดลงไป ต้องขอโทษ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยแล้วกันนะครับ สำหรับทุกท่านที่ยิงคำถาม เข้ามาที่อีเมล์ แต่ถึงยังไงก็ยังติดต่อผมได้เสมอนะครับ ระยะนี้อาจไม่ได้มาตอบ แต่เมื่อกลับมาแล้ว จะเคลียร์ให้ทุกคำถามเลย ส่วนจะถามว่าผมจะจากไปนานแค่ไหน อันนี้ผมก็ยังให้คำตอบไม่ได้เหมือนกัน กำหนดแน่นอน ตายตัวไม่ได้ อาจจะเป็นเดือน หรืออาจได้เจอผมตอนปลายเดือน หรือตอนปีใหม่โน่นเลยก็เป็นได้ ถ้าไงช่วงที่ผมไม่อยู่นี้ ก็วานทุกท่านช่วยดูแลบล็อกให้หน่อยแล้วกัน คงไม่เป็นการรบกวนเกินไป หรอกนะครับ
ไม่อยากจะต่อความยาว สาวความยืดให้มากความ แต่ขอต่ออีกหน่อย สำหรับหลายๆท่านที่ยิงคำถามเข้ามา ขอความกรุณาอ่านเนื้อหาในบล็อกนี้ให้จบก่อนนะครับ ค้นๆดูว่า คำถามที่จะถาม มีคำตอบให้แล้วหรือยังในบล็อกนี้ ถ้ายังไม่มีค่อยถามเข้าไป หรือถ้าในบล็อกนี้ยังไม่เคลียร์จริงๆ ก็เชิญที่หนังสือเลยครับ อืม… ผมเขียนขึ้นมาด้วยใจจริงๆ เหมือนๆกับที่ผมสร้างไอเดย์บล็อกแห่งนี้ขึ้นมานั่นแหละครับ (ลงทุนมหาศาลสองพันกว่าบาท) ไม่ต่างกันเลย เอาล่ะคงถึงเวลาที่ผมต้องขอตัวก่อน ไว้พบกันใหม่ในโอกาสหน้าครับ น้ำท่วมหลังเป็ดเมื่อใด ผมจะกลับมา
ขอบคุณครับ
เดย์—ไอเดย์บล็อกดอทคอม
ช่วงปลายปีมันก็เป็นแบบนี้แหละผมว่านะ คุณเดย์ ทุกคนก็อยากจะหลบไปพักผ่อนกัน แบบว่าเหนื่อยกันมาทั้งปีแล้วอะไรประมาณนี้ ยิ่งใกล้วันคริสมาสต์ ปีใหม่ ทุกคนจะทำตัว lazy กันมาก แบบว่าหาโอกาสพักกันบ้าง ปีหน้าฟ้าใหม่ค่อยฮึดกันต่อ :em12:
เขียนเรื่อง metablogging นี่มันตันง่าย
ค่ะ อ่านบล็อกนอกมันก็เขียนซ้ำมาซ้ำไปจนขี้เกียจอ่านแล้ว
แล้ว WordPress ตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไร ไว้รอ 2.4 ออกตอนม.ค.นู่นแหละน่าจะกลับมาคึกคักอีกครั้ง
สูดลมหายใจลึกๆ ครับ ทุกอย่างมีทางออกเสมอ
ผมเชื่อว่ามีคนอ่าน blog นี้อีกเป็นร้อยที่คอยเป็นกำลังใจให้นะครับ สู้ๆ :em04:
หลบไปเลียแผลใจ รึป่าวว ? คุณเดย์ :em03:
ผมก็เป็นครับ ดูจากช่วงแรก เขียนเดือนละ 20+ entries … ระยะหลัง เดือนละ 10 ก็เก่งแล้ว … เรื่องเวลามากกว่าเรื่อง topic ครับ สำหรับผม … พอมีเวลา(อ่านหรือเห็น)มากพอ เราจะเขียนออกเอง
คุณเดย์ ให้(วิทยาทาน)คนอื่นมาเยอะแล้ว … พักบ้างก็ดี
… หรือ คุณเดย์ กำลังก้าวผ่านจาก Quantitative เข้าสู่ Qualitative ก็เป็นได้
: )
:em04:
ลองเขียนเรื่องอื่นๆ สลับกันไปดิครับ อาจจะมีหนทางเขียนมากขึ้น
แต่ให้โอกาสตัวเองพักบ้างก็ดี แล้วอย่าลืมกลับมาประจำการต่อนะครับ :em12:
ถ้านึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไร แนะนำ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” บทที่ ๘ ครับ หุหุหุ พักผ่อนครับ พักผ่อน
:em04:
น้ำท่วมปากเรื่องหนังสือแน่เลย …
หืม ??
พอผมจะกลับมาเขียนบล็อก ก็มีคนหลบไปแทนผมซะงั้น
สงบใจเอาไว้เด้อ
เอิ๊กๆ
แล้วทุกอย่างจะดีเอง
คิดมากไปเปล่าคะพี่เดย์
หน้าตาบล๊อคพี่ก็ยังสวยนะ
หน้าตาคนเขียนก็ยังดูดี
หน้าตาเนื้อหาก็น่าอ่านน
ให้เวลาพักใจ
แล้วรีบกลับมาเน้อ~~
:em04:
มันเป็นจังหวะชีวิตครับ ช่วงไหนอ่อนแรง เราก็ควรจะพักเพื่อเอาแรง .. ที่สำคัญควรมีเวลาเพื่อทบทวนเรื่องราวต่างๆ ด้วยครับ .. ผม .. ผม .. เข้าใจ :em02:
:em02: คงคิดถึง
ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ
ขอบคุณ
สำหรับข้อมูลดีดีค่ะ
โอเคดีครับ “รักจัง
”
:em03: