ปีใหม่เหงาๆ ปีเก่าเงียบเชียบ

มาต่อจากตอนที่แล้วกันหน่อย กะจะมาเขียนต่อตั้งแต่เมื่อวาน แต่ดันเมื่อยุ่งกับเพื่อนอยู่อ่ะ พามันไปซื้อตั๋วตอนบ่าย 2 จะขึ้นคิวกี่โมงๆก็เต็มหมด สุดท้ายไปได้อยู่คิวหนึ่ง ก็ปาเข้าไป 4 ทุ่มกว่าๆ ทีนี้เวลาที่เหลือจะทำอะไรล่ะ เหอๆมันก็ต้องมีดื่มกันบ้างล่ะนะ แต่ดื่มเบียร์ตอนอากาศหนาวๆเย็นๆ เยี่ยงนี้ มันไม่ค่อยโสภาเท่าไหร่ แต่จำใจต้องจิบเบียร์ไปเป็นเพื่อนมัน เออ… เอาก็เอาวะ นานทีปีหน เจอกันหนหนึ่ง จะปลีกตัวหนีไปก็ใยจะทำตัวน่าเกลียดไปหน่อย เอิ๊กๆ

เอาล่ะๆ ว่าเรื่องปีใหม่ที่ผ่านมากันต่อ ในความรู้สึกผม ผมเองว่ามันดูเหงาๆนิดๆ เนื่องจากคนบ้านผมไม่ค่อยกลับบ้านกัน ก็เนื่องมาจากการเลือกตั้ง ที่ผ่านมานั่นแหละครับ คนเค้ากลับมาเลือกตั้ง จนเดินทางกลับไปทำงานกันหมดแล้ว ครั้นจะอยู่รอหลังปีใหม่ ค่อยกลับไปครั้งเดียว ก็นานโขอยู่เหมือนกัน อีกทั้งเดินทางจาก หนองคายยันกรุงเทพมหานคร ระยะทางก็ยาวไกล หลายร้อยกิโลนัก ไม่เหมือนผมที่ไปๆมาๆระหว่าง อุดร-หนองคาย นั่งรถประจำทาง 2 ชั่วโมงกว่าๆก็ถึงแล้ว นี่แหละครับ เหตุผลหนึ่ง ที่ผมไม่อยากไปทำงานที่อื่นที่ไกล อยู่แถวๆนี้ ไป-กลับ บ้านนอกได้สบาย จะไปอยู่ใยเมืองกรุง ผู้คนเร่งรีบ งานการเร่งรัด อากาศเร่าร้อน อารมณ์ร้อนรุ่ม ไม่อะลุ่มอล่วย เหมือนถิ่นเหมือนนี้ และอีกอย่างบ้านผมถึงจะบ้านนอกไปหน่อย แต่ก็ถือเป็นหนึ่งในหมู่บ้าน ของเมืองน่าอยู่ของโลกอันดับเจ็ด (Worlds 7th Pleasant Town) รองจาก เมืองคอสตาเดลโซล ประเทศสเปน เมืองแซงค์เทียร์ ประเทศอิตาลี เมืองโพรวองซ์ ประเทศฝรั่งเศส เมืองบูแกต ประเทศปานามา เมืองวิเซนต์ เกรนาดีน เมืองเคาร์ตี้แคร์ ประเทศไอร์แลนด์ เฮ้ย!! ร่ายยาวไปหน่อย แต่สุดท้ายอยู่เหนือเมืองครีท ประเทศกรีซ เมืองแอมแบร์กริส เคร์ ประเทศเบลิตซ์ เมืองตูนิส ประเทศตูนีเซีย รู้เรื่องกันหรือเปล่าเนี่ย แต่ได้เขียนมาแล้ว ก็เอาเถอะครับ (อันดับทั้งหมดจากนิตยสาร Moderm Maturity ซึ่งจัดพิมพ์โดยสมาคมชาวอเมริกันผู้เกษียณอายุ)

หนองคายมีที่เที่ยวเยอะมากๆครับ ขนาดตัวผมเองเป็นคนในท้องที่ ผมยังไปเที่ยวยังไม่ทุกที่เลย สถานที่ที่เคยไป ก็อย่างเช่น วัดโพธิ์ชัย สะพานไทย-ลาว วัดหินหมากเป้ง ศาลาแก้วกู่ ตลาดอินโดจีน (ท่าสะเด็ด) ไปดูบั้งไฟพญานาคมา 2-3ครั้ง อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ และอีกหลายๆที่ ที่ไม่ค่อยมีชื่อเท่าไหร่ ส่วนที่อยากไป ก็อย่างเช่นภูทอก ภูวัว เคยไปถึงแค่ภูสิงห์ที่ติดกับภูัวัว และติดกับภูทอก มองเห็นภูทอกแทบสุดสายตา ยิ่งตอนกลางคืน ยิงปืนในป่าติดภู เสียงปืนดังสนั่นภู สะท้อนกลับและวิ่งไปตามภูอย่างกึกก้อง (ผมไม่ได้ไปลักลอบยิงสัตว์ป่าสงวนนะครับ แต่แถวนั้นจะเป็นสวนยางเสียส่วนใหญ่ ติดปืนไว้เพื่อป้องกันตัว เหมือนปักษ์ใต้นั่นแหละ) เหอๆเอาไปเอามา มาเข้าชีวิตตัวเองอีกหน เงียบดีกว่าครับ ชีวิตผมมันน้ำเน่านัก รู้มากไม่ดี อิอิ ไปต่อเรื่องวัดอาฮงกันดีกว่า

อีกหนึ่งทิวทัศน์ที่น่าชมของวัดอาฮงศิลาวาศ คือมีก้อนหินขนาดใหญ่ กระจัดกระจายกันอยู่ภายในบริเวณวัดนั่นแหละครับ สวยๆทั้งนั้น พูดแล้วไม่เห็นภาพ แน่นอนล่ะะครับ ผมเก็บรูปนายแบบมาให้ดูให้ชมกันอีกหน เห็นบอกว่าวิวสวย ก็ให้มองที่วิวนะครับ อย่ามองคน

ผมออกจะซนไปหน่อย จะถ่ายดีๆไม่ยอมครับ ต้องปีนขึ้นไปถ่ายบนก้อนหิน เหอๆ ทางวัดไม่ค่อยมีข้อห้ามอะไรมากมาย ขอให้อยู่ในกริยาสำรวมเป็นพอ อีกหนึ่งที่สำคัญที่สุดคือ ห้ามขีดเขียนอะไรลงไปบนก้อนหินใหญ่ๆนั้น เท่านั้นล่ะครับ ส่วนถ้าใครๆอยากจะยกก้อนหินเหล่านั้นเล่น ก็ไม่ผิดธรรมเนียมแต่อย่างใด เอิ๊กๆ อืม… ลืมบอกไปอีกอย่าง ภายในบริเวณวัดนี้ เขาจะเรียกว่า “อุทยานการศึกษา” นะครับ

ตอนนี้ผมคงขอจบเท่านี้นะครับ ไม่ได้ตั้งใจมาเป็นไกด์นำเที่ยวนะ แต่ปีใหม่ทั้งที ต้องหาอะไรมาเขียนเล่นๆ ผ่อนคลายไปก่อนสักพัก เอาไว้ให้ปีใหม่ซาๆลงก่อน เดี๋ยวค่อยอัดเนื้อหาเข้าไปอีกรอบ เอาให้กระอักเลือดกันไปเลย และเรื่องนี้ก็ยังไม่จบนะครับ คงมีโม้ต่ออีกตอน เป็นตอนปิดท้าย ในวันสองวันนี้แหละ  ตอนนี้ก็ขอตัวไปก่อนนะครับ

เรื่องโม้อื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน

• January 2, 2008 -- ปีใหม่เหงาๆ ปีเก่าเงียบๆ