Adocu Nano Blogging – จะเล็กกันไปถึงไหน
“รู้ทั้งรู้ว่าสู้ไม่ไหว ไม่มีอะไรจะให้อย่างเขา เธอไม่รัก ไม่รัก หรอกคนอย่างเรา ไม่มีอย่างเขา ที่เธอต้องการ” วันนี้มากับเนื้อเพลงท่อนหนึ่ง ของเพลงหิ่งห้อยกับตะวัน เพลงไพเราะ เนื้อหาสบายๆ อีกหนึ่งเพลงที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในขณะนี้ ขับร้องโดย ไชโย ธณาวัฒน์ แนวเพลงลูกทุ่งๆกึ่งเพื่อชีวิต แนวเพลงและสไตล์การร้อง คล้ายๆกับเสถียร ทำมือ (ตามความรู้สึกผม) ซึ่งก็ออกจะมาในแบบฉบับป่าล้อมกรุง กล่าวคือได้รับความนิยมจากกลุ่มคนฝังบ้านนอกๆ ค่อยๆขยับไปยังกลุ่มผู้ฟังชาวกรุง และกลุ่มเป้าหมายอื่นๆ (แล้วจะอธิบายทำไมกันล่ะเนี่ย)
อิอิ วันนี้ไม่ได้กะจะมาโม้เรื่องเพลงหรอกนะครับ พอดีกำลังได้อารมณ์เขียน เพลงที่เลือกไว้ก็เล่นได้ตรงจังหวะพอดี เลยหยิบยกมาเขียนซะเลย 555+ แบบว่าต้องหาอะไรแก้เขินก่อนเข้าเรื่องล่ะกัน พูดอย่างนี้ ท่าจะเข้าท่ากว่าเน้อ ว่ามั๊ย
เอาล่ะ ท่าจะยาวไร้เรื่องแล้วครับ มาดู Nano Blogging กันบ้างดีกว่า ผมเคยพูดถึง Micro Blogging มาหลายครั้งแล้วมั้ง อ่านได้ก็อ่าน อ่านไม่ได้ก็ไม่ต้องอ่าน เพราะพื้นฐานความเป็นจริง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนี่นา ก็แค่ระบบ Blogging Service แบบเล็กๆลงไปกว่าระดับ Micro Blogging เฉยๆ แล้วชื่อก็ฟ้องอยู่แล้วว่าเป็น Nano Blogging ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าจะทำให้ระบบมันเล็กลงไป จนแทบจะใช้ประโยชน์อะไรมิได้เลย แบบนั้นทำไม
และเหตุผลที่ผมคิดได้ และพยายามจะดึงให้เข้ากับสถานการณ์ปัจจุบัน ใครๆก็อย่างเป็นที่หนึ่ง ใครๆก็อยากเป็นผู้ริเริ่ม เพราะจะได้เป็นแบรนด์แรกเริ่ม ที่ทำให้มีคนอื่นๆกล่าวถึงบ่อยๆ คล้ายๆกับ Twitter แหละครับ เป็น Micro Blogging แรกเริ่ม พอคนอื่นๆคิดจะทำคล้ายๆกัน ก็มักถูกเรียกกันว่า Twitter Clone แบบนี้เป็นต้น
Nano Blogging แบบฉบับของ Adocu ไม่วันใดก็วันหนึ่ง อาจมีคนคิดจะทำแบบนี้เช่นกัน เพราะฉะนั้น อาจถูกเรียกว่า Adocu Clone ก็เป็นได้ พี่น้องคิดแบบนี้ด้วยหรือเปล่าล่ะครับ
ในเรื่องของระบบ และความสามารถนั้น ผมขอไม่พูดถึง เพราะน้อยนิดเหลือเกิน ใช้เป็นสมุดโน๊ดกันลืมอ่ะพอได้ ระบบไม่ซับซ้อน เขียนๆ กด Enter คล้ายกับการแชท ยังไม่รองรับภาษาไทยนะจะบอกให้ แต่ไม่นานนี้ คงทำได้ เพราะระบบ Encoding ใช้ UTF-8 ก็คงต้องใช้โปรแกรมเมอร์ แก้ระบบเพิ่มเติมนิดหน่อยก็ได้ล่ะ
แวะมาอัพเดตบล็อกแค่นี้ล่ะครับ งานเข้าอีกแล้วครับพี่น้อง วุ่นวายเหลือเกินชีวิตเรา เฮ้อ…
เหอะๆ โยนงานให้โปรแกรมเมอร์อีกแหละ เฮ้อ
ทำใจเรียนมาด้านนี้อะไรๆก็ต้องโยนให้โปรแกรมเมอร์ :’(
ขนาด Twitter ยังไม่ใช้ คงได้ใช้หรอก Adocu เนี่ย
เหนื่อยหน่ายกับชีวิต จะมีอะไรมาให้ใช้กันนักหนา
วุ่นวายใช้ได้เลยนะเนี่ย
เล็กอะไรขนาดนี้ อีกหน่อยจะเป็นยังงัยเนี่ย สงสัยจะแข่งกับโทรศัพท์มือถือ
คืออะไร บอกหนูหน่อยย ?? @ผมก็ไม่ได้ใช้ Twitter เหมือนกัน อิอิ
ไม่มีเวลาลองเล่นเลย
ตาม it ทุกวันนี้แทบจะไม่ทันแล้วครับพี่น้อง…….
สงสัยจริงว่าในโลกของไอทีเนี่ยวันนึงมีกี่ชั่วโมง ทำไมอะไๆมันช่างรวดเร็วเหลือเกิน แค่เรื่องบล็อกทำมะดาเนี่ยก็ยังเรียนรู้ไม่หมดเลย นี่มีไมโคร นูโว อัสนี วสันต์ ฯลฯ อะไรเยอะแยะเต็มไปหมด ผมว่าทฤษฎีของไอสไตน์ทีบอกว่าเวลาของคนเรามันไม่เ่ท่ากัน
สามารถพิสูจน์ให้เห็นได้ชัดเจนทีสุดก็ในยุคนี้แหละ
ว่ามั้ยครับ พี่น้อง
อ่านผ่าน ๆ เป็น Namo Blogging หุๆ
หลงดีใจนึกว่าคุณเดย์รีวิวบล็อกน้องนะโมซะแว้วววววว เอิ๊กๆ
แวะมายิ้มเฉยๆ ได้มั้ย ^_^
เท่าที่ดูๆก็ยังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเค้าเลยครับ ว่าจะทำไปเพื่ออะไร
ต่อไปมีพิโคบล็อกกิ้งแหงมเลย 55
ใครรู้บ้างนายเดย์ หายไปไหน บล็อกร้างแร้ววว
พี่เดย์หายไปซะงั้นจริงๆด้วย
รออ่านบทความใหม่ๆ อยู้น้า