ทริปเที่ยวเวียงจันทน์ ตอนที่ 2 (ประตูชัย)
เวียงจันทน์ ฝั่งนั้นเรียก กำแพงนคร สังเกตุจากป้ายรถยนต์ ผสมวิธีเดา และเชาว์ปัญญาบ้านๆ ของตัวกระผมเอง อีกทั้งฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ไม่มีรถยนต์ป้ายแดงให้ขับนะครับ มีแต่ป้ายขาวกับป้ายเหลือง ป้ายขาวติดโชว์วิ่งชั่วคราวคล้ายป้ายแดง ป้ายเหลืองคือ(ลูกผู้ชาย)ตัวจริง ไม่มีแยกประเภทรถยนต์ 2 ประตู 4 ประตู เพราะที่นั่นมีแต่รถยนต์ 4 ประตู (เท่าที่สืบๆดู รู้มาว่าเช่นนั้น)
สปป.ลาว รถวิ่งกันคนล่ะเลนกับบ้านเรา ไทยเราวิ่งเลนซ้าย ฝั่งซ้ายวิ่งเลนขวา เขาเลี้ยวขวาผ่านตลอด เราซ้ายค่อยๆออกรถ และที่นั่นไม่มีอุบัติเหตุรถชนกัน มีแต่รถตำกัน ตอนขึ้นขี่รถตอนแรกๆ จะรู้สึกมึนหัวนิดๆ เหมือนรถคันอื่นจะวิ่งมาชนเราทุกวินาที วิ่งมาใกล้ๆที แทบเป็นหมีเป็นควาย แต๋วแตก ร้องวี๊ดว๊าย!!! อุ๊ย!!! แต่ก็ต้องยอมรับครับว่า มารยาทในการขับรถ ประเทศเค้าดีมากครับ ส่วนตัวการันตีว่าดีกว่าคนไทยแน่ แต่คนอื่นจะคิดยังไง มันก็เรื่องของคุณ….
อีกเรื่อง… คนลาวไม่นิยมเครดิต การสร้างหนี้โดยไม่จำเป็น จากการซื้อรถพ่วงดอกเบี้ยบานเบอะ ไม่นิยมทำกัน ส่วนมากจะซื้อเป็นเงินสด แพงแค่ไหนก็ยัดเงินใส่กระสอบ แบกไปซื้อไปนับกันฉับๆ เงินเป็นตับๆ คิดไปคิดมา ก็สงสารน้องคนนับเค้าเหมือนกัน ท่าจะเมื่อยมือน่าดู รถมอ’ไซต์นำเข้าจากจีนแดง คันละ 15,000-17,000 (คิดเป็นเงินไทย) ก็มีนะครับ แต่คนลาวเค้าไม่ชอบเล่น ชอบของแพงเหมือนพี่ไทยตัวดี นี่แหละคือส่วนคล้าย
เอาล่ะๆ เมื่อวานแอบเขียน เรื่องเดินย่องๆแถวๆ พระธาตุหลวง ไปเรียบร้อย วันนี้มาต่อกันที่ประตูชัย หนึ่งในสถานที่สำคัญในประวัติศาสตร์ ที่นักท่องเที่ยวอย่างเราๆควรไปกัน งานนี้ไม่ต้องตั้งจุดประสงค์ก่อนไป ไปจับจุดคิดเอาจุดนั้นกัน
แดดแรงๆที่ประตูชัย นครหลวงเวียงจันทน์
เราเดินทางออกจากพระธาตุหลวง ราว 5 โมงเช้านิดๆ ท่ามกลางแสงแดดที่แผดร้อน ไม่รู้ไปโกรธใครมา กระโจนขึ้นรถตู้คันเดิม จากนั้นคนขับก็พาเรา เดินทางผ่านสวนสาธารณะใจกลางนครหลวงเวียงจันทน์ มุ่งสู่ประตูชัย ด้วยเหตุผลทางด้านการจราจรที่คล่องตัว ไม่ตีบตันเหมือนไทยเรา เราจึงไปถึงประตูชัย โดยใช้เวลาแค่ 10 นาที และนี่คงเป็นเหตุผลหนึ่ง ที่สินมั่นคงประกันภัย ไม่ตูมตามในไทย ด้วยสโลแกน มาเร็ว เคลมเร็ว ซ่อมเร็ว ส่วนที่มาเร็ว เคลมเร็ว น่าจะเป็นนางแบบ พรีเซ็นเตอร์โฆษณาตัวนี้มากกว่า ฮ่วย!.!
ผมเคยพูดไว้แล้วว่า “ประตูชัย” สร้างขึ้นด้วยเศษซีเมนต์ สมัยอเมริกาแพ้สงครามอินโดจีน ด้วยการบ้าอำนาจทางการทหารของอเมริกา ที่หวังจะกุมชะตาชาวโลกให้อยู่หมัด การบุกโน่น ชิงนี่ มาไว้กับตัว จึงเป็นทางเลือกหนึ่ง ที่เหล่านักล่าอาณานิคมสมัยก่อนชอบใช้กัน
ประตูชัย ประตูแห่งอิสรภาพของชาติลาว
ไทยเรายอมเสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงไป เพื่อคงไว้ซึ่งอำนาจอธิปไตยชาติไทยไว้ นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เรารู้ว่า การมีศักดิ์ศรี รู้สึกอย่างไร
ผมไม่แปลกใจเลยครับ ที่สถาปัตยกรรมของประตูชัยนั้น จะแฝงไปด้วยกลิ่นไอของศิลปะวัฒนธรรมชาติลาว การมีประตู 4 ด้าน ลักษณะจัตุรัสเป็นมณฑล แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับประตูชัยฝรั่งเศส ที่มีแค่ 2 ด้าน ถือเป็นการเกทับ บดรัศมี ชาติที่มาอาณานิคม แย่งใช้ทรัพยากรของลาว อย่างฝรั่งเศสได้แบบสะใจ เหมือนตบบ้องหู!!!
ลานน้ำพุด้านหน้าประตูชัย นครหลวงเวียงจันทน์
ตรงประตูชัย จะมีนักท่องเที่ยวมาเยอะกว่าปกติ ถ้าเทียบกับจุดเที่ยวชมจุดอื่นๆที่ไปชมมา มีทั้งชาวลาว ชาวไทย ฝรั่งแอ๊บแบ๊วก็ไปมิใช่น้อยเช่นกัน สาวลาวหน้าตาน่ารักนะครับ อย่าไปดูถูกเค้า สวยด้วยวัฒนธรรมอนุรักษ์ การนุ่งผ้าสิ่นไปเรียนหนังสือ ถือว่าทางการลาวทำได้ดี ไม่มีหรอกนุ่งน้อยห่มหอย เย้ย…. นุ่งน้อยห่มน้อย หรือถึงจะมีก็ห่มมากชิ้นกว่าเราอยู่
ประตูชัยสามารถเดินขึ้นไปชมได้ ถ่ายรูปได้ แต่ต้องเสียค่าชม 15 บาท (อย่าคิดเป็นเงินลาวเลย หลายพันกีบเหมือนกันจำไม่ได้) จุดจ่ายเงินจะอยู่ตรงบันไดทางเดินขึ้น ก่อนขึ้นก็ทำตัวเป็นคนมีอารยะหน่อยล่ะกัน อย่าให้ผู้หญิงหน้าตาดีๆ เรียกให้มาปี้เลย (เรียกให้มาซื้อตั๋ว ค่าเข้าชม)
ลาวเค้าเรียกห้องน้ำ อย่าเผลอไปเรียกส้วมล่ะ
ส่วนตัวไม่ได้กลัวความสูง แต่ตอนนี้รู้สึกปวดฉี่ ต้องหาที่ยิงกระต่ายสักหน่อย เวลาเดินถามห้องน้ำ จากสาวๆลาวก็ระวังคำพูดหน่อยล่ะกัน อย่าเผลอไปเรียกห้องส้วมล่ะ คนล่ะความหมายเลยเด้อ… เพราะห้องส้วมหมายถึงเรือนหอ เผลอไปถามห้องส้วม สาวๆจะพลันคิดไปถามขึ้นเตียง ประเดี๋ยวจะคอเอียงกลับมา แล้วมาว่านายเดย์ไม่เตือนไม่ได้
ภาพถ่ายจากมุมบนทางทิศตะวันออก ประตูชัย นครหลวงเวียงจันทน์
เราใช้เวลาเดินขึ้นไม่กี่นาทีก็ถึดยอด เลยกอดอกถ่ายรูปนี้ออกมา (ใช้มือข้างไหนถ่ายวะเนี่ย) ภาพนี้ถ่ายทิศตะวันออกของประตูชัย เป็นลานน้ำพุที่เราเดินผ่านมานั่นแหละครับ ไม่ได้สูงมากมาย เห็นคนตัวเท่านิ้วหัวแม่มือ แค่นั้นเอง
รูปถ่ายมุมบนประตูชัย ทางทิศเหนือ กำลังก่อสร้างทำเนียบรัฐบาล
มุมสูง ถ่ายไปทางทิศไม่เชิงเหนือ (ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ) กำลังก่อสร้างทำเนียบรัฐบาลแห่งใหม่ขึ้น ซึ่งดูๆแล้ว ท่าจะใช้เวลาไม่นาน หรูหรา แต่คงรูปลักษณ์ แบบฉบับลาวแท้ๆ
มุมด้านทิศตะวันตกของประตูชัย จรดถนนล้านช้าง
ภาพถ่ายมุมด้านทิศตะวันตกที่จรดกับถนนล้านช้าง กว้างสุดสายตาเชียว แต่ดูไปดูมา ชักใจหวิวๆ มือเริ่มสั่น ขาเริ่มเกร็ง เพราะลมเริ่มพัดประทะตัว อีกทั้งอาการของการหิวเริ่มมาเยือน บอกใจตัวเอง อดไว้ทนไว้ พยาธิตัวตืดทั้งหลาย เดี๋ยวพ่อพาไปกิน
ทางทิศใต้ของประตูชัย เห็นประเทศไทยอยู่ที่ปลายสายตา
มุมทางทิศใต้ของประตูชัย ไม่หวือหวาด้วยวิวทิวทัศน์อันใด แต่เราสามารถมองเหตุประเทศไทยเราได้ที่ปลายสายตา ด้วยวิชากะ เราสามารถประเมินได้ว่า ฝั่งไทยน่าจะห่างจุดนี้ไม่เกิน 30 กิโลเมตร ถ้าจะถามว่ารู้ได้ไงนั้น ผมใช้วิธีเดาแบบมีหลักการได้ว่า บัตรผ่านแดนไทย-ลาวที่กีดกันอิสระการเดินทางนั้น เราสามารถออกห่างรัศมีด่านได้แค่ 25 กม. เพิ่มความกล้างของลำแม่น้ำโขงอีก 3 กม. +- 2 เปอร์เซ็นต์ รวมเป็น 30 กม. พอดี เหอะๆ เดาๆ
ภาพถ่ายมุมดิ่ง ประตูชัย เวียงจันทน์
มองด้วยมุมนี้ อวัยวะบางส่วนของเพื่อนบางคนคงหด ส่วนตัวไม่ได้ขี้หดตดหายแต่อย่างใด เพราะมีผนังพำนักพิงแข็งแรง เศษซีเมนต์ของอเมริกา ก็แข็งแรงเข้าท่า สมแล้วที่หวังจะนำมาสร้างสนามบิน อืมๆ
นายเดย์ที่ประตูชัย เวียงจันทน์ สปป.ลาว
ด้วยแสงแดดที่แผดเผา บวกกับสีผิวของผมที่ขาวสว่างไสว จึงถ่ายรูปสวยๆแบบนี้ออกมาได้ แม้ต้องหรี่ตาเพราะแดดจ้ามากก็ตาม เหอะๆ ส่วนอื่นๆเก็บไว้เป็นความทรงจำตลอดกาล ไม่มีสตางค์ไปเที่ยวไกลๆ แบบคนอื่นเค้า ก็ต้องทำแบบนี้แหละ นับว่าไปเที่ยวต่างประเทศคือกันว่าม๊ะ
วันหลังมาต่อกันที่ตลาดเช้า พลาซ่า ห้างสรรพสินค้า ชื่อกระฉ่อน สินค้าแบรนด์เนม(ก๊อปปี้)เยอะดี น่าไปเลือกสรร
วันนี้นายเดย์ขอตัวอีกวัน….
มาเจิม จะได้เปิดบริสุทธิ์ คนแรกอีกหรือเปล่า คริคริ
อยากเรียนวิชา กะ หาเรียนได้ที่ไหนน้อ… ส่วนพยาธิตัวตืด ต้อง เดินย่องๆ ไปที่ร้านเภสัชสาวๆ แล้วถามว่า มียา Albendazole อยู่บ่น้องหล่า อ้ายสิเอาไปฆ่าพยาด…..
สุดยอดเลยเดย์ ยังกะได้ไปเที่ยวเองเลยเด้อ…
มาติดตามภาค2 อิอิอิ
@joyc โดนจอยเปิดบริสุทธิ์บ่อยจัง ไม่บริสุทธิ์แล้วมั้งเรา
@หมออนาเมา วิชากะศาสตร์ ไม่มีสถาบันการศึกษาแห่งไหนเค้าเสี้ยมสอนครับคุณหมอ ของแบบนี้ต้องกะเอาเอง
@charin แหะๆ ผมก็มั่วไปเรื่องอ่ะครับลุง ถ่ายมาเยอะ สอดรู้สอดเห็นมาเยอะ
@tong ยังมีอีกหลายภาคครับโต้ง ตามติดให้ดีๆนะ