โทษทีครับเพื่อนๆ หายไปไม่กี่วันก็ทวงถามกันเข้ามาแล้ว ว่าหายบ่อยเหลือเกิน แหะๆ หนุ่มที่ใช้ชีวิตแบบตัวคนเดียว ขาลุยอย่างผมก็งี้แหละครับ ธุระปะปังเยอะ อะไรๆก็อยากทำเองไปเสียหมดครับ แต่รู้สึกดีแฮะ

เอนทรี่ก่อนรู้สึกว่าพึ่งเขียนไปเมื่อไม่กี่วันก่อน เผลอแป๊บเดียวจะครึ่งเดือนแล้ว เวลาเนี่ยเดินเร็วซะเหลือเกินนะครับ อายุก็มากขึ้นทุกวัน ปลายเดือนหน้าเนี่ยก็บวกขึ้นอีกขวบล่ะ แต่เนี่ยไม่ใช่ประเด็น…

ประเด็นมันอยู่ที่การ “ใช้ชีวิตให้คุ้ม” ครับ หนึ่งในคติ ที่ผมยึดเอามาใช้ ไม่เลียนแบบ ไม่ยึดติด ไม่สนคนอื่น คิดบวก มองโลกในแง่ดี ลดการมองสิ่งเร้า ลดการหาเหาใส่หัวให้น้อยลง ลดเวลาช่วยชาวบ้าน ขยายเวลาช่วยตัวเองซะบ้าง ชีวิตจะได้มีความสุข เนี่ยแหละถึงใช่ ในแบบฉบับของผม

ถ้าคิดว่าผู้คนรอบข้าง เป็นเพียงสิ่งแวดล้อมนึง ก็แค่สมการหนึ่งในคณิตศาสตร์แคลคูรัส ก็แค่มวลๆหนึ่ง ที่มีแรงโน้มถ่วง สาวๆก็เหมือนดอกไม้ หนุ่มๆก็เหมือนป่าไม้(เดียวกัน) ก็แค่ผงธุลีชิ้นหนึ่งในจักรวาล (ว่าไปนั่น) อะไรเล่าจะสำคัญเท่าตัวเราเอง ใช่ไหมครับ คุณแมงจีนูน

ถ้าคุณเชื่อในแมงจีนูน คุณจะรู้สึกตัวว่าตัวเอง หรือคนอื่นๆไม่ได้มีอะไรพิเศษ หล่อ รวย สวย เริด เชิด หยิ่ง ก็แค่ลักษณะทางกายภาพที่เตะถีบได้ แค่นั้นเองครับ ไม่มีอะไรพิเศษ อย่าบอกอีกล่ะ ว่าคุณหัวแข็ง ไม่ยอมเชื่อในคำพูดของผม ข้อนี้ผมแนะนำให้คุณเอาหัวไปโขกเหลี่ยมเสาลองดู ถ้าไม่แตก นั่นแหละแข็งจริง เหอะๆ

เงิน เงิน เงิน ทุกคนพยายามเรียกหามันมาใช้ มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ อยากได้นั่น อยากได้นี่ โอ๊ย โอ๊ย ความอยากคือตัณหา กริยาที่ส่อแววโลภ หรือว่านี่มันคือ เนี่ยแหละถึงใช่? ของคุณ

ทางที่ดีที่สุดคือ ความสุขในแบบของตัวเอง ใช้ชีวิตครับ ใช้มัน ใช้มัน

เพื่อนๆเคยเรียนซ้ำชั้นกันบ้างหรือเปล่าครับ สมัยเด็กๆตอนเรียนอยู่โรงเรียนบ้านผม ที่ค่อนข้างจะชนบท แต่ไม่ห่างไกลผู้คน ผมเคยเห็นเพื่อนรุ่นพี่ผม ที่หัวสมองไม่ค่อยจะดี เรียนเกือบจะได้ ซึ่งนั่นก็แปลว่าตก ต้องเรียนชั้นเดิมซ้ำอีกรอบ หรือเรียนเฉพาะบางวิชา เพื่อจะให้ผ่าน (ปัจจุบันคงไม่มีแล้ว)

วิชา ก.พ.อ. (การงานพื้นฐานอาชีพ) ที่ง่ายๆกลับทำไม่ได้ ในขณะที่ มานี มานะ ในวิชาภาษาไทย ก็ทำไม่ได้เช่นกัน นึกมาแล้วขำครับเพื่อนๆ แต่ก่อนคุณครูชอบให้ผมอ่านบทความ หรือแบบเรียนให้เพื่อนๆ จดกันเสมอๆ บางทีเราก็ได้สะกดคำอ่าน ให้เพื่อนๆได้อ่านตามกันอยู่เนืองๆ แต่เวลาผมสะกดคำนี้ทีไร เป็นต้องฮากันทุกที มันคือคำๆนี้ครับ “หีบ” เพื่อนๆลองสะกดดูสิครับ ขำตรงไหน เออ

เมื่อเวลาผ่านไป เด็กในวันนั้น เป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ อะไรๆก็เปลี่ยนไปเยอะ แยกแยะแทบไม่ถูก ลำดับขั้นเปลี่ยนแปลง และอดีตยังมีผลต่ออนาคต อ้าว… ออกทะเลมาไกล วกกลับไปก่อนครับ

ว่าไปว่ามา เรื่องมันกลับซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ตั้งใจเขียนให้งง และผมก็พยายามทำความเข้าใจกับตัวเอง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น นับหนึ่งถึงร้อยมันนับได้กี่วิธี

1. นับหนึ่งถึงร้อยด้วยภาษาคน (ไทย จีน ฝรั่ง ฯลฯ)

2. นับหนึ่งถึงร้อยด้วยระบบเลขฐาน (ฐานสอง ฐานแปด ฐานสิบหก)

3. นับหนึ่งถึงร้อยโดยใช้รหัสลับ (เห็นใช้รหัสลับกันดีในสงครามโลกทั้ง 2 ครั้ง)

และ

4. นับหนึ่งถึงร้อยด้วยคณิตศาสตร์ จากความสามารถด้านอนุกรม ที่แปรได้หลากหลาย ยากต่อการเข้าใจของมนุษย์

ทบทวนมาเยอะ แปลก ทะแม่ง แต่เอาเหอะ ผมพยายามแล้ว

ได้เวลากระชากตัวเองออกจากหลุมดำเสียที ดังที่โพสก่อนหน้านี้ กระโดดออกมาชิมลาง จับกระแสดูว่า การกับมาของบักเดย์ครั้งนี้ พอจะมีใครจดจำความหลังเมื่อครั้งก่อนกันได้ไหม และผมก็รู้สึกอบอ้าวในใจมากครับ ที่เพื่อนๆยังคอย และรอดูวันที่ผมจะกลับมาเขียนบล็อกอีกครั้ง แม้การเข้าบล็อกมาครั้งใด ก็เห็นแต่ข้อความเก่าๆ ที่เขียนขึ้นครั้งสุดท้ายเมื่อปลายปีที่แล้วโน่น โห่… เมื่อไหร่เอ็งจะอัพบล็อกเสียทีวะ เสียงด่าทอตามมาลับหลัง นั่นแหละจึงเป็นที่มาของการกลับมาเขียนบล็อกของผม หรือว่านั่นเป็นพันธกิจที่ผมต้องทำว่ะเนี่ย เห้อ…ไปไกลเลยตู

เพื่อนๆรุ่นแรกๆ เมื่อ 3 ปีก่อน ยังพอจำโลโก้ iDayBlog ตอนนั้นกันได้ไหมครับ แหะๆ ไม่อยากพูดมากไปดูเลยล่ะกัน เพราะรู้ว่าจำไม่ได้

โลโก้ ไอ้เดย์บล็อกรุ่นแรกๆ

มันออกประมาณนี้ Blog Guides & Blog Begins ไม่รู้คิดได้ยังไงในตอนนั้น มั่ว+เดา และเอามันส์ไว้ก่อน (มันส์ตรงไหนว่ะ)

แต่ดูทุกวันนี้สิครับ ศัพย์คำว่า Begins ถูกนำมาใช้กันมากมาย ตั้งแต่ Batman: Begins เรื่อยมาจนถึง Terminator Salvation ที่ใช้ข้อความโปรโมทอย่าง The End Begins มาเป็นคำล่อเป้า ชวนคิด ว่าจุดจบจะเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไร

หรือแม่แต่ Star Trek หนังแอคชั่นไซไฟ ล้ำอวกาศ ที่ปาเข้าไปภาคไหนไม่รู้แล้ว ก็ยังใช้ The Future Begins เลย แม่เจ้า อนาคตพึ่งเริ่มต้นใหม่หรือนี่

จะยังไงก็แล้วแต่ครับ ช่างหัวหนังปะไร ช่างหัวผมด้วยครับ อ้าว… วันนี้ The Day Begins และ Back to Basic ด้วยครับ เพราะงั้นเริ่มต้นเคยเป็นยังไง ต่อไปก็เป็นเช่นนั้น ยังพ่อแง่แม่งอน มุกก็ฝืดๆเหมือนเดิม

The Day Begins

ฝากรูปไว้ดูเล่นครับ (ถ่ายเมื่อต้นเดือนนี้ คงรู้ดีว่าที่ไหน) ลดขนาดรูปลงให้เล็กๆ จะได้มองหน้ากันไม่ชัด เผื่อวันไหนคอมฯเสีย เอาไปซ่อม จะได้ไม่รู้ว่าใครจ้ำบ๊ะกะใคร ห่วย!!! คุกนะนั่น

อีกวันสองวันเจอกันที่คุกครับพี่น้อง จบแบบคุก คุก นี่แหละตู (เสียงหัวเราะนะนั่น อย่าคิดเป็นอื่นไกล)

สวัสดีครับเพื่อนๆ ไม่ได้เขียนบล็อกมาตั้งนาน ผ่านพ้นมาครึ่งปีเห็นจะได้มั้งครับ ใครจดและจำพอนับให้ผมได้บ้าง แหะๆ โอ๊ย โอ๊ย ออกอาการไม่คุ้น ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน อย่างไรดี

ก่อนอื่นเลยก็ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆทุกคนนะครับ ที่คอยเป็นห่วง คอยไถ่ถาม สารทุกสุกดิบ กันเข้ามา ขอบคุณทุกๆคอมเม็นต์ ที่เฝ้าเรียกร้องให้นายเดย์โผล่ขี้หน้า มาเขียนบล็อกกะเขาสักที โอ๊ย ทำตัวเป็นนักร้องไปได้นะเรา เหอๆ

งานเลี้ยงย่อมมีสุรา เย้ย!!! งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา งานเขียนก็ย่อมมีวันโรยราได้เช่นกัน ปล่อยๆให้น้องๆรุ่นใหม่ได้เกิดกะเค้ามั่ง ผมคิดเช่นนี้มาตลอด ถึงแม้ตัวเองจะยังไม่เกิดและดับไปก่อนที่ไฟจะติดเสียอีก

แต่อย่าพึ่งตกอกต๊กกะใจไปครับเพื่อนๆ ผมเข้ามาเกริ่นๆไว้ ณ ที่นี้ ก็ใช่ว่าผมจะมาบอกลากันซะเมื่อไหร่เล่า ตราบใดที่แมลงวันยังตอมขี้อยู่ ตราบนั้นแหละ ผมจะไปขี้ให้แมลงวันมันตอม ห่วย!!! เป็นงั้นไป

ทุกวันนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไปเสียหมด เรื่องที่ผมพูดไว้เมื่อ 3 ปีก่อน พึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อน

ยังยิ้มได้

แน่นอนล่ะ ผมยังไม่โต หน้ายังเด็กอยู่ ผมยังทรงเดิมอยู่ ซึ่งยังเป็นเหมือนเมื่อ 3 ปีก่อนเช่นกัน ไม่เชื่อก็รอดูผมอีก 300 ปีสิ พนันกันมั๊ย ^ ^’

แวะมาเขียนให้เพื่อนๆหายคิดถึง ไม่มีสาร้งสาระไรหรอกครับ ใครยังคิดถึงกันอยู่ หรือเผลอแวะเข้ามาแบบไม่ตั้งใจ ก็ช่วยคอมเม็นต์เพื่อเป็นกำลังใจกันหน่อยครับ ตอนนี้เป็นพลพล (ยังยิ้มได้) จะได้รู้ว่าต่อไปจะกระโดดข้ามรุ่นเป็นน้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (ยิ้มเหงาๆ) ไปโน่นหรือย่างไร

แล้วผมจะมาเขียนเรื่อง ยาวๆ ใหญ่ๆ อีกครั้ง ตอนนี้สุขภาพทางจิตใจผมยังไม่แข็ง(แรง)เท่าไหร่ ขอบคุณเพื่อนๆอีกครั้งขอรับ ที่คอยตอม ห่วย… ^ ^’

หลังจากช่วงหลังๆติดๆดับๆ เข้าได้ที เข้าไม่ได้ที 3 วันดี 4 วันไข้ มาหลายวัน ผมเองก็ชักเซ็งนิดๆ เวลาตูมีอารมณ์ ดันเข้าบล็อกตัวเองไม่ได้ซะนี่ แหม๋!!! หลอกให้อยาก… แล้วจากไป

ว่าก็ว่านะครับ iDayBlog อยู่กับ Taradnet Blog Hosting มาจนครบขวบปีแล้วมั้ง ก็ดีนะ ที่ทางสปอนเซอร์ใจดี ได้เปิดพื้นที่ฟรีๆ ให้เราได้เขียนบล็อก แต่ช่วงหลังๆ ไอ้เราก็ไม่ได้เอาใจใส่ในตัวบล็อกสักเท่าไหร่ อยู่ๆไป ก็เกรงใจพี่เค้าเปล่า ชิ่งหนีเถิด… เย้ย

และถึงวันนี้นายเดย์ ก็เก็บผ้าเก็บผ่อน นำ iDayBlog ออกไปไว้ที่โฮสอื่นเรียบร้อยแล้ว โฮสอื่นที่ว่านั่นก็คือที่ Siamnow.net ครับ หวังว่าคงดีขึ้นนะ อย่าให้เสียแรงที่เขียนเชียร์

หลายวันมานี้ ที่ไม่ได้เขียน ไม่ใช่ว่าลอยไปกับกระทงจนไม่กลับมาแล้วนะครับ (เรื่องสุดท้าย เขียนเรื่องลอยกระทง) ก็ด้วยเหตุดังประการทั้งปวงด้านบนนั่นแหละ อีกทั้งปลุกปล้ำก็ของเล่นเก่า ไปขุดมาเล่าใหม่อย่าง ThaiBlogDirectory.com ก็ถือว่าค่อนข้างจะสมบูรณ์อีกครั้ง (แต่ไม่นานมันคงเละเหมือนเดิม ฮาๆ)

แวะมาแจ้งข่าวแค่นี้ ไปล่ะครับพี่น้อง อิอิ

ออกตัวจริงๆนะครับ ว่าพักนี้ไม่ค่อยได้ออนไลน์มากนัก ประกอบกับงานประจำที่ต้องวิ่งโน่น ทำนี่ กลับจากที่ทำงานมาก็เหนื่อย หลับและพักไปเลย และดูเหมือนว่าผมจะห่างจากโลกออนไลน์ไปเลย (มั้ง)

หลายคนโทรมาถาม หลายคนอีเมล์มาทัก ถ้าบางทีไม่รับ ไม่ตอบกลับ ก็แสดงว่านั่นแหละ ผมเริ่มเข้าตาจน

ชีวิตทุกวันนี้ก็เรื่อยเปื่อยไปตามปะสา เด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง ทำอะไรยังไม่เป็นชิ้นเป็นอัน จะเป็นชิ้นเป็นอันจริงๆ ก็บล็อกนี้แหละ

เข้าใจว่าหลายๆคน ยังคิดถึงผมอยู่ (เข้าข้างตัวเองเฉยเลย ฮ่าๆ)

หลายคนรู้สึกเหมือนผมบ้างไหม ที่หลังๆมานี่ วงการบล็อกไทยเริ่มซาๆลงไป (หุๆ มีวงการกะเค้าด้วย) หรือว่าเป็นที่ตัวผมเองที่ห่างหาย(หัว)ออกไป แต่จะยังไงก็แล้วแต่ ผมเองก็พบว่า มีบล็อกต่างๆผุดขึ้นมามากมายเช่นกัน แล้วเรื่องราวของ WordPress ก็ถูกเล่าโดยบล็อกเกอร์ท่านอื่นๆ เช่นกัน ซึ่งอาจถูกเล่าผ่านเซียนที่เก่งกว่าตัวผมเองในทุกๆด้านก็เป็นได้

ยังไงเสียเปิดรับทุกแนวคิด จะเสื้อเหลือง เสื้อแดง ก็คนไทยด้วยกัน (อ้าว… ไปการเมืองซะแระ)

ลืมบอกไปว่า ผมยังตามเรื่องราวของ WordPress มาโดยตลอด เห็นที่ผ่านมาเมื่อกี๊ ก็เห็นมีการจัดงาน WordCamp ในไทย เสียดายที่ตัวผมเองไม่ได้ไป เพราะเบื่อความศิวิไลของเมืองกรุง

ทีมพัฒนา WordPress ช่างขยันจริงๆว่าป่ะ เผลอแป๊บเดียวจะออกเวอร์ชัน 2.7 มาอีกแระ ตามอัพเดตแทบไม่ทัน อีกทั้ง Plugin และ Theme ก็พัฒนาตามตูดกันมา แทบจะเรียกได้ว่าเค้าสุดๆจริงๆ

…เอาล่ะครับ เค้าสุดแต่ผมไม่สุด

แล้วตามต่อนะครับ ผมกลับมาแล้ว… (หวังว่าจะใช่)

การจะบอกรักใครหรือทำอะไรเพื่อใครคนใดคนหนึ่ง ตามจริงมันก็ไม่จำเป็นจะต้องให้ถึงวันนั้นๆหรอกครับ เพียงแต่มีการกำหนดวันตายตัวขึ้นมา เพื่อให้คนเราได้แสดงออกมันก็เท่านั้นมั้งครับ

ผมเชื่อว่าเพื่อนๆหลายๆคน คงได้ทำอะไรดีๆเพื่อคนที่เรารักมานักต่อนักแล้วล่ะ แต่วันนี้ ก่อนจะสิ้นวันที่ 12 สิงหาคมปีนี้ คุณทำอะไรเพื่อแม่แล้วหรือยัง ผมเองก็แอบมาเขียนตอนจะสิ้นวันที่ 12 พอดี แต่ก็ดีใจครับที่ตอนเย็น ได้มีโอกาสโทรไปถามไถ่ข่าวคราวของท่าน คุยกันนานเป็นพิเศษครับ สุดท้ายผมก็โอนเงินจำนวนเล็กน้อย ไปให้ท่านใช้แต่พอประมาณ เพราะลำพังตัวผมก็ไม่มีอันจะกิน

ยังไงก็แล้วแต่ครับ ผมว่าท่านคงไม่ต้องการอะไรจากเราหรอก ขอแค่ได้ยินเสียง ได้เห็นหน้า ก็ชื่นใจแล้ว อีกทั้งเท่าที่ผมคุยๆกับท่าน ก็รู้สึกว่าท่าน จะดีใจเป็นพิเศษ ที่ได้ยินเสียงลูกชายพูดเสียงแจ๋วๆ ว่าผมรักแม่ครับ

…แล้วเพื่อนๆล่ะครับ ตอนนี้ทำอะไรกันอยู่

วันสองวันก่อน ถ้าเพื่อนๆคนไหนหลงเข้าไอเดย์บล็อกมา ก็จะเจอทำนองว่า “นายเดย์เปลี๊ยนไป๋” อาจจะกลับกลอกจริงๆมั้งครับตัวผมเนี่ย ปรับโน่น ย้ายนี่ แต่งบล็อกไปสารพัด สุดท้ายผลออกมา ก็ดูดีนะ แต่ไม่โดนใจเท่าไหร่ กะจะรีเฟรชตัวเอง ให้ความขี้เกียจมันจางไปซะหน่อย ก็ทำไม่ได้อ่ะดิตัวเราเนี่ย วันที่ 08/08/08 ที่ผ่านมาก็กะว่าจะเขียนสักเอนทรี แต่มัวติดโดน่นนี่อยู่ เลยละไปโดยปริยาย กว่าจะมาเขียนได้ ไทยก็ได้เหรียญทองโอลิมปิกไปเรียบร้อยร้อย

ก็ต้องชื่นชมในความสามารถของ “น้องเก๋ ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล” ล่ะครับ ที่ไปคว้าเหรียญทองโอลิมปิกมาได้ ไม่อยากบอกเลยครับว่า ผมลุ้นตัวโก่งมาสองวันติดต่อกันแล้วครับ เสียดายที่ “วันดี คำเอี่ยม” ชวดโอกาศไปในวันนี้ แต่ก็อดชื่นชมนักยกลูกเหล็กของทีมชาติอื่นๆด้วยครับ สู้กันจนผมเอวเคล็ด หลังโก่งเชียว ขนาดไม่ได้เชียร์มวยนะเนี่ย ถ้าเป็นมวยคงตาช้ำ คิ้วแตก ซี่โครงยุบแล้วกระมัง 555+

โอลิมปิกปีนี้ ทางเจ้าภาพก็จัดการได้ดีสุดยอดเลยครับ พิธีเปิดสุดแสนจะอลังการงานสร้าง ทุบทุนสร้างยิ่งกว่าหนังสามก๊ก แต่ที่ผมแปลกใจก็คือ Google ก็ลงสนามแข่งด้วยครับพี่น้อง จับทุกวินาทีการแข่งขันจริงๆ ไม่เชื่อก็ดูสิ

Read the rest of this entry …

ต้องยอมรับกันล่ะครับว่า ตลาดการแข่งขันเรื่อง Web Hosting นั้นค่อนข้างที่จะมีคู่แข่งเยอะ มีหลายๆบริษัทเปิดตัวขึ้นมา เพื่อมาลุยตลาดด้านนี้โดยเฉพาะ จะด้วยการแข่งขันที่สูง บวกกับการห่ำหั่นในเรื่องของราคาและบริการ ทำให้บริษัทหลายบริษัทเริ่มตายลงไป ในทางตรงข้าม Web Hosting ไหนดี บริการลูกค้าได้เข้าท่า ก็ยังผลให้อยู่รอดต่อไป

สงครามราคายังไม่จบครับ มีหลายๆที่เปิดตัวขึ้นมาด้วยแพ๊กเก็ตยั่วยานใจ ทำตัวโตๆโฆษณาว่าราคาถูก ราคาโฮสเริ่มต้นที่ 69 บาท 99 บาท หรืออะไรอื่นๆก็ตามทีเถอะ ผมมองว่ามันชั่งถูกอะไรเยี่ยงนั้น แต่ไหนเลยครับท่าน ออฟชั่นภายในโคตรห่วย ซังกะบ๊วยแน่ๆ ไม่ต้องถามหรอกว่าติดตั้ง WordPress ได้ไหม เอาขอ HTML ปกติก็รันให้ผ่านเถอะครับพี่น้อง

การเลือกโฮสติ้งเพื่อนำมาเขียนบล็อกนั้น ถ้าจะให้ดีต้องเลือก Linux/Unix Hosting อย่าไปใช้เลย Windows Hosting มันใช้งานได้ไม่เต็มที่หรอก เว้นแต่ WordPress จะหันไปเขียนระบบ โดยเลือกใช้ภาษา ASP แต่ไม่ใช่ว่าผมเกลียดขี้หน้า Microsoft นะ เพราะคอมฯผมก็ใช้ของมันอยู่ ออกแนวเถื่อนด้วยกระมัง เอิ๊กๆ

มาๆเข้าเรื่องกันเถอะครับ สำหรับ Blog Hosting หรือ Web Hosting ที่ผมจะนำมาแนะนำในวันนี้ ไม่ใช่เจ้าเดิม อย่าง Taradnet.com นะครับ แต่ขอเอ่ยถึงนิดนึง เพราะผมก็ใช้บริการของเค้าอยู่ ใช้ฟรีซะด้วย อิอิ โดยรวมแล้วระบบก็มีความเสถียรดี นานๆทีก็มีล่มบ้าง แต่ก็พอรับได้อ่ะแหละ เพราะบริษัทเค้ามีความน่าเชื่อถือ และอย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่า เค้าจะไม่ปิด Host หนี หรือโดนอุ้ม Server แต่ข้อหลังนี้ ก็ไม่แน่เหมือนกันนะ พรบ.คอมฯยิ่งเคี่ยวๆอยู่

มาพูดถึงพระเอกของงานนี้ดีกว่าครับ Siamnow.net ส่วนตัวยังไม่เคยใช้นะ แต่คงเร็วๆนี้แหละ เท่าที่ดูๆ แพ๊กเก็ตอะไรต่างๆก็เข้าท่า บริษัทที่เปิดมากว่า 6 ปีก็น่าเชื่อถือ ค่าบริการก็ใช่ว่าจะแพง เหมาะสมกับมือใหม่ ที่อยากเช่า Hosting มาเขียนบล็อกอ่ะแหละครับ ล่าสุดก็มีแคมเปญใหม่ออกมา เช่าโฮสวันนี้ รับไปเลยหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” แล้วมาเขียนบล็อกจ๊าบๆ นำมากระแทกกับผม ว่าแต่ถ้าผมเช่าโฮสเนี่ย….

มีสิทธิรับหนังสือตัวเองเปล่าหว่า…. อืมๆ น่าคิด

ก่อนที่ผมจะเดินทางเข้า กทม. ได้เพียงวันเดียว ผมเองก็ได้ยินข่าวมาว่าทางกลุ่มพันธมิตรฯ จะเดินทาง มาเปิดเวทีปราศัยกันในพื้นที่ จ.อุดรธานี และตั้งเวทีกันในพื้นที่สวนสาธารณะ อย่างหนองประจักษ์ฯ ส่วนตัวก็วางแผนไว้ว่า จะไปฟังคำพูดไพเราะๆ ที่ใช้พูดกันในสมัยพ่อขุนราม อย่างกูๆมึงๆ ไอ้เหี่ย ไอ้ถ่อย หรืออะไรอื่นๆเทือกนี้

ผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อนัก ว่าเวทีปราศัยต่อต้านรัฐบาล รวมทั้งขับไล่กลุ่มอำนาจเก่า จะตีแผ่และลุกลามมาตั้งแง่ กันถึงพื้นที่อำนาจเก่าอย่างอุดรธานีแห่งนี้ จะว่าไปแล้ว ผมก็ไม่ค่อยจะเห็นดีนัก จะเอาตีนมาเหยียบตะปู ทั้งที่ตะปูมันอยู่ในที่ของมันรึ นั่นคือประเด็นที่น่าคิด มากกว่าที่เราจะอุตะริคิดไปอย่างอื่น

อะไรก็แล้วแต่ครับ อย่าคิดว่าการที่ผมออกมาพูดเรื่องเหล่านี้ จะกลายเป็นว่าผมหลงใหลในอำนาจเก่า หรือชื่นชอบในสิ่งที่รัฐบาลทำ แต่ผมเชื่อในรัฐสภา ที่มีฝ่ายค้าน กับฝ่ายรัฐบาล ที่มีอำนาจตรวจสอบกันได้ มิเช่นนั้นจะมีรัฐสภา ประชาธิปไตย ไว้ทำหอกอะไรรึ

ในยุคที่อะไรๆที่ไม่ชอบ อะไรก็ขัด แล้วมัวแต่มาตั้งม็อบ ทำตัวเป็นผู้ว่าการ อันนี้ผิด อันนั้นถูก คนอุดรถ่อย กลุ่มคนรักอุดรเลือดเย็น กลุ่มคนเหล่านั้นมั้งครับ เป็นกลุ่มชนที่สร้างความขัดแย้งให้คนในชาติ

ผมเองก็คือหนึ่งคนในพื้นที่ ที่พอจะรู้ว่าสาเหตุมันเริ่มตรงจุดไหน ไอ้ที่ว่าได้เงินมา 300-500 บาท เพื่อจ้างให้คนมาตั้งม็อบขับไล่พันธมิตรฯ บ้างก็ว่ากลุ่มพันธมิตรก็ได้ 300-500 บาท เพื่อมาตั้งเวที เพื่อสร้างความร้าวฉานให้กลุ่มคนรักอุดร อย่างว่าล่ะครับ คนเราไม่ควรฟังความข้างเดียว จะเป็นกุ๊ยข้างถนน หรือเป็นกลุ่มชนที่ไล่ฟันไล่ฆ่า ถ้าไม่มีตีนมาเหยียบ ตะปูมันก็อยู่ของมันอย่างนั้น

ผมดูทีวีและติดตามสื่อต่างๆอย่างใกล้ชิด บางทีก็เออนะ ไอ้การที่ความคิดเห็นไม่ตรงกัน มันก็เป็นเหตุให้ภาพพจน์ที่ออกมาร้ายเลวยิ่งนัก คงจะเป็นการดีมั้งครับ ที่วันนั้นผมไม่ได้แว๊บไปดูด้วย ไม่เช่นนั้นก็คงมีคนหาว่าผมเป็นหนึ่งในคนถ่อยคนนั้น

ผมคงพูดได้ในระดับกลางๆ ปล่อยให้สื่อต่างๆมันกลืนคนไปซะนะ รู้จักเสพให้พอเหมาะ เชื่อให้พอดี อย่าหลงเชื่อในสื่อให้มาก เหตุการณ์มันไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คิด การที่ออกมาตีโพยตีพาย โวยวายไปก็ใช่จะเกิดประโยชน์ อยู่อย่างสมถะ และปรองดองกันเิถิดครับพี่น้องไทย

ปล. ผมอยู่อุดรไปไหนมาไหน ไม่ได้หวาดระแวง เหตุการณ์ปกติครับ แล้วสื่ออย่างพวกคุณล่ะ มองแค่ว่าแถวนี้มันเถื่อน เช่นนั้นรึ ผมว่าลองเดินลงจากห้องผู้ประกาศข่าว มาสำผัสความจริงบ้างนะ

ปล. เอนทรี่นี้ผมรายงานสถานการณ์นะ อาจรวมไปถึงอิทธิพลของสื่อด้วย ไม่เกี่ยวกะเรื่องที่จะทำให้เกิดความขัดแย้งใดๆ