ผมมีอะไรบางอย่างที่อยากจะให้ทุกคนช่วย คือผม…

สวัสดีครับ…ทุกคน วันนี้ผมมีคำถามเล็กๆน้อยๆ ที่อยากจะให้ทุกคนช่วยๆกัน แสดงความคิดเห็นเข้ามาหน่อยนะครับว่า อืม… ท้าวความก่อนนิดนึงนะ คือผมได้รับการติดต่อจากทาง TARADedu ให้เขียนหนังสือเกี่ยวกับบล็อกและ WordPress ขึ้นมาสักเล่มนึงอ่ะนะ ผมเองก็ตกลงอือออไปแล้วว่าจะเขียน ทีนี้ผมยังกำหนดขอบเขตของเนื้อหาไม่ได้ว่า จะอยู่ประมาณไหน เนื้อหาในเล่ม ต้องมีอะไรบ้างถึงจะครอบคลุม และเป็นที่น่าสนใจของผู้อ่าน คือถ้าพูดถึงแต่ WordPress อย่างเดียว ก็จะกลายเป็นคู่มือของ WordPress ไป กลุ่มเป้าหมายคงแคบไป สังเกตุจากหนังสือหลายๆเล่ม ของนักเขียนหลายๆคน ไม่ค่อยจะประสบผลสำเร็จนัก อาทิเช่น Joomla, Xoops ซึ่งเป็นหนังสือที่เป็นคู่มือของ CMS ทั้งสองตัว กรณีนี้ WordPress ก็เป็น CMS บล็อกตัวหนึ่ง ถ้าเขียนจำกัดอยู่แค่นั้น กลุ่มเป้าหมายก็คงจะคล้ายๆ กับสองตัวอย่างที่ผมว่ามานั้น ซึ่งมันก็คงไม่เป็นที่น่าพอใจนัก แต่ถ้าพูดถึงเรื่อง การหารายได้ด้วยบล็อก ผมก็ว่ามันมีคนเขียนเยอะแล้ว มีเกือบหมดทั้ง ไม่ว่าจะเป็น Ebay, AdSense, Affiliate, AdWords, SEM, SEO อือ… เอาไงดี

ทางพี่ที่ติดต่อมานั้น (ขอสงวนสิทธิ์ไม่เอ่ยนาม) พี่เขาอยากให้เขียนแบบสบายๆ สไตล์การเล่าเรื่อง สำนวนการใช้ ก็ประมาณที่ผมเขียนในบล็อกแห่งนี้แหละ ทุกคนว่าไง ถ้าผมเขียนแบบนี้จะดีไหมเอ่ย เอ้อ… มาดูกันว่าผมร่างสารบัญ มันจะได้ประมาณไหน

• อย่างแรกก็เกริ่นนำ ว่าด้วยเรื่องของบล็อก ต้นกำเนิด เทคโนโลยีที่มาพร้อมกับบล็อก สังคมของบล็อก
• ลำดับถัดมาก็คงมาเข้าเรื่อง WordPress การติดตั้ง การทดสอบ ความต้องการของระบบ
• เรื่องที่ 3 ก็ว่าด้วยเรื่องปลั๊กอิน ยกตัวอย่างปลั๊กอินต่างๆ วิธีการติดตั้ง ทดสอบ
• อย่างที่สี่ ว่าด้วยเรื่องหน้ากาก (Theme+Admin Theme)
• ลำดับที่ห้าก็เครื่องไม้เครื่องมือ (Tools) จำพวก FeedBurner, BlogBackupOnline, WPZipper
• บทที่หกจะเป็นทิป จะเขียนเรื่องอะไรดี เทคนิคการเขียน การดึงดูดผู้อ่าน (คล้ายๆกับที่เขียนในบล็อก)
• บทที่เจ็ด ว่าด้วยเรื่องการโปรโมทให้เป็นที่รู้จัก วิธีการประชาสัมพันธ์แบบต่างๆ เช่น Social Bookmark, Video Clips, Sound Clips
• บทที่แปด บล็อกกับสถิติ การเก็บสถิติ SEO, Keyword (Google Analytics, TrueHits)
• บทที่เก้า การประยุกต์ใช้บล็อกกับองค์กร บล็อกกับแบรนด์ บล็อกกับการตลาด บล็อกกับการสร้างรายได้ (AdSense, Text-Link-Ads)
• บทที่ 10 กรณีศึกษาผู้ให้บริการบล็อกในไทย ในต่างประเทศ (Bloggang, Exteen, OKnation, Mblog, Blogger, WordPress) มีการสัมภาษณ์เล็กๆน้อยๆ
• บทที่ 11 ความเป็นไปของบล็อก เปรียบเทียบ WordPress กับ Movable Type และ Blogging Platfrom อื่นๆ อีกสักสองสามตัว

ลักษณะคร่าวๆ ก็มีดังว่ามานี้ ทุกท่านว่าไงครับ อยากให้เพิ่มเติม หรือลดส่วนหนึ่งส่วนใดออกไป หรือเน้นส่วนใดเป็นพิเศษไหม และอีกอย่างหนึ่ง จะมีการนำเรื่องราวในบล็อกนี้ ไป rewrites เรียบเรียงไหม ปรับปรุงข้อมูลเพิ่มเติม (คล้ายๆกับ Blook) ให้สามารถตีพิมพ์ได้ จะเป็นไรไหม ทุกอย่างที่ว่ามานี้ ขอให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นกันเข้ามาหน่อยนะครับ พลังเงียบโปรดแสดงตัวด่วนครับ เพราะอีก 2-3 วัน ผมต้องร่างสารบัญส่งแล้ว เมื่อสารบัญเสร็จ ผมว่าไม่น่าจะเกินหนึ่งเดือน คงจะเสร็จเป็นรูปเป็นร่างล่ะมั้ง

กลับมาอีกครา… หลังวันหยุดที่ไม่ยาว

ช่วงหยุดยาวเข้าพรรษาเมื่อปลายสัปดาห์ที่ผ่านมา จนถึงต้นสัปดาห์นี้ หลายๆคน คงอิ่มบุญไปตามๆกันนะครับ แวะเข้าวัดฟังธรรม ทำบุญตักบาตรกัน ให้จิตใจชื่นบาน นี่คงดีมิใช่น้อยนะ แต่อย่าลืม “งดเหล้าเข้าพรรษา” ล่ะ ผมเองไม่ได้อัพเดตบล็อกไป 2-3 วัน ไม่ใช่ว่าได้หยุดหรอกนะครับ ที่จริงหยุดแค่วันเดียว คือวันเข้าพรรษา วันเดียวเอง จะกลับบ้านก็กะไรอยู่ จะทำอะไร ก็เหมือนจะไม่ทันการไปซะงั้น ดูเหมือนช่วงนี้ การงานจะวุ่นวาย จับต้นชนปลายไม่ค่อยจะถูก เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อจริงๆ สำหรับผมนะ เพราะดูเหมือนงานมันจะมากองๆอยู่ที่ผมคนเดียว อีกทั้งช่วงปลายเดือน เริ่มเดือนใหม่ก็เป็นงี้ล่ะ ประจำๆ ครับ และวันนี้ ผมต้องทำใบเสนอราคา โครงการก่อสร้าง ปรับปรุงตกแต่งอาคารให้สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง (ที่ผมจบมา) ให้แล้วเสร็จ รู้สึกว่าจะเป็นโครงการใหญ่พอตัว เฉียดๆล้านนี่ละมั้ง ถ้าผมคำนวณไม่ผิดนะ (เอาเรื่องส่วนตัวมาพูดไม่พอ ยังเอาเรื่องงานมาพูดอีก เราหรอเรา) ผมว่า… ผมขอตัวดีกว่านะ ก่อนจะไปกันใหญ่กว่านี้ แล้วค่อยเจอกัน เร็วๆนี้แหละ ไม่ช่วงเย็นๆ (ถ้าผมเคลียร์งานเสร็จ) หรือพรุ่งนี้ ผมจะเขียนเรื่องดีๆ มาให้อ่านกัน… สัญญาแล้วนะ…

อย่าพึ่งทำให้เสียใจ (เวอร์ชันนายเดย์)

ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบฟังเพลงมากๆ หลังเลิกงาน พอกลับถึงห้องปุ๊บ อันดับแรกที่ทำคือเปิดเพลงฟัง ไม่เช่นนั้นก็ดูหนัง เสร็จจากนั้น ค่อยหาอะไรที่มันได้สาระทำ การฟังเพลงนี่ก็เออ ได้ทุกแนว จะมาแนวไหนผมฟังได้หมด ไม่เกี่ยงว่าเป็นลูกทุ่ง หมอลำ สตริง เพื่อชีวิต ฮิปฮอบ อาร์เอ็นบี เมทโท หรือตนตรีร็อคหนักๆ แบบพี่แมว แคตตาล็อก จะเป็นดนตรีเบาๆ ป๊อบๆอย่าง บี้ เดอะสตาร์ เรียกว่ามาแนวไหนได้หมดอ่ะครับ แล้วไอ้การฟังเพลงนี่ ผมก็ชอบที่จะร้องคลอๆ ไปกะเขาด้วยอ่ะ ถ้าเป็นคาราโอเกะ มันต้องร้องครับ แบบว่าเข้าห้องปิดประตู อะไรให้มิดชิด แล้วก็กระหน่ำเสียงให้มันเต็มที่ แต่ก็ไม่ถึงกับให้ชาวบ้าน เขารำคาญหรอกครับ แค่พอดีๆ เหอๆ และพอดีว่าผมชอบอวดครับ มีดีต้องอวด ผมจึงอัดเสียงตัวเอง แล้วนำเพลงร้องนั้น ขึ้นไปแชร์ไว้บนอินเตอร์เน็ตเสียเลย ซึ่งเว็บไซต์ที่ผมเอาเพลงไปฝากไว้ก็คือที่ iJigg.com นั่นเองแหละครับ

ผมร้องไปหลายเพลงเหมือนกัน แต่ที่เอาขึ้นไปแชร์ไว้คือ เพลงอย่าพึ่งทำให้เสียใจ-เสถียร ทำมือ, เพลงถาม-ฌามา และเพลงนักแสวงหา-ปู พงษ์สิทธิ์ ไปลองค้นหา ฟังกันเลย เพราะผมไม่ได้เอามาแปะไว้หมด ในที่นี้ผมเอามาแปะไว้ หนึ่งเพลงเอง ซึ่งเพลงนั้นก็คือ เพลงอย่าพึ่งทำให้เสียใจ-เสถียร ทำมือ ทั้งหมดทั้งปวง ก็คงไม่ติดปัญหาด้านลิขสิทธิ์หรอกนะครับ เจตนาการทำซ้ำ ไม่ใช่ในเชิงพาณิชย์ ไม่งั้นเพลงอย่าง ผีกาก้า กับหงิกมีปัญหาคงโดนไปแล้วล่ะมั้ง

สังเกตุจากจำนวนคนฟัง หรือเผลอฟัง เพลงที่ผมร้องแต่ละเพลงก็มีคนฟัง ไปหลายสิบครั้ง เหมือนกัน และเพลงอย่าพึ่งทำให้เสียใจ ที่ผมเอามาอวดนี้ มีจำนวนครั้งในการถูกเรียกฟังมากสุด ร้อยกว่าๆ ครับ และผมก็อัพไว้นานเหมือนกัน ถ้านับจนถึงวันนี้ ก็คงเป็นวันที่ 8-9 แล้วล่ะมั้งพี่น้อง

ปล1. ฟังเสียงเห่ยๆของผมแล้ว ช่วยวิจารณ์ผลด้วยนะครับ เผื่อมีโอกาศเป็นนักร้องกะเขามั่ง

ปล2. ผมเอาเรื่องตัวเองมาพูดอีกแล้ว ฮาๆ

“Happy Birthday” แอบอวยพรวันเิกิดให้ตัวเอง อิอิ

วันนี้ตื่นมาเช้าหน่อย เพื่อสูดอากาศเย็นๆยามเช้าตรู่ ทำใจสบาย รับวันใหม่ด้วยจิตใจชื่นบาน วันนี้สินะ เป็นวันที่แม่เรา่ต้องเจ็บปวดที่สุด แต่เรากลับมีความสุขที่สุด เมื่ออายุเริ่มมากขึ้น นี่ก็เข้า 24 ขวบพอดิบพอดี จะหนุ่มขึ้น แก่ขึ้น หรือเด็กลงก็แล้วแต่คนมองกันล่ะนะ อายุเป็นเพียงแต่เลขครับ บางคนอายน้อยกว่าผม แต่หน้ากับแก่กว่าก็มี หรือบางคนอายุมากกว่าผม แต่กลับหน้าอ่อนกว่าก็มี อันนี้ มันอยู่ที่ใจ เมื่อใดที่ไฟยังแรงอยู่ มันย่อมเผาไหม้ได้เต็มอัตราศึก แต่เมื่อใดแล้ว ไฟเริ่มมอดดับลง เมื่อนั้นล่ะ ข้าศึกก็พร้อมจะเข้าโจมตี สักเกตุได้จากสังขารอันร่วงโรยไปตามเวลา ฮาๆ ไปโน่น

เย็นนี้คงมีสังสรรเล็กๆ ตามกำพรืด และตามกำลังอันจะจับหยิบต้องได้ คงไม่ใหญ่โต มโหฬารอลังการงานสร้าง หรอกมั้งเหนอะ ในยุคที่เน้นเศรษฐกิจพอเพียงแบบนี้ เราควรยึดถือความพอดีไว้เป็นที่ตั้ง จากนั้นค่อยขยับขยายให้มันพอดี ไม่แคบ ไม่กว้าง ไม่อึดอัด ใช้สมองอันพึงใช้ ไปในทางที่สร้างสรรค์ (พูดเป็นสุนทรพจน์เลยนะเนี่ย) มีความสุขกับตัวเองครับ

วันนี้และวันพรุ่ง ผมคงไม่ได้เพิ่มเรื่องอันได้สาระหรอกครับ จะเขียนแต่เรื่องของตัวเองนี่แหละ ขอพักผ่อน ทำใจให้สบายไปก่อน หลังจากนั้น ก็คงต้องมาลุยกันเต็มที่เหมือนเดิม และวิดีโอคลิปข้างบนนี้ ผมไปเก็บมาจาก MataCafe นะครับ เห็นมันเข้าท่าดี เข้ากับบรรยากาศดีๆ แบบนี้ด้วย ส่วนใครจะส่งเค้กอวยพรวันเกิดให้ผม เชิญเลยนะครับ ผมรับไม่อั้น มีความสุขต้องแบ่งปัน มีความทุกข์ช่วยกันแบ่งเบาครับ

ปล. พอดีผมเสิร์ชหาวิดีโอคลิปเกี่ยวกับงานวันเกิดแบบนี้ เห็นคลิปแปลกๆโผล่มาเยอะเหมือนกัน งานบางงาน เพื่อนที่เข้าร่วมงานวันเกิด ก็ใส่ชุดวันเกิดมาเลย บ้างก็เต้นในชุดวันเกิด บ้างก็นุ่งน้อยห่มน้อย มันก็เข้าท่าดีท่า ถึงแม้มันจะพอร์นไปหน่อยก็ตามที

ไม่จำเป็นว่าเราต้องได้ อยู่ที่ว่าเราจะให้อะไรใครหรือเปล่า

คนเราทุกคน ย่อมมีคติเตือนใจ ที่ใช้ในการดำรงชีวิต (ที่แตกต่างกัน) บางคนอาจมั่วๆ แต่งมันขึ้นมา เขียนขึ้นมาอย่างสระสรวย ทั้งที่จริงก็ทำตามมันไม่ได้หรอก ส่วนบางคนก็ไปจำๆ คนอื่นมาใช้ และอีกหลายๆ คน ก็เลือกทำตามแบบ ที่เป็นตัวเองจริงๆ ส่วนผมเอง วันนี้ผมมาด้วยทีท่าแปลกๆ ก็อย่าพึ่งตกอกตกใจไปนะครับ ไม่ได้ไปฟัง พระธรรมเทศนา จากพระอาจารย์ชื่อดังรูปใดมาหรอก ก็แค่ความคิดเศษเสี้ยวหนึ่ง ที่วันวูบผ่านสมองมา (ความคิดชั่ววูบ) ก็เลยเสกสรร ปั้นแต่ง เรียงร้อย ถ้อยคำ ออกมาเป็นตัวหนังสือออกมาให้อ่านกัน ไปเข้าเรื่องเลยแล้วกัน

คติที่มันสอน ผ่านสือเอนเตอร์เทน อย่างหนังหรือภาพยนต์นั้น บางเรื่องมันก็สอนได้อย่าง “โดนใจ” บางเรื่องก็แทบ ไม่มีอะไรให้คิด ไม่มีอะไรให้สมองมัน “โลดแล่น” เลยสักนิด ซึ่งอันนี้มันก็ขึ้นอยู่กับ ความสามารถของคนเขียนบท ผู้ประพันธ์ ผู้กำกับ ทีมงาน และนักแสดง ถ้าองค์ประกอบทุกอย่างมันลงตัว อย่างนี้ล่ะพี่เอ๋ย หนังเรื่องนั้น มันจะไม่น่าดู ก็ให้มันรู้ไปสิ (แต่เขาพากันว่า หนังดีเพราะบทดี อันนี้ผมขอประท้วงนะครับ จากความคิดเห็นส่วนตัว คิดว่า ถ้าบทดีจริง แต่นักแสดงห่วย มันก็ขายไม่ได้อยู่ดี แต่ถ้าบทห่วยแต่นักแสดงดี อันนี้ก็ไม่ได้อีก สรุปว่าต้องลงตัว) อืม… ผมว่า ลองๆมาดูคติ ที่ผมขอหยิบมาเล่าอ้าง จากหนัง 3 เรื่องด้านล่างนี่สิครับ

• อดีตคือความฝัน… ปัจจุบันต้องอด… ทน (มหาลัยเหมืองแร่)
• ถ้าไม่มีการเสียสละ ก็ไม่มีวันได้มาซึ่งชัยชนะ! (ทรานฟอร์เมอร์ส)
• อำนาจที่ยิ่งใหญ่มากับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง (สไปเดอร์แมน)

แล้วถ้า ผมนำคติจากทั้ง 3 เรื่องนี้ มามิกซ์รวมกันจะได้เป็น “ความฝัน ความอดทด ความเสียสละ และความรับผิดชอบ คือที่มาของพลังอำนาจ ซึ่งจะนำพาชัยชนะมาสู่ท่าน!” อ่านแล้วอาจมีงง บ้างเล็กน้อย เพราะผมเองก็งง เฮ้ย! ล้อเล่น ผมอยากให้ผู้อ่านบล็อกนี้ ลองไปผสมคติของหนัง 3 เรื่องนี้ ลองดูนะ อาจได้ข้อคิดแปลกๆ ก็ได้ ส่วนคติประจำบล็อกผม คิดๆ และตอบคำถามตัวเอง มาหลายครั้งหลายคราวแล้วล่ะ ไม่งั้นคงไม่มา พูดพร่ำทำบล็อก อะไรให้วุ่นวาย แล้วสุดท้ายก็ได้มา ซึ่งข้อคิดเล็กๆน้อยๆ จะมีประโยชน์หรือไม่ ก็แล้วแต่คนจะคิดและเลือกที่จะปฏิบัติตาม

• ไม่จำเป็นว่าเราต้องได้ อยู่ที่ว่าเราจะให้อะไรใครหรือเปล่า

แค่นี้แหละ ไปลองคิดเล่นๆ ดูนะว่า “ไม่จำเป็นว่าเราต้องได้ อยู่ที่ว่าเราจะให้อะไรใครหรือเปล่า” นั้น บล็อกท่านๆ มีความคิดเห็นกันเช่นไร ส่วนคติประจำบล็อกของท่านนั้น จะพึงมีหรือไม่อย่างไร หรือจะมีแค่สโลแกนขำๆ เวอร์ๆ กับประโยชน์เพียงกระจิ๊ดริ๊ด ที่กินไม่ได้เสียด้วยสิ ก็แล้วแต่ท่านบล็อกเกอร์ ผู้ดูแลบล็อกก็แล้วกัน