มัวแต่ผัดวันประกันพรุ่ง ไม่ได้แจ้งข่าวเกี่ยวกับงานสัปดาห์หนังสือฯ ให้พี่น้องได้ทราบสักที วันนี้ถือเป็นโอกาสเหมาะแล้วครับ ที่ต้องบอกแจ้งแถลงไขออกไป ไม่งั้นคงไม่มีโอกาสได้เขียนบล็อกอีกเป็นอาทิตย์เลย เรื่องของเรื่องมันเป็นเรื่อง ที่ฟังดูแล้วไม่เป็นเรื่องเท่าไหร่หรอกครับ (ถ้ารู้จักวงร็อคไม่เจ็ดแต่ก่อน ก็จะรู้ว่ามันเป็นเรื่องขี้หมาครับ) ก็แค่เรื่องของหนุ่มไอทีบ้านนอกคนหนึ่ง จะเดินทางเข้ากรุงไปหลงกันให้รู้แล้วรู้รอดสักทีหนึ่ง พูดตามจริงครับ เรื่องจริงไม่ต้องอาย แหะๆ ผมเคยไปที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์นี้ แค่ 2-3 ครั้งเอง แต่ล่ะครั้งที่ไป ก็ไปดูงานแทบทั้งหมด ตั้งแต่ตอนเรียนอยู่มหาลัยโน่น หลังจบมาแล้ว 2 ปี ไม่เคยเข้าเหยียบกรุงให้วุ่นวายหัวใจเลย ฮ่าๆๆ
อืม… มีคนบอกว่าคนกรุงแล้วน้ำใจครับ อันนี้ไม่รู้นะ แบบว่าได้ยินมา สงสัยต้องไปสัมผัสให้เห็นกับตากันสักคราแล้วล่ะ และไปคราวนี้ก็คงจะอยู่หลายวัน คงไปหาที่ซุกหัวนอนแถวๆสะพานลอย ไม่งั้นก็สถานีรถโดยสารประจำทาง บขส. ล่ะมั้ง เอิ๊กๆ พูดมาน่ารันทดเสียจริง พี่ต๊ะ (เจ้าของผลงานเที่ยวไปรวยไป และเปิดกระโหลกสร้างเงินล้านออนไลน์) ก็มีแอบๆชวนๆ ไปพักด้วยที่พัทยาซิตี๊โน่น พอถึงวันก็ดิ่งรถเข้า กทม. เลย ต้องขอบคุณในน้ำใจที่ เอื้อเฟื้อนักเขียนรุ่นน้องคนนี้ด้วยใจจริงครับ ส่วนนายเอฟ (AdSense Optimization และอีกเล่มกำลังจะเปิดตัวในงาน ยังไม่รู้ชื่อหนังสือแต่เห็นเป็นเกี่ยวกับ Blogger+Blogspot ตามแนวถนัด) [...]

, , , ,

ผมนั่งนับวันเวลาใจจดใจจ่อ รอให้ WordPress 2.5 ออกมาสักที แต่จนแล้วจนรอด กระทั่งถึงวินาทีนี้ หัวใจดวงเล็กๆของผมต้องแตกสลายแล้วครับพี่น้อง เพราะทราบข่าวร้ายว่า WordPress 2.5 จะเลื่อนกำหนดออกไปอีกประมาณ 1 สัปดาห์ ทั้งนี้ไม่ได้ทำตัว สะดีดสะดิ้งลำซิ่งส่ายหน้าแต่อย่างใด เนื่องจากมีอีเมล์หลั่งใหลหาผมอยู่ทุกวัน เกี่ยวกับปัญหาการใช้งานต่างๆ ติดตั้งไม่ได้ล่ะครับ มาเป็นอันดับหนึ่งเลย ผมเองก็ฝืนสังขารตัวเองมานั่งตอบบ้างประปราย แต่บางรายผมต้องกราบขออภัยเป็นอย่างสูงด้วยนะครับ ที่ยังไม่ได้ตอบ เพราะยังติดขัดปัญหางี่เง่าบางประการของตัวผมเองอยู่ อีกทั้งยังมีบางอีเมล์ที่ผมเผลอลบเข้าให้ ตามไปเทขยะทิ้งอีกต่างหาก หายังไงก็ไม่เจอเลยครับพี่น้อง
ประเด็นหลักๆผมยังจับใจความพอได้อยู่ ว่าในแต่ล่ะอีเมล์ที่ดิ่งเข้ามา เพื่อหวังจุดประสงค์ใด ผมก็เลยเอาเวลามาเฝ้ารอ ให้ WordPress 2.5 ออกมาเสียที จะได้สอนวิธีติดตั้งบนโฮสติ้งจริงๆให้ดูสดๆ แน่ล่ะครับ ต้องมองไปที่โฮสติ้งฟรีๆทั่วไปอยู่แล้ว เพราะผมเองก็เข้าใจว่า หลายๆคนต้องการเช่นนั้นอยู่แล้ว คล้ายๆเป็นสนามอวดเบ่งฝีมือ พอเข้าขั้นสักนิดแล้ว ก็ค่อยขยับขยายเช่าโฮสและจดโดเมนเอง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมคิดเรื่องจะเขียนไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว วางแผนการไว้จนหมดสิ้น รออย่างเดียว ให้ตัวใหม่ออกมาเสียก่อน เพราะขืนเอา WordPress เวอร์ชันเก่า ลองทำให้ดู อาจจะไม่ตรงกัน ได้แก้ไขใหม่อีกล่ะ เพราะฉะนั้นแล้ว กรุณารออีกนิดนะครับพี่น้องครับ [...]

, ,

ก็ขอสวัสดีพี่น้องอีกครานะครับ หายไปนานเลยเป็นอาทิตย์ๆ ก็ต้องกราบขออภัยพี่น้องทุกท่านนะครับ ที่ได้ติดตามไอเดย์บล็อกเสมอมา ต้องขอบคุณทุกคนนะครับ ที่เป็นแรงใจให้กันเสมอมา ยังกับจะประกวดร้องเพลง พี่น้องเชื่อหรือไม่ครับ ความปกติบนความไม่ปกติ ทำให้คนที่ดูเหมือนจะปกติ เป็นคนไม่ปกติไปได้ ผมไม่ได้เล่นมุข ผวนคำกลับกลอกแต่อย่างใด แต่มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ
พักนี้ฝันร้ายบ่อยๆ สงสัยพี่น้องจะถามหา เลยมาเข้าฝันตัวข้าพเจ้าเอง คงบ่นกันเข้ามาสิท่า ว่าเอ๊ะ ไอ้เดย์ บักเดย์ หรือนายเดย์ไปไหนหว่า ทำไมเงียบหายไปหลายวัน ผมก็ร้อนทั้งใจและกายเลยครับ ตัวร้อนวู๊บว๊าบยังไม่หาย ซัดพาราเซตามอนไปแล้ว 4 เม็ด คงไม่หมกเม็ดที่ 5 ไว้อีกหรอกครับ ช่วงนี้ใจเสียนิดหนึ่งครับ สารภาพเลย วันก่อนฝันว่าฟันหัก แถวบ้านเค้าว่าซวยหนักเลยนะ ถ้าฝันอะไรร้ายๆแบบนี้ วันถัดมาเพื่อโทรเข้ามือถือตาเหลือกมาเลย สงสัยคงโทรมาเช็ค ว่าเรายังเหลือชีวิตอยู่หรือเปล่า เพราะเพื่อนเค้าฝันว่าเราตาย วันต่อมาก็ทะเลาะกับออมอีก มันอะไรกันนักหนาวะเนี่ย คบกันมา 3-4 ปี น้อยครั้งจะมีขึ้นเสียง ไอ้เราก็งง อะไรหว่า ทำไมมันช่างประจวบเหมาะ ตรงเผงกับตอนที่เราไม่สบายพอดี แต่ก็ยังดีนะครับ ที่พี่น้องหลายๆท่านเป็นห่วง กราบอุ้งตีนสักทีได้ไหมพี่น้อง เฮ้ย! อย่าดีกว่าไม่ใช่หมี พูดไปยังกับนิทานหลอกเด็ก [...]

, , ,

แวะมาแจ้งข่าวไว้ก่อน เดี๋ยวจะหาว่านายเดย์หนีหน้าไปหลายวัน ผิดปกติแล้ว ความจริงผมไม่ได้หายไปไหนนะครับ วนเวียนอยู่ที่บล็อกนี่แหละ แต่คราวนี้อาการหนักกว่าทุกครั้งเลย โรคประจำตัวกำเริบ (สังเกตว่าผมจะไม่สบายบ่อยมาก ก็เพราะคนมันขี้โรคนี่แหละ) คงได้พักยาวเลย ตัวผมเองก็เซ็งมากมาย จะทำอะไรก็ไม่ได้ทำ เรื่องที่ติดค้างไว้ก็ยังไม่ได้เขียน
ไม่ได้ไปแวะเวียนที่บล็อกต่างๆเลย เฮ้อ… ขอให้ตัวเองหายไวๆทีเถอะ “ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ” จริงๆ ต้องขอโทษพี่น้องด้วยนะครับ ที่ได้ติดตามอ่านไอเดย์บล็อกเสมอมา ไม่กี่วันข้างหน้า ผมคงกลับมาเกือบจะปกติ แล้วจะมาเล่าให้ฟังว่า ความซุ่มซ่ามในอดีต มันส่งผลร้ายต่อร่างกายเราอย่างไร วันนี้แวะมาแจ้งข่าวสักนิดก่อน ส่วนอีเมล์ที่ดิ่งตรงหาผมในช่วงนี้ ผมขอเว้นระยะตอบออกไปก่อนนะครับ ทุเลาลงตอนไหน ผมจะเร่งตอบให้ทุกคนเลยครับ

,

หลายวันมานี้ ชักอืดๆเหนื่อยๆยังไงไม่รู้ครับ สงสัยโดนคำถามเข้าให้ ปวดกระโหลกแป๊บๆ เหมือนโดนพยาธิตัวจี๊ด มาจี๊ดจ๊าดที่กะบาล ทำให้เอาลมแทบจับ แถมแต่ล่ะคนที่ถาม ก็มามัดมือชกเราอีก ถ้านายไม่ตอบ เราจะฆ่าตัวตายซะ ขอประท้วงการกระทำของนายเดย์เอาหน่อย เฮ้อ… ดีนะที่ผมมีจรรยาบรรณวิชาชีพพอ ไม่งั้นก็คงปล่อยให้ตัวประกันตายไปแล้ว เอิ๊กๆ
ก็อย่างที่ผมพยายามจะบอกทุกคนนั่นล่ะครับ เวลาจะถามอะไรให้เตรียมคำถามมาให้ดีๆ เรียบเรียงมาให้มันเรียบร้อย ผมจะได้เอาไปดูเจ้าเข้าทรงได้ถูก ไม่ใช่หว่านคำถามมาแบบข้าวสาร ข้าวตอกแตก ตามงานศพ ผมคงเก็บคำถามรวบรัด แล้วหาวิธีเสนอตอบกลับไปไม่ได้ ยิ่งเมื่อคืนนี้ฝันร้ายอยู่ด้วย ฝันว่าถูกหวยแต่โดยเชิด แต่ช่างเหอะ ชีวิตจริงก็ไม่เคยเล่นรวยวิธีลัดแบบนี้อยู่แล้ว ไปเป็นเจ้ามือขายหวยใต้ดิน จะรวยไวกว่า อ้าว…
เจ้ากรรมของนายเวร ผมพาพี่น้องหลุดกรอบประเด็นอีกแล้ว แหะๆ ความงี่เง่านี่มันพาเราบรรลัยเลยจริงๆ เอาล่ะๆ ก่อนที่ผมจะพาพี่น้องไปนอกประเด็นอีกหน ขอแว๊บเข้าเรื่องสักครู่ก่อน เรื่องของเรื่องก็คงไม่มีอะไรมากหรอกนะครับ เพียงแต่ผมจะเข้ามาประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า ผมเปิดกระดานเสวนา เพื่อสนับสนุนหนังสือทั้ง 2 เล่มของผมไปแล้ว ก็เนื่องมาจากว่า ผมตอบอีเมล์ให้ไม่ทัน และบางครั้งมนก็มาแบบคำถามเดิมๆซ้ำๆ น่าจะหาวิธีการที่ดีกว่านั้นได้ พอรวบรวมปัญหาต่างๆมาลงไว้อีก ก็ดันไม่เข้าไปอ่านกัน บอกว่าเยอะเกินไป อ่านแล้วมึนสุดท้ายดันให้ผมชี้จุดให้อีกล่ะ เอิ๊กๆ บอกตรงๆครับ ผมก็ตาลายเหมือนกัน กว่าจะรวบรวมและอัดลงไปในหนึ่งโพสต์ [...]

, , ,