ไอเดย์บล็อก

สวัสดีปีใหม่ครับพี่น้อง หายหัวไปหลายวัน พอดีผมกลับบ้านนอกมาครับ แวะเดินสายตามบ้านญาติตลอดเลย (อ่านเรื่องนี้ ผมคงกลายเป็น “เดย์ญาติเยอะ” กระมัง) ไม่มีได้พัก ตั้งแต่บ่ายวันที่ 31 ธันวาคม ของปี 2550 ยันบ่ายวันที่ 2 มกราคม 2551 (วันนี้แหละ) เรียกได้ว่ากินกันข้ามปีทีเดียว แต่บ้านนอกเราอบอุ่นมากๆครับ ไปไหนมาไหนอุ่นใจ แวะบ้านโน้นที บ้านนี้ที เดินสายไปเช่นนี้ล่ะครับ บวกกับดนตรีคลอ ลุ่งทุ่งหมอลำม่วนกันทั้งหมู่บ้าน ครึกครื้นเฮฮา สนุกกว่าเข้าเที่ยวตามผับ ดิสโก้เทค และคาราโอเกะ รวมทั้งสถานบันเทิงทั้งหลายเสียอีก ประเด็นสำคัญคือนายเดย์ไอ้หนุ่มชุมชนกลับบ้านทั้งที หมาไม่วิ่งไล่เห่า ก็ให้มันรู้ไปสิครับ เอิ๊กๆ
พอดีไม่มีเรื่องจะเล่ามากมายหรอกครับ เหนื่อยๆ เพราะพึ่งถึงเมื่อตะกี๊ จัดแจงอาบน้ำก่อนเลย ดึกๆไปไม่ไหว อากาศหนาวๆ ไม่มีอ้อมกอดอุ่นๆ ขืนไปอาบเอาตอนดึกๆ คงได้นอนกันหลังขดหลังแข็งแน่เชียว ผ้าห่มกี่ผืนคงให้ไออุ่นไม่มากเท่าไหร่ ซักพักคงขอตัวไปนอนแล้วล่ะครับ (เขียนเรื่องนี้จบล่ะมั้ง) เพราะพรุ่งนี้ยังมีอะไรให้ทำ อยู่มากมาย
ส่วนเรื่อง “ของขวัญปีใหม่จากใจ มอบให้แฟนไอเดย์” บางคนนั้น ตอนนี้ปิดรับคอมเม็นต์แล้วนะครับ อีกทั้งได้ผู้ชนะไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ ผมตัดสินให้ดูกันแล้ว [...]

ปีใหม่, วัดอาฮง, วัดอาฮงศิลาวาส, สะดือแม่น้ำโขง, แก่งอาฮง

“เมื่อเปิดเข้ามาดูแล้ว กรุณาอ่านให้จบ ไม่งั้นจะพลาดท่อนสำคัญไป แล้วจะเสียใจภายหลัง ไม่รู้ด้วยนะครับ”
พึ่งได้พรีเซ็นเตอร์สาวสวยคนหนึ่ง มาช่วยโปรโมทหนังสือให้ แต่แทนที่จะขายหนังสือได้ กลับเป็นเรื่องฮาๆ และเป็นจุดสนใจไปเลย และที่สำคัญ ดูเด่นเสียกว่าพรีเซ็นเตอร์คนแรกอีก ผมเลยจำใจต้องปลดคนแรกออก แล้วเอาคนที่สองไปเสียบแทน เอิ๊กๆ เด่นซะเกินหน้าเกินตา เราอีกเสียด้วยซ้ำ และสำหรับใครที่อยากดูพรีเซ็นเตอร์คนแรกนั้น ผมนำมาให้ดูแล้วนะครับ ทำไว้นานแหระ เคยเอาออกแสดงอยู่ครั้งหนึ่ง แต่โดนปลดกลางอากาศ เพราะว่าคนที่สอง มาแรงกว่านั่นเอง ไปดูกันเลย (ทีแรกทำรูปไว้ซะขนาดใหญ่เชียว แต่พอลดขนาดภาพลงมา แล้วดันลืมบันทึกไว้ซะัั้งั้น เรื่องของเรื่องคือไม่ได้บันทึกไฟล์ต้นฉบับไว้ เลยเหลือตัวแค่นี้)

ภาพนี้เห็นหน้านายเดย์ไปชัดๆ ดีนะที่ใช้ Photoshop ช่วย ไม่งั้นล่ะ คงเห็นกากและเกลื้อนผมแล้วมั้ง ตั้งใจจะเอาให้เห็นแค่ใบหน้าข้างเดียว เพื่อแสดงให้รู้ว่านายเดย์ รักและชอบในตัวผู้อ่านบล็อกไอเดย์แค่ข้างเดียว (หือๆใครๆก็ไม่รักผม ขนาดพัดลมยังส่ายหน้าเลย)
เอาล่ะครับ โม้มาพอแล้วมั้ง เข้าเรื่องของเรากันก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้ก็ถือว่าเข้าช่วงปีใหม่ กันแล้วนะครับ คนแถวบ้านผมแต่งงานกันไปหลายคู่เชียว สงสัยอากาศจะหนาว เลยอยากหาอ้อมกอดอุ่นๆให้ซุกหัวนอนหรือไร และผมเองก็ไม่แน่ว่า จะได้เดินสายไปงานแต่งซะหัวบาน พอดีว่าญาติพี่น้องมีเยอะครับ บ้านนอกเราอบอุ่นกว่าเมืองกรุงเสียอีก มีไรก็แบ่งกันกินกันใช้ มีแฟนก็แบ่งกันใช้เหมือนกัน เฮ้ย!!! ปลาทูสองตัวยังแบ่งหัวให้เราได้เลย เฮ้ย!!!
ปีใหม่นี้หลายๆคนคงได้ของขวัญจากญาติพี่น้องที่กลับมาเยี่ยมบ้าน [...]

Blog Book, WordPress Book, ของขวัญปีใหม่, หนังสือ Blog, หนังสือ WordPress, หนังสือบล็อก, หนังสือเวิร์ดเพรส

นับว่าเป็นข่าวฮาท้าลมหนาว และเป็นข่าวฉาวต้อนรับปีใหม่กันเลยนะครับ สำหรับผม ที่เหล่าผองเพื่อน รวมไปถึงแฟนคลับที่ติดตามกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก ร้อนใจสงสัย จนถึงขั้นต้องให้ผมออกโรงมาแก้ข่าวนี้ กันไปเลยทีเดียว (ทำยังกะจะมีคนมาสนใจ เอิ๊กๆ) คงไม่ถึงขั้นต้องมานั่งแถลงข่าวหรอกนะครับ แถลงขานผ่านบล็อกนี่แหละ เป็นทางการแล้วมั้ง รู้สึกว่าข่าวนี้จะทำให้ี้นายเดย์ใกล้จะกลายเป็น (จัน) ดาราเข้าไปทุกขณะแล้วครับท่าน เรื่องของเรื่องคือ รูปของคุณผู้หญิง ที่กลายเป็นพรีเซ็นเตอร์หนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ไปโดยปริยายในตอนนี้

เห็นสงสัยกันจัง (ลือกันสนั่นหอแล้วมั้งตอนนี้) พร้อมเดาสุ่มกันไปต่างๆนานา หลายเสียงทายเข้ามาว่าเป็นแฟนผมเองเสียด้วยซ้ำ เอิ๊กๆ ก็ว่ากันไป แต่ช้าแต่… อยากจะบอกว่าคนๆนี้คือแฟน…ผมจริงๆครับ
เธอเป็นอีกหนึ่งแรงผลักดันให้ผมมีกำลังใจที่จะเขียน อีกหนึ่งคนที่ค้ำจุนเวลาที่ผมท้อแท้
อีกหนึ่งเสียงเคียงข้างยามอ่อนแอ ทำให้คำว่ายอมแพ้ไม่มีในไอเดย์
เจ้ารักนักกลอนจริงเชียวนายเดย์เอ๋ย มิน่าล่ะ ถึงคว้าแชมป์ 3 สมัย ตอนแต่งโคลงกลอน ประกวดในงานวันสุนทรภู่ เหอๆ (เรื่องจริงนะเนี่ย แต่ก่อนเป็นเด็กกิจกรรม) เอาล่ะๆพอแล้ว เดี๋ยวจะหลงเชื่อคำของผมไปแล้ว แต่ว่าถ้าใครยังอ่านไม่ถึงจุดนี้ แล้วปิดไปก่อน คงจับไปกระเดือกแน่เชียว ผู้หญิงในรูปที่ว่าเป็นแฟนนั้น คือ“แฟนคลับ“คนหนึ่งครับ เธอทำให้เป็นของขวัญวันคริสมาสต์ที่ผ่านมา พร้อมกำชับนักหนา ว่าอย่าเปิดตัวตนที่แท้จริงของเธอ อิอิ ผมเห็นว่าทำได้บ้าบอดี บวกกับความน่ารักสดใสนิดๆ เลยจับมาเป็นพรีเซ็นเตอร์หนังสือเสียเลย ทั้งนี้ทั้งนั้น [...]

WordPress Book Presenter, พรีเซ็นเตอร์, หญิงนิรนาม, หนังสือ WordPress

น่ารันทดเสียจริงเดย์เอ๋ย ตั้งใจจะเขียนเรื่องไรวะเนี่ย หวังว่าคงไม่หดหู่ใจเหมือนเอนทรีก่อนๆนะ เหอๆ เรื่องของเรื่องคือ ตอนนี้กำลังจะผุดโปรเจคท์ (โปรเจคท์: เขียนแบบนี้น่าจะถูกนะ เพราะเป็นคำที่ผมมักเขียนผิดบ่อยๆี) ใหม่อีกล่ะ แต่ทุนสนับสนุนงานวิจัยมันร่อยรอ เลยได้แค่ทำไปตามมีตามเกิดเช่นนั้น เฮ้อ! ถ้ามีทุนรัฐบาลให้ขอ ป่านนี้ผมคงไปขอมาเพื่อค้นคว้าและวิจัยต่อไปแล้วครับ
คิดไปแล้ว ถ้ามีคนร่วมทางเดินสักคนก็คงจะดีเหมือนกันนะ (โดยเฉพาะสาวๆ ขี้หรีจริงเรา) บางทีมันได้เปิดหัวให้คนอื่นเอางานไปสานต่อบ้าง มันคงจะดีไปอีกแบบ ดีกว่าที่จะปล่อยให้แมงมุม มันมาทำรังใส่ (ถ้ามันเป็นพันธุ์ที่มากัดคนแล้วกลายเป็น Spider Man ก็ว่าไปอย่าง) สุดท้ายก็ทิ้งโปรเจคท์นั้นให้ค้างคาต่อไป อืม… แต่ปกติแล้ว ถ้ามีใครมาถามเรื่องไอเดียพวกนี้ ผมก็บอกให้ทำไปเหมือนกันนะ เพราะถ้าจะทำเองโปรแกรมมั่วอย่างผม คงไปไม่รอด เลยเปิดให้โปรแกรมเมอร์ เขานำไปพัฒนาต่อยอดก็แล้วกัน (ใจปล้ำเสียจริ๊ง)
แต่ช้าแต่… ตามมีตามเกิดในประเด็นของผม ไม่เหมือนต้นไม้กลางทะเลทรายนะครับ ไอ้นั่นมันก็เกินไป แต่มันก็ทนยืนหยัดอยู่ได้ ในสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายนะ ถ้าเอาต้นไม้ที่เกิดในป่าดิบชื้นทั่วไป ไปปลูกกลางทะเลทราย ไม่พ้นวันสองวัน ได้ตายแหงแก๋แน่เชียวครับ แต่ถ้าเอาต้นไม้ที่เกิดในทะเลทราย มาปลูกในป่าดิบชื้น ไม่แน่อาจทนได้นานกว่า หรือไม่เช่นนั้นก็สามารถดำรงตนอยู่ได้เช่นนั้น
ประเด็นสับสนที่ผมนำมาโยงกัน อย่างไร้เยื่อใยแมงมุมเยี่ยงนี้ ถ้าใครงงก็ขอให้งงกันต่อไป (แสดงว่าสมองไม่ถึง เอิ๊กๆ) แต่ถ้าใครพอรู้ ก็รู้กันไปดิ [...]

ตามมี, ตามมีตามเกิด, ตามเกิด

ปกติแล้วผมเป็นคนรักเด็ก เฮ้ย!!! รักสัตว์ครับ อยู่บ้านนอกก็เลี้ยงสัตว์ไว้หลายชนิดเหมือนกัน ทั้งหมา ทั้งแมว (ไม่รู้มันอยู่ด้วยกันได้ยังไง) ทั้งนก หนู งูเห่าๆ วัวหรือแม้แต่ควายตัวโต้งเช่นผม เอิ๊กๆ ในจำนวนสัตว์เลี้ยงนานาชนิดนี้ ผมจะชอบหมาที่สุดเลยครับ (สุนัขครับ… สุภาพหน่อยเดย์) อยู่บ้าน ก็ไม่ใช่หมาพันธุ์อะไรหรอก หมาพันธุ์พื้นบ้าน หรือพันธุ์พื้นเมืองนี่แหละ มันเห่าหอนได้สะใจดี (จนถึงขั้นรำคาญ) ซึ่งแต่ก่อนนั้น จะเยอะมาก เลี้ยงไว้เฝ้าบ้าน 3-4 ตัว เห็นจะได้ (ตอนนี้เลี้ยงไว้ 2 ตัว แมวอีก 4 ตัว กินเยอะกว่าคนอีก) เวลาใครจะมาหานี่ลำบากหน่อยล่ะครับ เข้ามาหาตอนไหน ดันถามหาหมาก่อนเลย หมาอยู่บ่ครับ หมาอยู่บ่จ๊า (ภาษาอีสานบ้านผม) ไอ้เรายืนทำตัวโตๆรอรับ แต่ดันไปถามหาหมาก่อนซะนี่ ทำไปได้
เอาล่ะๆ เดี๋ยวจะว่าแต่เรื่องตัวเอง (ก็เห็นแต่โม้เรื่องตัวเองอยู่นิ) เมื่อวานแอบไปทำโปรเจ็คก์ตัวหนึ่งมา กะว่าจะทำเว็บไซต์วิดีโอคลิปเกี่ยวกับหมานี่แหละ แต่เจ้ากรรมดันมีปัญหาขัดข้องทางเทคนิค เลยโละ แล้วไปทำเป็นของที่ระลึกเกี่ยวกับหมาไปเลย ลองชมกันได้ที่ ToddleDog.com นะครับ หลังจากนั้นแค่วันเดียว [...]

Dog, Titterdog, มะหมา, สุนัข, หมา