Archive for the ‘Blog Tips’ Category
ถึก ควาย ทุย
ว่างเว้นจากการเล่าเรื่องเกี่ยวกับ SEO (Search Engine Optimization) มาพักใหญ่ เพราะไม่มีอะไรที่น่าสนใจเพิ่มขึ้น นอกจากจะเน้นความถึกเป็นที่ตั้ง แสดงกายกรรมเป็นควายในบางครั้ง ฉะนั้นแล้ว ภาพรวมลักษณะอาการเช่นนั้น จึงบ่งบอกถึงความเป็นเป็นทุยนั่นเอง (เข้าใจโยงใยเรื่องแฮะเรา)
พักนี้โหมงานหนักไปหน่อย เวลาพักผ่อนเลยค่อนข้างจะกะปริดกะปรอย หลับไม่เต็มตื่น ฟื้นได้ไม่ค่อยจะเต็มที่ บางวันถึงขั้นต้องข่มใจ ให้ร่วมหลับนอนกับร่างกายอันโทรมๆ สารรูปดูไม่ได้ พอโผล่มาเช้าของอีกวัน ก็พลันต้องย่างเท้าก้าวเข้าบริษัทอีกตามเคย วัฏจักรชีวิตของคนทำงานประจำ กิจวัตรประจำวันเลยค่อนข้างจะซ้ำซากน่าเบื่อ จำเจอยู่กับวิถีเดิมๆ ดีหน่อยได้เบียร์ มาคอยตบลูกคอช่วงหัวค่ำ ไม่เช่นนั้น ได้อ่อนเปลี้ย ละเหี่ยใจ และมีหวังได้ “ถอดหัว หากินขี้หมา” เป็นยาแก้เครียดให้กับจิตใจแล้วกระมัง
เอาล่ะครับ ขอไม่พล่ามเยอะวันนี้ เวลามีค่อนข้างจะจำกัด ยังมีเรื่องต้องเคลียร์อีกหลายๆอย่าง ผสมกับกำลังทดลองอะไรหลายๆสิ่ง โดยเน้น ถึกควายทุย เข้าไว้ แปลกใจนิดหน่อย ที่เห็นความเปลี่ยนไปของเสิร์ชเอนจิน มีมุดนั่นโผล่นี่ และมีอะไรให้ศึกษาไม่เว้นให้ว่างเลยแต่ล่ะวัน ไอ้เราก็พัลวัน จับต้นชนปลายไม่ค่อยจะถูก เหตุคงเป็นการคลุกวงใน เข้าใกล้เสิร์นเอนจินมากเกินไป จนกลายเป็นเสิร์ชเอนจินเสียเอง ที่สับขาหลอกคนที่ทำเป็นเก่งอย่างเราๆ
ต้องยอมรับล่ะครับว่า ศึกษาแต่ไม่ลงมือ ไม่เกิดประโยชน์อะไร ไม่ต่างจากคนปากดี พูดเข้าท่า แต่เวลาเอาจริงๆ แค่ “ถอดหัว หากินขี้หมา” ก็ไม่รู้จะได้ชิมสักคำไหม?
เร่เข้ามาๆ โดเมนราคาถูก
โดยปกติแล้ว ผมจะฝากชีวิตโดเมนไว้กับขาเก่าเจ้าประจำเพียงสองรายด้วยกัน นั่นคือ Godaddy.com หรือไม่ก็ Name.com ผู้ให้บริการสองรายนี้ มีจุดที่น่าสนใจ และวิธีการด้านการตลาดที่แตกต่างกัน Godaddy.com นานๆที จะหั่นราคายั่วใจ จนน้ำลายหกเรี่ยราดกันสักครั้ง ส่วน Name.com ก็ไม่พลันน้อยหน้า ถึงราคาจะสูงกว่า (เล็กน้อย) แต่เน้นความคล่องตัว ว่องไว รวมถึงไม่เสนอรายการไม่พึงประสงค์เข้ามาคั่นระหว่างทำรายการ (เหมือนอีกเจ้า) ก็ถือได้ว่าเข้าขั้นกว่า ในชั้นเชิงที่ต่ำกว่า บางท่วงท่าเท่านั้นเอง
จำนวนโดเมนที่ค้างสต๊อกอยู่กับ Godaddy.com ตอนนี้มีหลักสิบ ค้างอยู่กับ Name.com ก็หลักสิบอีกเหมือนกัน ปีๆหนึ่ง ต้องใช้ทุนพอสมควรกับการจะยั้งโดเมนเหล่านั้นไว้กับมือ มีปล่อยๆให้หลุดมือไปตามยถากรรมบ้าง โดนเสิร์ชเอนจินแบนบ้าง ไม่มีเงินพอจะยั้งชื่อโดเมนไว้ในมือบ้าง ประมวลผลเหล่านี้ คือหนี้ผูกพัน ตามคำอ้ายทิดกันพูดไว้จริงๆ
มาว่าเรื่องรายการโปรโมชั่นที่ทาง Godaddy.com ผู้ให้บริการรับจดโดเมนตัวพ่อ ที่ล่อราคาซะบาดใจ รายการ .COM, .US, .MOBI, .BIZ, .NET, .ORG, .CA, .CO.UK และ .IN หั่นมาซะเหลือ $0.99 พ่วงค่าธรรมเนียมให้บักแคน (ICAN Fee) ไป $0.18 ราคาเบ็ดเสร็จตกไป $1.17 หรือตีเป็นสกุลเงินไทย ก็ราวๆสี่สิบบาทเท่านั้น
สำหรับคูปองที่ว่านั้นก็คือ BOWL2010 ใช้ได้ก่อนถึงวันที่ 8/2/2010 หรือมีคนใช้คูปองนี้ไปแล้ว 7,500 ครั้ง แล้วแต่อันไหนจะถึงก่อน และอีกอย่างใช้ได้เฉพาะบัตรเครดิต ไม่รับระบบชำระเงินแบบ PayPal อีกตามเคย
ส่วนตัวผมเอง สอยมาเก็บไว้เป็นที่เรียบร้อย ยังไงเพื่อนๆ ก็คิดชื่อสวยๆไปจดมาใช้บ้างนะครับ อย่าปล่อยให้ข้อเสนองามๆเช่นนี้ หลุดลอยไป
เผาป่าอเมซอน
ถึงเวลาหรือยัง ที่จะหวนกลับมาเริ่มยำอเมซอน คำถามนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเอง จากสมองอันดักดานของผมกระมัง เพราะลำพังเรื่องหน้าที่การงาน ผมก็กระอักเลือดพอตัวแล้ว แต่เพื่อนพ้องน้องพี่เอง ล้วนสนุกปาก กับรสชาติเผ็ดเปรี้ยวมันเค็ม ที่เทียวขยี้เด็ดของป่ามาดอมดม และชิมรสกันอย่างอร่อยปาก ไม่อยากบอกก็ต้องบอกล่ะครับ ว่าอาการของคนอิจฉาตาร้อน เริ่มมีจุกขึ้นบ้าง ในช่องว่างระหว่างท้องน้อยกับหว่างขา หรือจุดกล่องดวงใจ…
ลุยเลยลูกพี่ กำลังใจแบบกวนตีนดีๆ จากน้องรักแถมน้องเมียสวยอย่างนายกอล์ฟ เข้ามาสั่นคลอน ความรู้สึกนิ่งเฉย ให้จักขยับเขยื้อนขี้เลื่อยในหัว ได้เป็นบางครั้งบางคราว แต่เวลาจะเอาจริงๆ ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากจุดไหนอยู่ดี?
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อครับ ว่าผมแขวนถุงเท้ากันทากจากการเดินป่ามาพักใหญ่ เครื่องไม้เครื่องมือของนักผจญป่า ก็ทิ้งๆขว้างๆ อย่างกระจัดกระจาย คอมพิวเตอร์ตัวเก่ง ก็เบ่งอิทธิฤทธิ์จนผมไม่อยากจะแตะต้องมัน คอมฯอะไร มีพาร์ทิชั่นมากมายกว่า 5-6 พาร์ทิชั่น กั้นแบ่งข้อมูลออกเป็นสัดส่วนดิบดี แต่ข้อมูลข้างในกลับมั่วสุมปนเป จำไม่ได้ว่าตัวเอง เก็บอะไรไว้ที่ไหน ยังไง และใช้ชื่อไฟล์ว่ากระไร
เทพกระบี่ ย่อมไม่ใช้กระบี่ คำๆนี้ ผมมักพูดถึงบ่อยๆ แต่ใครเลยจะรู้ ความหมายโดยนัยที่แท้จริง วาระซ่อนเร้นที่แอบอิงปนอยู่กับเงื่อนงำที่ผมพยายามอธิบาย แบบจับต้นชนปลายกันไม่ค่อยจะถูก และผูกประเด็นกันไม่ค่อยจะได้เรื่องได้ราว แต่นั่นคือความสามารถเฉพาะตัว แบบมั่วๆแล้วได้แง่คิดที่ดีกระมัง
การอยู่ที่มืดๆ ไม่จำเป็นต้องเิปิดไฟให้สว่างอย่างทั่วถึง เทียนเล่มเดียวก็ส่องสว่างนำทางให้เราเดินได้ โดยไม่ต้องพึ่งแสงไฟนีออน ที่มีสารฟอสฟอร์ฉาบไว้ภายในหลอดแก้ว มีก๊าซเฉื่อยผสมเล็กน้อย ให้เปลืองงบประมาณหรือเพิ่มปริมาณโลกร้อนหรอกกระมัง
จบแบบเผาบล็อกทิ้งเลยวันนี้ แหะๆ
Ya(hoo)Bi(ng)Go(ogle)?
สุขใดไหนเล่า จะเท่านั่งจิบเบียร์เขียนบล็อก กลิ่นแอลกอฮอร์จางๆ รสขมอมหวาน ละมุนด้วยอารมณ์กรุ้มกริ่ม ชวนขำด้วยบรรยากาศแห่งการร่ำสุรา ที่เอ่ยนามถึงนารีอันเป็นที่รักในบางครั้ง พร้อมขานนามถึงการงานเป็นบางครา ความรู้สึกเหล่านี้ หาที่ไหนไม่ได้ นอกจากบนไอเดย์บล็อกแห่งนี้
หลังจากกระชากวัย ด้วยการปลงผมอัน(ไม่)ยาวเฟื้อย ย้อนกลับมาเป็นหนุ่มน้อยสิบสี่อีกครั้ง ยอมรับว่าหลายๆคนมีทักผิดกันบ้าง แม้เพื่อนพ้องน้องพี่ที่สนิทกันมาเป็นปีๆ ยังต้องขยี้สีลูกกะตา ว่าเฮ้ย… นี่ดาราแปลงร่างเป็นอสูรกายได้อย่างไร…
ก็เจอกันอีกครั้งในรอบหนึ่งถึงสองวันครับเพื่อนๆ ผมเองวันนี้มาปรากฎตัวดึก(หรือเช้า)หน่อย เพราะมัวเพลินอยู่กับบรรดาคารมร้ายๆ ของเพื่อนรุ่นพี่ ที่สนิทกันดีจนต้องผูกเสี่ยวกัน (เพื่อนแท้ มิตรแท้) เรื่องราวที่พูดคุยกันนั้น ไฉนเลยจะเป็นเรื่องอื่นไปได้ นอกจากเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องตามเคย (ตกลงเป็นเรื่องอะไรกันวะ)
สำหรับวันนี้ นายเดย์ขอเขียนเรื่องที่เป็นเรื่องสักที เพราะทิ้งบล็อกให้รกร้าง ปกคลุมด้วยความเหงาหงอยคอยเครียดมายาวนาน เลยขอเขียนบทความ โดยเริ่มต้นด้วยชื่อเรื่องที่อ่านแล้วช่างฉงนนัก แต่หลายๆคนคงเตรียมใจรอรับ ว่านายเดย์ของเราจะมาไม้ไหน? เอาล่ะครับ เรามาเริ่มกันเลยครับสำหรับ Ya(hoo)Bi(ng)Go(ogle)?
Yabigo.com คือหนึ่งเว็บเซอร์วิส ที่ผนวกเอาความสามารถด้านการค้นหา ของเสิร์ชเอนจินชื่อดังต่างๆเข้าด้วยกัน ทั้ง Yahoo, Bing, Google มีความสามรถด้านการค้นหารูปภาพ ติดกับคีย์เวิร์ดมาด้วย เราเองสามารถใช้คุณสมบัติตรงนี้ เพื่อกระจายคีย์เวิร์ดหรือคิดคำค้นเพิ่มได้เช่นกัน
ถ้าจะถามว่ามันดีตรงไหน ผมตอบได้เลยไม่ดีเท่าการค้นหาจากเสิร์ชเอนจินตัวแม่โดยตรง แต่ข้อดีเล็กๆน้อยๆ อย่างช่วยร่นระยะเวลาการศึกษาพฤติกรรมของเสิร์ชเอนจิน ซึ่งเปรียบเทียบผลการค้นหาจากหนึ่งคำค้น ก็พออนุโลมได้ว่า เฮ้ย… มันยังมีดี
เท่าที่ลองๆเล่นมา ผมชอบนะ ชอบสุดๆตรงแตกคีย์เวิร์ดนี่แหละ ถึงแม้จะมีเครื่องมือเยอะแยะในการช่วยคิดคำค้นเพิ่มก็ตาม แต่อะไรจะดีไปกว่า การรวบรวมคุณสมบัติที่ดีเหล่านั้น เข้าหากันได้ จากนั้นก็ใช้กันผ่านเส้นทางเดียวล่ะ
ชงเอง กินเอง
จิบเบียร์คุยกันแบบเพื่อชีวิตกับน้องกอล์ฟ บล็อกเกอร์หน้ามน คนชอบเมา Aff4life.com (เขียนถึงมันหน่อย) จนดึกดื่นเมื่อคืน เลยผลัดวันมาเขียนบล็อกเอาวันนี้
แปลกใจนิดหน่อยครับ ที่เห็นน้องเค้าคิดในกรอบที่แคบไป ผมพยายามจะสอนเรื่องการทำอันดับ โดยยกเอาสินค้าขายดี หรือพวก Top Products อะไรเทือกนั้น มาวิเคราะห์ถึงที่มาที่ไป แต่สุดท้ายก็ยังไม่เข้าใจว่า จะดูไปทำไม กลับย้อนไปคิดแค่ว่าจะทำอย่างไรถึงจะขายได้ ทั้งๆที่การจะขายของได้ ก็ต้องได้อันดับที่ดี มันเงาตามตัว เว้นแต่เราจะไม่ง้อเสิร์ชเอนจิน ไปออกเดี่ยวไมโครโฟนกับโน๊ต อุดม
ผมพยายามแหกทุกกฏ โดยไม่อิงข้อมูลใครมาเป็นบรรทัดฐานหรือใช้เป็นตัวตั้งตัวตี เพราะของแบบนี้มันต้องชงเอง กินเอง
บางคนคิดว่าถ้าจะหันมาเอาดีหัดเดินป่าอเมซอน ต้องใช้บล็อกและความสามารถของเวิร์ดเพรส มาเป็นใบเบิกทาง ส่วนนี้ผมไม่เถียงครับ แต่เมื่อไหร่กันหละ จะเสนอหน้าชิงอันดับขึ้นมาเล่นบทเด่นบนหน้าหนึ่งได้ ทั้งๆที่ มันก็แค่บล็อกๆหนึ่ง หรือจะเป็นหนึ่งในล้านบล็อกเท่านั้น
คนธรรมดารักหมาไม่เป็นข่าว แต่ถ้าเป็นดารารักกันล่ะ อึกกระทึกครึกโครมลงหน้าหนึ่งไทยรัฐติดต่อกันสองสามวัน ขณะเดียวกันเนื้อหาดีๆ ถูกเขียนลงตามสามัญบล็อกไร้ชื่อทั่วไป ไม่มีผลเพราะสื่ออย่าง Google ไม่จับมาแถลงบนหน้าหนึ่ง แต่ถ้าเนื้อหาเดียวกันนั้น ถูกเขียนลงบนหน้าเว็บฯ CNN ล่ะ กาลต่อมาไม่นาน เหล่าเสิร์ชเอนจินจะมาแย่งซีน ดูดข้อมูลไปเก็บในสารบบดัชนีทันที ยังกับผีดิบ…
เพราะฉะนั้นเราต้องพึ่งใบบุญ ทำตัวเป็นปรสิตเกาะสูบเลือดสูบเนื้อ เหล่าเว็บฯ ดังๆ เหล่านั้น ยกตัวอย่างเช่น Yedda.com ที่เปิดโอกาสให้ผู้ใช้ ได้เข้าไปตั้งคำถาม ตอบคำถาม หลักการคล้ายๆ Yahoo Answer คือเป็นแหล่งสุมหัวของเด็กมีปัญหา
การทำตัวเนียนๆไปตั้งคำถามทิ้งไว้ แล้วกลับเข้าไปตอบคำถามแบบเนียนๆ อีกครั้ง ไม่ต่างอะไรกับชงเอง กินเอง แล้วอร่อยเองเลย….
พอคิดอะไรออกไหม?





