ไอเดย์บล็อก

ใจจริงไม่อยากนำข้อมูลถามมาตอบไป ของผมที่พยายามไขปัญหาให้พี่น้อง มาเผยตรงนี้เลยนะครับ เพราะเป็นข้อมูลความลับระหว่างผม กับผู้ที่ยิงคำถามเข้ามา อีกทั้งกลัวว่าผู้ที่ส่งคำถามเข้ามา จะขายขี้หน้าเอาง่ายๆ อีกทั้งมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ที่ต้องเข้าใจ ในจิตใจของมนุษย์ (พูดไปโน่นเลยเรา) แต่อย่างไรก็ตาม ผมถือวิสาสะ ที่จะเอาข้อมูลเหล่านี้ มาเปิดเผย สืบเนื่องมาจาก คำถามบางข้อ มันซ้ำไปซ้ำมากับคำถามเดิมๆ ที่หนึ่งคนถามเข้ามา แล้วดันมีอีกคนถามเข้ามาอีก เพราะฉะนั้น ถ้ารวบรวมคำถามที่พบบ่อย มาลงไว้ในหนึ่งเรื่องในบล็อกแห่งนี้ เวลามีคนยิงคำถามใหม่เข้ามา ก็จะได้นำมาลงไว้ในที่นี้อีก หรืออาจจะยกเป็นเซ็ตที่สองก็ว่ากันไป
ประเด็นที่น่าคิดอีกหนึ่งคือ เห็นใครๆเค้าก็ทำกันอ่ะครับ พอยกมาเขียนถึงปุ๊บ ก็ออกอาการอวดภูมิปั๊บ ประมาณว่าผมได้รับคำถามมากมาย เกี่ยวกับเรื่องนั้น เรื่องนี้ ประมาณนี้ ผมจึงรวบรวมคำถามทั้งหมด มาตอบในที่แห่งนี้เลยแล้วกัน เอิ๊กๆ ทั้งที่จริงเค้าก็ ไม่ได้รับอีเมล์เยอะแยะ อะไรหรอกครับ คนๆเดียวนั่นแหละ ทำเป็นอวดภูมิว่าเยอะแยะ สร้างสีสันให้ตัวเองเด่น ไม่มีเวลาตอบ มันก็เท่านั้น ผมเข้าใจถูกเปล่าพี่น้อง!
เอาล่ะครับ ในส่วนตรงนี้ ผมจะขอปิดบังข้อมูลผู้ถามเอาไว้ โดยปิดชื่อ แต่จะใช้ชื่อแทนไปว่า “กึ่ม” ก็แล้วกันนะครับ แต่อย่าโวยล่ะ ว่าไม่มีใครแทนใครได้ หรือไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ประมาณนั้น เหอๆ [...]

FAQ, WordPress, คำถาม, ปัญหา, พบบ่อย, เวิร์ดเพรส

จั่วหัวซะเคลิ้ม… แหะๆ หายหัวไปอีกล่ะผม เรื่องราวเกี่ยวกับ Twitter ของผมก็เจอโรคเลื่อนอีกแล้วล่ะครับพี่น้อง เพราะยิ่งค้นมาก ยิ่งมีอะไรให้คิดลึก ขนาดใช้ความถึกเข้าแลก ยังแบกกลับมาได้แค่ปลายนิ้วสัมผัส แต่ไม่เป็นไรครับ ไม่มีใครเรียกร้องเข้ามาก็จะไม่เขียน เอิ๊กๆ หาอะไรง่ายๆเขียนกินลมไปวันๆดีกว่า พี่น้องว่าแปลกไหมครับ ในขณะที่บล็อกดังๆ (เมืองนอก) เข้ามักจะเขียนวิธีทำตังค์กัน แต่ผมออกจะแหวกแนวไปนิด เพราะโม้แต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง สรรสาระก็น้อยนิด เติมเกลือกับน้ำตาลเข้าไป ด้วยศิลปะวาจาทะเล้น พอหอมปากหอมคอ จากนั้นดื่มน้ำตามมากๆ ก็จะอ่านได้รู้เรื่องเองล่ะ (อ้าว… เรากำลังสื่อความหมายอะไรวะเนี่ย ใครตีความออกก็บอกคนอื่นต่อด้วยนะ) แต่แค่นี้ก็พอแล้วล่ะครับ สำหรับคนอ่านไอเดย์บล็อก ที่แตะหลักร้อยอยู่เพียง 500 คน/วัน
รู้กันหรือเปล่าท่าน ว่าคนอ่านบล็อกเค้าอยากได้อะไรจากคนเขียนบล็อก ตัดแชร์ทิปทำเงินทิ้งไป (มีเยอะในหนังสือหนังหา และเกลื่อนตามอินเตอร์เน็ต เว็บบอร์ด กระดานสนทนา ทั้งในไทยและนอกประเทศ) ตัดสาระหนักสมองทิ้งไป ตัดข้อเสนอยั่วยวนทิ้งไป แล้วเค้าจะเอาอะไรกันหรือนี่ ตั้งโจทย์ให้น่าคิดจริงแหะ นายเดย์… ถึงคราเฉลย จะบอกแค่ว่าเค้าอยากได้ความจริงใจครับพี่น้อง…
จากนั้นก็มาว่ากันด้วยความจริงใจ ผมมีพรสวรรค์อย่างหนึ่งครับ คือทำอะไรก็ตามจะไม่ประสบความสำเร็จ และมักถูกหลอกใช้ประจำ ผมไม่ได้โง่นะครับ คือผมมีน้ำใจเกินไป ซึ่งมันก็กินไม่ได้เสียด้วยสิครับ ในขณะที่คนอื่นเค้าพยายามจะหยิบฉวย [...]

บล็อกเกอร์, สวรรค์ชั้น 7

“นึกครึ้มอกครึ้มใจยังไงบอกไม่ถูก ในใจนึกสนุกอยากลองเล่นอะไรแบบแนวๆดูสัก 1 ชิ้น” ถ้าผมเกริ่นขึ้นมาเช่นนี้ พี่น้องจะคิดเช่นไรกันครับ ก็อย่างว่าล่ะนะครับ โมเดลธุรกิจใหม่ๆเกิดขึ้นจากไอเดียนึกสนุกเสียเป็นส่วนมาก ลากตัวนั้น เชื่อมตัวนี้ โยงตัวนั้น ยัดตัวนี้ อาศัยสิ่งที่มีอยู่รอบข้างและช่องว่างให้เกิดประโยชน์ มีคนคิดสิ่งนี้ขึ้นมาแล้วประสบความสำเร็จ ก็มีคนทำสิ่งนั้นเข้ามาแข่ง เห็นเด่นเห็นดังก็คัดลอกแนวคิดไปใช้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าลอกหรือโคลนนิ่งมา จะประสบความสำเร็จเหมือนกับตัวแม่ก็ได้ (ความสำเร็จมันคัดลอกก็ไม่ได้ครับ) นอกจากนี้แล้วก็ยังก็มีคนทำโมดุลต่างๆเข้ามาเอี่ยว เพื่อเจริญรอยจากนั้นก็ติดสอยห้อยตามไป สุดท้ายเมื่อตัวแม่ร่วง ตัวลูกก็โรยกันไปตามตัวแม่นั่นแหละครับ กระแสสังคมออนไลน์มันไหลลื่นยิ่งกว่าปลาไหลครับ ใครที่จับจุดสังคมออนไลน์นี้ยัดลงไหได้ คนนั้นแหละเทพ เอิ๊กๆ
เอาล่ะครับ ขอเสริมสักนิดหนึ่ง… ที่เห็นผมกล่าวไว้ว่าจับสังคมออนไลน์ลงให้ได้นั้น หมายถึงรู้ทิศทางความเคลื่อนไหว รวมไปถึงกระแสต่างๆที่เกิดขึ้นในปัจจุบันและอนาคต ไม่ใช่ให้ไปจับลงไหเหมือนปลาไหลนะครับพี่น้อง!!! ยิ่งคำนิยามอย่าง Web 3.0 กำลังจะกระหน่ำ จนผมมอง Web 2.0 เชยไปแล้ว ก็มันคือเรื่องอย่างว่าล่ะนะ จะปริปากพูดก็กลัวว่าจะทำตัวจัญไรไปหน่อย แต่อะไรก็ตามที่มันใหม่ แสดงว่ามันใหม่ และก็ย่อมได้รับความสนใจเป็นธรรมดา แต่ทว่าอันไหนที่ยังเป็นความลับอยู่ สิ่งนั้นก็ย่อมอยู่ในที่ลับตาคน ความลับยังมีในโลก เหมือนเรื่องอย่างว่า… ที่เราควรเงียบไว้เสียดีกว่า น่านนนนน…วอนเสียแล้วเรา

Digg, piqq, Propeller, StumbleUpon, Subvert and Profit, สุมหัว, โหวต

สวัสดีครับ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกท่าน วันนี้นายเดย์มากับหนังสือ “รวยฮิต ติดเว็บบล็อก WordPress Optimization 2″ ผลงานการเขียนคุณภาพหมายเลข 2 ของตัวกระผมเอง ที่มีเนื้อหาต่อเนื่องกับ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ“ เล่มแรกที่ตีตลาดไปเมื่อสอง-สามเดือนที่ผ่านมา และผลจากหนังสือเล่มแรกนั้น ผมได้ปูพื้นฐานเกี่ยวกับเรื่องบล็อก WordPress รวมไปถึงการใช้งาน การติดตั้ง ปลั๊กอิน รูปแบบแสดงผล รวมไปจนถึงขั้นการประชาสัมพันธ์บล็อกให้เป็นที่รู้จัก ด้วยกลยุทธ์และเทคนิคต่างๆ ทั้งนี้ได้นำเสนอในรูปแบบง่ายๆเป็นกันเอง จนหลายต่อหลายเสียง ยกให้เป็นหนังสือที่อ่านง่าย ง่ายต่อการเรียนรู้ ทำตามสนุก ขำๆแต่ไม่ไร้สาระ
วันนี้ผมกลับมาอีกครั้งกับหนังสือ WordPress เล่ม 2 ซึ่งหลังจากที่ผมนำรูปมาแปะ จากนั้นก็แจ้งข่าวคราวความเคลื่อนไหว ของหนังสือเล่มนี้อยู่เป็นระยะๆนั้น พี่น้องหลายๆท่าน ก็ให้ความสนใจอยู่มิใช่น้อย หลายๆคนถึงกับส่งอีเมล์มาถามผมบ่อยๆ ว่ากำหนดการที่แท้จริงเป็นเช่นไร รวมไปถึงให้มาแนะนำว่าหนังสือเล่มนี้ แตกต่างจากเล่มก่อนนั้นอย่างไร และผมก็ว่าตอนนี้ก็คงได้ฤกษ์ยามอันดี ที่จะโปรโมทหนังสือเล่มนี้เสียทีแล้ว ผมจะกล่าวถึงจุดเด่นและเนื้อหาภายในคร่าวๆ ที่หนังสือเล่มนี้มีอะไรบ้างล่ะกัน

พอเข้าเรื่องยกโครงเข้าบทที่ 1 ปุ๊บ ผมก็ไม่รอช้า ฟังฟ้าฟังฝน พาพี่น้องกระโจนลงไปในเนื้อหากันเลย ว่าด้วย CMS ต่างๆ ที่เข้าข่าย [...]

Blog Book, WordPress Book, WordPress Optimization, รวยฮิตติดเว็บบล็อก

วันนี้มาแบบขำๆครับพี่น้อง ไม่มีอะไรหรอก แค่นึกอะไรขำๆออกได้อย่างหนึ่ง สังเกตุไหมครับว่า การตั้งชื่ออะไรก็แล้วแต่ ถ้านึกอะไรไม่ออกก็มักเติมไอเข้าไปก่อนหน้าเสมอ ตัวอย่างง่ายๆแต่ดังๆ นั่นคือเครื่องเล่น iPod ของ Apple Inc. ตามมาด้วย iPhone (ถึงแม้จะตั้งขึ้นมาแล้วดันไปคล้ายคลึงกับ อันที่เขาตั้งไว้ก่อนแล้วก็เหอะ) แล้วต่อด้วย iGoogle ที่ผมกำลังเขียนถึงอยู่นี้  แต่ใครจะไปรู้ล่ะครับ ว่า iDayBlog นั้นผมคิดขึ้นมาได้อย่างไร เอิ๊กๆ ประเด็นมันคือ คิดไม่ออกนั่นแหละ และอย่างที่รู้ล่ะครับ โดเมนชื่อสั้นๆ ถ้าจะจดใช้งานในปัจจุบันนี้ แทบจะหาไม่ได้เลย ยิ่งโดเมนเนมที่มีตัวอักษร หรือกลุ่มคำที่เป็นเป้าหมาย หรือเป็นคีย์เวิร์ดที่มีการแข่งขันกันสูงในตลาดออนไลน์ด้วยแล้ว ยิ่งโอกาสน้อย ถึงน้อยมากๆ ที่จะหลุดมาถึงมือเรา ไอ้ตัวเราก็ไม่ได้ไวเหมือนปรอท คงจะไปฉกชื่อสั้นๆ สวยๆมาชมเชยหรอกจริงมั๊ย?
แต่… จะเขียนบล็อกหรือสร้างแบรนด์ให้ตัวเองสักที มันต้องเริ่มตั้งแต่ชื่อโดเมนมาแล้วล่ะครับ จุดมุ่งหมายเราเพื่อขายตัว เฮ้ย…นำเสนอตัว ดังนั้นโดเมนเนมเราต้องมีเอกลักษณ์ และหาจุดต่างของตัวเองให้เจอ จะไปจดชื่อเป็นคีย์เวิร์ดที่เราจะเขียนถึงนั้น มันไม่ใช่แนวครับ และผมถือว่าคนที่จดโดเมนเหล่านี้ จะเป็นการปิดกั้นตัวเองเสียมากกว่า (ถ้าจดไปทำอย่างอื่น ไม่ใช่นำมาเขียนบล็อกก็ว่าไปอย่าง) ทั้งนี้เพราะเราจะเขียนเรื่องอื่นๆไม่ได้ ต้องเขียนให้ตรงกับชื่อที่เราจด ตรงกับคอนเซ็ปท์ที่เราวางไว้ แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่ดีล่ะครับ [...]

Google Personalize Homepage, Google Theme Directory, iDayBlog, iGoogle, iGoogle Theme