ไอ้เดย์บล็อก

สวัสดีครับพี่น้อง หลังจากที่หลบหายตัวไปสักพัก ไม่ค่อยเสนอหน้าออกมาเขียนกันมากเท่าไหร่ ก็คงรู้ๆกันนะครับ ว่าสถานการณ์ปัจจุบันนี้ การเมืองเค้าเป็นอย่างไร… เ้ย้ย เกี่ยวไรด้วยวะเนี่ย หลายคนบอกว่าผมไปชุมนุมทีมพากษ์หนังกับเขาแล้ว เอิ๊กๆ ก็เข้าใจคิดนะครับ คนบ้านนอกอยากผม ไม่อยากเหยียบย่ำเข้ากรุงให้เหนื่อยสมองหรอกนะครับ ถ้าไม่มีเหตุผลอะไรให้เข้าไปทำ ไปสะสาง

คราวก่อนที่ไป ก็ด้วยเหตุผลจำเป็น ที่ทางฝ่ายสำนักพิมพ์ ขอยืมตัวไปเสนอหน้าให้ประชาชีรู้จักหน้าค่าตากันเท่านั้น ว่านักเขียนหน้าเด็กคนนี้ ว่าจะเป็นเยี่ยงไร เป็นดังที่คนอื่น เค้าลือกันหรือเปล่า อิอิ

หลายคนว่าเวลาเขียน ผมจะเขียนได้ดีกว่าพูด นั่นก็แสดงว่าผมเป็นคนที่ทำมากกว่าพูดมั้งครับ คนที่พูดได้ดีคือคนขี้คุยครับท่าน ผมเชื่ออย่างนี้แล ไอ้พวกที่อะไรๆก็ไหลๆไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ว่าเก่งนักเก่งหนา แค่ฝีปากกล้าเท่านั้นแหละ เวลาลงมือจริงๆอาจสู้คนพูดน้อยต่อยหนักไม่ได้ ไม่เชื่อ ก็ลองมาไถนาแข่งกับผม เอามั๊ย? ผมต่อให้ด้วย เ้ย้ย…. ว่าไปนั่น

เอาล่ะๆ มาว่าในเรื่องของงานกันดีกว่าครับ เรื่องของเรื่องคือ ทาง DekAds.com ที่เป็น Blog Advertising Network เชื้อสายไทย จะจัดงานสัมมนาเชิงบ้าๆบอๆ เฮ้ย…เชิงวิชาการอ่ะดิ กันขึ้นที่พารากอน (AIS FUTURE WORLD) ผมยังไม่รู้ ว่าอยู่ตรงไหน เดี๋ยวจะคลำทางไปอ่ะแหละ หรือไม่ก็รายละเอียดที่หน้าข่าวสารของทาง DekAds เลยแล้วกัน

งานนี้บล็อกเกอร์ที่มีชื่อเสียงในไทย ไปร่วมงานกันหลายคน (ถ้าไม่รวมผมอ่ะนะ) ก็มีคุณเก่ง คุณอ้อม คุณกั้ง คุณทอม (ผู้ก่อตั้ง DekAds) แล้วก็มีนายเดย์ด้วยอีกคน (ไม่รู้เสนอหน้าไปทำไม 555+)

คอนเซ็ปท์ของงานก็ออกแนวสบายๆ เป็นการจับเข่าคุยกันเกี่ยวกับวงการบล็อกไทย มาร่วมจับกระแสบล็อกไทย และบล็อกชาวโลกกัน และอีกจุดที่น่าจะเป็นประเด็นสำคัญของเรื่อง มันคือ “บล็อกไทย ทำตังค์ได้ จริงเรอะะะ้”

มาต่อๆ พึ่งว่างตอน 5 ทุ่มนี่แหละ ยังไงก็ขอเขียนให้จบวันนี้เลยแล้วกัน… อุอุ

เขียนถึงไหนแล้วหว่า… ไม่รู้ล่ะ ไปต่อเลยดีกว่า ขี้เกียจอ่านทวนอีกรอบ

สำหรับคนที่จะไปงานนี้ ผมขอแนะนำให้ลงทะเบียนก่อนเลยนะครับ เพราะจะได้รู้ว่ามีคนไปเยอะอ่ะเปล่า อีกทั้งที่จัดงาน ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะรองรับคนได้เยอะสักเท่าไหร่ โปรดจงรู้ไว้ ว่าเราไม่ได้อยู่ในสนามฟุตบอลนะครับ… ไม่พอที่จะจุคนเข้าชมได้เป็นหมื่นๆ เหอๆ แต่ผมว่างานนี้ ขอให้มีคนที่ชื่นชอบในตัวผมไปร่วมงานสักคนก็พอ เพราะรู้ว่าผมไม่ค่อยมีไรให้ชมอยู่แล้ว นอกจากหน้าเด็ก… ไม่เชื่อลองดูแบบเสื้อดูดิ ว่าเด็กหรือเปล่า

ต่ออีกนิด…มาแจ้งข่าวเรื่องเสื้อกัน ตอนนี้เสื้อไอเดย์บล็อกมาอยู่ที่มือผมแล้วนะครับ (ไปรษณีย์มาส่งเมื่อช่วงบ่าย เจ้านายและเพื่อนร่วมงาน ตอดไปแล้ว 2 ตัว ออกปากชมว่าสวย อิอิ) ผมเองก็จะรีบส่งให้สำหรับคนที่สั่งและจ่ายตังค์แล้วให้เร็วที่สุด สำหรับคนที่จองแต่ยังไม่จ่ายตังค์ ก็ขอให้เก็บตังค์ท่านไว้ จากนั้นก็ไปซื้อเหล้าดื่มซะนะ เสื้อราคา 225 คงแพงไปสำหรับท่าน เฮ้อ…เหล้า 100 ผ้าอ้อมเด็ก แพงกว่ายังซื้อได้…. อืม… น่าคิดนะ

ได้เสื้อมาวันนี้ แกะกล่องมาสวมใส่เลย 555+ ใส่โชว์ชาวบ้านชาวเมืองสักหน่อย รู้สึกคันนิดๆ กลิ่นฉุนๆยังติดอยู่เลย แต่ก็ยังดี พอมีกลิ่นเนื้อตัวเรา ไปกลบกลิ่นฉุน… เย้ย… จะว่าตัวเองเนื้อหอมอ่ะดิ เอ้า…จะเอาฮาไปถึงไหน

ร่ายมาเสียบยาวขอจบตรงนี้ล่ะกัน แล้วเจอกันนะครับ 27 กรกฎาคม 2551 นี้ เฮ้อ… ว่าไปแล้วก็ไม่ทันได้ฉลองวันคล้ายวันเกิดเลย เดี๋ยวชวนบล็อกเกอร์ไป HBD ผมย้อนหลังที่โน่นแล้วกัน แต่ผมเป็นคนกินนะ…

คุณเป็นคนจ่าย…. เอ้าเฮ…..

“รู้ทั้งรู้ว่าสู้ไม่ไหว ไม่มีอะไรจะให้อย่างเขา เธอไม่รัก ไม่รัก หรอกคนอย่างเรา ไม่มีอย่างเขา ที่เธอต้องการ” วันนี้มากับเนื้อเพลงท่อนหนึ่ง ของเพลงหิ่งห้อยกับตะวัน เพลงไพเราะ เนื้อหาสบายๆ อีกหนึ่งเพลงที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในขณะนี้ ขับร้องโดย ไชโย ธณาวัฒน์ แนวเพลงลูกทุ่งๆกึ่งเพื่อชีวิต แนวเพลงและสไตล์การร้อง คล้ายๆกับเสถียร ทำมือ (ตามความรู้สึกผม) ซึ่งก็ออกจะมาในแบบฉบับป่าล้อมกรุง กล่าวคือได้รับความนิยมจากกลุ่มคนฝังบ้านนอกๆ ค่อยๆขยับไปยังกลุ่มผู้ฟังชาวกรุง และกลุ่มเป้าหมายอื่นๆ (แล้วจะอธิบายทำไมกันล่ะเนี่ย)

อิอิ วันนี้ไม่ได้กะจะมาโม้เรื่องเพลงหรอกนะครับ พอดีกำลังได้อารมณ์เขียน เพลงที่เลือกไว้ก็เล่นได้ตรงจังหวะพอดี เลยหยิบยกมาเขียนซะเลย 555+ แบบว่าต้องหาอะไรแก้เขินก่อนเข้าเรื่องล่ะกัน พูดอย่างนี้ ท่าจะเข้าท่ากว่าเน้อ ว่ามั๊ย

เอาล่ะ ท่าจะยาวไร้เรื่องแล้วครับ มาดู Nano Blogging กันบ้างดีกว่า ผมเคยพูดถึง Micro Blogging มาหลายครั้งแล้วมั้ง อ่านได้ก็อ่าน อ่านไม่ได้ก็ไม่ต้องอ่าน เพราะพื้นฐานความเป็นจริง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนี่นา ก็แค่ระบบ Blogging Service แบบเล็กๆลงไปกว่าระดับ Micro Blogging เฉยๆ แล้วชื่อก็ฟ้องอยู่แล้วว่าเป็น Nano Blogging ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าจะทำให้ระบบมันเล็กลงไป จนแทบจะใช้ประโยชน์อะไรมิได้เลย แบบนั้นทำไม

และเหตุผลที่ผมคิดได้ และพยายามจะดึงให้เข้ากับสถานการณ์ปัจจุบัน ใครๆก็อย่างเป็นที่หนึ่ง ใครๆก็อยากเป็นผู้ริเริ่ม เพราะจะได้เป็นแบรนด์แรกเริ่ม ที่ทำให้มีคนอื่นๆกล่าวถึงบ่อยๆ คล้ายๆกับ Twitter แหละครับ เป็น Micro Blogging แรกเริ่ม พอคนอื่นๆคิดจะทำคล้ายๆกัน ก็มักถูกเรียกกันว่า Twitter Clone แบบนี้เป็นต้น

Nano Blogging แบบฉบับของ Adocu ไม่วันใดก็วันหนึ่ง อาจมีคนคิดจะทำแบบนี้เช่นกัน เพราะฉะนั้น อาจถูกเรียกว่า Adocu Clone ก็เป็นได้ พี่น้องคิดแบบนี้ด้วยหรือเปล่าล่ะครับ

ในเรื่องของระบบ และความสามารถนั้น ผมขอไม่พูดถึง เพราะน้อยนิดเหลือเกิน ใช้เป็นสมุดโน๊ดกันลืมอ่ะพอได้ ระบบไม่ซับซ้อน เขียนๆ กด Enter คล้ายกับการแชท ยังไม่รองรับภาษาไทยนะจะบอกให้ แต่ไม่นานนี้ คงทำได้ เพราะระบบ Encoding ใช้ UTF-8 ก็คงต้องใช้โปรแกรมเมอร์ แก้ระบบเพิ่มเติมนิดหน่อยก็ได้ล่ะ

แวะมาอัพเดตบล็อกแค่นี้ล่ะครับ งานเข้าอีกแล้วครับพี่น้อง วุ่นวายเหลือเกินชีวิตเรา เฮ้อ…

เอาให้มันเข้ากับบรรยากาศความเหงา ภายในไอเดย์บล็อกซะหน่อย ด้วยการประเดิมน้ำดื่มใบบัวบก (ผมตั้งเองนะครับ) อย่างมี Hang ไม่มีแฮง กับการตลาดที่แพร่กระจายอย่างไวรัส หรือปากอย่างใจอย่าง เฮ้ย!!!! ปากต่อปากอย่าง Viral Marketing ผมได้ภาพเซ็ตนี้มาจากเพื่อน ส่งฟอร์เวิร์ดเมล์มาให้ผมเมื่อนานปีแล้วล่ะครับ ส่งกันได้ส่งกันดี ก็ถือว่าขำๆต้อนรับการกลับมาครึ่งตัวของผมล่ะกัน ผมเองก็ยังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน ดิ้นไปดิ้นมานอนไม่หลับ ตัดสินใจลุกดีกว่า มานั่งเขียนบล็อก ทั้งที่อะไรๆยังไม่ลงตัวนี่แหละ ถึงอย่างไรก็คงไม่มีใครมามองอยู่แล้วมั้ง เหอๆ

ผมคงไม่สาธยาย อธิบายว่าการตลาดแบบปากต่อปากมันคืออะไรหรอกนะครับ เคยเขียนไปแล้วหลายครั้งหลายหน ลองเสิร์ชหาแล้วอ่านดูๆ จำได้ว่ามี Video Clip Marketing, Harry Potter Marketing, Blog Marketing และอื่นๆ ไม่ใช่คนหัวการตลาด แต่ฟังเค้ามาเล่าต่อ แล้ววางความให้ยาวยืดไปเอง

Viral Marketing ของเครื่องดื่ม Hang จะเหมาะสำหรับคนที่มีแอลกอฮอร์ในสายเลือดเกิน 70 มิลลิกรัม มีอาการเมาค้างเล็กน้อยถึงปานกลาง

Read the rest of this entry …

ผมว่าพี่น้องต้องมีสิ่งที่ตัวเองชอบ สิ่งที่ตัวเองรัก และสิ่งที่ตัวเองต้องการทำ บางคนแสวงหาสิ่งใหม่ๆ บางคนชอบแสวงหาของแปลก บางคนกระทำในด้านมืด บางคนก็กระทำในด้านสว่าง ร้อยเล่ห์เพทุบายครับ ไม่ต้องไปมองไปถึงมายาหญิงร้อยเล่มเกวียนหรอกครับ สังคมออนไลน์ทุกวันนี้ (หรือจะสังคมมนุษย์โลกจริงๆก็เหอะ) ทุกอย่างเราเท่าเทียมกันหมด และใช่ว่าชายเราจะอยู่ด้านบนเสมอไป สมัยนี้ พี่ไม่ต้อง… มาพูดแล้ว ฮ่าๆ

จะยังไงก็แล้วแต่ครับ สังคมโลกมีกติกาตกลงร่วมกันนั่นคือกฏหมาย สังคมออนไลน์ก็ย่อมมีกฏกติกาเช่นกัน ไม่งั้นคนใหญ่ก็แตะคนเล็กไม่ให้ผุดให้เกิดได้สิครับ เอิ๊กๆ ของเล่นใหญ่ไม่ใหญ่ไม่สำคัญ แต่ลองให้ถูกจุด ซุ่มให้ถูกจังหวะ สุมหัวให้ถูกเวลาแค่นั้น อย่างอื่นก็แล้วแต่คุณ….ครับ

ช่วงนี้ใครเข้ามาบล็อกไอเดย์ จะรู้สึกตะหงิดๆ เปลี่ยนโน่นย้ายนี่สารพัด ต้องขอบอกว่าตอนนี้กำลังมึนกับ WordPress 2.5-RC1 ตัวนี้มากครับ ใครก็ตามที่ได้อ่านเจอเอนทรีนี้ ก็ขอเตือนไว้ก่อนว่าอย่าพึ่งอัพเกรดเลยนะครับ ยังมีแมลงซอนไทร บั๊กต่างๆแน่นเอี๊ยดไปหมด สุ่มสี่สุ่มห้าสุ่มหก.. อัพเกรดมั่ว อาจต้องกลับมาสุมหัวงานเข้าแก้ไขยาวเลยนะครับ เท่าที่รู้ๆตอนนี้ WordPress 2.5 มีการเปลี่ยนแปลงตารางในฐานข้อมูลด้วย ซึ่งอาจทำให้ปลั๊กอินบางตัวใช้การไม่ได้ และอาจส่อแววปัญหาไปถึงขั้นที่ว่า ต้องเปลี่ยน Theme ใหม่ไปเลยด้วย เพราะมันก็สอดคล้องกันกับปลั๊กอินนั่นแหละครับ โรคเลื่อนคราวนี้คงยาวหน่อย แต่ก็ควรปล่อยๆไปเหอะ อย่าตามให้มาก เดี๋ยวปวดหัวเหมือนตัวกระผม เอิ๊ก

ผมเอาเวลาว่างที่มีอยู่น้อยนิด เที่ยวไปตามบล็อกต่างๆของต่างประเทศ เห็นมีการเตรียมพร้อมรับมือกับ WordPress 2.5 กันอย่างจ๊าล่ะหวั่น ทั้ง Theme ทั้ง Plugins เตรียมผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด จะ Premium หรือ Free จนผมต้องบอกว่าโอ้ นายจอร์จ นายทำค่าเงินบาทเราลอยตัวนะโว๊ย!!! ฮะเฮ้ย!

ตอนนี้ไอเดย์บล็อกก็กลับมาตายรัง ใช้ Theme ของ Underone ต่อไป แม้จะพึ่งออกแค่เวอร์ชันเบต้า แต่นายเดย์เองบ่ยั่นครับ ฮ่าๆ ทั้งที่จริงก็แอบแฮบมาใช้ได้หลายวันแล้วล่ะ ตั้งแต่ Theme G7 V5 Beta ตัวนี้ ยังไม่ Publish ออกสู่สาธารณชนเสียอีก ก็ไม่เห็นจะยากอะไรเลยนิ File –> Save As ของเราก็มี เหอๆ โดยผมแอบเอามาใช้กับ StoreRoll.com อีก 1 เว็บฯ ที่ร้างไป กลับไปรื้อชีวิตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง งามไหมล่ะครับพี่น้อง

Read the rest of this entry …

ว่าจะเขียนเรื่องนี้เมื่อวันสองวันก่อน ลังเลในใจว่าจะเขียนหรือไม่เขียน ขืนเขียนออกไปดื้อๆด้านๆ น้ำตาอาจจะเช็ดหัวเข่า เพราะเจ้าที่แรง บวกกับคนที่อ่านไอเดย์เยอะพอสมควร ข่าวมันไปไว และคงจะแก้ข่าวไม่ทัน เพราะเป็นแค่ลูกสมุน ไม่ใช้เจ้านายใคร และไม่ใช่ผู้จัดการของใคร แต่สามัญสำนึกความเป็นบล็อกเกอร์มันเตือนใจมาตลอด ว่ากรณีศึกษาแบบนี้ น่าจะเขียนเป็นกรณีตัวอย่าง อีกทั้งบทบาทของบล็อกเกอร์ มันมีความน่าเชื่อถือมากกว่า บทบาทของสื่อ ที่จูงจมูกยังไงก็ได้เสียอีก

ผมเชื่อในดุลพินิจ และการคิดก่อนเขียนของบล็อกเกอร์หลายๆท่านดี ประกอบกับพอจะรู้จักบล็อกเกอร์หลายๆท่านมาบ้าง และเรื่องอย่างว่านี้ ก็ได้ติดตามมาตลอด เมื่อเช้าก็นั่งดูวิดีโอที่ถ่ายทอดผ่านทีวีออนไลน์อย่าง Duocore.tv มา นั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อ เป็นชั่วโมงๆ สุดท้ายเสียเวลาเปล่า เผอิญว่าน้ำท่วม ซดน้ำออกหาชิ้นเนื้อไม่เจอ อีกทั้งมีความรู้สึกเฉยๆกับเรื่องนี้ และอีกประเด็นคือ รู้อยู่แล้วว่ามันจะต้องออกมาเป็นเช่นนี้ เหอๆ

ถ้าจะมองในมุมของจริยธรรม เรามันก็โตๆกันแล้ว แยกแยะว่าส่วนไหนดี ส่วนไหนควรเชื่อ ส่วนไหนเฉไฉ ส่วนไหนจอมปลอม และส่วนไหนควรดูหรือไม่ควรดู (น้องคนสวยในปิดเทอมใหญ่ หัวใจร้อนรุ่ม เราก็เคยดู) แต่ถ้ามองเหล่าเด็กๆที่ยังไร้เดียงสาอยู่ล่ะ เขาจะคิดยังไง คงไม่ต้องถามล่ะนะครับ ว่ามีบัตรประชาชนแล้วหรือยัง บรรลุนิติภาวะแล้วหรือยัง เลิกดูดนมแล้วหรือยัง เพราะเด็กทุกวันนี้ ไวไฟกว่าที่เราคิดไว้เยอะ

และอีกอย่างที่น่าจะสะทกสะท้านกันบ้าง ประกาศอยู่ปาวๆ กำจัดเว็บไซต์ขยะ ล่ารายชื่อถอดถอนเว็บไซต์ขยะกันจ๊าล่ะหวั่น ไอ้เราก็เออ เอามาบ่นทิ้งๆขว้างๆไว้ครั้งหนึ่ง ว่าอย่าให้ Search Engine หลอกใช้ จงใช้งานมัน เพราะมันไม่ใช่พ่อเรา จะเอาอะไรกับมันนักหนาล่ะ ปัดโธ่!!!

ขีดๆเขียนๆแบบเซ็งๆ และไม่มีการกล่าวอ้างถึงอะไรทั้งสิ้น อะไรต่างๆก็เซ็นเซอร์ไว้หมด อีกทั้งเว็บไซต์แนวนี้ แบบเซ็กซี่ ปลุกใจ พอเข้าไปกลับไม่ใช่ วัยรุ่นเซ็ง ทำนองนี้ในเมืองไทย มันมีเยอะเหลือเกินครับ

สุดท้ายเรื่องนี้ยังเขียนไม่เสร็จนะครับ อาจลบทิ้งไปในสักวัน เอิ๊กๆ

จำได้ว่าผมเคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับ W3C มาแล้วครั้งสองครั้ง เรื่องหนึ่งเขียนไปตั้งแต่ปีก่อนๆโน่น แต่อีกเรื่องก็เขียนในปีที่ผ่านมานี้เอง มาถึงตอนนี้ก็ก้าวข้ามปี อายุอานามเรื่องนั้นก็ปาเข้าไปปีกว่า – สองปีแล้วมั้งครับแต่บางทีเราเขียนๆไปนานๆ คนใหม่ๆที่เข้ามาอ่าน ก็จะอ่านเฉพาะเรื่องใหม่ๆ เรื่องเก่าๆที่ผ่านมานั้น มันก็ผ่านไป ทั้งที่อุตส่าห์ไปสร้างลิสต์สารบัญไว้ซะเรียบร้อย เห็นทีจะต้อง จัด Top Entry ประจำเดือน ขึ้นทุกเดือน เหมือนกับที่บล็อกต่างประเทศเค้าทำกัน ผมเขียนไว้ในบทความเรื่อง 10 เทคนิคการเลือกใช้ WordPress Theme ไว้ว่า

การออกแบบดีไซด์ นั้นถูกหลัก XHTML 1.0 และ CSS 2.0 หรือตรงตามมาตรฐานเว็บ W3C เห็นว่าได้รับคะแนน SiteScore อีกด้วย

ซึ่งตอนนั้นผมเขียนเกี่ยวกับรายละเอียดเกี่ยวกับการตรวจ HTML ให้ถูกต้องตามมาตรฐานของ W3C  ไว้ไม่ค่อยจะดี อาจเป็นเพราะตอนนั้น พึ่งเข้ามาเป็นบล็อกเกอร์ไก่อ่อน ที่พึ่งศึกษาเรื่องราวพวกนี้กระมัง แต่ใจความเท่านั้น ก็สามารถนำไปขยายความ ได้มากมายแล้วล่ะครับ

การออกแบบ Theme ให้ WordPress หรือ Template ให้กับ CMS ต่างๆ ในปัจจุบันนี้ นักออกแบบเว็บไซต์ ผู้พัฒนามักจะอ้างอิงตามมาตรฐานของ W3C กันหมด ทั้งนี้ก็เพื่อให้เข้าถึงผู้ใช้งานได้ครอบคลุม แสดงผลได้ดีในทุกบราวเซอร์ หรือโปรแกรมท่องเว็บฯที่ใช้งานกันอยู่ และที่สำคัญที่สุด Google Webmaster Guidelines ก็เขียนแจ้งไว้อย่างเป็นลายลักษณ์อักษร

Check for broken links and correct HTML.

แปลได้ความว่า ต้องไม่มีมีลิงค์เสียและ HTML ถูกต้อง แต่หลายคนอาจจะโวยเข้ามาได้ว่า ขนาดทาง Google เอง ยังไม่ผ่านเลย เจอ Error มากถึง 51 จุดแหนะ

Read the rest of this entry …

หลายวันมานี้ ชักอืดๆเหนื่อยๆยังไงไม่รู้ครับ สงสัยโดนคำถามเข้าให้ ปวดกระโหลกแป๊บๆ เหมือนโดนพยาธิตัวจี๊ด มาจี๊ดจ๊าดที่กะบาล ทำให้เอาลมแทบจับ แถมแต่ล่ะคนที่ถาม ก็มามัดมือชกเราอีก ถ้านายไม่ตอบ เราจะฆ่าตัวตายซะ ขอประท้วงการกระทำของนายเดย์เอาหน่อย เฮ้อ… ดีนะที่ผมมีจรรยาบรรณวิชาชีพพอ ไม่งั้นก็คงปล่อยให้ตัวประกันตายไปแล้ว เอิ๊กๆ

ก็อย่างที่ผมพยายามจะบอกทุกคนนั่นล่ะครับ เวลาจะถามอะไรให้เตรียมคำถามมาให้ดีๆ เรียบเรียงมาให้มันเรียบร้อย ผมจะได้เอาไปดูเจ้าเข้าทรงได้ถูก ไม่ใช่หว่านคำถามมาแบบข้าวสาร ข้าวตอกแตก ตามงานศพ ผมคงเก็บคำถามรวบรัด แล้วหาวิธีเสนอตอบกลับไปไม่ได้ ยิ่งเมื่อคืนนี้ฝันร้ายอยู่ด้วย ฝันว่าถูกหวยแต่โดยเชิด แต่ช่างเหอะ ชีวิตจริงก็ไม่เคยเล่นรวยวิธีลัดแบบนี้อยู่แล้ว ไปเป็นเจ้ามือขายหวยใต้ดิน จะรวยไวกว่า อ้าว…

เจ้ากรรมของนายเวร ผมพาพี่น้องหลุดกรอบประเด็นอีกแล้ว แหะๆ ความงี่เง่านี่มันพาเราบรรลัยเลยจริงๆ เอาล่ะๆ ก่อนที่ผมจะพาพี่น้องไปนอกประเด็นอีกหน ขอแว๊บเข้าเรื่องสักครู่ก่อน เรื่องของเรื่องก็คงไม่มีอะไรมากหรอกนะครับ เพียงแต่ผมจะเข้ามาประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า ผมเปิดกระดานเสวนา เพื่อสนับสนุนหนังสือทั้ง 2 เล่มของผมไปแล้ว ก็เนื่องมาจากว่า ผมตอบอีเมล์ให้ไม่ทัน และบางครั้งมนก็มาแบบคำถามเดิมๆซ้ำๆ น่าจะหาวิธีการที่ดีกว่านั้นได้ พอรวบรวมปัญหาต่างๆมาลงไว้อีก ก็ดันไม่เข้าไปอ่านกัน บอกว่าเยอะเกินไป อ่านแล้วมึนสุดท้ายดันให้ผมชี้จุดให้อีกล่ะ เอิ๊กๆ บอกตรงๆครับ ผมก็ตาลายเหมือนกัน กว่าจะรวบรวมและอัดลงไปในหนึ่งโพสต์ ทำเอาเสียดขึ้นคอ ปาดเหงื่อยหลายทีเหมือนกัน

เพราะฉะนั้นทางออกที่ดีที่สุดคือ เปิดแหล่งซ่องสุม ชุมนุมชนบล็อกเกอร์ (ตั้งไว้ซะน่าหยิก) ดู หลายท่านอาจจะวั๊บๆแวมๆเข้าไปดูบ้างแล้ว ส่วนคนไหนที่ยังไม่ได้แวะก็แวะไปดูกันหน่อยนะครับ กว่าจะจัดการเสร็จ เล่นเอาอ่วมเหมือนกัน พอดีใช้เจ้า phpBB3 เวอร์ชันใหม่ล่าสุดเลย เจิมของใหม่ สดๆซิงๆเอาหน่อย และจะเจาะกลุ่มเฉพาะผู้ใช้ WordPress จำกัดขอบเขตไว้ในวงบล็อกเท่านั้นครับ ผู้ใช้งานคงน้อยนิด อีกทั้งผมเองก็ไม่อยากให้มากไปหรอก ดูแลยาก ยังไงถ้าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ มีคำถามที่ข้องใจแบบหนักๆ ก็กระโจนลงไปถามในกระดานเสวนาแห่งนี้ได้นะครับ ผมจะตอบให้เต็มที่เลย ถ้าไม่ขี้เกียจไปเสียก่อน

อย่างไรเสีย ถ้าไม่อยากเข้าไปจริงๆ เพราะกลัวข้อมูลจะไม่อัพเดต ไม่มีการสนทนาอะไรกันเลย พี่น้องก็ดูที่ด้านขวาบนของไอเดย์บล็อกได้นะครับ มันจะโชว์กระทู้ล่าสุด 5 กระทู้ไว้เลย สนใจก็คลิกเข้าไปอ่านดูได้เลย ถ้าแค่ 5 กระทู้ไม่หนำใจ ก็แวะเข้าไปในหน้าบล็อกหน้าหนึ่ง ที่ผมทำไว้เป็นการเฉพาะ ส่วนท่านไหนที่พอมีความรู้ก็แว๊บ เข้าไปตอบปัญหาช่วยๆกันหน่อยนะครับ ผมจะให้รางวัลโดยยกระดับดีกรีให้เป็นผู้ดูแลบอร์ดแทน (มอบภาระให้สิไม่ว่า)

แวะมาแจ้งข่าวแค่นี้ ขอบคุณไนซ์ที่ช่วยเสนอทางออก และสมน้ำหน้าตัวเอง ที่เอาภาระมาสุมหัวเพิ่ม ขอตัวไปเจียวไข่ล่ะ วันหน้าจะกินพระโดดกำแพง

ใจจริงไม่อยากนำข้อมูลถามมาตอบไป ของผมที่พยายามไขปัญหาให้พี่น้อง มาเผยตรงนี้เลยนะครับ เพราะเป็นข้อมูลความลับระหว่างผม กับผู้ที่ยิงคำถามเข้ามา อีกทั้งกลัวว่าผู้ที่ส่งคำถามเข้ามา จะขายขี้หน้าเอาง่ายๆ อีกทั้งมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ที่ต้องเข้าใจ ในจิตใจของมนุษย์ (พูดไปโน่นเลยเรา) แต่อย่างไรก็ตาม ผมถือวิสาสะ ที่จะเอาข้อมูลเหล่านี้ มาเปิดเผย สืบเนื่องมาจาก คำถามบางข้อ มันซ้ำไปซ้ำมากับคำถามเดิมๆ ที่หนึ่งคนถามเข้ามา แล้วดันมีอีกคนถามเข้ามาอีก เพราะฉะนั้น ถ้ารวบรวมคำถามที่พบบ่อย มาลงไว้ในหนึ่งเรื่องในบล็อกแห่งนี้ เวลามีคนยิงคำถามใหม่เข้ามา ก็จะได้นำมาลงไว้ในที่นี้อีก หรืออาจจะยกเป็นเซ็ตที่สองก็ว่ากันไป

ประเด็นที่น่าคิดอีกหนึ่งคือ เห็นใครๆเค้าก็ทำกันอ่ะครับ พอยกมาเขียนถึงปุ๊บ ก็ออกอาการอวดภูมิปั๊บ ประมาณว่าผมได้รับคำถามมากมาย เกี่ยวกับเรื่องนั้น เรื่องนี้ ประมาณนี้ ผมจึงรวบรวมคำถามทั้งหมด มาตอบในที่แห่งนี้เลยแล้วกัน เอิ๊กๆ ทั้งที่จริงเค้าก็ ไม่ได้รับอีเมล์เยอะแยะ อะไรหรอกครับ คนๆเดียวนั่นแหละ ทำเป็นอวดภูมิว่าเยอะแยะ สร้างสีสันให้ตัวเองเด่น ไม่มีเวลาตอบ มันก็เท่านั้น ผมเข้าใจถูกเปล่าพี่น้อง!

เอาล่ะครับ ในส่วนตรงนี้ ผมจะขอปิดบังข้อมูลผู้ถามเอาไว้ โดยปิดชื่อ แต่จะใช้ชื่อแทนไปว่า “กึ่ม” ก็แล้วกันนะครับ แต่อย่าโวยล่ะ ว่าไม่มีใครแทนใครได้ หรือไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ประมาณนั้น เหอๆ ผมเองอาจจะเรียบเรียงคำถามบางส่วน รวมทั้งอาจแก้ไขคำผิด การใช้ภาษาไทยไม่ถูกต้องออกไป เพื่อให้ถูกต้อง ตามเอกภาษาไทยนะครับ ว่าแล้วก็เกริ่นมา จนได้เวลาอันสมควรแล้ว ผมขอเปิดประเด็นเพื่อตอบคำถาม ณ บัดนี้ครับ (จะเอาฮากันไปถึงไหน!!!) โดยเริ่มจากคำถามแรก เอาฤกษ์เอาชัย

Read the rest of this entry …

ได้ฤกษ์จะเขียนเรื่องนี้สักที แต่ไม่รู้จะเขียนจบในตอนเดียวหรือเปล่า ถ้าไงถ้าไม่จบจริงๆ ผมก็อาจจะเขียนเพิ่มอีกเป็นตอนๆ เขียนเป็นซีรีส์อย่างที่ผมเคยเขียนนั่นแหละ แนะนำว่าเรื่องนี้นั้น ทุกคนห้ามพลาดเด็ดขาด!!! เพราะมันจะเกี่ยวเนื่องกับหลายๆส่วน หลายๆประเด็นผมจะพยายามเขียน แล้วโยงเรื่องให้สัมพันธ์กันมากที่สุด เพื่อความง่ายและทำความเข้าใจได้ไวขึ้น อีกทั้งผมลงแรงเก็บข้อมูลตั้งหลายวัน (ตามที่บ่นๆออกไป) สรรหามาเขียนตั้งเยอะตั้งแยะ อ่านๆและคอมเม็นต์เข้ามาบ้างก็ดี จะได้มีแรงฮึดเขียนบทความต่อๆไปครับ

ธรรมชาติของนายเดย์มักโม้ก่อนเข้าเรื่องเสมอ ถ้าผมเขียนไปอย่างอื่น มันก็ผิดธรรมชาติของผมสิครับ ในที่นี่ และหลายๆคนคงรู้จัก “Twitter” มาบ้างแล้วนะครับ ถ้ายังไม่รู้จักก็หาอ่านเอาในหนังสือเล่ม 2 (อ้าว ขายของอีกแล้ว) หรือไม่ก็ย้อนกลับไปอ่านในเรื่องเก่าๆ เกี่ยวกับ Microblogging ที่ผมเขียนถึงเมื่อปลายปีที่แล้วดูนะครับ น่าศึกษามากมาย ขอบอก!

Read the rest of this entry …

ก่อนเข้าเรื่องก็ต้องขอขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่ได้อุดหนุนหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” และตามติดด้วยผลงานหมายเลขสองอย่าง “รวยฮิตติดเว็บบล็อก WordPress Optimization” ของผมไปบ้างแล้วนะครับ ซึ่งอาจจะมีบางส่วนขาดตกบกพร่องไป ก็ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ ทางผมเองจะพยายามให้ดีที่สุด เพื่อให้จุดเสียนั้นหมดไป หรือพยายามจะให้มีน้อยลงที่สุดครับ ส่วนคนไหนยังไม่มีไว้ในครอบครอง ก็รีบหาซื้อได้แล้วนะครับ ไปเปิดอ่านในร้านหนังสือ ไม่ดีนะ ขอบอก เอิ๊กๆ

เอาล่ะครับก็ถึงเวลาต้องเข้าเรื่อง พอดีเมื่อวานผมคุยเรื่อง “ทราฟฟิก 9 คน จะเอาไปทำแมวอะไร” นั้น ผลปรากฏว่าได้รับความสนใจกันอย่างล้นหลาม มีคอมเม็นต์เข้ามามากมาย ซึ่งมากถึง 5 คน สูงสุดเป็นประวัติการณ์ (ประชดๆ) ที่จริงแค่ 9 คนนั้น มันก็น้อยไปจริงๆล่ะครับ เอาไปทำแมวอะไรได้ แต่ผมเขียนขึ้นมาเพื่อให้มองเห็นภาพกันเสียหน่อยว่า อย่าไปสนใจทราฟฟิกอะไรมากมายเลยครับ ให้เพ่งความสนใจไปที่ Traffics Source ไม่ดีกว่ารึ ดูแหล่งที่มาของทราฟฟิกนั้นๆ  ว่ามาจากไหนกันบ้าง พอจะเปลี่ยนผู้เยี่ยมชมเป็นลูกค้าเราได้หรือเปล่า หรือว่าผู้เยี่ยมชมที่เข้าไปชมนั้น เป็นแค่กลุ่มผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ต ที่ไม่มีอันจะกิน (ล่อซะเห็นภาพ) และความเห็นนี้จะแตกต่างไปมากมาย กับคนที่เห็นว่า ผู้เยี่ยมชมยิ่งมากเท่าไหร่ ก็น่าจะได้ผลตอบแทนกลับคืนมามากเท่านั้น (เห็นไหมล่ะครับว่า น่าจะ…) เพราะผมมองในมุมกลับ ขืนเห็นด้วยไปหมด ก็ไม่ใช่ผมแล้วสิครับ เสียเชิงหมด เอิ๊กๆ

แน่ล่ะครับ ครั้นจะพูดปากเปล่าก็เห็นจะว่าผมยกตัวเลย 99 มาอวดให้ดูสวยหรู ผมก็เอาสถิติของบล็อกหนึ่งมาให้ดูกันอีกตามเคย เกี่ยวกับสถิติผู้เยี่ยมชม ซึ่งสถิติตัวนี้พึ่งเก็บมาได้ไม่กี่วัน แต่ก็พอจะนำมาอ้างอิง เชื่อมโยงกับเรื่องที่จะโม้ต่อไปนี้ได้

สถิติก็แค่อาทิตย์กว่าๆเองแหละครับ แต่เท่าที่ดูมา แนวโน้มมันก็อยู่เรื่อยๆระดับนี้แหละ มีสูงขึ้นไปนิดหน่อย แต่ร้อยนิดๆ แน่ล่ะครับ ยังไม่เห็นภาพ แล้วจะเห็นสวรรค์รำไรได้เยี่ยงใด จุดสนใจตรงนี้ ผมเน้นลงไปที่คำค้นหาหรือคีย์เวิร์ด (Keywords) ที่พาผู้เยี่ยมชมนั้นๆ เข้ามายังหน้าบล็อก รวมไปถึงอันดับที่คีย์เวิร์ดนั้นทำได้ ในผลการค้นหาในหน้า Search Result ของ Search Engine ต่างๆ โดยเฉพาะ Google

Read the rest of this entry …