Archive for the ‘Cool Comments’ Category
ยืมพลัง Social Web หมัดเด็ดกระตุ้นต่อมเสิร์ช
ไม่ได้เขียนเรื่องพรรค์นี้นานแล้ว เพื่อนที่ตามๆมาแต่แรกๆ Unsubscribe บล็อกผมไปแล้วบางคน โทษฐานที่พล่ามเรื่องราวไร้สาระลงบล็อกได้ทุกวี่ทุกวัน แต่ไม่เป็นไรครับ ผมอยากจะกลับมาเขียนเรื่องแนวนั้นนะ แต่บางทีก็ไม่อยากจะเขียนตามกระแสสักเท่าไหร่ กลัวว่าตัวตนเราจะหายไปกับมันหมด
แต่… หลังปีใหม่นี้ ต้องคิดใหม่ทำใหม่และลงมือกันแบบจริงๆจังๆบ้างล่ะ ห่างมานานก็จริง แต่ใช่ว่าจะทิ้งไปทั้งหมด ปัดฝุ่นแล้วเคาะกบาลสักสองสามทีคงดีขึ้น ส่วนเรื่องงานคงต้องขอเจ้านายให้หาคนมาช่วยกันบ้าง เพราะคนเพียงเดียว สะสางเรื่องทุกอย่างด้วยมือน้อยๆสองมือไม่ได้หรอก ใครมันจะบ้าพลังขนาดนั้น อายุอานามก็มากขึ้นทุกวัน จะให้ไวไฟเหมือนวายฟาย (Wi-Fi) เหมือนแต่ก่อนได้ไง ไม่ใช่อินเตอร์เน็ตความเร็วสูง เหอะๆ
ส่วนหนังสือเล่มสามนั้น ผมนอนยันว่าเขียนแน่ เพียงแต่มันจะออกมารูปแบบไหน ก็รอตามกันต่อไป เมื่อถึงเวลานั้น นายเดย์มีอะไรๆมาให้เพื่อนๆได้แปลกใจกันแน่ครับ
หลังจากเมื่อคืนงมโข่งอยู่กับเสิร์ชเอนจินจนตะคริวกิน แต่ก็ดันทุรังมานั่งเขี่ยๆบล็อกเล่น จนดึกดื่นเลยเวลานอนของคนไป แต่ยังไงเสียก็ได้รับความรู้ใหม่ๆ ที่แฝงเร้นอยู่กับผลการค้นหาของเสิร์ชเอนจินเหล่านั้น
Ready2Beat Social Bookmarking
ดาราสาวๆอาจใช้เต้าไต่ เพื่อขึ้นบันไดไปรับงานที่ดีขึ้น แต่เหตุผลนั้นใช้ไม่ได้กับเสิร์ชเอนจินอย่าง Google (เว้นแต่จะใช้ฟังก์ชันค้นหาจากรูปสู่รูป) เพราะฉะนั้นเราต้องยืมพลังจาก Social Web ต่างๆ มาช่วยดันตูด ให้พอมีแรงเบ่ง… เอ้ย แรงทะยานขึ้นอันดับ Ready2Beat ถือเป็นอีกหนึ่งเว็บไซต์ ที่ผมเห็นแล้วต้องอึ้ง เพราะทำอันได้ดีเหลือเกินในหลายๆคีย์เวิร์ด ที่เห็นว่าดีอีกหนึ่ง คือมีฟังก์ชันรับเนื้อหาจากบล็อกอื่นๆโดยอัตโนมัติ หรือ Auto Bookmarking ได้อีกด้วย ของดีๆแบบนี้ต้องขยาย…
สังเกตุพฤติกรรมเสิร์ช
วันนี้มาเขียนบล็อกดึกหน่อย เพราะช่วงหัวค่ำ ค้นคว้าอะไรเกี่ยวกับเสิร์ชเอนจินอย่าง Google เพิ่มนิดหน่อย ถ้าจะพูดง่ายๆ ก็คือการแกะรอยหรือสอดแนมพฤติกรรมของมันนั่นเอง
พูดตรงๆ พักหลังๆมานี้ ผมออกจะปล่อยปะละเลยกับเรื่องของเสิร์ชเอนจินมาก เพราะเวลาเราลงไปค้นคว้ามันมากเท่าไหร่ เอ็นก็จะกินเรามากขึ้นเท่านั้น อีกทั้งใช้เวลากับมันค่อนข้างจะมากด้วย บางทีก็เลย ไม่อยากจะเสียเวลากับมันเปล่าๆ
สำหรับวันนี้ แอบเป็นสไนเปอร์ สอดแนมข้าศึก เพื่อเสาะหาวิถีส่งกระสุนสู่หัวกบาลพวกมัน จนพบอะไรๆ ต้องสงสัยหลายอย่าง และเกือบพลัดหลงเข้าป่าอเมซอนไปเลย
ต้องขอบคุณความรู้เก่า ที่ยังฝังรากลึกในสมอง ทำให้ผลการด้อมๆมองๆในครั้งนี้ ได้ผลเป็นที่น่าพอใจ นายพรานถนัดการแกะรอยก็จริง แต่นักล่าต้องถนัดทั้งล่าและกลบรอยตีนตัวเอง เพราะฉะนั้นผมขอเลือกอย่างหลัง
เอาล่ะครับ เรื่องนั้นผมขอพักยกไว้ก่อน มันยังไกลตัวและผมเองยังไม่ได้ทดลอง เป็นชิ้นเป็นอัน พอที่จะชี้ทางสว่างให้เพื่อนๆได้ เพราะฉะนั้นขอเอาเรื่องนี้ขึ้นมาพูดก่อน….
ผลการค้นหาทริปเที่ยวเวียงจันทน์
ผมตั้งใจเขียนเรื่องทริปเที่ยวเวียงจันทน์คราก่อนนั้นเป็นพิเศษ จุดประสงค์หลักๆ ก็เพื่อทดสอบสมมุติฐานของตัวเองบางเรื่อง คือจะครองอันดับในหน้าหนึ่งให้ได้ทั้งหน้า ร่ายยาวตั้งแต่อันดับ 1-10 ได้หรือเปล่า
เสิร์ชเอนจินเล่นตลก
ผมล่ะงงกับสภาพอากาศที่แปรปรวนในปัจจุบันนี้ ช่วงกลางวันร้อน พอตกเย็นกลับรู้สึกหนาว และพอช่วงเช้าๆ ดันเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ ถ้ามีฝนหลงฤดูโรยรินลงมาสักเล็กน้อย คงต้องนอนทำตาละห้อยอยู่บ้าน ไม่อยากจะทำอะไร แม้จะแค่บิดขี้เกียจก็ตามที แหะๆ
อำเภอใจ(บุ่งคล้า) ได้ข่าวมาว่าหนาวเหน็บเจ็บไปจนถึงทรวงยิ่งนัก ลมตะวันออก ตะคอกใส่ลมตะวันตก มีลมตดเป็นกองกำลังเสริม (ส่วนลมเหนือและใต้ ทยอยเข้าซ้ำ เวลาฝ่ายไหนพลาด) แต่ไม่ยอมเปลี่ยนทิศ กลับชุลมุนด้วยความโกรธาและเหิมเกริมของสายลมเหล่านั้น กลายเป็นความกร้าวของสภาพอากาศที่สำแดงฤทธิ์เดช ยังผลให้อำเภอเล็กๆแห่งนั้น หนาวเหน็บอย่างหาที่สุดมิได้ฉะนั้นแล นี่แหละครับ ชักสายลมทั้งห้า มาอธิบาย ฮาๆ
สำหรับหัวเมืองใหญ่ๆ อย่างอุดรธานีนั้น (สถานที่พำนักพักกายนายเดย์) สภาพอากาศไม่เป็นไปดั่งใจนัก ครึ่งๆกลางๆ จะหนาวก็ไม่หนาว จะร้อนก็ไม่ร้อน ส่วนจะเรียกว่าพอดีก็หาใช่ไม่ อิทธิพลจากสายลมทั้งห้าที่กล่าวมาด้านบน ไม่สามารถขยับขยายบารมีเข้าหัวเมืองใหญ่ได้ เนื่องจากมีตึกราบ้านช่อง คอยต้านทาน รวมทั้งมีไฟแสงสี กระจายความอุ่นยามราตรี ที่ช่วยเพิ่มอุณหภูมิได้ดีวิธีหนึ่ง และถือว่าเป็นการถ่วงดุลอำนาจ ระหว่างธรรมชาติกับมนุษยชาติ แบบที่นายเดย์ ยกเหตุผลข้างๆคูๆ มาเขียนอธิบายแบบมั่วๆ แล้วดี(ไม่)เสมอไป
เราเข้าใจว่าสายลมเกิดจากการถ่ายเถของอากาศ เป็นการเปลี่ยนสภาวะในลักษณะของการคงสถานะไว้ (รวมไปถึงกลิ่นด้วย) จากเย็นไปร้อน (ลมหนาว) และจากร้อนไปเย็น (ลมร้อน) ซึ่งเราก็สามารถตีความเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหล่านั้นได้ ตามหลักวิทยาศาสตร์ ผสมเชาว์ปัญญาพื้นบ้านแนวหมอดู นั่นคือการคาดเดา หรือจะเรียกง่ายๆให้ดูหรู ก็คือพยากรณ์อากาศ (อุตุนิยมวิทยา) นั่นเอง
เพื่อนๆ อาจขบขันกับการล้อเล่นของฤดูกาล ที่นายเดย์แอบอิงมุขตลกลงไปด้วยนั้น แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นของเราในวันนี้ครับ การกระจายความกระจ่าง ขอเริ่มจากประเด็นเพียงหยิบมือ ก่อนลุกฮือเข้าหมวดเนื้อหาของเราต่อไป
Webpage test
หลายๆคน คงทราบข่าวเกี่ยวกับการจัดอันดับผลการค้นหา ของเสิร์ชเอนจินอย่าง Google มาแล้วนะครับ ว่าเรื่องเกี่ยวกับความเร็วในการเข้าถึงหน้าเพ็จนั้น ถูกยกเข้ามาเป็นประเด็นให้กลุ่มคนทำเว็บฯ ได้ถกเถียงกันยกใหญ่ เกี่ยวกับความเป็นมาเป็นไปนั้น คงไม่ต้องบอกว่า Google ส่งเสริมเรื่องประสบการณ์ที่ดี ต่อผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ตแค่ไหน จึงไม่ต้องแปลกใจสักนิดเลยว่า ทำไม Google ต้องยกเรื่องความเร็วมาเป็นหนึ่งในอัลกอรึทึมที่ซับซ้อนด้วย
ทวิตเตอร์ซาลอน
ผมเคยเขียนถึงเว็บไซต์ Colourlover.com ไว้เมื่อ 2 ปีก่อน ในยุคบุกเบิกของบล็อก ช่วงนั้นแอบดีใจนิดหน่อยที่หลายๆท่านชมกันเข้ามา ว่าเป็นบล็อกที่มีเนื้อเด่นสุด แม้จะเป็นม้านอกสายตา ที่ไม่พร่ำเพรื่อเรื่องเงินๆทองๆ
การทำงานด้านงานเขียนนี้ ต้องใจรักจริงๆครับ กว่าจะกลั่นออกมาได้แต่ล่ะเรื่อง ขี้เลื่อยในสมองแทบไหม้เป็นจุล ต้องถอนหงอกวันล่ะเส้น แถมรากงอก เพราะนั่งติดเก้าอี้นานๆ ริดสีดวงถามหา เพราะไม่ค่อยได้เปลี่ยนอริยาบทจากการนั่งสักเท่าไหร่ (เรื่องเล็กๆทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ แหะๆ)
แปลกแฮะ… ทำไมผมชอบบ้า ก่อนเวลาเดินเรื่องประจำ สงสัยจะเป็นอาการต่อเนื่องจากเมื่อคืน ที่ปั่นงานหนัก จนหลับคาจอไป แต่ไม่เป็นไรครับ อย่างน้อยก็ยังดีกว่า “ตายคาอก” นิดนึงแหละ ฮาๆ
ทวิตเตอร์ซาลอน
ทุกวันนี้ คนไม่มีบัญชีทวิตเตอร์ สังคมออนไลน์คงตราหน้าให้แล้วว่าเชย(โคตรๆ) ถึงแรกเริ่มเดิมทีนั้น ทวิตเตอร์กะจะเปิดบริการเป็นบล็อกเล็กๆ (Microblogging) จำกัดตัวอักษรเพียง 140 ตัวอักษรก็ตาม แต่แนวคิดถูกค้นเพิ่มและพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ จากผู้ใช้บ้าง จากนักพัฒนาบ้าง หรือจากผู้บริหารบ้าง จนทำให้ทุกวันนี้ ทวิตเตอร์ใหญ่คับโลกออนไลน์ไปเรียบร้อยเสียแล้ว ส่วนผมเองไม่แปลกใจอะไร เทคโนโลยีทุกวันนี้ ลึกลงสู่อณูนาโน ซึ่งมีทีท่าว่าต่อไปเราคงต้องใช้เครื่องมือพิเศษ เพื่อเข้าถึงแก่นแท้ ของระบบออนไลน์กระมัง
ศัลยกรรมคอมพิวเตอร์
พรุ่งนี้นายช่างใหญ่(หวังว่า)จะกลับเข้ามาทำงาน หลังจากอำลาวงการไปแต่งงาน พร้อมๆกับฮานีมูนกลางท้องทุ่ง เก็บเกี่ยวข้าวขึ้นเล้า(ยุ้งฉาง)นานแรมเดือน ปล่อยปะภาระหน้าที่ให้ผมรับผิดชอบไปพลางๆ ผมจึงต้องมายุ่ง กับงานของคนอื่น คือเป็นนายช่างใหญ่(จำเป็น)แทนนี่แหละครับ และด้วยความที่เป็นตัวแปรอิสระ ไม่ขึ้นตรงต่อใครของผม ทำให้ใจกล้าหน้าด้านพอที่จะเสี่ยง รับกับผลงานอันเหลวแหลกตามมา
อย่างว่าล่ะครับ ทำมากทำน้อย ค่อยๆอู้ ผลตอบแทนรายเดือนก็ไม่กระเตื้องเหมือนเดิม เพราะฉะนั้นผมจึงไม่ค่อยอยากจะรับบทบาทหน้าที่ ที่หนักเกินกำลังสักเท่าไหร่
ยามงานมีขี้บ่อยๆ ยามงานน้อยทยอยขี้ มีบ้างประปรายนานๆที ส่วนยามไม่มีงาน… ไม่ขี้เลย
วันนี้ตั้งชื่อเรื่องแปลกหน่อย เพราะส่วนตัวชอบของแปลก ฮ่วย… เพื่อนๆ คงรู้ๆกัน ว่าความสามารถของโปรแกรมคอมพิวเตอร์นั้น ใช่ย่อยที่ไหน? เปลี่ยนคนให้เป็นควายยังได้เลย ฮาๆ ผมเองก็ใช่ว่าจะเก่งกาจด้านนี้มาจากไหน แต่ด้วยการงานบางอย่าง ต้องยุ่มย่ามกับโปรแกรมเหล่านี้อยู่เนืองๆ เช่นการวาดภาพลายเส้น (เด็กเส้นของจริง) ที่ต้องใช้จิตวิญญาณควบคุมเมาส์ให้อยู่หมัด (ว่าไปนั่น) ดังที่เพื่อนๆเห็นในเรื่องราวที่ผ่านๆมา
การแต่งภาพเป็นลายเส้นดินสอ
เพื่อนๆคงสังเกตุเห็น ว่าผมดัดแปลง ปรับแต่งรูปถ่ายบางรูป เพื่อให้รูปถ่ายนั้นๆออกมาดูดี หรือไม่ก็มีวาระซ่อนเร้นบางอย่าง เช่นหลบเลี่ยงใบหน้าที่แท้จริงของออม การกระทำเช่นนี้ไม่ผิดกฎหมาย เว้นแต่จะเอารูปคนอื่น มาปู้ยี่ปู้ยำ จนเสียๆหายๆ ขายขี้หน้า และผิด พรบ. คอมพิวเตอร์ เต็มๆ
