Archive for the ‘WordPress Themes’ Category

สามสี่วันมานี้ ทั่วทุกพื้นที่ของไทยคงมีอุหภูมิลดต่ำลง (ยึดตามประกาศของกรมอุตุฯ) เพราะอิทธิพลจากลมมรสุม ส่วนจังหวัดอุดรธานี อากาศนั้นถือว่าเย็นลงมาก ฝนตกไม่ขาดสาย ไม่ว่าจะบ่ายหรือค่ำ ทั้งนี้ทั้งนั้น ความชื้นสัมพัทธ์ไม่ค่อยจะสัมพันธ์กับฤดูกาลสักเท่าไหร่ ลมหนาวไม่ทันจากไป ลมร้อนยังไม่หวนมา แต่กลับมีสายฝนโปรยปรายลงมา พอให้เหล่าต้นไม้น้อยใหญ่ ได้บริหารกิ่งใบ แตกรากงอกหน่อ รวมถึงนำไปหล่อเลี้ยง และกักตุนเป็นเสบียงอาหารในยามหน้าร้อนต่อไป

ว่าไปแล้ว… ผมเองไม่ได้เขียนเรื่องเกี่ยวกับเวิร์ดเพรสมาเสียนาน นานจนลืมไปแล้วว่า ส่วนหนึ่งของบล็อกแห่งนี้ เคยมีเรื่องราวดีๆของเวิร์ดเพรส ชุกชุมอย่างต่อเนื่องเมื่อครั้งก่อนเก่า บางทีคงจะเป็นด้วยอัตราการเติบโตของไทยบล็อก รุดหน้าไปมาก มากจนเกินหน้าเกินตาของเรา ที่จะพยายามนำเสนอเนื้อหาในเรื่องเหล่านั้น ส่วนเรื่องการรักษาระดับบล็อกไว้ด้วยเรื่องไร้สาระ บางทีนั้น ก็เพียงสื่อให้คนทั่วไปได้รู้ว่า “เรายังมีลมหายใจ”

ShadowBlue WordPress Theme

ShadowBlue WordPress Theme ที่ผมจะเอ่ยถึงในวันนี้ ออกแบบโดยนักพัฒนาชาวจีน(แดง)ตามเคย แต่พูดก็พูดเถอะนะครับ ผมหลงไหลชื่นชอบ ลักษณะการออกแบบ การวางองค์ประกอบของฝั่งตะวันออกอย่างจีนนี้เป็นพิเศษ อาจจะเป็นเพราะอยู่ฟากฝั่งเอเชียด้วยกัน หรือจะเป็นเพราะความโดดเด่นที่ซ่อนหลบอยู่ในมุมแคบๆ ในมันสมองของคนออกแบบ ที่ถลำลึกลงถึงแก่นแห่งหลักการดีไซด์ที่แท้จริง

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ โยงเข้าทำนองที่ว่า ถ้าทำอะไรสักอย่างด้วยความรัก เรามักจะทำมันได้ดี และถ้าเราเขียนเรื่องราวด้วยความรัก มันก็มักจะจบที่ความหวาน (จนเลี่ยน) ทุกทีเช่นเดียวกัน…

อุดรธานีลมหนาวปีนี้หวนคืนมาอีกครั้ง พร้อมกับสภาพอากาศเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ อุณหภูมิที่สำนักงานวัดได้ 21 องศา ในช่วงเวลาสองโมงเช้านิดๆ ก็ยังไม่ถึงขั้นต้องใส่เสื้อกันหนาว ให้เปลืองผงซักผ้าเวลาซักแต่อย่างใด แต่การเดินทางด้วยจักรยานยนต์คู่ใจคันเก่า ระยะทางกว่า 7 กิโลเมตรนี่สิ นิ้วแทบแข็ง…

ความแห้งกร้านของผิวกายเริ่มมาเยือน เพียงลมพัดผ่านเบาๆ ก็ทำให้ผิวเราแตกระแหง ถึงรอยแยกจะไม่กว้างมากสักเท่าไหร่ แต่ยังไงก็กลัวเขียดจะเข้าไปสิงสถิตข้างในอยู่ดี เพราะฉะนั้นการมีครีมบำรุงผิวชั้นดี ติดตัวไว้ ก็เป็นการดีมิใช่น้อย เว้นแต่จะพึ่งจาระบีที่ติดรถไว้ประจำ ฮาๆ

วันนี้มาแจ้งข่าวสารผ่านบล็อกช้าหน่อย เพราะยุ่งๆ กับสารรูปของตัวเอง ต้องปรับปรุงเอวองค์ทรงผมสักเล็กน้อย เป็นการลดเงาหัวให้ดูเล็กลง เป้ามะเงกเขกกะลาหัวจะได้ดูเล็กลงเช่นกัน

Kubrick WordPress Default Theme On Crack

ถึงจะลดเงาหัวลง แต่ความกวนยังไม่ลดลง และก่อนที่เพื่อนๆจะมะเงกลงหัวผม ผมว่าไปเข้าเรื่องของเราในวันนี้กันดีกว่าครับ

Read the rest of this entry »

ไม่ได้เที่ยวงานวัดมานานแล้วเหมือนกัน ถ้าไม่นับรวมงานประจำปี ที่จัดขึ้นทุกๆปี บริเวณทุ่งศรีเมือง จ.อุดรธานี กลับบ้านทุ่งไป เมื่อก่อนไม่ค่อยชอบเดินเที่ยวสักเท่าไหร่ วัยรุ่นตีกันบ่อย กลัวโดนลูกหลง ซึ่งแถวบ้านทุ่งตามตะเข็บชายแดน เล่นของหนักกว่าวัยรุ่นในเมืองเยอะครับ ผมยังอยากให้พวกเก่งๆ เดนๆ ในเมือง มาเก่งตามบ้านทุ่งดูเสียบ้าง มีโอกาสเป็นผีเฝ้าสวน(นา)ได้โดยไว ดังที่ผมเคยเล่าให้ฟังแต่ก่อนนั่นแหละ ที่ว่าไปอยู่ตามสวนยาง แบกแบตเตอรี่ พร้อมพกปืนไปด้วย หนักมากมาย สัตว์ป่าไม่ได้กลัวสักเท่าไหร่ สัตว์เดรัจฉานอย่างคนเรานี้สิ ใจคอ ความรู้สึก ยากเกินคาดเดา

ความเจริญของคนเราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีการกวาดล้างพวกปืนเถื่อน อาวุธสงคราม ในสมัยรัฐบาลทักษิน ช่วงนั้นมีคนเอาพวกลูกกระสุนปืน มาทิ้งไว้ในคลองหน้าบ้านผม พอน้ำลด กระสุนก็ผุดสิครับ จำได้ว่าไปเก็บลูกกระสุนเหล่านั้นมา แล้วกระเทาะดินปืน ออกจากปลอกกระสุน จากนั้นก็เผาทำลายทิ้งไป ช่วงกระเทาะนี่สิครับ ไม่ชำนาญอย่าไปทำ ประเดี๋ยวจะโป้งป้างใส่หัวกบาลเอา

แต่ก่อนตามบ้านทุ่งจะประดิษฐ์ปืน ไว้สำหรับล่าสัตว์ เราเรียกกันว่าปืนแก๊บ อัดแรงด้วยดินปืน ใช้ลุกตะกั่วเป็นกระสุน ใช้ฝอยมะพร้าว อัดทับกดเข้าไป เพื่อให้ลุกกระสุนและดินปืนไม่ไหลหลุดออกมา แต่ปืนเหล่านี้ผิดกฏหมาย ถึงไม่ใช่อาวุธสงคราม แต่เป็นปืนไม่มีทะเบียน เผลอโป้งป้างยิงใคร จะตามหาเจ้าของปืนไม่เจอ อีกทั้งวิถีกระสุนนั้นไม่แน่ชัดเอาเสียเลย และจากการกวาดล้างในครั้งนั้น ปัจจุบันเลยแทบไม่มีให้เห็นเลย

เอาล่ะครับ ประเดี๋ยวจะกลายเป็นบล็อกเกี่ยวกับปืนไป วันนี้ตั้งใจจะเอา WordPress Theme สวยๆมาฝากกัน โดย Theme ตัวนั้นมีชื่อว่า Glassical สวยใสๆ โทนสีฟ้า ดูแล้วสว่างตาพอดู

Glassica WordPress Theme

อ่อ… ลืมไป พูดเรื่องปืนกะจะโยนเข้าเรื่องงานประจำปีที่กุมภวาปีเมื่อคืน ช่วงวันที่ 7-11 พฤศจิกายน 2552 มีงานงิ้ว จัดโดยคนไทยเชื้อสายจีนครับ มีประจำทุกปี บรรยากาศก็เหมือนกับงานวัดทั่วไป มีปาลูกโป่ง ยิงปืน โยนห่วง ชิงช้าสวรรค์ รถบั้ม เวทีคอนเสิร์ต เวทีหมอลำ และการออกบูธหน้างาน ของหน่วยงานทางธุรกิจต่างๆ ส่วนตัวผมไปเดินดูมาม่วนหลายเหอะๆ กลับมาถึงบ้านพักก็ปาเข้าไปตีสาม พี่เค้าพาเหยียบซิ่งยังกะในหนัง ที่แย่กว่านั้นคือนั่งรถกะคนเมา แล้วตัวเองเมาน้อยกว่า มันเสียวสันหลังกว่าเป็นไหนๆ

ประเด็นอีกหนึ่งคือว่า… ตื่นเช้ายังมาทำงานได้อีก อึดโคตรๆ

ปล. ตกลงจะแนะนำ WordPress Theme หรือจะเขียนเรื่องไรกันแน่ แต่เอาเป็นว่า คนล่ะเรื่องเดียวกัน เข้าใจเช่นนั้นก็แล้วกันนะครับ พี่น้อง….

ไม่ได้เขียนเรื่อง WordPress Theme นานแล้วเหมือนกัน เพราะพักหลังๆมาเนี่ย มี Theme แจ่มๆ ถูกปล่อยออกมามากมาย ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงหากันให้วุ่นกว่าจะได้ Theme ที่ลงตัว หรือว่าปัจจุบันวุ่นกว่า เพราะ WordPress Theme มันมีมากมาย มากเสียจนเลือกไม่ถูก ว่าจะใช้ตัวไหน

บาง Theme ทำออกมาในรูปแบบ Magazine เล่นเอางงเป็นไก่ตาแตก ใช้ไม่เป็นก็มีเหมือนกันนะครับ ยิ่งเป็นธีมที่มีผู้ออกแบบทำขายกันอยู่ ยิ่งปวดหัวกะมันยิ่งนัก ดาวน์โหลดมาใช้แบบเถื่อนๆ เกลื่อนก็จริง แต่น้อยนักที่จะมีคนใช้เป็นแบบเข้าใจจริง หรือเพื่อนเทพแล้ว ก็ข้ามไปล่ะกัน

Metisca WordPress Theme เป็นหนึ่งธีมที่แจ่มจริงๆ ในความคิดผมนะครับ เรียบง่าย สบายตา หรูหราแบบพอเพียง เหมาะสำหรับ iDayBlog จริงๆ แน่ล่ะครับ ผมไม่พลาดที่จะเปลี่ยน และคิดว่าไม่นานหลังจากนี้ก็คงเปลี่ยนอีก เหอๆ

Matisca Wordpress Theme

มีการปรับแต่ง ติด AdSense เพิ่ม โดยวางในจุดที่คิดว่าดีที่สุด เกะกะสายตาน้อยที่สุด มันก็ออกมาเช่นนี้แล

เพื่อนๆคนไหน อยากได้ธีมแบบ 2 คอลัมภ์ ที่ลงตัว ผมว่า Metica ตัวนี้ก็น่าจะเข้าตาหลายๆคนเหมือนกัน ผมว่านะ

ความคิดชั่ววูบเมื่อคืนนี้ ไม่รู้เป็นอะไร จู่ๆก็อยากบ่นเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง จนเป็นเรื่องขึ้นมาจนได้ สองจิตสองใจเหมือน ตูจะเขียนดีไหมหว่า เขียนไปแล้วผลสะท้องกลับด้านลบ จะเข้าตัวเราหรือเปล่าหว่า แต่สุดท้ายกลั้นใจกดปุ่ม Publish จนได้ เหอๆ เวลาผ่านไปไม่กี่นาที เพื่อนๆพี่ๆบล็อกเกอร์ ก็เข้ามาแสดงความเห็นกัน ไวกว่าปรอทซะอีก ก็ต้องขอบคุณในความคิดเห็นของพี่น้องนะครับ ผมจะนำมาปรับปรุง เปลี่ยนแปลง รวมไปถึงเป็นการสร้างกำลังใจให้ตัวเองได้อีกวิธีหนึ่ง

สังเกตุว่าพักนี้ วงการบล็อกไทยจะเริ่มซาๆลงไป หรือว่าผมซาลงไปเองคนเดียวหว่า อย่างว่าล่ะครับ แต่ล่ะคนก็มีงานประจำ มีอะไรหลายๆสิ่งที่ต้องแบกรับภาระ ขนาดผมตัวคนเดียว ผมยังรับสภาพ และฝืนตัวเองมาเขียนเรื่องราวมันส์ๆ ให้อ่านกันทุกวันเหมือนแต่ก่อนเก่าไม่ได้

บางคนจ้องแต่ว่าผมแอบซุ่มทุ่มโปรเจคใหญ่ยักษ์ หรือไม่ก็แอบไปเขียนหนังสือเล่มต่อไปอยู่หรือเปล่า บอกตามตรงครับ พักนี้ไฟเริ่มอ่อนแรง ไม่มีเรี่ยวแรง หรือบ้าพลังปั่นอะไรต่อมิอะไรได้มากมายขนาดนั้น แค่งานประจำก็เอาให้รอดก่อนเถอะครับ ช่วงปลายเดือนนี้งานเข้าเยอะครับ เราไม่ทำ คนอื่นก็ทำงานไม่ได้ เพราะเราอยู่ต้นสายของงาน ทำเป็นเล่นไป ลำดับงานต่อไปก็วุ่นวาย ปวดสมอง แล้วก็มาต่อว่าคนเริ่มโครงสร้างงานก่อนอีกล่ะ จะเป็นใครเสียอีก ก็นายเดย์ของเรานี่แหละ

Read the rest of this entry »