12 เทคโนโลยี (ไม่) พร้อมใช้ใน Web 3.0

แนวคิดเกี่ยวกับ Web 3.0 เริ่มเป็นที่คุ้นหู และรู้จักกันมากขึ้น ในแวดวงไอทีไทย สื่อต่างๆ ประโครมข่าวกันอย่างหนาหู ทั้งอินเตอร์เน็ตเอย หนังสือพิมพ์เอย และเท่าที่ผมเจอๆมา นิตยสารไอที คอมพิวเตอร์ต่างๆ มีการรีวิว นำเสนอเกี่ยวกับ Web 3.0 นี้กันแทบทุกค่ายครับ แต่ส่วนมากแล้ว เรื่องราวมันออกจะคล้ายๆกัน ก็มันมาจากต้นฉบับเดียวกันนั่นแหละ ต่างกันที่การตีโพยตีพาย ขยายผลกันเอาเองเท่านั้น ผมเองก็ตีของผมไปอย่างนี้ คุณเองก็ตีของคุณไปอย่างนั้น สรุปแล้ว มันก็คือๆกันนั่นเอง เออ… แล้วจะพูดทำไมล่ะเนี่ย

เทคโนโลยีที่คิดว่าจะใช้กันบน Web 3.0 นั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และจะเขียนให้เข้าใจกันได้ง่ายๆ บางทีหนุ่มไอทีซื่อบื้ออย่างผม ก็ยากที่จะให้คำตอบได้ แบบกระจ่างชัดเช่นกัน ว่าเออ… มันเป็นอย่างไรกันแน่วะเนี่ย ทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุด คือสร้างลิงค์ให้ตามไปอ่าน เสริมๆ กันเอง ได้ความว่ายังไง ก็อธิบายเสริมผมหน่อยล่ะกัน เฮ้ย…. สงสัยจะอารัมภ์บท ยาวไปหน่อยแล้วนะ ไปเริ่มกันเลยดีกว่าครับ สำหรับ 12 เทคโนโลยี (ไม่) พร้อมใช้ใน Web 3.0 นั้น ได้แก่

Read the rest of this entry »

บล็อกเกอร์จ๋า พักสมองบ้างเถอะน้า นะ

“เฮ้อ… มันเป็นอะไรของมันวะ เกิดอาการมึนๆงงๆ คิดอะไรก็ไม่ออก ไอเดียสร้างสรรค์ ก็หดหาย สงสัยต้องหาทางผ่อนคลาย ไปสูดอากาศบริสุทธิ์ สักฟอดสองฟอด แล้วค่อยมาว่ากันใหม่ ดีไหมเนี่ย” ผมว่าลักษณะอาการเช่นนี้ คงเคยเกิดขึ้นกับบล็อกเกอร์ทุกคน ใช่ไหมล่ะครับ (แบบว่ารู้ใจ) และแต่ละคน ก็มีทางออก หรือวิธีแก้ไขของแต่ล่ะคนอยู่แล้ว ถึงแม้บางวิธี จะเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า หรือผลัดๆไปก่อนเท่านั้น แต่ก็ยังดีกว่าการหายหัวไปเลย ว่ามั๊ย

ปัญหาคือทางเลือก “หยิบยืมคำคมจากหนัง The Matrix” มันก็ใช่ของมันนะ ก็นั่นดิ แล้วจะเอามาพูดทำไมล่ะ เฮ้อ ทำไปได้ คนเรานี่ก็แปลกนะครับ สงสัยจะเป็นเอามาก พูดเองเออเอง เพี้ยนไปใหญ่แล้ว สงสัยต้องดับเครื่อง พักสมองเอาแรงสักหน่อย โดยไปหาหนังมาดู สักเรื่องสองเรื่อง แบบว่าอยาก Relax ครับ เพราะตอนนี้ ปวดหัวมากๆ เงินก็ไม่พอจะใช้ งานก็ทำไปวันๆ กับข้าวก็มื้อล่ะอย่างสองอย่าง พะโล้กับต้มจืด ปลากระป๋องกะไข่เจียว ข้าวเหนียวหมูปิ้ง แกงขิงกับต้มข่า ปลาร้าบองกับลวกผัก ต้มบักฟักใส่รากผักชี แกงกะหรี่ผัดพริกแกง ครบหนึ่งวงโคจร ก็กลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

Read the rest of this entry »

WordPress Theme: fourWPTP

ไม่ค่อยได้พบได้เจอกันมากนัก สำหรับ WordPress Theme ที่ออกแบบมา โดยแบ่งคอลัมน์มากถึง 4 คอลัมน์ อย่าง fourWPTP ที่กล่าวถึงในที่นี้ ซึ่งเป็นผลงานการออกแบบของ WPThemesPlugin.com เค้า ผมว่ามันดูยุ่งเหยิงยังไงชอบกลแหะ แต่ก็ไม่รู้สินะเผื่อบางคน นิยมของแปลกๆ เลยมาแนะนำสักกะจิ๊ด

การออกแบบ fourWPTP นั้น ใช้โทนสีขาว-แดง ทำให้มันดูดุเด็ด เผล็ดมันดี แต่ถึงกระนั้น การใช้สีเทามาคาด ได้ลงตัวอย่างเหมาะเจาะ ทำให้ Theme ตัวนี้ ลดความเหี้ยมเกรียน มาเป็นสุขุมนุ่มลึกได้บ้าง ผมว่าคนคิดจะใช้ Theme ตัวนี้ ต้องเป็นคนที่ผ่านประสบการณ์ชีวิต แบบยุ่งเหยิงมาเชียว เลยต้องมาปวดหัว แก้ไขเพื่อยัดอะไรลงไป ใน 4 คอลัมน์ ให้มันดูสวยงาม แต่ไม่เกะกะครับ

Sick Blogger: สาวไส้บล็อกเกอร์

วันนี้ มาในมุขแปลกๆ (หวังว่าคงไม่แป๊กนะ) เพื่อเกาะกระแสหนังที่อยากดู อย่าง “สวยลากไส้” หรือ “Sick Nurses” เรื่องราวของเจ็ดสาวสวยพยาบาล ที่กำลังเข้าฉายในวันนี้ นี่เอง แต่ช้าแต่ เรื่องราวที่ผมจะเขียนในที่นี้ ไม่เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้หรอกครับ ประเดี๋ยวจะสยองกันซะเปล่าๆ ผมก็แค่หยิบยก มาเป็นมุขขำๆ ให้เรื่องมันน่าสนใจขึ้นมาแค่นั้น แต่ก็อีกนั่นแหละ มันอะไรให้ชวนติดตามกันเยอะครับ อ่านให้จบแล้วกัน พลาดไปแล้วจะมาหาว่า หล่อไม่เตือน ไม่ได้นะ อิอิ

ใบปิดโพสต์เรื่อง “สาวไส้บล็อกเกอร์”

เรื่องราวของวันนี้ ผมจะมา “สาวไส้บล็อกเกอร์” แบบสดๆให้ดูครับ ว่าการเลือก Theme เพื่อใช้กับบล็อกนั้น มันบ่งบอกถึงนิสัย บุคลิกออกมา ว่าบล็อกเกอร์คนนั้นเป็นเช่นไรครับ ไปเริ่มกันเลยดีไหม เพื่อไม่ให้เสียเวลา บล็อกเกอร์ไทยส่วนมากแล้ว จะนิยมเลือก Theme ที่ใช้สีขาว สีฟ้า สีน้ำเงิน สีแดงและสีดำ กันตามลำดับ โดยสัดส่วนนั้น สีขาวจะมากสุด อาจจะเกือบทั้งหมดเลยก็ได้ โดยที่เห็นจะมี สีขาวไปปะปนกับสีอื่นๆเสมอๆ ซึ่งอาจเป็นสีขาว-น้ำเงิน, สีขาว-ฟ้า, สีขาว-แดง อะไรทำนองนี้ สิ่งเหล่านี้บอกบุคลิก ลักษณะหรือนิสัย ของเจ้าของบล็อกได้ ตามหลักจิตวิทยานะครับ

Read the rest of this entry »

ปัญหาใหญ่ 5 ข้อที่บล็อกเกอร์บางคนต้องเจอ

จะเขียนบล็อกเรื่องไรดี(1)? ผมมองว่าคำถามนี้ จะต้องไม่เกิดขึ้นก่อน ก่อร่างสร้างบล็อกหรอกครับ เพราะทุกคน คงวางพอร์ตเรื่องไว้แล้ว ว่าจะต้องดำเนินเรื่องราวไปยังไง โดยอาจจะเลือกเขียน เรื่องที่ตนเองสนใจ เรื่องที่หาข้อมูลได้ง่ายๆ มีแหล่งอ้างอิงเยอะๆ หรือแม้กระทั่ง จะเขียนเรื่องที่ตนเองถนัดที่สุดก็ได้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นครับ คือถ้ามองด้านตลาดเชิงธุรกิจ มาเกี่ยวข้อง(2) อาจทำให้เรา จำเพาะเจาะจง เขียนเรื่องที่ตลาดต้องการ ซึ่งทำให้เราต้องดูความเหมาะสม ของข้อมูล ประกอบกับดูแล Advertiser ไปในตัวด้วย ไม่ใช่สักจะเขียนอะไรก็เขียน ตามใจเจ้าของบล็อกไปมันก็ไม่ถูก ใช่ไหม

ปัญหาข้อแรกและข้อสองผ่านไป ก็มาเจอปัญหาที่สาม เนื้อหาไม่ประติดปะต่อ(3) ผมเองเชื่อว่า ปัญหาแบบนี้พบได้ทุกบล็อก บล็อกผมก็ใช่ครับ โดยต้นตอของปัญหานั้น มันเริ่มขึ้นด้วย การไม่วางแผน ดำเนินเรื่องของเนื้อหา สังเกตง่ายๆคือ เรื่องราวมันกระโดดข้ามไปข้ามมา เช่น วันนี้นึกอยากเขียน เรื่องเกี่ยวกับการแต่งภาพ ก็เขียนกันไปเป็นเรื่องเป็นราว จับหน้าจอ อธิบายคำสั่งกันอย่างอื้อซ่า แต่วันหลังกลับมานึกได้ว่า ลืมเขียนบอกไปว่าใช้โปรแกรมอะไร ทางแก้ไขง่ายๆ คือเข้าไปปรับปรุง หรือไม่ก็เขียนเรื่องใหม่ขึ้นมาอีก อือ… แบบนี้ก็พอเอาตัวรอดไปได้ (ไม่ได้เขียน กระทบกระทั่งใครนะครับ อิอิ)

Read the rest of this entry »