ปกติแล้ว เคยเห็นแต่ระบบปฏิบัติการอย่าง Microsoft Windows ที่สามารถเปลี่ยน หน้าต่างต้อนรับหรือ Boot Screen ให้ออกมาเป็นแบบต่างๆนานา ผมเองก็ไปบ้ากับเขาอยู่พักหนึ่ง ช่วงเรียนอยู่มหาลัย เล่นเอาเปลี่ยนโน่น เปลี่ยนนี่ไปสารพัด มันอยู่ดีๆของมันก็เสกสรรปั้นแต่งให้มันเละตุ้มเป๊ะ นำ Poster หนังมายัดใส่เข้าไปบ้าง เกมที่ชอบบ้าง ทำยังกับว่าตัวเองทำได้เจ๋งนัก เล่นเอาเพื่อนๆที่กะจะมาใช้คอมพิวเตอร์ด้วยเนี่ย งงไปใหญ่ สุดท้ายจากคำว่าเจ๋งเป้งกลับกลายเป็นว่า เจ้งไปในที่สุด เมื่อเป็นเช่นนั้น เราก็ต้องมาลงระบบใหม่ แล้วก็ยำมันจนสนุกอีกรอบ ถือว่าเป็นของเล่นคลายเครียดกับการเรียนในสมัยนั้นไป
เอาล่ะ ถือว่าโม้สักเล็กน้อยก่อนเข้าเรื่อง (ทั้งที่จริงเนื้อเรื่องก็ไม่มีอะไรชวนให้โม้หรอก) พอดีว่าไปเจอ WordPress Login Skins มาจากเว็บไซต์ใต้ดินแห่งหนึ่ง ทีแรกนึกว่าเป็นตัวที่เราต้องเสียตังค์ ซื้อมันมาใช้ เลยลองค้นหาข้อมูลดู กลับไปเจอเรื่องหนึ่งที่คุณ Au8st เขียนไว้แล้ว อ้าวนี้เป็นของที่ทาง infectedfx.net ทำออกมาให้เราใช้กันแบบฟรีๆนี่นา ก็ทำเอาแปลกใจเล็กน้อย เนื่องจากปกติแล้ว ถ้าเจ้าของเว็บนี้พัฒนาออกมา ก็น่าจะเข้าไปดาวโหลดได้ จากเว็บไซต์ของผู้พัฒนานี่นา กลับเอามาฝากไว้กับผู้ให้บริการฝากไฟล์อย่าง RapidShare ทำไม อืม… จากนั้นก็ลองเข้าไปค้นใน infectedfx.net อืมก็เขียนถึง WordPress Login Skins ทำไมค้นจากเจ้า Google แล้ว มันหายลับเข้าไปอยู่ในกลีบเมฆเสียล่ะ ข้อนี้ก็เล่นเอางงเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่ถึงกระนั้นผมคงจะไม่บ่นต่อล่ะ ดูรูปมันว่าสวยเริดขนาดไหน แล้วไปดาวน์โหลดมาใช้งานได้เลย
ดาวน์โหลด WordPress Login Skins
การนำมาใช้งานก็คงไม่ต้องกล่าวถึงมั้ง ไปดาวน์โหลดปลั๊กอินอย่าง Bm Custom Login Plugin มาใช้งานร่วมด้วยแค่นั้น อิอิ แบบว่าขี้เกียจไปหน่อย โทษทีแล้วกันนะครับ
ปล1. ผมเปิดบล็อกอีกที่หนึ่งแล้วนะครับ ชื่อว่า Day.in.th บล็อกโน้น ผมจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับตัวเอง เรื่องทั่วไป ได้สาระบ้าง ไม่ได้บ้าง ปะปนกันไป ออกจะสบายๆ หรืออาจดูแล้วออกจะเครียดๆ ก็ตามแต่เนื้อหานั้นๆเด้อ ทั้งนี้ก็กำลังจะปั้นชื่อตัวเองสักหน่อย หลังจากโม้ที่บล็อกนี้แล้ว และจะเกิดเป็น เดย์.th ไปเสียไม่ได้ ถ้าขาดคุณ Dink เว็บมาสเตอร์เจ้าของเว็บไซต์ Tag.in.th และ Wish.in.th ซึ่งผมก็เคยกล่าวถึงไว้บ้างแล้ว และก็ทาง THNIC ที่เป็นผู้ให้บริการจดโดเมนเนม ในชื่อแบบไทยๆ ภายใต้สโลแกน “สวย สั้น สื่อ and secure” ที่ให้ชื่อโดเมนนี้มาใช้แบบฟรีๆ ได้ยินว่าเร็วนี้ ประมาณเดือน พ.ย 2550 จะเปิดให้ใช้เมนเนมฟรี สำหรับบล็อกเกอร์ด้วยนะ รอติดตามข่าวสารดูก็แล้วกันนะครับ ถ้าไงเดี๋ยวผมจะนำข่าวสารมาส่งตรง ถึงหน้าตักให้เพื่อนๆบล็อกเกอร์ได้รู้อีกครั้งก็แล้วกันนะครับ
ปล2. ไม่อยากจะบอกเลยว่าพักนี้ อาการเจ็บป่วยถามหา แต่ถ้าไปดูที่บล็อกโ่น่นคงจะเห็น และที่โน่นก็เปิดตัวมาได้ สักพักแล้ว แต่ยังไม่ได้ทำ Logo ให้มันเลย สงสัยต้องหาตัวช่วยซะแล้ว
เมื่อวานนี้กะว่าจะมาเล่าเรื่อง E-Commerce ให้จบ แต่ก็ทำดังที่ตั้งใจไว้ไม่ได้ พอค้นหาข้อมูลเยอะๆแล้วมันล้นเอ่อ จนจับต้นชนปลายไม่ถูก ว่าจะสานต่อเรื่องราวยังไง บล็อกเกอร์หลายๆคน เป็นอย่างผมไหมครับ ลักษณะอาการ คล้ายๆกับน้ำท่วมปาก นั้นแหละ พูดไม่ได้เพราะน้ำจะไหลเข้ามา แล้วจะสำลักคำพูดของตัวเอง บางทีถ้าไม่รู้ลึกรู้จริง นี่ก็เสี่ยงเหมือนกันนะครับ เสี่ยงจะโดนใครว่าเอาง่ายๆ หรือถ้าพูดมากไปก็จะกลายเป็นน้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง ไป เลยขออุบเรื่องนั้นไว้ก่อน เมื่อไหร่ที่ข้อมูลมีน้ำหนักพอ จึงจะเอามาเขียนต่อให้จบแล้วกันครับ
เอาล่ะมาเข้าเรื่องของเรากันดีกว่า 3MOS VS dfMarine เป็น WordPress Theme ออกมาใหม่ ที่จริงก็เห็นไปวันสองวันแล้วล่ะ รอให้ทาง blooworld.com เขียนถึง ก็ยังไม่เขียน (อิอิ แอบแซว อย่าแสดงอาการ น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก กับผมล่ะ เอิ๊กๆ) เลยฉวยอากาศหยิบยกบอกกล่าวไว้ในที่นี้ ของอย่างนี้ น้ำขึ้นต้องรีบตัก ครับ เหอๆ ถึงแม้เรื่อง Theme นี้มัน น้ำซึมบ่อทราย หรือหาได้มาเรื่อยๆไปหน่อยก็เหอะ แต่ถึงกระนั้นก็กำลังได้รับความนิยมแบบสุดๆ (ซึ่งเราก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปเช่นนั้น น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ ครับ) หลายต่อหลายค่าย พัฒนากันออกมาไม่หยุดหย่อน และนักสะสมตัวยงอย่างผมเนี่ย ก็อดไม่ได้ที่จะเก็บไว้ดูเล่นๆ ถึงแม้จะไม่ได้ใช้มันก็ตาม อย่างว่าล่ะนะ น้ำตาลใกล้มด ใครจะอดได้ ว่ามั๊ย!
3MOS เป็น WordPress ตัวแรกที่ถูกปล่อยออกมาจากค่าย Elegant WordPress Themes หลังจากนั้นไม่นาน ก็ปล่อย Cool Star WordPress Theme หมายเลขสองออกมาติดๆ ทิ้งช่วงไปไม่กี่วันเองครับ รูปลักษณ์ของเจ้า Cool Star สำหรับผมมองแล้วไม่โดนเท่ากับเจ้า 3MOS เลยไม่ขอกล่าวถึง หรือว่าใครมองเป็นอย่างอื่น ก็ว่ากันไปตามเนื้อผ้าแล้วกันครับผม! เรามาดูรูปภาพที่ผมทำ Screen Shot มาให้ดูดีกว่า น่าจะอธิบายได้ดีกว่า ผมโม้นักแล
สีส้มลอยเด่น เห็นมาแต่ไกล รัญจวนใจยิ่งนัก ดูๆแล้วอาจจะแสบตาไปนิด แต่ก็ว่าล่ะนะ การวางองค์ประกอบส่วนอื่นๆ ดูเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันยิ่งนัก รวมไปถึงการเน้นจุดเด่นเฉพาะจุด ทำให้มีจุดสนใจเฉพาะที่ จนทำให้ Theme ตัวนี้ ได้คะแนนจากผมไปถึง 9/10 ทีเดียว และสำหรับใครที่กำลังมองหา Theme ดีๆสักตัวหนึ่ง มาใช้กับบล็อกแล้วล่ะก็ ตัวนี้ก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีตัวหนึ่งเหมือนกัน แต่บอกไว้ก่อนนะว่า Theme ตัวนี้ คงจะไม่เหมาะกับคนหงิมๆ น้ำนิ่งไหลลึกหรอกนะ ที่จะเหมาะก็คงเป็นคนแบบน้ำร้อนปลาเป็นไปโน่น และคนแบบน้ำเย็นปลาตายเยี่ยงผม ก็คงจะไม่เหมาะอีกเช่นกัน เพราะดูๆเหมือนมันจะจี๊ดจ๊าดใจมากไปนิด เอิ๊กๆ
Read the rest of this entry …
สวัสดีครับพี่น้อง วันนี้ไม่ใช่วันดีอะไรหรอกนะครับ พอดีอยากเขียนเรื่องอะไรที่มันนอกเหนือจากบล็อกกันบ้าง ประเดี๋ยวจะเบื่อเรื่องบล็อกไปก่อน เลยมาว่ากันในเรื่อง E-Commerce กันเสียหน่อย จะเป็นไรไป เอิ๊กๆ ไม่เชี่ยวเรื่องนี้ การเล่าเรื่องจะให้ชำนิชำนาญไปก็เห็นจะไม่ได้ ผิดพลาดประการใด ทักท้วงได้เสมอนะครับ เอาล่ะตีโพยตีพายมากไป จะโดนเหน็บ ไปเข้าเรื่องอย่างว่า…. กันดีกว่า (เรื่องอย่างว่า… เรื่องไรวะ น่าคิดจัง)
E-Commerce หรือพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ หรือง่ายๆก็การค้าขาย ผ่านช่องทางอินเตอร์เน็ตนี้ หลายคนหรือเกือบทุกคนคงจะรู้จักกันหมดแล้วนะครับ อย่างที่รู้ๆกัน อาชีพที่ทำให้รวยได้ง่ายๆก็คือการค้าๆขายๆนี่แหละ รองลงมาก็น่าจะเป็นงานบริการ หรืออย่างวณิพกนี่ก็รายได้ดีเหมือนกันนะครับ สินค้าไม่ต้อง ค่าแรงนิดหน่อย ก็กำรายได้อย่างกอบโกยแล้ว เอิ๊กๆ อันนี้เล่นขำๆ ผมว่านะครับ การจะทำการค้าขายเช่นนี้ จุดเด่นล่ะต้องมีสินค้าเป็นของตนเอง และเป็นแบบฉบับเฉพาะ อย่างสินค้าทำมือ (Hand Made) จะยิ่งดีขึ้นไปใหญ่ แต่ถึงกระนั้น จะอาศัยช่องทางออนไลน์ได้อย่างไร ในเมื่อมีกระแสการแข่งขันที่สูงเยี่ยงนี้
Read the rest of this entry …
สวัสดีงามๆเพื่อนบล็อกเกอร์ทุกท่าน พอดีว่าแอบแว๊บหลายไปวันสองวัน เลยไม่ได้เข้ามาแจ้งข่าวเรื่องหนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ ของผมออกไป ว่ามีการเลื่อนกำหนดการออกไปนิดหน่อย ฉะนั้นการเข้ามาเขียนบล็อกของผมวันนี้ ก็ถือว่าเป็นการแจ้งอย่างเป็นทางการแล้วกันนะครับ ล่าสุดที่ว่าจะออกจำหน่ายในวันนี้ คือวันที่ 21 ตุลาคม สงสัยจะได้เลื่อนไปเป็นวันพรุ่งแล้วล่ะ (22 ตุลาคม) อืม… เห็นเลื่อนแล้ว เลื่อนอีกอย่างนี้ ตัวผมก็ใจคอไม่ดีเช่นกัน เห็นเพื่อนๆหลายๆคนตั้งใจจะไปซื้อกันมาอ่าน สุดท้ายก็ต้องอดและแห้วกันไป ซึ่งส่วนนี้ก็ต้องเข้าใจล่ะครับ ขั้นตอนการผลิตมั่นยุ่งยาก กว่าจะออกมาเป็นหนังสือสักเล่มนี่ ก็ต้องใช้เวลากันยาวเชียวนะครับ นี่ก็เร่งกันเต็มที่เพื่อให้ ทันงานมหกรรมหนังสือระดับชาติปีนี้ครับ ไปดูบรรยากาศที่คุณ Pat (PatSonic.com) ถ่ายทำมาดีกว่า ปีนี้คนนี่ก็เยอะเหมือนกันนะครับ ขอหยิบยืมรูปมาลงหน่อยแล้วกัน
เลือกเอารูปนี้แหละ พอดีเห็นถ่ายที่บูธผม เฮ้ย! ว่าไป อีกหนึ่งทางด้าน Rachanont Blog ก็ได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน เห็นบอกว่าได้หนังสือตามที่หวังเอาไว้ เป็นของขวัญให้กับตัวเองด้วย ดูรายชื่อหนังสือแล้ว อยากได้มาอ่านเช่นกัน แต่คงต้องหาซื้อเอาที่แผงหนังสือ อรรถรสและบรรยากาศคงเทียบเท่าที่โน่นไม่ได้ อิอิ พอดีว่าบ้านนอกไปหน่อย ไม่กล้าเข้ากรุง ประเดี๋ยวจะมีคนมองเราเป็น “บ้านนอกเข้ากรุง” เอิ๊กๆๆๆ ถ้าผมไปโน่น จะมีใครอาสาเป็นไกด์ให้หรือเปล่าเนี่ย เหอๆ วกกลับมาเรื่องหนังสือสักหน่อย รู้สึกว่าจะมีคนซื้อหนังสือผมไปแล้ว ดูจากรูปเอาเลยแล้วกัน ท่าทางจะชอบอกชอบใจกันใหญ่ และไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน ทีมงานของตลาดอีดียู
อันนี้ไปแอ๊บรูปมา เจ้าตัวมาเห็นคงอึ้ง หือๆ ตูไปทำอะไรมาหว่า บล็อกเกอร์ท่านไหนซื้อไปแล้ว ก็ถ่ายรูปมาอวดกันแบบนี้บ้างเด้อ เอิ๊กๆๆ งานนี้ต้องมีเซอร์ไพร์ซะแล้ว จัดประกวดภาพขำ ชิงรางวัลมูลค่า 1 บาท ไปเลยดีมั๊ย อิอิ รางวัลช่าวยั่วใจเหลือเกิน
นอกจากกระแสบล็อกกิ้ง (Blogging) จะมาแรงและยังแรงไม่ตกแล้ว บริการเล็กๆอย่างไมโครบล็อกกิ้ง (Microblogging) ก็กำลังได้รับความนิยมขึ้นทุกขณะ เห็นได้จากจำนวนผู้ใช้ Twitter มีมากขึ้นเรื่อยๆ และคนไทยเองก็เริ่มที่จะเข้าไปใช้บริการกันบ้างแล้ว ถึงแม้จะมีจำนวนน้อยอยู่ก็ตาม แต่ผมเชื่อนะว่า ตลาดนี้ยังโตได้อีกนาน อีกหนึ่งคือทาง Exteen บริการฟรีบล็อกก็ปรับปรุงเวอร์ชันใหม่ แสดงว่ายังเชื่ออยู่เหมือนกันว่า บล็อกกิ้งไทยยังโตได้อีกเยอะครับ อืม… แต่ทั้งนี้ก็เห็นมาเยอะแล้วอ่ะนะ ว่าบริการฟรีบล็อกเซอร์วิสของไทยมีมากมาย แต่ยังไม่ยักจะเห็น บริการเล็กๆ ที่เป็นในลักษณะของ Microblogging กันบ้าง เห็นแต่เล่นแก่งแย่งชิงส่วนแบ่งกันเฉพาะบล็อกกิ่งธรรมดาเท่านั้น ว่าไปแล้วคนไทยเรานี่ก็แปลกนะครับ เห็นคนอื่นได้ดิบได้ดีก็ตามเห่อกันไป ทำไมไม่ลองแบบนี้ดูบ้างล่ะ แบบเล็กๆ อ่ะนะผมว่าดีออก การดูแลไม่ยาก ของจิ๊บๆ และแนวโน้มต่อไปข้างหน้า การเขียนเรื่องของบล็อกเกอร์ก็จะสั้นลงๆทุกขณะ เพราะไม่มีเรื่องให้เขียน หรือหมดมุข พูดอีกก็ถูกอีกแหละครับผม เพราะพูดเองเออเอง เหอๆ แต่ถ้าเป็นบล็อกเกอร์ขี้บ่นอย่างผม นับวันเรื่องมันคงก็จะยาวขึ้นๆ ใช่เปล่า เพราะมีแต่เรื่องให้บ่น สาระมีแค่จิ๊บๆ อันนี้ก็ถูกอีกเหมือนกัน
มาดูเรื่องบล็อกเล็กๆกันต่อ พอดีว่าแอบเห็นทาง Twitter มีความนิยมมากขึ้นทุกวันแล้ว ยังมีของเจ้าอื่นๆอีกนะ อย่างเช่น Jaiku (พึ่งถูก Google ซื้อไป), Yappd, Meemi, beemood และ Tumblr เจ้าเก่าขาประจำที่ผมเคยเกริ่นถึง เมื่อก่อนๆโน่น แต่ละท่านก็มีรายละเอียดปลีกย่อย และจุดเด่นที่แตกต่างกันออกไป อย่าง meemi ก็เหมาะที่จะทำ Photo Blog มากกว่าจะเขียน Jaiku ก็เหมาะกับการเขียนบล็อก ผ่านอุปกรณ์เชื่อมต่ออย่างมือถือ ส่วน beemood ก็เหมาะที่จะตระโกนมากกว่าจะเขียนเป็นเรื่องเป็นราว และ Tumblr นี่คงไม่ต้องพูดถึง สารพัดนึกจะทำอะไรก็ได้ วิดีโอ ข้อความ ลิงค์ หรือรูปภาพ จัดการได้อย่างหมดจด แต่ต้องเป็นอะไรที่จิ๊บๆอ่ะนะ ใหญ่ไปไม่ชอบ ส่วน Yappd อีกเจ้าหนึ่งที่ยังไม่พูดถึงนี้ ออกจะคล้ายๆกับทาง Twitter ไปเลยล่ะ แต่ถึงกระนั้นแล้ว ทั้งหมดทั้งมวลเหล่านี้ผมยังไม่ได้ลองใช้งานนะ ลองไปเพียงไม่กี่เท่านั้น ดูภาพรวมมันเอาว่า มันจะเน้นหนักไปทางไหน เหอๆ
เล่ามาถึงจุดนี้ อืมมันน่าจะมีตัวช่วยสักตัวนะ ที่ทำให้เราสามารถใส่ข้อความหรือปรับปรุงข้อมูลให้บริการทั้งหมดได้ โดยเขียนและสั่งงานแค่ผ่านนะจุดๆเดียว เพราะดูเหมือนอะไรๆในปัจจุบัน มักจะนึกถึงศูนย์กลาง (อันนี้ไม่เล่าต่อดีกว่า เดี๋ยวจะตกม้าตาย) นั่นแหละครับ เป็นที่มาของ HelloTxt (โอยกว่าจะวกกลับมาได้ทำเอาแทบแย่) ซึ่งโดยมากแล้ว ปัจจุบันบริการเว็บเซอร์วิสลักษณะนี้ มักพ่วง API มาด้วย คือเปิดโอกาศ หรือเปิดช่องให้นักพัฒนา สามารถนำมาพัฒนาต่อยอดได้ ทั้งนี้เพื่อให้บริการนั้นๆ จะได้ดิบได้ดียิ่งๆขึ้นไป เจ้า HelloTxt นี่ก็เช่นกันครับ ออกแบบมาเพื่อบล็อกเล็กๆ ทั้ง 6 ในลิสต์ด้านบนมาโดยเฉพาะ หน้าตามันก็ดูจากภาพด้านล่างนี้ได้เลย เรียบๆพื้นๆ แต่เจ๋งอ่ะ สั้นๆ
เอาเป็นว่าไปลองเล่น และใช้งานกันดูแล้วกัน เห็นมันเด่นดีเลยเก็บมาฝาก สุดท้ายอย่าลืมอุดหนุนหนังสือของผมแล้วกันนะครับ โชคดีมีตังค์ใช้ อย่าอยู่อย่างอยาก เฉกเช่นผม เอิ๊กๆๆ
ใกล้คลอดเต็มทนคลอดแล้วนะครับ สำหรับ “หนังสือเกี่ยวกับ WordPress เล่มแรกของประเทศไทย” ที่เน้นหนักเจาะลึกกัน ถึงแก่น นำเสนอเรื่องราวของบล็อก บล็อกเกอร์และ WordPress จากบล็อกเกอร์ตัวยง และตัวจริงอย่างนายเดย์คนนี้ แน่ล่ะผมใช้รูปแบบการนำเสนอ และเขียนออกมาในสไตล์ที่ไม่เหมือนใคร ดังนั้นแน่ใจได้เลยว่า คุณอ่านแล้วจะไม่เบื่อ คุณทำตามแล้วจะไม่สนุก อาจมีมุขตบหยอกเล็กๆน้อยก็อย่าเอะไป เสน่ห์ของการเขียนบล็อก ไม่ใช่อยู่ที่ความเป็นวิชาการ แต่มันอยู่ที่ความเป็นกันเอง ดังนั้นรูปแบบลีลาที่บ้าบิ่น ย่อมเป็นเอกลักษณ์ติดตัวคุณไปเสมอ จงจำไว้เสมอว่าบล็อกมีไว้การอวดตนไม่ใช่อวดดีครับ
“WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” (มาดูกันต่อ) เห็นชื่อหนังสือกันแล้ว คงคิดล่ะสิว่าเจ๋งเข้าขั้น แน่ล่ะครับ เจตนาต้องการสื่ออย่างนั้นจริงๆ เพราะการก้าวเข้ามาเป็นบล็อกเกอร์อย่างทุกวันนี้ มันเรื่องจิ๊บๆ และการตกม้าตายก่อนก็เป็นเรื่องจิ๊บๆเช่นกัน เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงครับ ผมนำเสนอวิธีการดันบล็อกให้ตกกระป๋อง เฮ้ยดันบล็อกให้นำโด่ง (นี่แหละจ๊าบสุด) และเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว (ส่วนนี่ก็เจ๋งโคตร) การเขียนบล็อกอย่างไรให้ดูเด่น (อันนี้เมาส์แหลก) วิธีการประชาสัมพันธ์บล็อกแบบแปลกๆ ที่ยังไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อน (เรื่องนี้สุดหวง) ส่วนวิธีการติดตั้ง WordPress รวบรวมปลั๊กอินที่จำเป็น (มากไปไม่ดี) และแหล่งดาวน์โหลด Theme สวยๆ (ของงามล่อใจ) นั้นไม่ลืมเอาลงแน่นอน เพราะส่วนนี้ถือว่าสำคัญไม่แพ้กัน ทั้งนี้ได้ผ่านการพิสูจน์ทดลอง และกั่นกรองข้อมูลแล้วว่าถูกต้อง ใช้ได้จริง ฟังดูเหมือนโฆษณาไปหน่อย แต่ก็จริงดังคำนั้น เพราะใช้เวลาถ่ายทำนานกว่าสองเดือน และตรวจทานมากกว่า 10 หน เหอๆ ไปดูปกหนังสือแบบจ๊าบๆเล่มแรกของประเทศไทยกันเถอะครับ
กำหนดการเปิดตัวหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” วันที่ 19 ตุลาคม 2550 21 ตุลาคม 2550 หาซื้อได้ในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ส่วนระยะเวลาของานก็อยู่ระหว่างวันที่ 17-28 ตุลาคม 2550 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์นะครับ ส่วนจะถามว่าผมจะไปร่วมงานหรือไม่ อันนี้รอฟังเสียงเรียกร้องอยู่ครับ เพราะต้องดิ่งตรงจากอุดรธานี เข้ากรุงเทพมหานคร ไกลน่าดู ส่วนใครที่พลาดงานนี้ ก็ต้องรอไปจนถึงวันที่ 23 ตุลาคม 26 ตุลาคม หาซื้อได้ที่ร้านหนังสือซีเอ็ดทั่วประเทศครับ สนนราคาอยู่ีที่ 189 บาทเท่านั้น งานนี้คุ้มมากๆ ขอบอก เพราะหนังสือพิมพ์สี่สีสวยงาม รูปแบบทันสมัย โดนใจวัยโจ๋แน่นอนครับ (มีการเลื่อนกำหนดการ เพราะหนังสือออกไม่ทัน)
เหอๆโม้แหลกครับงานนี้ ก็เล่นลงมือทำกันแบบสุดๆ แทบถวายหัว และด้วยความตั้งใจจริงนั้น ก็สมหวังดังความพยายาม แต่ผมก็คงจะไม่โม้ไปคนเดียวหรอกครับ ยังยกก๊วนบล็อกเกอร์มาร่วมเสนอแนวคิด เกี่ยวกับบล็อกและหนังสือเล่มนี้ของผม เอาเป็นว่าเราไปรับฟังนานาทรรศนะ จากผู้คว่ำหวอดหลายๆ ท่าน กันต่อดีกว่าครับ
Read the rest of this entry …
ก็อย่างที่เคยพูดไว้นั่นแหละครับ กะว่าจะย้ายสำมะโนครัวไปพึ่ง Hosting ใหม่ แต่มันไม่ใช่ง่ายๆด้วยสิครับ ติดปัญหาเยอะเหมือนกัน เพราะว่าไม่ได้อัพเกรดรุ่น WordPress มานาน การย้ายฐานข้อมูลก็ลำบาก อีกทั้งรุ่นของ MySQL ดันต่างกันถึง 2 รุ่น จาก 3.x กระโดดไป 5 เลย ส่วน PHP นี้มันสลับไปมาได้จาก PHP4 ไป PHP5 หรือจาก PHP5 มาเป็น PHP4 อันนี้เลยไม่ต้องกังวลเท่าไหร่ ใจจริงก็จะกระโดดไปเล่น PHP5 ไปเลย เผื่ออนาคตข้างหน้าด้วย เห็นข่าวออกมาว่าทางกลุ่มผู้พัฒนา PHP4 จะเลิกปรับปรุง และให้การสนับสนุนเวอร์ชันนี้แล้ว ภายในสิ้นปี ประกอบกับมีการผลักดันโดยกลุ่ม GoPHP5 ให้ CMS และ Hosting ต่างๆ หันมาใช้ PHP5 กันมากขึ้น งานนี้ก็มี CMS หลายๆตัวด้วยกันที่จะปรับมาใช้ ที่เป็นที่รู้จักกันในไทยก็จะมีอย่าง Drupal, osCommerce ส่วน Hosting ก็ Appservhosting.com บริการของผู้พัฒนาโปรแกรม AppServ นั่นเอง เอาล่ะประเดี๋ยวจะกลายเป็นพูดเรื่องอื่น มาดู WordPress Theme สวยๆที่ผมเก็บมาฝากกันดีกว่า
Several3 WordPress Theme เป็น Theme หนึ่งในลุ๊คของเว็บ 2.0 หน้าตาออกจะดูพื้นๆ แต่เนื่องจากการใช้โทนสีที่เด่น ชมพูระรื่นเชียว เลยทำให้ Theme ตัวนี้ดูดีขึ้นมาได้ วางองค์ประกอบออกแบ่ง 2 คอลัมน์เรียบๆ นำส่วนเรื่องที่เขียนลงไปล่าสุด (Recent Post) และคอมเม็นต์ (Recent Comment) ไปไว้บนส่วนบน (Header) ซึ่งไม่ค่อยเห็นกันได้มากนัก ส่วนมากจะนำส่วนนี้มาไว้ในส่วนล่างสุด (Footer) หรือที่เมนูด้านข้าง (Sidebar) ผมเองก็ว่า Theme นี้ดูดีในระดับหนึ่ง ไม่ถึงขั้นมาสวยเตะตา แต่ก็เพราะเรื่องของความแตกต่าง จึงทำให้ Theme ตัวนี้ มีเสน่ห์ พูดไปก็เหมือนเป่าสาก ไม่เห็นกับตา คงจินตนาการมองภาพไม่ออก ไปดูและถ้าชอบก็ดาวน์โหลดไปใช้เลยแล้วกันครับ
ดาวน์โหลด: Several3 WordPress Theme
กะว่าจะมาเขียนเรื่องนี้ให้จบในช่วงเย็น คือเรื่องที่ทิ้งท้ายและทิ้งทวนไว้ตั้งแต่เมื่อคืน พอดีว่าดึกไปหน่อย เลยเขียนไม่จบ ช่วงเย็นๆก็มัวแต่ส่งสแปมเมล์ไปหาบล็อกเกอร์หลายๆท่านอยู่ เขียนเมล์ตั้งแต่ห้าโมงเย็น ยันสองทุ่ม ส่วนเรื่องนี้คงสามทุ่มกว่าล่ะมั้งถึงออนแอร์ได้ ว่าด้วยเรื่องแสดงความเห็นกันซึ่งๆหน้า กันต่อนะครับ สำหรับเรื่อง “ตรรกะ” ที่ผ่านมานั้น ผมอยากให้มองไปถึงวิธีคิดของเขาล่ะครับ ส่วนเรื่องจะจริงหรือเรื่องจะเล่านั้น มีเปอร์เซ็นต์น้อยมากที่จะจริงครับ แล้วทำไมผมเอาเรื่องเล่นๆมากล่าวถึงล่ะ อันนี้ก็ยืนยันคำเดียวคือ “วิธีคิด” ส่วนจะสังเกตได้ยังไงว่าจริงหรือหลอก มันก็สังเกตยากแหละครับว่าเนื้อหาในส่วนไหน มันจริงหรือเท็จ แต่ในเรื่องนี้ผมมองที่ตัวสะกด และการใช้ไวยากรณ์ครับ เช่น “ไอน์สไตน์”ในเนื้อหาจะเขียนว่า “ไอสไตล์” ซึ่งผิดผมจึงแก้ไขไป และมีอีกหนึ่งที่ผิดคือ “ตรรกะ” ซึ่งของเดิมคือ “ตรรก” อันนี้โทษทีลืมแก้ไข เพราะผมโพสต์ข้อมูลแบบสดๆ มันเลยไม่ตรวจไวยากรณ์ให้นะครับ ถือว่าเป็นความผิดพลาดของผมไปล่ะกัน
ทำไมผมถึงเน้นวิธีคิดล่ะครับอันนี้อธิบายได้ง่ายหน่อย ก็เพราะว่า “วิธีคิดมันไม่ใช่อะไรที่ตายตัว สามารถที่จะเอามาสร้างสรรค์ ประยุกต์ต่อได้” ส่วนวิธีการนั้น มันตายตัว ถ้าเรียนรู้มันอย่างเดียว เราก็จะยึดติดอยู่กับสิ่งนั้นๆ ไม่รู้จักประยุกต์ใช้ ให้ได้มาซึ่งผลงานที่แปลกใหม่ อาทิเช่นไปยึดติดอยู่กับตำรับตำราเดิมๆ ซึ่งเป็นวิธีการเก่าๆ ที่ใช้ไม่ได้แล้วในทุกวันนี้ อันนี้ไม่รวมกฎต่างๆนะครับ อย่ารวมไปถึงโน่น อืม… พูดมาซักยาวเหยียดไปทุกขณะ ก่อนจะเข้าเรื่อง เป็นออกนอกเรื่องประจำ ผมว่าไปเอาเรื่องกันดีกว่านะ
Read the rest of this entry …
กระแสการใช้งานมัลติมีเดียความเร็วสูงนี้กำลังมาแรง และได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆนะครับ ก็เนื่องด้วยความประสบ ผลสำเร็จของเว็บไซต์ออนไลน์วิดีโอแชร์ริ่งชื่อดังอย่าง YouTube ไงล่ะครับ ถ้ายกตัวอย่างออนไลน์วิดีโอขึ้นมาเมื่อไหร่ จำต้องมีเว็บฯนี้ติดมาด้วยทุกที ผมนี้ก็ไม่รู้เป็นไรนะครับ เว็บอื่นๆ ยังมีอีกเพียบ แต่เจ้ากรรมดันไม่ใช้ซะนี่ อย่าเบื่อไปก่อนล่ะกัน อืม… กระนั้นก็ตาม ก่อนที่จะมาถึง YouTube คงต้องเปิดประเด็นอย่างการแชทขึ้นมาเสียก่อน ตามมาด้วยเว็บแคม (Web Cam) แล้วก็ต้องโปรแกรมชื่อดังอย่าง Camfrog ที่ช่วยส่งให้ประเทศไทย มีชื่อเสียงระดับโลกอีกหนึ่ง ทั้งนี้แล้วเจตนาการพัฒนาโปรแกรมเขาดีนะครับ เพียงแต่นำมาใช้ในทางที่ผิดไปหน่อย อันนี้มันอยู่ที่ตัวคนเอง ผมว่านะครับ เทคโนโลยีไม่ใช่สิ่งผิด แต่จะผิดก็เมื่อมีมนุษย์เรา นำมาใช้ในทางที่ผิดต่างหาก อย่างพวกเทคโนโลยีด้านความมั่นคง อย่างอาวุธ นิวเคลียร์ หรือขีปณาวุธอะไรพวกนี้ ผมยังไม่เห็นปืนมันลุกขึ้นมายิงกันซะที (ยกเว้นในหนัง) ไม่เห็นระเบิดมันฆ่าตัวตายเองเลย ถ้าไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดของมนุษย์ ประกอบกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ไม่อาจควบคุมได้ แต่อนาคตไม่แน่นะครับ ผมลองจินตนาการไปยังยุคของอินเตอร์เน็ต 3.0 หรือเว็บ 3.0 ที่ทุกอย่างสามารถเชื่อมต่อกันได้ ทุกอย่างเป็นอินเตอร์เน็ตได้ ยิ่งขนลุกครับ เขาว่าโปรแกรมมันจะเรียนรู้ด้วยตัวของมันเอง พัฒนาและเก็บข้อมูลด้วยตัวเองได้ และไปอยู่ในทุกที่ ทั้งตู้เย็น ทีวี พัดลม แอร์ หน้าต่าง มันจะออนไลน์หากันได้หมด เป็นอินเตอร์เน็ตในแบบไร้พรมแดน ไร้สิ่งกั้นขวาง แต่อย่างว่านะแหละ จินตนาการครับ และ “จินตนาการสำคัญกว่าความรู้” ของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
Read the rest of this entry …
หลายคนสงสัยว่าผมหายหัวไปไหน พักนี้รู้สึกบล็อกจะดูร้างๆชอบกล ขอบอกก่อนว่าผมไม่ได้ไปไหนหรอกครับ เก็บตัวอยู่เงียบๆในบล็อกแห่งนี้แหละ กำลังทดลองสมมุติฐานต่างๆของตนเองอยู่ อีกทั้งต้องเตรียมย้ายบล็อกออกไป ใช้ Host นอกดูบ้าง เห็นบอกว่าบอทวิ่งจัดจ้างน่าดู ซึ่งมันก็น่าจะส่งทราฟิกเข้ามาได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ซึ่งที่ใช้อยู่ มันล่มเป็นนิจครับ ล่อไปอาทิตย์ละหลายครั้งเหมือนกัน ใจจริงก็อยากจะย้ายหนีไปตั้งนานแล้วล่ะ แต่พอดีว่าตังค์มันไม่ค่อยจะมี ยิ่งตอนนี้ผมตกงานด้วยครับ ซึ่งผมก็เคยเปรยๆไปเมื่อไม่นานมาแล้ว มันเข้าทำนองที่ว่า “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก” ครับ หือๆในตอนนี้ เงินติดตัวมีไม่ถึงพันให้ตายเหอะ เลยได้กินข้าวกับไข่เจียว มาเป็นแรมเดือนแล้ว เรี่ยวแรงไม่ค่อยจะมี ขยับตัวไปไหนก็ไม่ได้ สมองมันเลยตื๊บๆ คิดอะไรก็ไม่ออก สุดท้ายก็ไม่รู้จะเขียนอะไร อย่ามาหวังอะไรกับเด็กไอทีบ้านนอกอย่างผมเลยครับ
แต่ทั้งหมด ทั้งมวลเรื่องเงินไม่ใช่ประเด็นใหญ่สำหรับผม ผมอยู่ใกล้บ้านเกิดด้วย จะกลับตอนไหนก็ได้ ไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง และถ้าผมกลับไปอยู่บ้านจริงๆมันก็ดีอยู่หรอก ได้ช่วยงานทางบ้านด้วย นี่ก็ใกล้จะเกี่ยวข้าวแล้ว หลังออกพรรษา คงเป็นกำหนดการเก็บเกี่ยวพอดิบพอดี เห้อ… พูดมาแล้วเหนื่อยครับ แต่ผมก็ไม่เคยจะท้อ ชีวิตยังมีด้านดีๆอยู่ ขอเพียงผ่านด้านไม่ดีนี้ไปได้ กำลังใจผมก็ยังเต็มเปี่ยม ยังมีสมองและสองมือให้คิดและทำ ถึงแม้ทรัพย์จะจางไปบ้างก็ตาม ต้องขอบคุณทุกคนที่ถามถึงผมเสมอๆ ไม่เห็นผมเข้ามาเขียนบล็อกก็ถามหา ขอบคุณนะครับ อย่าหาว่าผมพูดเองเออเอง หรือดีแต่ปากนะครับ ดูเหมือนผมจะทำตัว เป็นบุคคลสาธารณะไปมากขึ้นทุกวัน ทั้งตอบเมล์ ทั้งตอบแชท ทั้งกระทู้ อะไรพอช่วยได้ผมก็ช่วย เมื่อวานก็ทำ Template ของ Script หนึ่งออกมา ซึ่งเป็น Script ที่ช่วยสร้างหน้าเว็บไซต์เป็นแสนๆ หน้า โดยใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที คนที่พัฒนาคือคุณ Mr.RSS (ขออนุญาตการกล่าวพาดพิงไว้ ณ ที่นี้) ซึ่งหลายคนเองมองว่าเป็น Page Generator หรือตัวช่วยสร้างหน้าเพจอัตโนมัติ หรือถ้าเรียกว่า “ปั่น” ก็ได้นะครับ และในจำนวนหลายคนนี้จะมองภาพมันไม่ดีแน่ๆ เพราะได้ขึ้นชื่อว่า “ปั่น” อะไรที่ปั่นออกมา มันจะกลายเป็นขยะบนโลกอินเตอร์เน็ต แต่ถึงกระนั้นผมก็นั่งทำอยู่แม่งทั้งวัน แล้วเอาไปแจกจ่ายให้ใช้ฟรีๆไปเลย (ไปอ่านต่อได้ที่ ThaiSEOBoard.com ใน “กระทู้ปลุกกระแส “แจก Template” สำหรับผู้ใช้ Script ของ Mr.RSS” เลยครับ ผมโม้ไว้เยอะเอาการ เอาใจมือใหม่แบบสุดๆ (แบบผม) เว็บบอร์ดแห่งนี้ ผมเข้าประจำ ชอบเข้าไปเก็บความรู้) ลำพังผมจะใช้มัน คงไม่ได้ใช้หรอกครับ เงินจะกินข้าวยังไม่มี โดเมนและ Host ยังไม่มีปัญญาจะซื้อ ถึงแม้จะใช้โดเมนที่ถูกสุดๆ คือดอทอินโฟร์ (.info) ก็ปาเข้าไป 80 บาทแล้วครับ เหอๆ
Read the rest of this entry …