Archive for October, 2007
WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ
ใกล้คลอดเต็มทนคลอดแล้วนะครับ สำหรับ “หนังสือเกี่ยวกับ WordPress เล่มแรกของประเทศไทย” ที่เน้นหนักเจาะลึกกัน ถึงแก่น นำเสนอเรื่องราวของบล็อก บล็อกเกอร์และ WordPress จากบล็อกเกอร์ตัวยง และตัวจริงอย่างนายเดย์คนนี้ แน่ล่ะผมใช้รูปแบบการนำเสนอ และเขียนออกมาในสไตล์ที่ไม่เหมือนใคร ดังนั้นแน่ใจได้เลยว่า คุณอ่านแล้วจะไม่เบื่อ คุณทำตามแล้วจะไม่สนุก อาจมีมุขตบหยอกเล็กๆน้อยก็อย่าเอะไป เสน่ห์ของการเขียนบล็อก ไม่ใช่อยู่ที่ความเป็นวิชาการ แต่มันอยู่ที่ความเป็นกันเอง ดังนั้นรูปแบบลีลาที่บ้าบิ่น ย่อมเป็นเอกลักษณ์ติดตัวคุณไปเสมอ จงจำไว้เสมอว่าบล็อกมีไว้การอวดตนไม่ใช่อวดดีครับ
“WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” (มาดูกันต่อ) เห็นชื่อหนังสือกันแล้ว คงคิดล่ะสิว่าเจ๋งเข้าขั้น แน่ล่ะครับ เจตนาต้องการสื่ออย่างนั้นจริงๆ เพราะการก้าวเข้ามาเป็นบล็อกเกอร์อย่างทุกวันนี้ มันเรื่องจิ๊บๆ และการตกม้าตายก่อนก็เป็นเรื่องจิ๊บๆเช่นกัน เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงครับ ผมนำเสนอวิธีการดันบล็อกให้ตกกระป๋อง เฮ้ยดันบล็อกให้นำโด่ง (นี่แหละจ๊าบสุด) และเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว (ส่วนนี่ก็เจ๋งโคตร) การเขียนบล็อกอย่างไรให้ดูเด่น (อันนี้เมาส์แหลก) วิธีการประชาสัมพันธ์บล็อกแบบแปลกๆ ที่ยังไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อน (เรื่องนี้สุดหวง) ส่วนวิธีการติดตั้ง WordPress รวบรวมปลั๊กอินที่จำเป็น (มากไปไม่ดี) และแหล่งดาวน์โหลด Theme สวยๆ (ของงามล่อใจ) นั้นไม่ลืมเอาลงแน่นอน เพราะส่วนนี้ถือว่าสำคัญไม่แพ้กัน ทั้งนี้ได้ผ่านการพิสูจน์ทดลอง และกั่นกรองข้อมูลแล้วว่าถูกต้อง ใช้ได้จริง ฟังดูเหมือนโฆษณาไปหน่อย แต่ก็จริงดังคำนั้น เพราะใช้เวลาถ่ายทำนานกว่าสองเดือน และตรวจทานมากกว่า 10 หน เหอๆ ไปดูปกหนังสือแบบจ๊าบๆเล่มแรกของประเทศไทยกันเถอะครับ
กำหนดการเปิดตัวหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” วันที่ 19 ตุลาคม 2550 21 ตุลาคม 2550 หาซื้อได้ในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ส่วนระยะเวลาของานก็อยู่ระหว่างวันที่ 17-28 ตุลาคม 2550 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์นะครับ ส่วนจะถามว่าผมจะไปร่วมงานหรือไม่ อันนี้รอฟังเสียงเรียกร้องอยู่ครับ เพราะต้องดิ่งตรงจากอุดรธานี เข้ากรุงเทพมหานคร ไกลน่าดู ส่วนใครที่พลาดงานนี้ ก็ต้องรอไปจนถึงวันที่ 23 ตุลาคม 26 ตุลาคม หาซื้อได้ที่ร้านหนังสือซีเอ็ดทั่วประเทศครับ สนนราคาอยู่ีที่ 189 บาทเท่านั้น งานนี้คุ้มมากๆ ขอบอก เพราะหนังสือพิมพ์สี่สีสวยงาม รูปแบบทันสมัย โดนใจวัยโจ๋แน่นอนครับ (มีการเลื่อนกำหนดการ เพราะหนังสือออกไม่ทัน)
เหอๆโม้แหลกครับงานนี้ ก็เล่นลงมือทำกันแบบสุดๆ แทบถวายหัว และด้วยความตั้งใจจริงนั้น ก็สมหวังดังความพยายาม แต่ผมก็คงจะไม่โม้ไปคนเดียวหรอกครับ ยังยกก๊วนบล็อกเกอร์มาร่วมเสนอแนวคิด เกี่ยวกับบล็อกและหนังสือเล่มนี้ของผม เอาเป็นว่าเราไปรับฟังนานาทรรศนะ จากผู้คว่ำหวอดหลายๆ ท่าน กันต่อดีกว่าครับ
Several3 WordPress Theme
ก็อย่างที่เคยพูดไว้นั่นแหละครับ กะว่าจะย้ายสำมะโนครัวไปพึ่ง Hosting ใหม่ แต่มันไม่ใช่ง่ายๆด้วยสิครับ ติดปัญหาเยอะเหมือนกัน เพราะว่าไม่ได้อัพเกรดรุ่น WordPress มานาน การย้ายฐานข้อมูลก็ลำบาก อีกทั้งรุ่นของ MySQL ดันต่างกันถึง 2 รุ่น จาก 3.x กระโดดไป 5 เลย ส่วน PHP นี้มันสลับไปมาได้จาก PHP4 ไป PHP5 หรือจาก PHP5 มาเป็น PHP4 อันนี้เลยไม่ต้องกังวลเท่าไหร่ ใจจริงก็จะกระโดดไปเล่น PHP5 ไปเลย เผื่ออนาคตข้างหน้าด้วย เห็นข่าวออกมาว่าทางกลุ่มผู้พัฒนา PHP4 จะเลิกปรับปรุง และให้การสนับสนุนเวอร์ชันนี้แล้ว ภายในสิ้นปี ประกอบกับมีการผลักดันโดยกลุ่ม GoPHP5 ให้ CMS และ Hosting ต่างๆ หันมาใช้ PHP5 กันมากขึ้น งานนี้ก็มี CMS หลายๆตัวด้วยกันที่จะปรับมาใช้ ที่เป็นที่รู้จักกันในไทยก็จะมีอย่าง Drupal, osCommerce ส่วน Hosting ก็ Appservhosting.com บริการของผู้พัฒนาโปรแกรม AppServ นั่นเอง เอาล่ะประเดี๋ยวจะกลายเป็นพูดเรื่องอื่น มาดู WordPress Theme สวยๆที่ผมเก็บมาฝากกันดีกว่า
Several3 WordPress Theme เป็น Theme หนึ่งในลุ๊คของเว็บ 2.0 หน้าตาออกจะดูพื้นๆ แต่เนื่องจากการใช้โทนสีที่เด่น ชมพูระรื่นเชียว เลยทำให้ Theme ตัวนี้ดูดีขึ้นมาได้ วางองค์ประกอบออกแบ่ง 2 คอลัมน์เรียบๆ นำส่วนเรื่องที่เขียนลงไปล่าสุด (Recent Post) และคอมเม็นต์ (Recent Comment) ไปไว้บนส่วนบน (Header) ซึ่งไม่ค่อยเห็นกันได้มากนัก ส่วนมากจะนำส่วนนี้มาไว้ในส่วนล่างสุด (Footer) หรือที่เมนูด้านข้าง (Sidebar) ผมเองก็ว่า Theme นี้ดูดีในระดับหนึ่ง ไม่ถึงขั้นมาสวยเตะตา แต่ก็เพราะเรื่องของความแตกต่าง จึงทำให้ Theme ตัวนี้ มีเสน่ห์ พูดไปก็เหมือนเป่าสาก ไม่เห็นกับตา คงจินตนาการมองภาพไม่ออก ไปดูและถ้าชอบก็ดาวน์โหลดไปใช้เลยแล้วกันครับ
ดาวน์โหลด: Several3 WordPress Theme
แสดงความเห็นกันซึ่งๆหน้า: ภาค 2 เอาเรื่อง
กะว่าจะมาเขียนเรื่องนี้ให้จบในช่วงเย็น คือเรื่องที่ทิ้งท้ายและทิ้งทวนไว้ตั้งแต่เมื่อคืน พอดีว่าดึกไปหน่อย เลยเขียนไม่จบ ช่วงเย็นๆก็มัวแต่ส่งสแปมเมล์ไปหาบล็อกเกอร์หลายๆท่านอยู่ เขียนเมล์ตั้งแต่ห้าโมงเย็น ยันสองทุ่ม ส่วนเรื่องนี้คงสามทุ่มกว่าล่ะมั้งถึงออนแอร์ได้ ว่าด้วยเรื่องแสดงความเห็นกันซึ่งๆหน้า กันต่อนะครับ สำหรับเรื่อง “ตรรกะ” ที่ผ่านมานั้น ผมอยากให้มองไปถึงวิธีคิดของเขาล่ะครับ ส่วนเรื่องจะจริงหรือเรื่องจะเล่านั้น มีเปอร์เซ็นต์น้อยมากที่จะจริงครับ แล้วทำไมผมเอาเรื่องเล่นๆมากล่าวถึงล่ะ อันนี้ก็ยืนยันคำเดียวคือ “วิธีคิด” ส่วนจะสังเกตได้ยังไงว่าจริงหรือหลอก มันก็สังเกตยากแหละครับว่าเนื้อหาในส่วนไหน มันจริงหรือเท็จ แต่ในเรื่องนี้ผมมองที่ตัวสะกด และการใช้ไวยากรณ์ครับ เช่น “ไอน์สไตน์”ในเนื้อหาจะเขียนว่า “ไอสไตล์” ซึ่งผิดผมจึงแก้ไขไป และมีอีกหนึ่งที่ผิดคือ “ตรรกะ” ซึ่งของเดิมคือ “ตรรก” อันนี้โทษทีลืมแก้ไข เพราะผมโพสต์ข้อมูลแบบสดๆ มันเลยไม่ตรวจไวยากรณ์ให้นะครับ ถือว่าเป็นความผิดพลาดของผมไปล่ะกัน
ทำไมผมถึงเน้นวิธีคิดล่ะครับอันนี้อธิบายได้ง่ายหน่อย ก็เพราะว่า “วิธีคิดมันไม่ใช่อะไรที่ตายตัว สามารถที่จะเอามาสร้างสรรค์ ประยุกต์ต่อได้” ส่วนวิธีการนั้น มันตายตัว ถ้าเรียนรู้มันอย่างเดียว เราก็จะยึดติดอยู่กับสิ่งนั้นๆ ไม่รู้จักประยุกต์ใช้ ให้ได้มาซึ่งผลงานที่แปลกใหม่ อาทิเช่นไปยึดติดอยู่กับตำรับตำราเดิมๆ ซึ่งเป็นวิธีการเก่าๆ ที่ใช้ไม่ได้แล้วในทุกวันนี้ อันนี้ไม่รวมกฎต่างๆนะครับ อย่ารวมไปถึงโน่น อืม… พูดมาซักยาวเหยียดไปทุกขณะ ก่อนจะเข้าเรื่อง เป็นออกนอกเรื่องประจำ ผมว่าไปเอาเรื่องกันดีกว่านะ
แสดงความเห็นกันซึ่งๆหน้า: ภาค 1 ตรรก
กระแสการใช้งานมัลติมีเดียความเร็วสูงนี้กำลังมาแรง และได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆนะครับ ก็เนื่องด้วยความประสบ ผลสำเร็จของเว็บไซต์ออนไลน์วิดีโอแชร์ริ่งชื่อดังอย่าง YouTube ไงล่ะครับ ถ้ายกตัวอย่างออนไลน์วิดีโอขึ้นมาเมื่อไหร่ จำต้องมีเว็บฯนี้ติดมาด้วยทุกที ผมนี้ก็ไม่รู้เป็นไรนะครับ เว็บอื่นๆ ยังมีอีกเพียบ แต่เจ้ากรรมดันไม่ใช้ซะนี่ อย่าเบื่อไปก่อนล่ะกัน อืม… กระนั้นก็ตาม ก่อนที่จะมาถึง YouTube คงต้องเปิดประเด็นอย่างการแชทขึ้นมาเสียก่อน ตามมาด้วยเว็บแคม (Web Cam) แล้วก็ต้องโปรแกรมชื่อดังอย่าง Camfrog ที่ช่วยส่งให้ประเทศไทย มีชื่อเสียงระดับโลกอีกหนึ่ง ทั้งนี้แล้วเจตนาการพัฒนาโปรแกรมเขาดีนะครับ เพียงแต่นำมาใช้ในทางที่ผิดไปหน่อย อันนี้มันอยู่ที่ตัวคนเอง ผมว่านะครับ เทคโนโลยีไม่ใช่สิ่งผิด แต่จะผิดก็เมื่อมีมนุษย์เรา นำมาใช้ในทางที่ผิดต่างหาก อย่างพวกเทคโนโลยีด้านความมั่นคง อย่างอาวุธ นิวเคลียร์ หรือขีปณาวุธอะไรพวกนี้ ผมยังไม่เห็นปืนมันลุกขึ้นมายิงกันซะที (ยกเว้นในหนัง) ไม่เห็นระเบิดมันฆ่าตัวตายเองเลย ถ้าไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดของมนุษย์ ประกอบกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ไม่อาจควบคุมได้ แต่อนาคตไม่แน่นะครับ ผมลองจินตนาการไปยังยุคของอินเตอร์เน็ต 3.0 หรือเว็บ 3.0 ที่ทุกอย่างสามารถเชื่อมต่อกันได้ ทุกอย่างเป็นอินเตอร์เน็ตได้ ยิ่งขนลุกครับ เขาว่าโปรแกรมมันจะเรียนรู้ด้วยตัวของมันเอง พัฒนาและเก็บข้อมูลด้วยตัวเองได้ และไปอยู่ในทุกที่ ทั้งตู้เย็น ทีวี พัดลม แอร์ หน้าต่าง มันจะออนไลน์หากันได้หมด เป็นอินเตอร์เน็ตในแบบไร้พรมแดน ไร้สิ่งกั้นขวาง แต่อย่างว่านะแหละ จินตนาการครับ และ “จินตนาการสำคัญกว่าความรู้” ของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
กำลังวางแผน… ย้ายบล็อกออกนอกประเทศ
หลายคนสงสัยว่าผมหายหัวไปไหน พักนี้รู้สึกบล็อกจะดูร้างๆชอบกล ขอบอกก่อนว่าผมไม่ได้ไปไหนหรอกครับ เก็บตัวอยู่เงียบๆในบล็อกแห่งนี้แหละ กำลังทดลองสมมุติฐานต่างๆของตนเองอยู่ อีกทั้งต้องเตรียมย้ายบล็อกออกไป ใช้ Host นอกดูบ้าง เห็นบอกว่าบอทวิ่งจัดจ้างน่าดู ซึ่งมันก็น่าจะส่งทราฟิกเข้ามาได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ซึ่งที่ใช้อยู่ มันล่มเป็นนิจครับ ล่อไปอาทิตย์ละหลายครั้งเหมือนกัน ใจจริงก็อยากจะย้ายหนีไปตั้งนานแล้วล่ะ แต่พอดีว่าตังค์มันไม่ค่อยจะมี ยิ่งตอนนี้ผมตกงานด้วยครับ ซึ่งผมก็เคยเปรยๆไปเมื่อไม่นานมาแล้ว มันเข้าทำนองที่ว่า “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก” ครับ หือๆในตอนนี้ เงินติดตัวมีไม่ถึงพันให้ตายเหอะ เลยได้กินข้าวกับไข่เจียว มาเป็นแรมเดือนแล้ว เรี่ยวแรงไม่ค่อยจะมี ขยับตัวไปไหนก็ไม่ได้ สมองมันเลยตื๊บๆ คิดอะไรก็ไม่ออก สุดท้ายก็ไม่รู้จะเขียนอะไร อย่ามาหวังอะไรกับเด็กไอทีบ้านนอกอย่างผมเลยครับ
แต่ทั้งหมด ทั้งมวลเรื่องเงินไม่ใช่ประเด็นใหญ่สำหรับผม ผมอยู่ใกล้บ้านเกิดด้วย จะกลับตอนไหนก็ได้ ไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง และถ้าผมกลับไปอยู่บ้านจริงๆมันก็ดีอยู่หรอก ได้ช่วยงานทางบ้านด้วย นี่ก็ใกล้จะเกี่ยวข้าวแล้ว หลังออกพรรษา คงเป็นกำหนดการเก็บเกี่ยวพอดิบพอดี เห้อ… พูดมาแล้วเหนื่อยครับ แต่ผมก็ไม่เคยจะท้อ ชีวิตยังมีด้านดีๆอยู่ ขอเพียงผ่านด้านไม่ดีนี้ไปได้ กำลังใจผมก็ยังเต็มเปี่ยม ยังมีสมองและสองมือให้คิดและทำ ถึงแม้ทรัพย์จะจางไปบ้างก็ตาม ต้องขอบคุณทุกคนที่ถามถึงผมเสมอๆ ไม่เห็นผมเข้ามาเขียนบล็อกก็ถามหา ขอบคุณนะครับ อย่าหาว่าผมพูดเองเออเอง หรือดีแต่ปากนะครับ ดูเหมือนผมจะทำตัว เป็นบุคคลสาธารณะไปมากขึ้นทุกวัน ทั้งตอบเมล์ ทั้งตอบแชท ทั้งกระทู้ อะไรพอช่วยได้ผมก็ช่วย เมื่อวานก็ทำ Template ของ Script หนึ่งออกมา ซึ่งเป็น Script ที่ช่วยสร้างหน้าเว็บไซต์เป็นแสนๆ หน้า โดยใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที คนที่พัฒนาคือคุณ Mr.RSS (ขออนุญาตการกล่าวพาดพิงไว้ ณ ที่นี้) ซึ่งหลายคนเองมองว่าเป็น Page Generator หรือตัวช่วยสร้างหน้าเพจอัตโนมัติ หรือถ้าเรียกว่า “ปั่น” ก็ได้นะครับ และในจำนวนหลายคนนี้จะมองภาพมันไม่ดีแน่ๆ เพราะได้ขึ้นชื่อว่า “ปั่น” อะไรที่ปั่นออกมา มันจะกลายเป็นขยะบนโลกอินเตอร์เน็ต แต่ถึงกระนั้นผมก็นั่งทำอยู่แม่งทั้งวัน แล้วเอาไปแจกจ่ายให้ใช้ฟรีๆไปเลย (ไปอ่านต่อได้ที่ ThaiSEOBoard.com ใน “กระทู้ปลุกกระแส “แจก Template” สำหรับผู้ใช้ Script ของ Mr.RSS” เลยครับ ผมโม้ไว้เยอะเอาการ เอาใจมือใหม่แบบสุดๆ (แบบผม) เว็บบอร์ดแห่งนี้ ผมเข้าประจำ ชอบเข้าไปเก็บความรู้) ลำพังผมจะใช้มัน คงไม่ได้ใช้หรอกครับ เงินจะกินข้าวยังไม่มี โดเมนและ Host ยังไม่มีปัญญาจะซื้อ ถึงแม้จะใช้โดเมนที่ถูกสุดๆ คือดอทอินโฟร์ (.info) ก็ปาเข้าไป 80 บาทแล้วครับ เหอๆ
