Christmas Icons สวยๆ เก็บไว้ดูเล่นๆยามเหงาๆ

กลับมาเจอกันอีกครั้ง เจอกันได้ทุกวี่ทุกวันนะครับ เบื่อผมโม้ยังเน้อ ถ้าเบื่อแล้วก็บอกกันนะครับ จะได้เลิกเขียน อ้าว… ซะงั้น ถึงตอนนี้ก็ใกล้จะถึงปีใหม่สากลแล้วนะครับ (ปีใหม่ไทยคงอีกนาน) หลายๆท่านพอมีที่เที่ยวปีใหม่กันยัง ส่วนตัวผมคงกลับไปนอนหนุนตักแม่ที่บ้าน สัก 3-4 วันล่ะครับ และพักนี้อากาศก็เริ่มร้อนๆขึ้นมาอีกแล้ว หน้าหนาวไม่จะหนาวเลยอ่ะ หรือว่ามันเลยหน้าหนาวมาแล้วเนี่ย หรือว่ามันจะกลับไปหนาวกันอีกครั้งในช่วงปีใหม่ ก็มิอาจทราบได้ เพราะผมไม่ใช่กรมอุตุ เอิ๊กๆ

อย่างว่านะครับ พักนี้วงการบล็อกเราเงียบๆไปผิดหูผิดตา หรือว่าผมบ้าปั๊ม บทความใหม่ๆอยู่แต่ตัวคนเดียววะเนี่ย กลับมาทั้งที ก็อยากเขียนเรื่องดีๆเล่นๆสักหน่อยแค่นั้น อ่านไม่อ่านไม่สำคัญ แต่ตูอยากจะเขียนอ่ะ มีไรมั๊ย เหอๆผีนักเลงเข้าสิงนายเดย์แล้วครับ อย่าคิดมาก ไปเข้าเรื่องกันเถอะนะครับ… เดี๋ยวจะโดนตื๊บก่อนจบเรื่องนี้ อ้าวเฮ้ย!!!

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้ก็ใกล้ Christmas Day มาทุกขณะแล้ว จึงทำให้เหล่าดีไซด์เนอร์ทั้งหลาย สร้างสรรค์ผลงานออกมาให้ได้ชมกันอยู่จำนวนหนึ่ง ซึ่งมันก็ต้องเป็นอะไรๆที่ต้องเกี่ยวข้องกับ Christmas อยู่แล้วล่ะครับ จะให้ไปเกี่ยวอะไรกับวันอื่นๆคงจะไม่ละมั้งครับ แต่ผมชอบเจ้าตัวนี้อ่ะ ไม่เกี่ยวกับ แต่ดันไปเจอแล้วชอบเข้า เอิ๊กๆ มันทำได้น่ารักดี

ชักจะดูคิกขุ อาโนเนะ เกินไปไหมเดย์ อย่าว่างั้นว่างี้เลยนะครับ ตัวตนแอ๊บแบ๊วเริ่มปรากฏ ฮาๆ และแล้วผมก็พาคุณๆท่านๆออกนอกเรื่องอีกจนได้ ด้วยเหตุฉะนี้แล ทำให้ผมไม่หยุดที่จะพูดสักที ผมว่าเรามาดู Christmas Icons สวยๆที่ผมเก็บมาฝากดีกว่านะครับ ข้างล่างนี่เลย ผลงานการสร้างพันล้าน จากผู้กำกับไอ้มดแดง Ajax Digest ดูและดาวน์โหลดมาติดบล็อกเล่นๆกันเถอะ

สีสันน่ารักๆ ส้มๆสัญลักษณ์ของ RSS Feed บวกกับต้นคริสมาสต์ (สะกดถูกไหมน้อ) และลุงซานตร้า บวกกับตุ๊กตาหิมะ และระเบิด (เขาเรียกว่าอะไรอ่ะ ตัวกลมๆนั่น แบบว่าบ้านนอกอ่ะ) มาๆดูของอีกเจ้าหนึ่งดีกว่าครับ ก่อนที่ผมจะพาหลายๆท่านลงเหวไปเสียก่อน ตัวถัดมานี้เป็นผลงานของ Icon Drawer นะครับ สวยๆน่าดูชมทีเดียว

สวยๆทั้งนั้น เอามาติดตั้งใส่บล็อก คงเพิ่มสีสันรับช่วงเทศกาลปีใหม่ที่ใกล้จะถึงนี้ กันพอสมควรนะครับเนี่ย นอกจากนี้ยังมี WordPress Theme ต่างๆอีกด้วยแหะ สวยๆ ผมว่าตามไปดูต้นฉบับกันเลยดีกว่าครับ ที่นั่นเขารวมไว้เยอะกว่าผมเสียอีก ที่ Smashing Magazine ผมเอามาจากนั่นแหละ พอดีเห็นสวยงามเตะตายิ่งนัก วันนี้ผมโม้ได้แค่นี้ อำลาไปอีกวัน เจอกันใหม่พรุ่งนี้ ครับผม!!!

BitNami Stacks ทายสิมีไว้เพื่ออะไร

แฟนคลับหลายๆคน ส่งเมล์ไปหานายเดย์อยู่ตลอดเลย (เฉลี่ยวันหนึ่งก็หลายๆฉบับ แต่บางวันก็ไม่มีเลย) บ้างก็สอบถามปัญหาเรื่องบล็อก บ้างก็ถามเรื่องแฟน (ถามไรกันวะเนี่ย จะเข้ามาจีบหรือไง) บ้างก็ถามเรื่องในหนังสือ ผมก็ตอบให้ทุกฉบับเลยนะ เอิ๊กๆ สำหรับท่านที่ไม่ได้รับเมล์ตอบ ก็เข้ามาด่าผมในโพสต์นี้เลยนะครับ อ้าวเฮ้ย!!! อาจมีบ้างบางครั้งที่ตกหล่นไป ซึ่งอาจหล่นไปอยู่ในถังขยะ เพราะตัวกรองของ Gmail ค่อนข้างจะดี (หรือเปล่า) แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังได้รับอีเมล์ขยะ มาวันละ หลายๆสิบฉบับ เข้าตรวจวันละ 4-5 ครั้ง ก็เจอเอาครั้งล่ะ 10-20 ฉบับเลย ส่วนสแปมคอมเม็นต์ที่ผมติดข้างบล็อกว่า “เกรียน” นั้น วันๆหนึ่งก็เข้ามาราวๆร้อยตัวได้มั้ง แต่ดีนะ ตัวกีดกันสแปมอย่าง Akismet ทำงานได้ดี จนผมเบาใจได้เปราะหนึ่งเลย แต่บางทีกั้นไว้เช่นนั้นก็ดีเหมือนกันครับ แต่ถ้าพลาดนิดเดียว คอมเม็นต์ของเพื่อนๆทั้งหลาย ก็จะโดนมองว่าเป็นสแปมไปได้ แล้วถูกกรองออกไปอัตโนมัติเลยครับ อันนี้ก็ค่อยๆดูกันไป แต่โดนรวมแล้วถือว่ายังโอเค พอใช้ได้ล่ัะน่า

“เอารูปมาให้ดูก่อน คิดตามไปด้วยนา”

บางคนว่ากันว่าอ่านไอเดย์ทุกวันจนไม่ได้ทำงานทำการ แต่ไหนเลยคอมเม็นต์น้อยเยี่ยงนี้ล่ะท่าน อยากจะบอกว่าทำงานทำการบ้างนะครับ เดี๋ยวจะตกงานอย่างผมไม่รู้ด้วยนา (เอิ๊กๆ) อีกทั้งเข้ามาอ่านบล็อกเกอร์ใส้แห้งอย่างผมโม้นี่ มันมันส์จนหายเครียดเลยเหรอ อิอิ เดี๋ยวจะเปลี่ยนแนวเขียนหนังสือวิชาการ ไปเขียนขายหัวเราะจะดีไหมน้อ การ์ตูนพวกทะลึ่งทั้งหลายนี่เป็นไงครับ ไอเดียในหัวเยอะนะตอนนี้ ยอดขายคงกระฉูด วิ่งปรื๊ดๆ น่าดู ตีพิมพ์หลายต่อหลายครั้ง นับไม่ถ้วน แต่ช้าแต่ พิมพ์ครั้งล่ะเล่ม แถมเป็นหนังสือทำมือ เหอๆ พูดนอกเรื่องมาเยอะ เอาถ้าจะนอกเรื่องก็ต้องนอกเรื่องให้ถึงที่สุด คิดชื่อหนังสือได้แล้วครับ เอางี้ดีมั๊ย

• WordPress ฮาสะใจบล็อกเกอร์ไทยจอมทะเล้น (Mr. Day)
• I am Blogger ข้าคือบล็อกเกอร์พิฆาต มหากาฬ (อินกะหนัง)
• iDayBlog บล็อกเกอร์พันธ์อมตะ (เดย์ชีวะ)
• บล็อกเกอร์ตัวร้ายกับนายเดย์ปลิ้นปล้อน (Day Sin gi (มั่วๆ))

พอๆเยอะแล้ว ทำให้ผมนึกอะไรบางอย่างได้แล้วครับท่าน และก่อนที่ผมจะตกบล็อกตาย เฮ้ย!!! ตกม้าตายไปเสียก่อน เรามาเฉลยกันดีกว่าครับ ว่า BitNami Stacks มันคืออะไรหนอ แต่ช้าแต่ ดูรูปข้างล่างนี้ก่อนนะ อย่าพึ่งไปอ่าน แล้วลองทายมาสิว่า ใช่กับที่ทุกคนคิด แล้วใช่กับที่ผมคิดไว้ครั้งแรกหรือเปล่า

Read the rest of this entry »

นายเดย์อินไทยเกิดใหม่อีกครั้งแล้ว

พักนี้ขยันจัด ไปปลุกชีวิต “เดย์อินไทย“ ขึ้นมาอีกหนแล้วพี่น้อง พร้อมรูปลักษณ์ใหม่โดนใจนายเดย์ยิ่งนัก เพราะเล่นโม Theme ซะมันส์หยดติ๋งๆ ออกแนวคอมมูนิตี้บล็อกไปเลย แต่ที่นั่นจะเขียนเรื่องไร้สาระนะ บอกไว้ก่อน จะตามไปอ่านก็อย่ามาพาลผมนะ แต่ข้อมูลยังไม่ถึงไหนหรอก นานทีปีหนเข้าไปอัพเดตสักครั้งหนึ่งก็พอ หารูปดาราสาวๆมาลงเยอะ (ดาราหนุ่มๆด้วย เอิ๊กๆ) หาวิดีโอคลิปมาลงหลายๆ ล่อซะให้มั่วจนยับเยินกันไปข้างหนึ่ง ดูสิจะเป็นยังไง หาที่ให้ตัวเองระบายอารมณ์ว่างั้นเหอะ

สำหรับ Theme ที่ใช้ในเดย์อินไทยนี่ก็เป็นอะไรที่ค่อนข้างซับซ้อนอย่างหนึ่ง ผมเองกว่าจะจับจุดได้ เล่นเอาแทบกระอัก แต่ขอชมผู้พัฒนา Theme ตัวนี้จริงๆนะครับ ทำออกมาได้ดี ปรับคุณสมบัติ และยัดฟังก์ชันมาซะเพียบ แบบนี้สามารถรีดประสิทธิภาพของ WordPress ออกมาได้อย่างดิบดีทีเดียว ผมชอบตรง Custom Flieds กับการดึง  optional excerpts ออกมาใช้ได้อย่างได้ใจผม ชอบๆ ปรับแต่งได้ดีกว่า Theme ที่ใช้กับ ThaiBlogDirectory เสียอีก ทำไปมันมือไป สนุกจริงๆ หวังว่าคงไม่ทำแล้วทิ้งอีกที่หนึ่งเหนอะ

แต่ช้าแต่สำหรับนายเดย์ในไทยนี้คง ทำทิ้งไว้เล่นๆสักปีหนึ่งก็แล้วกัน ต่ออายุโดเมนวันไหนค่อยคิดดูอีกทีหนึ่ง เอิ๊กๆ โดเมนแพงไปหน่อย ต้องคบคิดกันอีกนานถ้ามันดังก็ค่อยว่ากันอีกที แวะมาแจ้งข่าวแค่นี้ ไปล่ะครับ

เพลงที่ร้องทิ้งไว้ เผื่อวันใดวันหนึ่งได้กลับมาฟัง

กราบสวัสดีงามๆกันอีกครั้ง (สวัสดีอยู่ได้ทุกวัน) พี่น้องผองเพื่อนที่อ่านไอเดย์บล็อกอยู่ทั้งหลาย วันนี้เป็นวันสบายๆนะครับ วันอาทิตย์หลายๆท่านที่ตกงานอยู่ เฮ้ย!!! หยุดงานอยู่ ก็ได้พักผ่อนกันไป ส่วนหลายๆคนที่ว่างงานอยู่ก็ว่างกันไป เอิ๊กๆ วันนี้นึกครึ้มอกครึ้มใจยังไงไม่รู้ครับ ถึงได้กลับไปดูเพลงที่ตัวเองร้องทิ้งไว้ แล้วนำไปฝากไว้ที่เว็บฯ iJigg.com กลับไปคราวนี้เกือบจะลืมรหัสผ่านไปเลย สุ่มไปกว่า 4 ห้าครั้ง แล้วก็เจอรหัสผ่าน ที่ตัวเองกรอกสมัครตั้งแต่แรก (อาการเดียวกันกับที่เข้าไปแก้ MyBlogLog เลยครับ) เล่นเอาเหงื่อยตก

เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว เลยถือโอกาสนำมาแปะไว้ที่บล็อกแห่งนี้ อีกครั้ง (หลังจากที่คราวก่อนแปะไว้หนึ่งเพลง) ทีนี้ผมนำมาให้ฟังแบบเต็มๆเลยนะครับ 3 เพลงรวด นำขึ้นไปไว้เมื่อ 5 เดือนก่อน ปากฏว่าแต่ล่ะเพลงถูกเิปิดฟังบ่อยครั้งเสียด้วย

อย่าพึ่งทำให้เสียใจ

สำหรับเพลงแรกนี้ ชื่อเพลงว่า “อย่าพึ่งทำให้เสียใจ” หนึ่งผลงานเพลงคุณภาพของ เสถียร ทำมือ ศิลปินท่านนี้ ผมติดตามมาตั้งแต่ชุดแรกกันเลยครับ ตัวอย่างเพลงดังๆในชุดแรก ก็ “อยู่ที่ไหนก็เหงาได้” และชุดสองก็ “กำลังใจที่เธอไม่รู้” ส่วนชุดล่าสุด ก็ย่อมตกเป็นเพลงที่ผมได้ร้องไป “อย่าพึ่งทำให้เสียใจ” กับเพลง “เจ็บเมื่อไหร่ก็โทรมา” ถึงตอนนี้อาจจะดูเก่าไปนิดหนึ่งนะครับ เพราะถ้าเทียบกันจริงๆ ก็ประมาณ 5 เดือนก่อน ที่เพลงนี้กำลังได้รับความนิยมกันอยู่ ส่วนตัวเพลงที่ผมร้องทิ้งไว้นี้ ก็ได้รับอยู่นิยมมากครับ ถูกเปิดฟังมากถึง 1,491 ครั้ง และมีคนจิ๊กไปอีก 8 คน พร้อมแสดงความเห็นอีก 2 ท่าน เอิ๊กๆ ไปฟังกันอีกครั้งนะครับ

Read the rest of this entry »

เมื่ออยากจะแฉแล้วอยากให้คนอื่นอ่านกันเยอะๆ

วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่ง ที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่โผล่หน้าไปไหน แอบแว๊บออกไปพักหนึ่ง นำของลับไปฝากพี่ชายสักหน่อย กลับเข้ามารันงานไปด้วยพร้อมๆกัน ตอนนี้ไอ้ที่ลงแรงไปหลายๆ ตัวก็เสร็จสิ้นไปแล้วมากถึง 1 เปอร์เซ็นต์ด้วยกัน เหลือแค่ 99 เปอร์เซ็นต์เองนะ จิ๊บๆ ก็ค่อยๆคลานกันไป ทำไปเรียนรู้ไป (Learning by Doing) ประสบการณ์ที่ดีที่สุด คือการลงมือทำเอง เพราะฉะนั้นแล้ว ผมจึงน้อยนักที่จะเชื่อเสียงลือ เสียงเล่าอ้างจากคนอื่นๆ ถึงแม้จะเก่งระดับกุรุไทยเลยก็ตาม

บางทีแล้ว เรื่องหลายๆเรื่อง งานหลายๆงาน เคยใช้ได้ผล กับคนหนึ่งๆ แต่เมื่อนำมาใช้กับเรา กลับกลายเป็นไม่ได้ผลเลยก็ได้นะครับ ผมจึงเลือกที่จะนิ่งเสียมากกว่า อาจจะนำข้อคิดมาขบสักเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับเชื่อไปเสียทั้งหมด ดัดแปลง ต่อยอดไปเอาเอง การเลียนแบบคนที่ประสบผลสำเร็จ ก็ใช่ว่าจะทำให้เราประสบผลสำเร็จได้ จริงหรือเปล่า ไม่เชื่อก็ไปเลียนแบบดาราดังๆ อย่างเรนซะสิ จะทำให้เราดังไปด้วยกับเขาหรือเปล่า ผมว่านะ… ผู้คนจะสมเพชเราเสียมากกว่านะ อาจจะมองดูเป็นพิเรนณ์ไปเลยก็ได้ เอิ๊กๆ

เห็นผมเกริ่นมาเยี่ยงนี้ ก็อย่าว่าผมผิดแผกไปนะครับ ผมยังเชื่อและยอมรับฟังความคิดเห็น ของผู้ที่ลงอ่าง เฮ้ย! อาบน้ำร้อนมาก่อนเสมอ จากนั้นก็นำไปใช้ เป็นวิธีการของตนเองไป เอาล่ะครับ วันนี้ผมไม่ได้มาแฉตัวเองหรอกครับ เขียนหัวข้อให้มันดูดึงดูดใจ มันก็เท่านั้น หลายๆท่าน คงตกกระไดพลอยโจร เข้าร่วมซ่องสุมกองโจรกับผมแล้ว ก็อย่างพึ่งปิดไป ไหนๆก็เข้ามาแล้ว เอาน่า อ่านให้จบก่อนแล้วกันนะครับ

วันนี้ก็กะว่าจะอ่านข่าวจาก Google Reader ต่อให้จบ แต่คงไม่ไหว มาเป็นพันๆ เลยเลือกที่จะอ่านไป 2-3 ร้อยหัวข้อข่าว เน้นเฉพาะเรื่องที่สนใจ จากนั้นก็จัดการ Mark all a Read มันให้หมด ขี้เกียจครับ เยอะเกินไป แต่ถ้าเป็นหนังสือเป็นเล่มๆนี่ ผมไม่ยอมพลาดสักหน้าเลย อ่านรวดเดียวจบเลยครับพี่น้อง หรือช้าสุดก็ไม่เกินสองวัน จะอ่านก่อนนอน ตอนเช้าลุกขึ้นมาอ่านอีกรอบก็จบแล้ว (แต่ถ้าเป็น Bible หรือ Dummies พวกนั้น คงต้องยาวกว่านี้ล่ะครับ) ยังคิดอยู่เหมือนกันนะครับว่า ทำไมหนังสือไทย ถึงได้สั้นนัก (บางคนว่ายาวหรือหนาไป) อืม… ว่าไปแล้วถ้าไม่ติดที่สำนักพิมพ์ “หนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ของผม คงออกมาเป็นทำนองไบเบิ้ลแหงๆ ซื้อมาแล้วขึ้นหิ้งไว้เลย หุหุ เพราะเนื้อหาเยอะเกิน ขี้เกียจอ่าน

โอยๆลืมตัว บ่นอีกแล้ว ยาวไปๆ เข้าเรื่องๆ เรื่องมันมีอยู่ว่า (มีเรื่องกะเขาด้วยเหรอ) ไปอ่าน Google Reader วันนี้ เจอเว็บไซต์หนึ่ง ทำออกมาได้น่ารักน่าชักเชียว (ดังที่เห็นในรูป) เป็นบริการเล็กๆชื่อว่า localNote ที่ได้รวบรวมเสียง (พลาย) กระซิบ จากทุกมุมโลกออกมา น่าจะใช้ AJAX ร่วมด้วย เล่นเพลินดี คลิกไปคลิกมา ดีดดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ ไปลองดูแล้วกันนะครับ น่าจะได้ไอเดียสร้างสรรค์ผลงานกัน วันนี้ผมก็บ่นผสมโม้จบเพียงเท่านี้ แล้วพบกันใหม่นะครับ