สี่ห้าวันมานี้ อากาศเย็นๆลงมากเลยครับ แถวๆอุดรฯ เพราะมีฝนตกปอยๆ เมื่อเช้านี้ก็ตก จะว่าฟ้าฝนหลงถดูก็มิใช่ เพราะว่าช่วงนี้มะม่วงกำลังออกดอกพอดี ถ้าไม่มีสายฝนมาโปรยดอก ก็พลันจะทำให้ดอกมะม่วงเหล่านั้นเหี่ยวตาย และไร้ผลในปีนั้นๆไป ผมเองก็ไม่ใช่กรมอุตุ หรือเกษตรนิยมพัฒนาอะไรหรอกนะครับ ผู้เฒ่าผู้แก่แถวบ้านท่านเล่าให้ฟัง ว่าปีใดที่ผลไม้เฉกเช่นมะม่วงนี้ ออกดอกออกผลดกงาม ปีนั้นล่ะ น้ำท่าจะดี ฝนตกตามฤดูกาล จะลงแรงทำนา เมื่อครั้นจะเก็บเกี่ยวก็น่าจะได้ผลประกอบการที่ดี พูดถึงเรื่องนี้ เดี๋ยวผมจะมาเล่าลำดับวิธีการทำนากันดีกว่า…
เริ่มแรกก็เตรียมข้าวปลูกไว้ก่อนเลย คัดเมล็ดพันธ์ดีๆเข้าไว้ หาซื้อตามกลุ่มสหกรณ์ หรือที่เกษตรตำบลก็ได้ ต่อมา… ก็ตัวใครตัวมัน เอิ๊กๆ อ้าว… เฮ้ย!!! ใครจะอยู่เล่าต่อล่ะ เพราะขืนอยู่ ก็อาจโดนมันต่อยเข้าให้ เจ็บปวดดีนักแล หุหุ อันนี้ล้อเล่นขำๆนะครับ อย่าพึ่งโวย หาว่ากวนบาทานะครับ วันนี้ผมมากับ WordPress Theme ตัวหนึ่ง อันมีชื่อว่า LaunchPad ผลงานการออกแบบดีไซด์ของ ThemeShaper สวยงามมิหยอก เหมาะสำหรับใครก็ตามที่จะเปิดบล็อกใหม่ แต่ยังไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร ก็ทำเป็นศาลาคนเศร้า เฮ้ย!!! ที่พักชั่วคราวหรือ Parking ไว้ก่อน
ประเด็นอีกหนึ่งที่น่าสนใจคือ มีคนทำ Domain Parking ไว้ก็สามารถทำรายได้จากชื่อโดเมนนั้นๆได้ แต่ก็ใช่ว่ามันจะทำกันได้ทุกคน ต้องมีโดเมนจำนวนมาก ต้องไม่ไปผิดเครื่องหมายสินค้าหรือ Trademark ของบริษัทใดๆ อีกทั้งโดเมนนั้นๆต้องมีคนหลงเข้ามา ในจำนวนมาก หรือน่าจะมาก เพราะถ้าไม่มีคนหลงเข้ามา ก็ใช่ว่าจะได้รับรายได้จากวิธีการอื่นๆ ก็อย่างว่าล่ะครับ ยากกว่าทำรายได้จาก Pay Per Click มากยิ่งนัก เพราะเจ้าตัวนั้นทำขึ้นมา ยังหาคนเข้าชมได้ยากเลย
และอีกเรื่องหนึ่งตบท้าย ผมกำลังคิดกิจกรรมดีๆขึ้นมาสัก 1 อย่าง กะว่าจะเอาหนังสือเล่มสองมาล่อสักหน่อย รอพบกิจกรรมร่วมสนุกได้ที่ไอเดย์บล็อก เร็วๆนี้นะครับ วันนี้ผมก็ขอตัวอีกตามเคย ไม่ได้ว่างมาก แต่อยากจะเขียน ไปล่ะครับ
“นึกครึ้มอกครึ้มใจยังไงบอกไม่ถูก ในใจนึกสนุกอยากลองเล่นอะไรแบบแนวๆดูสัก 1 ชิ้น” ถ้าผมเกริ่นขึ้นมาเช่นนี้ พี่น้องจะคิดเช่นไรกันครับ ก็อย่างว่าล่ะนะครับ โมเดลธุรกิจใหม่ๆเกิดขึ้นจากไอเดียนึกสนุกเสียเป็นส่วนมาก ลากตัวนั้น เชื่อมตัวนี้ โยงตัวนั้น ยัดตัวนี้ อาศัยสิ่งที่มีอยู่รอบข้างและช่องว่างให้เกิดประโยชน์ มีคนคิดสิ่งนี้ขึ้นมาแล้วประสบความสำเร็จ ก็มีคนทำสิ่งนั้นเข้ามาแข่ง เห็นเด่นเห็นดังก็คัดลอกแนวคิดไปใช้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าลอกหรือโคลนนิ่งมา จะประสบความสำเร็จเหมือนกับตัวแม่ก็ได้ (ความสำเร็จมันคัดลอกก็ไม่ได้ครับ) นอกจากนี้แล้วก็ยังก็มีคนทำโมดุลต่างๆเข้ามาเอี่ยว เพื่อเจริญรอยจากนั้นก็ติดสอยห้อยตามไป สุดท้ายเมื่อตัวแม่ร่วง ตัวลูกก็โรยกันไปตามตัวแม่นั่นแหละครับ กระแสสังคมออนไลน์มันไหลลื่นยิ่งกว่าปลาไหลครับ ใครที่จับจุดสังคมออนไลน์นี้ยัดลงไหได้ คนนั้นแหละเทพ เอิ๊กๆ
เอาล่ะครับ ขอเสริมสักนิดหนึ่ง… ที่เห็นผมกล่าวไว้ว่าจับสังคมออนไลน์ลงให้ได้นั้น หมายถึงรู้ทิศทางความเคลื่อนไหว รวมไปถึงกระแสต่างๆที่เกิดขึ้นในปัจจุบันและอนาคต ไม่ใช่ให้ไปจับลงไหเหมือนปลาไหลนะครับพี่น้อง!!! ยิ่งคำนิยามอย่าง Web 3.0 กำลังจะกระหน่ำ จนผมมอง Web 2.0 เชยไปแล้ว ก็มันคือเรื่องอย่างว่าล่ะนะ จะปริปากพูดก็กลัวว่าจะทำตัวจัญไรไปหน่อย แต่อะไรก็ตามที่มันใหม่ แสดงว่ามันใหม่ และก็ย่อมได้รับความสนใจเป็นธรรมดา แต่ทว่าอันไหนที่ยังเป็นความลับอยู่ สิ่งนั้นก็ย่อมอยู่ในที่ลับตาคน ความลับยังมีในโลก เหมือนเรื่องอย่างว่า… ที่เราควรเงียบไว้เสียดีกว่า น่านนนนน…วอนเสียแล้วเรา
Read the rest of this entry …
สวัสดีครับ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกท่าน วันนี้นายเดย์มากับหนังสือ “รวยฮิต ติดเว็บบล็อก WordPress Optimization 2″ ผลงานการเขียนคุณภาพหมายเลข 2 ของตัวกระผมเอง ที่มีเนื้อหาต่อเนื่องกับ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ“ เล่มแรกที่ตีตลาดไปเมื่อสอง-สามเดือนที่ผ่านมา และผลจากหนังสือเล่มแรกนั้น ผมได้ปูพื้นฐานเกี่ยวกับเรื่องบล็อก WordPress รวมไปถึงการใช้งาน การติดตั้ง ปลั๊กอิน รูปแบบแสดงผล รวมไปจนถึงขั้นการประชาสัมพันธ์บล็อกให้เป็นที่รู้จัก ด้วยกลยุทธ์และเทคนิคต่างๆ ทั้งนี้ได้นำเสนอในรูปแบบง่ายๆเป็นกันเอง จนหลายต่อหลายเสียง ยกให้เป็นหนังสือที่อ่านง่าย ง่ายต่อการเรียนรู้ ทำตามสนุก ขำๆแต่ไม่ไร้สาระ
วันนี้ผมกลับมาอีกครั้งกับหนังสือ WordPress เล่ม 2 ซึ่งหลังจากที่ผมนำรูปมาแปะ จากนั้นก็แจ้งข่าวคราวความเคลื่อนไหว ของหนังสือเล่มนี้อยู่เป็นระยะๆนั้น พี่น้องหลายๆท่าน ก็ให้ความสนใจอยู่มิใช่น้อย หลายๆคนถึงกับส่งอีเมล์มาถามผมบ่อยๆ ว่ากำหนดการที่แท้จริงเป็นเช่นไร รวมไปถึงให้มาแนะนำว่าหนังสือเล่มนี้ แตกต่างจากเล่มก่อนนั้นอย่างไร และผมก็ว่าตอนนี้ก็คงได้ฤกษ์ยามอันดี ที่จะโปรโมทหนังสือเล่มนี้เสียทีแล้ว ผมจะกล่าวถึงจุดเด่นและเนื้อหาภายในคร่าวๆ ที่หนังสือเล่มนี้มีอะไรบ้างล่ะกัน
พอเข้าเรื่องยกโครงเข้าบทที่ 1 ปุ๊บ ผมก็ไม่รอช้า ฟังฟ้าฟังฝน พาพี่น้องกระโจนลงไปในเนื้อหากันเลย ว่าด้วย CMS ต่างๆ ที่เข้าข่าย Blogging Software ไม่ว่าจะเป็น b2evolution, Movable Type เติมเต็มด้วย Application ต่างๆ ที่จะมาเสริมองค์และทำให้การเขียนบล็อกและจัดการง่ายดายขึ้น ลำดับความมันส์และสาระคุกเคล้ากันไป เรื่อยต่อไปยังบทที่สอง ผมจะพาพี่น้องปรับแต่ง WordPress ให้จี๊ดจ๊าดโดนใจ เร็วแรง ไม่เสียระบบ กระทบไหล่และใช้วิธีการดังที่ผมทำ เปลี่ยนโฮสห่วยให้แรงได้ ลดช่องว่างการเข้าถึงบล็อก กำจัดคอขวดให้เด็ดขาด และจากนั้นเราก็เข้าสู่บทที่ 3 ว่าด้วยเทคนิคการปรับแต่งบล็อกให้ Search Engine รัก การทำ SEO (Search Engine Optimization) ให้กับ WordPress สไตล์นายเดย์ ทุกแง่ทุกมุม ผมจับรายละเอียดพาพี่น้องลงลึกไปถึงจุด จำลองการทำงานของบอท มาดูกันว่า บอทของ Search Engine มันเก็บข้อมูลของบล็อกเราตรงไหนได้บ้าง แล้วเราจะป้อนอาหารให้บอทได้เช่นไรบ้าง และในบทนี้ผมพูดถึงการดูเทรนด์ของบล็อกเราได้ด้วย ว่าอัตราการเจริญเติบโตด้านทราฟิกเป็นไง ทำไงให้นำโด่่งไม่ใช่จมลงสู่ก้นเหว
Read the rest of this entry …
ในหนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ เล่มแรกของผมที่ถูกจำหน่ายออกไปนั้น ผมได้พูดถึงการจัดการเกี่ยวกับบัญชีผู้ใช้ ไว้ในบทที่ 5 หน้า 91 หัวข้อที่ 5.11 ย่อหน้าที่ 3 วรรค 1 บรรทัดที่ 8 (ไม่ซื้อก็ไปเปิดดูที่ร้านหนังสือนะครับ) ความว่า WordPress สามารถสร้างบัญชีผู้ใช้ รวมไปถึงกำหนดสิทธิ์เกี่ยวกับผู้ใช้งาน ว่าจะให้อยู่ในระดับใดๆบ้าง ให้ผู้ใช้มาเขียนร่วมกับเราได้ ให้ผู้ใช้เข้ามาตรวจทานเนื้อหาได้ ให้ผู้ใช้มาจัดการระบบทั้งหมดได้ หรือว่าจะกำหนดให้ผู้ใช้ สามารถใช้งานได้อย่างเดียว ไม่มีสิทธิ์ในการกระทำชำเราอย่างอื่น
คราวนี้ถ้าเราต้องการเปิดบล็อกขึ้นมา เพื่อให้ผู้ใช้งานอื่นๆสามารถสมัครเข้ามาร่วมเขียนกับเราได้นั้น เราก็ต้องไปกำหนดในส่วนนี้ก่อน จากนั้นเราถึงจะมา ทำระบบล็อกอินแปะไว้ที่หน้าบล็อกเป็นลำดับถัดไป ซึ่งการจะสร้างมันขึ้นมานั้น ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษและยากมากมาย ก่อนอื่นเลยครับ ปรึกษา Search Engine เสียก่อน ว่าพอจะมีวิธีการเช่นนี้อ่ะเปล่า ผมเองก็ดิ่งตรงเข้าไปเลยที่ Google.com จากนั้นก็ค้นหา WordPress Login Sidebar มั่วๆเข้าไป หลังจากนั้นก็โป๊ะเชะออกมาเลยครับ ผลการค้นหา 1-10 ในจำนวน 4xx,xxx รายการ แสดงว่ามีวิธีการที่ทำได้เยอะมากมาย ทั้งแฮคและก็ติดตั้งปลั๊กอิน
แน่ละครับ ผมตาเหลือกตาลานหามัน แต่ก็ใช่ว่าจะยากเย็นซะขนาดนั้น ด้อมๆมองๆลงไปก็เห็นชัดถนัดตาดีนักแล จากนั้นผมก็คลิกเข้าไปดูเสียหน่อย ว่ามันใช่กับที่เราต้องการหรือเปล่า ดันไปเจอกับเจ้า WordPress Login Sidbar Widget ตัวนี้เข้าให้ สมดังใจปรารถนา นายเดย์เองก็ไม่ต้องพิจารณาอะไรมากมาย เพราะดูจากโฉมหน้าค่าตามันแล้ว เอาล่ะวะตัวนี้เจ๋ง เลือกใช้ตัวนี้เลยแล้วกัน
Read the rest of this entry …
Matt Mullenweg แกนนำหลักในทีมพัฒนา WordPress และหนึ่งคนสำคัญของกลุ่ม Automattic ออกมาแจกผ่านบล็อกของทีมพัฒนา เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2551 หรือเมื่อสองวันที่ผ่านมาว่า WordPress.com ได้เพิ่มพื้นที่ให้กับผู้ใช้งานมากถึง 60 เท่า กล่าวคือแต่ก่อนนั้น ทาง WordPress.com จะให้พื้นที่ใช้งาน แค่ 50 Mb ซึ่งมันก็น่าจะเพียงพอในระดับหนึ่งแล้ว แต่ประเด็นมันเปลี่ยนแปลงไปครับ สถานการณ์ปัจจุบันนั้น คนเราชอบสร้า้งสรรค์งานมัลติมีเดีย จำพวกวิดีโอคลิปทั้งหลาย ออกมาให้ดูให้ชมกัน ไม่เว้นในแต่ล่ะวัน ทาง WordPress เอง คงมองเห็นความสำคัญตรงจุดได้ จึงได้เพิ่มพื้นที่ใช้งาน ให้ใช้กันไปเลย 3 Gigabytes สะใจนายเดย์จริงๆเลยพี่น้อง เล่นเอาเทียบเคียงกับ Gmail ได้สบาย แถมบี้ตูด TypePad ได้อย่างเหนือชั้น
การเปิดให้ใช้งานกันได้อย่างมโหฬารในครั้งนี้ ถือเป็นการจุดใต้ตำตอ เฮ้ย ปลุกกระแสบล็อกกิ้งให้บูม ขึ้นมาอีกครั้ง เพราะดูๆสังเกตุอาการจากผู้คนที่เข้ามาคอมเม็นต์แล้ว ดูก็ออกว่าตื่นเต้นกับพื้นที่การใช้งานที่มากขึ้นเพียงใด ผมเองก็มีบล็อกที่เขียนอยู่ที่นี่เหมือนกัน บล็อกหนึ่งเปิดขึ้นมาเพื่อใช้บริการ Akismet แต่อีกตัวเปิดขึ้นมาเพื่อทดลองอะไรเล่นๆ สรุปว่าได้ค่าความน่าเชื่อถือที่ดีพอสมควร อาจจะมากไปเสียด้วยซ้ำ กับการที่เขียนเรื่องทิ้งไว้แค่หนึ่งเรื่อง พอ PageRank อัพเดต ก็กระโจนทะยานขึ้นมาที่ 3 จนได้ แต่ก็อย่างว่าล่ะนะ การจะเข้าไปเขียนที่นี้ ต้องเขียนอะไรที่ไม่หวังผลในเชิงธุรกิจ จะเขียนภาษาอังกฤษ แล้วนำ AdSense ไปติด ก็ครั้นจะโดนเตะโดยฉับพลัน หรือจะหันไปหารายได้ ด้วยวิธีการอื่นๆก็จะโดนสอยร่วง ในช่วงเวลาแค่ข้ามคืน สุดท้ายจะเป็นนางฟ้าคืนเดียวไปซะงั้น
สรุปแล้วกันนะครับ ถ้าเทียบระหว่างผู้ให้บริการบล็อกใดๆในโลกนี้ ผมยกให้ WordPress.com เป็นที่หนึ่งอย่างตั้งใจ อย่าไปพูดถึง Blogger.com หรือ Blogspot.com นั่นเลย อาศัยแค่ว่ามีพี่เลี้ยงดีหน่อย กำกับดูแลโดย Google Inc เท่านั้น สุดท้ายก็เป็นได้แค่ที่ให้บริการสแปมดีๆนี่เอง
ปล1. สำหรับคนไหนที่ยังไม่มีบล็อกจะเขียน แนะนำให้ไปเขียนเล่นๆที่ WordPress.com นะครับ ส่วนรายละเอียดการสมัครและวิธีการใช้งานคร่าวๆนั้น อ่านที่สร้างบล็อกเล่นสวยๆฟรีที่ WordPress.com
ปล2. โทษทีพี่น้องมาอัพเดตข่าวช้าไปหน่อย ไม่ได้ยุ่งยากอะไรมากมายหรอก วนเวียนอยู่กับบล็อกตัวเองนี่แหละ
ปิดท้ายเรื่องที่โม้ไว้เมื่อวาน ว่าวันนี้จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับ Search Engine ในมุมมองแปลกๆ ให้ได้อ่านกัน ก็เป็นดังที่สัญญาไว้ล่ะครับ ต้องหามาเขียนให้ได้น่า จะยากเย็นแสนเย็น แค่เพียงใด ก็จะบุกบ่าฝ่าฟัน เอามาเขียนให้จงได้ล่ะนะ เอิ๊กๆ หลายท่านคงนึกหมั่นใส้ผมแล้วล่ะมั้ง สำบัดสำนวนเยิ่นเหย้อ เหลือเกิน เมื่อไหร่จะเข้าเรื่องสักที
เรื่องของเรื่องนั้น ประเด็นจับโจทย์อาจดูไม่เพียงพอ ที่จะนำมาตีความให้ยืดยาว ก็แค่เรื่องของ Search Engine ที่ว่าดีนักดีหนาค้นหาอะไรก็เจอ อย่าง Google เช่นทุกวันนี้ คงพอรู้กันนะครับ ว่า Search Engine รายนี้ ถือว่าเป็นตัวที่คนทั่วโลกนิยมใช้มากที่สุด และมีสำนักงานอยู่ในหลายๆประเทศ และหนึ่งในนั้นก็มีประเทศไทยด้วยเช่นกัน แม้ตัวผมเองจะไม่ค่อยใช้ (บ่อย) เท่าไหร่ แต่คงไม่ใช่ผมคนเดียวที่ใช้ ทั้งเด็กเล็ก เด็กโข่ง จนไปถึงดอกเตอร์ ดอกแต๋ว ต่างก็ใช้ๆกันทั้งนั้น บางที Search Engine รายได้ แทบจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตออนไลน์ และการท่องเน็ตของคนเราไปแล้ว จะด้วยการขี้เกียจค้นหาข้อมูล ตามตำรับตำรา เข้าเน็ตมาแล้วคัดลอกข้อมูลไปใช้ก็เป็นอันจบ (อันนี้สำหรับนักเรียน นักศึกษาที่ขี้เกียจทำการบ้าน) หรือบางครั้งการค้นหาในข้อมูลใน Search Engine เป็นหนึ่งในบทเรียนที่คุณครูจะสอนนักเรียนก็มี อันนี้เองแหละครับ ที่มันบ่มเพาะให้เรารู้จักใช้มัน และนั่นเองแหละครับ เราถูกกับดักให้ใช้มันแล้ว
วกกลับมาว่าด้วยเรื่องความสามารถต่างๆที่ถูกซ่อนเร้นไว้ ภายใน Search Engine ตัวโปรดนี้ นั่นคือเราสามารถค้นหานิยาม หรือความหมายสั้นๆของคำใดคำหนึ่ง ผมขอยกตัวอย่างเช่นคำว่า WordPress นะครับ เราจะต้องใส่คำว่า Define: ตามด้วยคำที่ต้องค้นหานิยาม ลงไปในกล่องค้นหา เช่น define:WordPress ผลก็จะออกมาดังรูปด้านล่างนี้
ดูจากรูปเราก็จะเห็นแหล่งข้อมูลที่บ่งชี้ไปยังนิยาม ของคำว่า WordPress ซึ่งมันก็ดีอยู่หรอกครับ หลายคนอาจมองว่าเจ๋งโคตรๆเลยก็ได้ แต่ผมนั้นไม่ได้คิดเช่นนั้นครับ ถ้าระบบมันสามารถหานิยามของรักแท้ได้ ผมถึงจะยอมรับในระบบนี้
ระบบที่เจ๋ง ย่อมซ่อนเร้นไว้ซึ่งระบบที่เจ๋งกว่า และนำมาซึ่งการซ่อนเร้นระบบห่วยๆ เอาไว้เช่นกัน ประเด็นสำคัญที่น่าจับจุดคือเรื่องของเว็บดักคีย์เวิร์ด ที่เกิดขึ้นทั่วเมืองอย่างทุกวันนี้ ถึงแม้ทาง Google เองจะออกมาฆ่าแกง เหล่าเว็บไซต์ที่เข้าข่าย การทำสแปมในครั้งนี้ แต่ผมยังเชื่อว่า มันยังไม่หมดไปง่ายๆหรอกครับ ที่ทำได้ก็เพราะมีกลุ่มต่างๆในไทย พยายามส่งสัญญาณบอกเหตุเข้าไป จากนั้นพนักงานที่กินเงินเดือนของ Google ก็ไล่แบนเว็บเหล่านั้น ออกไปให้หายจากสารบบมันก็เท่านั้น จะเห็นกันว่า ระบบเจ๋งๆมันก็ต้องใช้คนงานอยู่ดี และกาลครั้งนี้ก็หลอกใช้คนเสียด้วย เอิ๊กๆ
Read the rest of this entry …
หลายคนคงพอรู้ๆกันนะครับว่า WordPress นั้นแตกตัวออกมาจาก Blogging Software เล็กๆอย่าง b2 หรือจะว่าเช่นนั้น มันก็พลันจะไม่ถูกต้องเสมอไป เอาเป็นว่าหลังจาก b2 หยุดพัฒนาลงไป กลุ่มผู้พัฒนา WordPress ก็นำโค๊ด b2 มาพัฒนาต่อยังไงล่ะครับ และด้วยเหตุนี้ หนึ่งในกลุ่มพัฒนา WordPress ที่เป็นแกนนำหรือวางระบบให้นั้น คือบุคคลในสำคัญใน b2 เมื่อครั้งก่อนเก่า เรื่องของเรื่องทั้งหมดเหล่านี้ ผมจะกล่าวถึงเล็กๆน้อยๆ ใน WordPress Optimization ผลงานหมายเลข 2 ของผมนี่แหละครับ
เอาล่ะครับจะพูดมากไปก็จะกลายเป็นการเชียร์ให้ซื้อหนังสือของตนเอง หรือถ้าย้อนลึกมากไป ก็จะกลายเป็นเล่าประวัติศาสตร์ แต่ใครจะเขียนอะไรก็เขียนเพื่อรับใช้ตนเองกันทั้งนั้นล่ะครับ ทั้งกฏหมู่ (…) ประวัติศาสตร์ และหนังสือ เฮ้ย!!! หยุดๆ วอนหาเรื่องซะแล้ว มาเข้าเรื่องต่อครับ สำหรับเจ้า b2evolution นี้ ก็เป็นหนึ่ง Blogging Software น่าใช้มากๆตัวหนึ่งเหมือนกัน มีระบบ Clean URL ให้รองรับการปรับแต่งเพื่อทำ Search Engine Optimization กันสุดๆ ระบบมัลติบล็อก ให้เราสามารถสร้างบล็อกได้หลายๆบล็อก ผ่านหน้าบริหารจัดการตัวเดียว (คล้ายๆกับ WordPress Mu) ระบบสมาชิกอีกทั้งเรื่อง Theme ที่ b2evolution เรียกว่า Skin นั้นก็มีตัวเลือกหลากหลาย ปลั๊กอินก็นับว่าน้องๆ WordPress เลยล่ะครับ
หน้าตาภายในระบบของแอดมินหรือผู้ดูแลระบบ ก็ทำออกมาซะหรูหราน่าใช้ ผมเห็นครั้งแรกๆ แล้วติดใจมากๆ ครับ มีการจัดสรรปันส่วน วางเมนูการใช้งานไว้อย่างน่าใช้ แบบว่าไม่เคยใช้เลยก็ สามารถใช้งานได้ ลองๆเล่นไปได้พักหนึ่งก็เลยแว๊บไปหารูปแบบแสดงผล และปลั๊กอินดู ก็มีหลายๆตัวที่น่าใช้ แต่ติดอย่างเดียวคือไฟล์สำหรับติดตั้งใหญ่ไปหน่อย แตกไฟล์ออกมาแล้วได้ตั้ง 7 Mb กว่าๆแหนะ เมื่อครั้นยังไม่แตกไฟล์ก็ราวๆ 2.75 Mb ตอนนี้ (19 มกราคม 2551) พัฒนาถึงเวอร์ชัน 2.3 Rc1 รุ่นล่าสุด (2007-12-28) มาดูหน้าตาในระบบแอดมินกันดีกว่าครับพี่น้อง
ถ้ามีเวลาจะได้ลองเล่นกับมันแบบเป็นจริงเป็นจัง เพราะอยากฉีกหนีรูปแบบเดิมๆ อีกทั้งหนีความจำเจกับการใช้งาน WordPress แต่ไม่ใช่ว่าผมจะเบื่อ WordPress แล้วนะครับ แค่อยากลองๆเล่นตัวอื่นๆดูบ้าง ครั้นจะเล่น Drupal ก็เห็นมีหลายๆที่ เขียนถึงและใช้งานมากแล้ว ประเด็นคือผมอยากจะเอาตัวนี้ เข้ามาเปิดตลาดเพื่อให้มีการใช้งานในไทยมากขึ้น ก็ว่าได้ครับ ทั้งนี้ก็คงรอให้ตัวเอง ใช้งานได้คล่องมือเสียก่อน ถึงจะสามารถมาสอนคนอื่นต่อได้ ไม่อยากเอาความเขลาของตน มาสอนคนอื่น อีกทั้งตอนนี้พยายามเรียนรู้ในหลายๆสิ่ง คงได้นำมาขีดๆเขียนลงบล็อกได้สักวัน และพรุ่งนี้กะว่าจะลองเปิดประเด็นเรื่อง “หลอกใช้ Search Engine มิใช่ให้ Search Engine หลอกใช้” แล้วจะพบว่าทำไมถึงมีเว็บดักคีย์เวิร์ดเกิดขึ้นมากมาย แล้วมันไปเกี่ยวกับ Google AdWords ได้อย่างไร เตรียมพบกับมุมมองที่นายเดย์มอง รอติดตามกันนะครับ วันนี้ขอตัวล่ะครับ
วันนี้มาแบบขำๆครับพี่น้อง ไม่มีอะไรหรอก แค่นึกอะไรขำๆออกได้อย่างหนึ่ง สังเกตุไหมครับว่า การตั้งชื่ออะไรก็แล้วแต่ ถ้านึกอะไรไม่ออกก็มักเติมไอเข้าไปก่อนหน้าเสมอ ตัวอย่างง่ายๆแต่ดังๆ นั่นคือเครื่องเล่น iPod ของ Apple Inc. ตามมาด้วย iPhone (ถึงแม้จะตั้งขึ้นมาแล้วดันไปคล้ายคลึงกับ อันที่เขาตั้งไว้ก่อนแล้วก็เหอะ) แล้วต่อด้วย iGoogle ที่ผมกำลังเขียนถึงอยู่นี้ แต่ใครจะไปรู้ล่ะครับ ว่า iDayBlog นั้นผมคิดขึ้นมาได้อย่างไร เอิ๊กๆ ประเด็นมันคือ คิดไม่ออกนั่นแหละ และอย่างที่รู้ล่ะครับ โดเมนชื่อสั้นๆ ถ้าจะจดใช้งานในปัจจุบันนี้ แทบจะหาไม่ได้เลย ยิ่งโดเมนเนมที่มีตัวอักษร หรือกลุ่มคำที่เป็นเป้าหมาย หรือเป็นคีย์เวิร์ดที่มีการแข่งขันกันสูงในตลาดออนไลน์ด้วยแล้ว ยิ่งโอกาสน้อย ถึงน้อยมากๆ ที่จะหลุดมาถึงมือเรา ไอ้ตัวเราก็ไม่ได้ไวเหมือนปรอท คงจะไปฉกชื่อสั้นๆ สวยๆมาชมเชยหรอกจริงมั๊ย?
แต่… จะเขียนบล็อกหรือสร้างแบรนด์ให้ตัวเองสักที มันต้องเริ่มตั้งแต่ชื่อโดเมนมาแล้วล่ะครับ จุดมุ่งหมายเราเพื่อขายตัว เฮ้ย…นำเสนอตัว ดังนั้นโดเมนเนมเราต้องมีเอกลักษณ์ และหาจุดต่างของตัวเองให้เจอ จะไปจดชื่อเป็นคีย์เวิร์ดที่เราจะเขียนถึงนั้น มันไม่ใช่แนวครับ และผมถือว่าคนที่จดโดเมนเหล่านี้ จะเป็นการปิดกั้นตัวเองเสียมากกว่า (ถ้าจดไปทำอย่างอื่น ไม่ใช่นำมาเขียนบล็อกก็ว่าไปอย่าง) ทั้งนี้เพราะเราจะเขียนเรื่องอื่นๆไม่ได้ ต้องเขียนให้ตรงกับชื่อที่เราจด ตรงกับคอนเซ็ปท์ที่เราวางไว้ แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่ดีล่ะครับ ถ้าเราอยากเปลี่ยนแนว ถ้ามันยังเป็นแนวทางของเราอยู่ ย่อมทำได้อยู่ฉันนั้น ก็มันเรื่องของตูอ่ะ มีไรอ่ะเปล่า? ฉะนั้นเรื่องนี้ ผมจะไม่ขอเถียงล่ะกัน เอิ๊กๆ (ตัวอย่างด้านล่างนี้ ผมลองเปลี่ยน Theme ดูนะครับ ออกมาได้อย่างสวยสดงดงาม น่าดูน่าชมทีเดียว)
พี่น้องคงเคยเล่น Google Personalize Homepage หรือชื่อใหม่อย่างเป็นทางการว่า iGoogle มาบ้างแล้วนะครับ ส่วนตัวแล้วผมก็ไม่ค่อยจะเข้าไปยุ่งกะมันหรอก ปล่อยๆเป็นค่าเริ่มต้นไว้เช่นนั้นแล ขี้เกียจแต่งครับ สั้นๆ เพราะหน้าตามันก็พื้นๆของมันนั่นแหละ แต่งยังไงก็ยังดูรกๆ (ในสายตาผม) อีกทั้งผมว่ามันไม่จำเป็นด้วยล่ะมั้ง หรืออาจเป็นเพราะผมมีไอเดย์อยู่ล่ะมั้ง ถึงไม่ยอมไปใช้บริการของที่นั่น แต่ช้าแต่…วันนี้ ผมต้องคิดใหม่แล้วล่ะครับ พอดีว่าไปเจอ iGoogle Theme สวยๆ เข้า (ถึงจะไม่มากมายเท่า Theme ของ WordPress ก็ตามที) บางคนอาจเห็นแล้วก็ข้ามไปล่ะกัน เพราะผมเองพึ่งเห็นอ่ะเลยหยิบยกมาแนะนำกันนี่แหละ รวมรวมเป็นสารบัญเสียด้วย อย่างนี้ต้องแวะเข้าไปดูกันหน่อยล่ะครับ ตามนายเดย์ไปเลยที่ iGoogle Theme Directory
เขียนมาจะจบอยู่แล้ว ยังงงๆว่า iGoogle จะดวลกับ iDayBlog ยังไง หุหุ จะยังไงก็แล้วแต่ครับ ถือว่าตั้งหัวข้อหลอกล่อให้อ่านก็แล้วกัน พี่น้องท่านไหนหลงเข้ามาอ่าน ก็ถือว่าโดนนายเดย์หลอกเข้าให้แล้วครับ เอิ๊กๆ
สวัสดีครับพี่น้อง วันนี้นายเดย์จะพาพี่น้องไปเรียนรู้กับเจ้า Gravatar กันหน่อย หลายๆคน คงรู้จักไปบ้างแล้ว แต่หลายๆคนคงยังไม่รู้แน่เชียว ว่ามันมีไว้ทำไม และมีไว้เพื่ออะไร ทั้งนี้ผมสังเกตุจากหลายๆท่าน ที่เข้ามาคอมเม็นต์ที่ไอเดย์ แห่งนี้นะครับ เพราะส่วนใหญ่ ยังไม่มีรูปภาพแสดงแทนตัวเองเลย ผมเลยจัดการเอารูปลิงน้อย ที่ทำท่างงๆ มาใส่แทนคนที่ยังไม่มีรูป ยังไงล่ะครับ คงคุ้นตากันนะครับ เวลาที่เข้ามาคอมเม็นต์กัน (ไม่ใช่รูปอีโมชั่นนะครับ คนล่ะตัว)
สำหรับใครที่ดูไม่ออกว่ามันอยู่ส่วนไหน ผมก็จัดการจับภาพมาให้ดูอีกล่ะครับ ด้านบนคอมเม็นต์ของคุณ “mapandy” มี Gravatar ครับ ส่วนด้านล่างเป็นความคิดเห็นของ “kkk1” นั้น ไม่มี Gravatar ดังนั้น ภาพที่ดึงออกมาแสดงจะเป็น รูปภาพเริ่มต้นที่ผมตั้งค่าไว้คือเป็นรูปลิงค์น้อย ทำหน้างงๆ (อาจเปลี่ยนแปลงได้) และในที่นี้ผมเซ็ตขนาดไว้ที่ 50*50 Pixel เราสามารถกำหนดได้สูงสุดที่ 80*80 Pixel ครับ (ถ้ากำหนดขนาดขึ้นไปให้ใหญ่กว่านั้น มันจะรีเซ็ตตัวเองให้แสดงรูปภาพขนาดเล็กๆ เพียง 10*10 Pixel)
แต่ก่อนนั้น ผมเองก็ไม่อยากจะใช้ Gravatar เหมือนกัน เพราะมันจะดึงข้อมูลจากเว็บนี้ โดยดึงรูปภาพที่พ่วงกับอีเมล์ของเราออกมา การเชื่อมต่อตรงนี้ มันช้ามากๆครับ แต่ปัจจุบันนี้เร็วขึ้นกว่าเดิมมาก อาจเป็นด้วยการที่กลุ่ม Automattic (กลุ่มที่พัฒนาและดูแล WordPress.com, Akismet.com ฯลฯ) เข้าซื้อกิจการ และมีการพัฒนาต่อเนื่องมาล่ะมั้งครับ ถ้าใครได้ติดตามข่าวของ Gravatar จะรู้ว่า มีช่วงหนึ่งที่ทาง Gravatar ปิดปรับปรุงชั่วคราว คงเป็นช่วงนั้นล่ะครับ ที่ทำให้อะไรๆ ทำงานได้ดียิ่งขึ้น
Read the rest of this entry …
หายตัวไปสอง-สามวัน เนื่องจากติดภาระกิจนิดหน่อย กล่าวคือเดินทางไปร่วมงานศพ และไว้อาลัยกับการจากไปของพ่อ ของน้องสาวผู้หนึ่ง และต้องขอแสดงความเสียใจ และไว้อาลัยให้กับการจากไปของท่านในครั้งนี้ด้วย ท่านไปสงบแล้ว ไอ้เราที่อยู่มันก็ต้องดิ้นรนต่อสู้กันต่อไป ยังมีเวลาใช้ชีวิตอีกเยอะ ยังต้องประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆ มากมาย สิ่งไหนที่ทำแล้วมันดีต่อส่วนรวม เราก็ทำๆไปเถอะครับ อย่าหวังอะไรเพื่อให้เข้าตัวเองให้มาก ยังไงก็ขอให้สู้ต่อไปแล้วกันน้องสาว!!!
ผมเขียนถึงเรื่อง Spam 2.0 ไปแล้วหนึ่งเรื่อง และขอต่อเนื่องเลย กับเรื่องที่จะนำเสนอต่อไปนี้ โดยคราวก่อนนั้น เราได้พูดถึง Ping และ Tags ไปแล้วนะครับ พี่น้องคนไหนยังไม่ได้อ่าน ก็ขอให้กลับไปอ่านโดยพลันเพราะเดี๋ยวถ้าท่านไม่อ่าน ท่านจะตกรถไฟขบวนนี้ไป เอาล่ะต่อๆ Spam 2.0 ตัวถัดมาก็คือ Social Bookmarking ครับ ซึ่งเว็บไซต์ที่เป็น Social Bookmark นี้ถูกมองเป็นหนึ่งในจุดมุ่งหมาย ที่เหล่าสแปมเมอร์มือดีจ้องจะเล่นงานให้อ่วมกันเลย สังเกตุกันไหมครับว่า มีปลั๊กอิของ WordPress หรือไม่ก็โปรแกรมที่สามารถให้เรา ส่งลิงค์ของเรื่องราวต่างๆ เข้า Social Bookmark เหล่านี้ ได้โดยง่าย ผมเองก็พบเห้นและผ่านตามามากครับ ไม่เว้นแต่ในไทยเราเอง ก็มีคนที่สร้างเครื่องมือเหล่านี้ขึ้นมา อีกทั้งมีการโปรโมทกันนักกันหนาว่าเป็นวิธีการที่ถูกต้อง ไร้จรรยาบรรณสิ้นดี ในกรณีที่ผมว่าไร้จรรยาบรรณนี้ ไม่ใช่ว่าสร้างเครื่องมือขึ้นมาหากิน และใช้ในทางที่ผิดนะครับ แต่ผมหมายถึงการหลอกลวงผู้ใช้งานอย่างเราๆท่านๆที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่อะไร ยิ่งหน้าตาบ้านนอก อย่างผมนี่แหละ เขาว่าหลอกกันง่ายๆและซึ่งๆหน้าเสียด้วย อีกทั้งถ้านำมาใช้แล้ว อาจโดน Social Bookmarking แหล่งต่างๆนั้น แบนเอายังไงล่ะครับ ในที่นี้ใครล่ะจะรับผิดชอบ คนซื้อมาใช้หรือคนขาย คนที่ขายๆนั้น เขาจะไม่บอกเราหรอกครับว่า มันเป็นเครื่องมือที่นำมาใช้แล้ว มันผิดที่ผิดทาง แต่พอเราโดนแบนขึ้นมาก่อน เขาถึงจะบอกเรา และเมื่อถึงเวลานั้น ใครล่ะจะช่วยพี่น้องได้ คงต้องช่วยตัวเองแล้วล่ะครับ
ผมจะไม่ขอเอ่ยนาม เครื่องมือเหล่านี้นะครับ เพราะอาจจะไปกระทบกระทั่งใครๆเขาได้ เอาเป็นว่าพิจารณา ตามวิจารญาณที่ท่านมี ตรึกตรองดูว่าเครื่องไม้เครื่องมือเหล่านั้น มันเข้าข่ายกับที่ผมเขียนไว้นี่หรือเปล่า
พ้นจากตัวนี้ไปแล้วก็เข้าสู่ตัวถัดไป นั่นคือ Spam Comment ยังไงล่ะครับ พี่น้องรู้หรือเปล่าว่า กว่าร้อยล่ะ 90 ของคอมเม็นต์ทั้งหมดนั่นคือความคิดเห็นขยะ หรือ Spam Comment ทั้งนั้น และนั้นก็ย่อมแสดงว่าไม่ถึงร้อยล่ะ 10 เท่านั้น (อ้างอิงสถิติจาก Akismet) ที่เป็นความคิดเห็นจริงๆ ช่องว่างระหว่างน้ำดีและน้ำเลวตรงนี้ มันชั่งเว้นวรรคกันยาวเหลือเกินครับ และมันทำให้ผมรู้ว่า ข้อมูลที่อยู่บนอินเตอร์เน็ตนั้น มันเริ่มจะเน่าขึ้นไปทุกขณะแล้วนะเนี่ย และปัจจุบันนี้ก็มีเครื่องมือ ที่ใช้ในการคอมเม็นต์โดยเฉพาะ มองดูอาจไม่ใช่อะไรที่ผิด ถ้าคนใช้ไม่ได้ทำให้มันผิด กล่าวคือ ถ้าคนที่ใช้มัน ไม่นำมันมาโจมตีหรือคอมเม็นต์มั่วซั่ว มันก็ยังเป็นเครื่องมือที่ดีอยู่ได้ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตาม ที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือ Spam 2.0 แล้วล่ะก็ ความซวยนั้นจะมาเยือนบล็อก ที่เป็นจุดมุ่งหมายของมันนั้นๆ แต่ทั้งนี้แล้วก็ต้องขอบคุณ ผู้ที่พัฒนาตัวต่อต้านสแปม อย่าง Akismet หรือตัวอื่นๆ นะครับ ที่พอจะเป็นตัวช่วยยับยั้งมันได้ ถึงจะกั้นได้ไม่หมดก็ตามที
ต่อจากนั้นมาดูที่วิธีการ Spam ตัวสุดท้ายที่ผมจะกล่าวถึง มันคือ Trackbacks นั่นเอง กล่าวคือเมื่อพวกนี้ เข้ามาคอมเม็นต์ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เลยจัดการยิง Trackbacks เข้ามาเลย เป็นการอ้างอิงกันระหว่างเนื้อหาของเรากับเนื้อหาของมัน เชื่อมต่อกันในรูปแบบคล้ายๆ คอมเม็นต์ แต่ไม่ใช่ พวกนี้ผมก็โดนบ่อยมากครับ ส่วนมากจะยิงกันมาโดยอาศัย URL จาก Google Group เพื่อให้ดูมีราศรีจับขึ้นมา อีกทั้งเพื่อหลีกหนีการตรวจจับจากตัวต่อต้าน Spam อย่าง Akismet อีกด้วย กรณีเช่นนี้มีให้เห็นบ่อย ถึงบ่อยมาก บางทีก็มาแบบเนียน บางทีก็มาแบบโจ่งแจ้ง แต่ที่สำคัญคือมันมาแบบเนียนๆนี่แหละครับ อ่านดูครั้งแรก ฟังดูเข้าท่า แต่หลังๆมา มันก็ข้อความเดียวกันนี่หว่า อะไรประมาณนั้น ต้องระหวังกันให้ดีนะครับพวกนี้ หลายคนอาจจะมองว่า บล็อกที่ใช้ภาษาอังกฤษจะเป้าเป้าหมายหลักของมัน ต้องคิดใหม่เสียนะครับ เพราะบล็อกไทยอย่างไอเดย์ นี่ก็โดนมากเหลือเกิน (บล็อกเราดังอ่ะเปล่า) ถ้าไม่ได้ Akismet เข้าช่วย ป่านนี้คงเป็นบ่อของ Spam แล้วมั้ง และมันคงแพร่ขยายพันธ์ออกไปอีกได้ไม่รู้จบ
การเข้าสู่ยุคของ Web 2.0 ก็นำมาซึ่งเทคโนโลยี และรูปแบบใหม่ๆของการสร้างเว็บไซต์ แต่นั่นนำมาซึ่งหายนะ และความชั่วร้าย อาณาจักรโลกมืด เริ่มตีฝ่ากำแพงเบอร์ลินเข้ามา เอิ๊กๆ หมายถึงว่ารูปแบบมันพัฒนาออกไป พวก Spammer ก็รู้จักปรับตัว และนำรูปแบบใหม่ๆเข้ามาใช้เช่นกัน เป็นเหมือนเงาตามตัวนั่นแหละครับ เอ็งไปไหน ตูไปด้วย ถ้าจะซวย เราก้ต้องซวยด้วยกัน หุหุ เจอกันในเรื่องโม้เรื่องถัดไปนะครับ ไปล่ะครับ