โพสต์ข้อมูลแบบเทพๆลง WordPress ด้วย WordPress Bookmarklet

สวัสดีครับพี่น้อง ช่วงนี้คงอยู่ดีมีแฮง (ภาษาบ้านผม “อยู่ดีมีสุข”) กันทุกคนนะครับ ขอบคุณที่แวะมาอ่านไอ้บ้าอย่างผมเขียน อยู่ทุกวี่ทุกวันนะครับ เอิ๊กๆ ว่ากันว่าคนเข้าไอเดย์ มันเรียกบล็อกผมว่าไอ้เดย์อยู่เรื่อย ก็แหม! แค่เติมไม้โทเข้าไปหน่อย เล่นความหมายเปลี่ยนไปเลยในทันทีทันใด แต่ไม่เป็นไรครับ คิดอยากจะเรียกอย่างไรก็เรียกกันไป แต่อย่ามาเรียกไอ้เดย์ ให้ได้ยินถึงหูผมแล้วกัน ไม่งั้นมีเคือง เอิ๊กๆ

วันนี้ผมเตรียมรูปไว้เยอะครับ หนึ่ง-สอง-สาม-สี่-ห้ารูป (เท่าไหร่กันแน่วะ) กะว่าจะเขียนเรื่องง่ายๆเรื่องนี้ ให้มันดูเข้าใจยากๆเฉยๆล่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก (อ้าวไหงทำงั้นล่ะเดย์) วิธีการขั้นเทพที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เด็กทำตามได้ ผู้ใหญ่ทำตามก็ดี เพราะจะได้รีดความสามารถของ WordPress ออกมาได้อย่างสุดๆ สมกับราคาคุยของผมหน่อย เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า ปกติแล้ว เวลาเราจะเข้ามาเขียนบทความใดๆก็ตาม เราก็ต้องเข้าระบบ Admin มาก่อน (ของมันแน่อยู่แล้ว) จากนั้นเราก็ต้องเข้ามาที่หน้าเมนู Write เพื่อเข้าสู่หน้าต่างแก้ไข และเขียนเรื่องราวต่างๆลงไป ถูกต้องหรือเปล่าครับ และในหน้าต่างแก้ไขนี่เอง จะประกอบด้วย เมนูอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด (มันก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้นหรอก) ผมเองบางทีก็ใช้ไม่หมดทุกเมนู ที่เขามีมาให้หรอก อาศัยว่าเขียนหลายที่หลายบล็อก แต่ละบล็อกก็จะเขียนและใช้คำสั่งร่วม ที่แตกต่างกันออกไป จนทำให้ตอนนี้ผมสามารถดึงทุกเมนู ออกมาใช้งานได้หมด มันก็เท่านั้น

เอาล่ะครับ ผมเชื่อว่า (เดาเอา) บล็อกเกอร์หลายๆท่าน คงจะไม่ได้บ้าบอคอแตก ระห่ำเขียนบล็อก จนไฟแล๊บแพล๊บๆ เหมือนผมล่ะกัน ส่วนมากก็เห็นมีเขียนกันคนล่ะที่ หรือบางท่าน ก็ไม่มีที่จะเขียนด้วยซ้ำ (น่าสงสารจัง) อาจจะดึงความสามารถส่วนนี้ออกมาได้ไม่หมด หรือบางท่านอาจมองข้ามชอทเล็กๆนี้ ไปเลยก็ได้ มาๆดูกันสักที รู้จักส่วนนี้ของ WordPress กันหรือเปล่า “WordPress Bookmarklet” ดังรูปด้านล่างนี้เลยครับ (เตรียมมาให้กลัวไม่เห็น)

ผมตั้งใจทำรูปให้มันดูมั่วๆเฉยๆล่ะครับ สับขาหลอกเฉยๆล่ะนะ ว่าไป WordPress Bookmarklet นี้จะอยู่ในหน้าต่างแก้ไขเลยครับ พี่น้องลองเข้าดู (Write) เลื่อนสะกรอบาร์ลงมาด้านล่าง เกือบท้ายสุด แล้วจะโป๊ะเช๊ะเลยล่ะครับ (ว่าไปแล้ว ผมก็มองข้ามมันไปเหมือนกัน หุหุ) พี่น้องจะเห็นลิงค์ Press It -iDayBlog.com (เปลี่ยนไปตามชื่อบล็อกของพี่น้องครับ) พอเราเอาเมาส์ไปชี้หน้ามัน มันก็จะปรากฏกายเป็นโค๊ด จาวาสคริปท์ขยักขยือตรงบาร์แสดงสถานะ (Status Bar) แต่พี่น้องก็อย่าสนใจมันเลยครับ แล้วนายจะเขียนทำไมของนายวะ เอิ๊กๆ ให้พี่น้องคลิกขาว เฮ้ย!!! คลิกขวา แล้วจะเจอคำสั่ง Bookmark This Link… (ผมใช้โปรแกรมท่องเว็บ Firefox นะครับ ถ้าใช้ IE ก็ Add to Favorite และถ้าเป็น Opera ก็ต้อง Bookmark Link นะครับ) ดูรูปๆครับ อุตส่าห์ตั้งใจทำมาเพื่อพี่น้องโยเฉพาะ

Read the rest of this entry »

ว่าด้วยเรื่อง WordPress Theme

เขียนเรื่องหนักๆมาหลายเรื่องหลายตอน วันนี้ขอเรื่องเบาๆ และเป็นเรื่องที่เขียนกันได้ง่ายๆหน่อยก็แล้วกันนะครับ เพราะผมจะมาพูดถึงเรื่องของ Theme กัน แต่ทั้งที่จริงก็ไม่อยากจะพูดบ่อยหรอกครับ หลายคนเขาค้อนผมมา ว่าเรื่อง Theme นี้ มันหาได้ง่ายๆอยู่แล้ว หาที่ไหนก็ได้ หุหุ แต่ก็ยังมีหลายต่อหลายท่านมากนะครับ ที่ถามหาแหล่งดาวน์โหลด Theme สวยๆมาใช้กัน สำหรับผมแล้ว ไม่ได้ชอบอกชอบใจ กับ Theme ที่ออกแบบโดยฝรั่งตาน้ำข้าวหรอกนะครับ ผมว่ามันดูเชยๆอ่ะในสายตาผม ผมออกจะเลือก Theme ที่อยู่แถวๆเอเชีย อย่างจีนนี้เสียมากกว่าครับ เรื่องออกแบบดีไซด์นั้น มันกินขาดอยู่แล้ว และผมก็เคยพูดไว้ บ่อยครั้งแล้วด้วย

จะเห็นได้ว่าตั้งแต่เขียนไอเดย์บล็อกมา ผมเปลี่ยน Theme ไปแค่ครั้งเดียวเอง ดูเหมือนว่าผมจะรักเดียวใจเดียวเสียจริง ถ้าลองได้หลง ก็หลงจนหัวปักหัวปำ และต่อมาผมก็เปลี่ยนมาใช้ Theme ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ จนทำให้เกิดกระแสไอเดย์ฟีเวอร์ขึ้นมา (ว่ากันไป) เพราะหลายต่อหลายท่าน ก็ไปดาวน์โหลดมาใช้เช่นกัน (เดี๋ยวสักวันผมจะรวบรวมบล็อกไทย ที่ใช้ Theme ตัวนี้มาให้ดูกันนะครับ แล้วท่านจะรู้ว่า บล็อกเกอร์ไทยเราใช้เยอะกันจัง) แม้แต่บล็อกเกอร์หนุ่มรูปงามอย่างพี่แพท ฉายาบล็อกเกอร์หลายใจ เอิ๊กๆ ผมตั้งให้เองแหละ ก็ดันเปลี่ยนมาใช้ Theme ตัวนี้้ด้วย ไม่ใช่พี่แพทคนเดียวนะครับ ยังมีอีกหลายท่านที่มา ขออนุญาติผม รวมไปถึงขอ Theme ตัวนี้ไปใช้เลยก็มี ผมเองก็งงเหมือนกันครับ ว่ามาขอทำไม ผมก็ไม่ได้ลบเครดิตที่เป็นลิงค์กลับแต่อย่างใด อยากได้ก็ตามไปโหลดมาใช้ มันก็เท่านั้นเองครับ

และไอ้เรื่องเครดิตนี่แหละสำคัญมากๆครับ (สำหรับผมนะ) และผมก็ย้ำไว้ตั้งหลายต่อหลายรอบแล้ว ว่าไม่ควรลบลิงค์ของผู้พัฒนาออกไป เพราะผมถือว่าเป็นการให้เกียรติคนผู้พัฒนาคนนั้นๆด้วย (อุตส่าห์นั่งทำหลังขดหลังแข็ง กว่าจะได้ออกมาสักหนึ่ง Theme ใช้เวลานานพอดู ทีเดียวนะนั่น) เพื่อนๆลองคิดดูสิครับว่า ถ้าเราทำอะไรลงไปสักอย่างหนึ่ง สมมุตินะครับสมมุติ ถ้าเราอยากจะทำ Theme ออกมาสักตัวหนึ่ง ให้ผู้คนได้ดาวน์โหลดไปใช้กัน แต่พอแจกไปใช้ได้สักพัก ผู้ที่ดาวน์โหลดไปใช้งาน ดันไปลบ (หรือเปลี่ยน) เครดิต อ้างว่าตนออกแบบซะงั้น แล้วลองคิดดูสิครับว่า เราเองจะเสียใจแค่ไหน ลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดูสิครับท่าน แล้วท่านจะร้องอ๋อขึ้นมาทันที ว่านายเดย์พูดจริง ทำจริง

แต่ทั้งนี้แล้ว ถ้าเราแก้ไข  เราก็เขียนบอกว่าแก้ไขครับ เพราะ WordPress Theme โดยส่วนมากแล้ว จะติดเครดิตแบบครีเอทีฟคอมมอนส์ (Creative Commons) มาเกือบทุกตัวอยู่แล้ว ซึ่งจะอนุญาติให้เราปรับแต่งแก้ไขอะไรต่างๆได้ แต่ต้องอ้างถึงคนพัฒนาเริ่มต้นอยู่ดี หรือไม่ก็ปรับได้ แต่ไม่ใช้ในเชิงพาณิชย์ จำไว้นะครับ อ่านรายละเอียด และข้อตกลงให้ดี เดี๋ยวเขาฟ้องครีเอทีฟคอมมอนส์ล่ะยุ่งเชียว เพราะเร็วๆนี้ ในไทยเราคงเปิดอย่างเป็นทางการซะที (หรือว่าเปิดไปแล้ว หว่า???)

ลักษณะเช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไปครับ (บล็อกเกอร์ไทยเราก็มี) ถ้าผมเห็นเช่นนั้นแล้ว ผมก็จะเงียบไปครับ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่มันจะทำให้ความรู้สึกผมที่มีต่อคนผู้นั้น ต่ำลงไปด้วย ผมไม่สนหรอกว่าจะเก่งวิเศษวิโสมาจากไหน อยู่ที่ว่าเขาจะแบ่งปันให้กับเราได้มากแค่ไหน มันก็เท่านั้น และการทำการเช่นนั้น มันย่อมทำให้เกียรติของตนเองต่ำลง เป็นเงาตามตัวครับ เหนือฟ้า ยังมีฟ้า เหนือของเหนือฟ้ายังมีเทวดา และเหนือเทวดา ยังมีน้องฟ้าอยู่ (ตกลงเค้าทำอะไรกัน) คุณอาจหลอกตัวเองและผู้ใช้งานอื่นๆได้ แต่ถ้าเป็น WordPress คุณหลอกนายเดย์ไม่ได้ เอิ๊กๆ จบแบบ เทพๆเช่นนี้แล

ปล. กะจะเอาเบาๆกลับกลายเป็นหนักอึ้ง คิดมากไปหรือเปล่าเราเนี่ย..วันนี้มาดึกกว่าทุกวัน ไปนอนล่ะครับ อรุณสวัสดิ์นะครับ

Spam 2.0

บ่นๆเรื่องเว็บดักคีย์เวิร์ดมาเรื่องหลายตอน ขอบ่นอีกรอบจะเป็นไรมั๊ย เหอๆ วันนี้กว่าจะหาเวลาที่เหมาะสม มาเขียนบล็อกของตัวเองก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มกว่า เบ็ดเสร็จแล้วถ้าเขียนเรื่องนี้จบ คงเริ่มต้นวันใหม่ของอีกวันคือวันพรุ่งนี้เลยมั้ง ถ้างั้นก็ขออรุณสวัสดิ์ พ่อแม่พี่น้อง ที่นอนเช้าตื่นสายทุกท่าน เฮ้ย!!! ไม่ต้องหอบผ้าหอบผ่อนมาอ่านบล็อกผมให้ยุ่งนะ เลือก “อ่านให้น้อยๆ และทำเองให้มากขึ้น” ดังที่ผมพูดไว้เมื่อเรื่องที่ผ่านมาจะดีกว่า อะไรที่ผมเขียนไร้สาระ ก็ช่างหัวผมแล้วกัน ว่าไปโน่น…

หลายคนคงพอรู้เรื่องการสแปมมาพอๆกับผมนะครับ เมื่อครั้งที่เรายังคงอยู่ในยุค Web 1.0 ที่มีเพียงเนื้อหาด้านๆ มีการโต้ตอบผู้ใช้น้อยๆ รวมไปถึงมัลติมีเดียไร้สีสัน และอินเตอร์เน็ตบรอดแบรนด์ ความเร็วต่ำ (เรียกซะสวยหรู) เป็นยุคเฟื่องฟูของมือบอลสแปมเมอร์ทั้งหลาย ได้ทำการส่งโฆษณาไร้สาระ ถึงผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ตกันอยู่เนืองๆ ไม่ว่าจะเป็นการสแปมบอร์ด (ใส่เนื้อหาที่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อผู้ใช้งาน) การส่งเมล์ทีละมากๆหรือ Spam Mail ทีีเรียกกันว่า Email Marketing นั่นแหละ เอิ๊กๆ ทำดีก็รอดตัวไป ไม่ถือว่าตั้งใจเสริมส่ง แต่ถ้าทำแบบหุนหันพันแล่น ก็เล่นเอาบวมอุราเช่นกัน ซึ่งแต่ก่อนนั้นพบบ่อยมาก (แต่ไม่ถึงกับบ่อยเท่าปัจจุบัน) อีเมล์ขยะส่งหาผม มาเป็นตับๆ (ถ้าเป็นเงินล่ะก็ว่าไปอย่าง) สืบต่อมาจนถึงปัจจุบันนี้ เรื่องการสแปมเมล์ที่ว่านี้ ก็ลดๆลงไปบ้างแล้วล่ะครับ คงเป็นที่ พรบ. คอมฯ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการนั่นล่ะมั้ง จึงทำให้ผู้คนขยาดที่จะทำกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตาม มันก็ใช่ว่าจะหมดไปจากโลกออนไลน์ของเรา เพราะชนกลุ่มน้อยที่หน้าด้านยังคงอยู่ จะหมดไปได้อย่างไรเสีย ว่ามั๊ย???

Spam 1.0 เริ่มเลือนๆลงไป แต่ยุคของสแปมเมอร์ยุคใหม่ก็เข้ามาแทนที่ ผมขอรวมพวกเว็บดักคีย์เวิร์ดทั้งหลาย เข้ามาไว้ใน Spam 2.0 นี้ด้วยแล้วกันนะครับ เพราะพึ่งมีกันได้ไม่นาน พอดีคนเราเห็นคนหนึ่งทำ อีกคนก็อยากทำตามว่างั้นเหอะ ที่จริง ถ้าผมจะทำก็ย่อมทำได้นะครับ หลักการเหล่านี้ไม่ได้ยากอะไรมากมาย แค่สรรหาคำที่คิดว่าคนเราจะค้น มาสร้างเป็นคีย์เวิร์ด มันก็เท่านั้น ส่วนจะหาได้จากที่ไหนนั้น หุหุ ขอไม่บอกก็แล้วกันนะครับ ประเดี๋ยวจะเป็นการตีแผ่ความรู้ด้านมืด แล้วพาลมาด่าผมล่ะยุ่งเชียว

Spam 2.0 ตัวต่อมาคือ การ Ping นั่นเองครับ ผมขอท้าวความไปถึง Ping สักหน่อยแล้วกัน ว่าความหมายมันคืออะไร เพราะยังมีบางท่านที่ยังงๆกับ คำๆนี้ “Ping คือการส่งสัญญาณ หรือส่งซิกส์ไปยัง Ping Server ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นของ Blog Search Engine ชื่อดังอย่าง Technorati.com หรือแม้แต่ Google Blog Search ก็ตาม ทั้งนี้เพื่อให้ Ping Server เหล่านี้ ส่งบอทมาเก็บข้อมูล ในบล็อกเรา และี้เพื่อเป็นการแจ้งให้ทราบด้วยว่า บล็อกเราอัพเดตเนื้อหาแล้วนะ ส่งบอทมาเก็บข้อมูลเร็วๆ” อะไรประมาณนี้ล่ะครับ แต่ปัจจุบันนี้ การ Ping ที่ว่าไปนั้น กลายเป็นเครื่องมือชั้นดี ให้เหล่าสแปมเมอร์ได้เลือกใช้ไปแล้ว พวกนี้วันๆไม่ต้องทำไรหรอกครับ นั่ง Ping Blog ทั้งวัน (มันไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอกครับ มีโปรแกรมเมอร์พัฒนาโปรแกรมขึ้นมา ให้สุ่ม Ping ตามระยะเวลาที่กำหนด และทั้งนี้ก็สุ่มก็เยอะซะเหลือเกิน)

Spam 2.0 ตัวถัดมาก็การ Tag ไปยัง Technorati.com อ้าว..กรรม เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ไม่ได้บิดพริ้วข้อมูลแต่อย่างใด การ Tag ไปยัง Technorati นั้น คือการส่งคำใดคำหนึ่ง หรือป้ายคำ เพื่อชี้แจงรายละเอียดในบล็อกเราว่า เนื้อหานี้มันเกี่ยวข้องกับเรื่องราวพวกนี้นะ อะไรเช่นนี้ แต่คนเราเล่นพิเรนณ์ครับ ใช้คำสองคำไม่พอ เล่นเอาทั้งยวง อะไรพอที่จะจัดเป็น Tag ได้ ยัดใส่ให้หมด (ใส่แม่งเลย เอิ๊กๆ)ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อหา แต่ดันหน้าด้านใส่ไปก็มี ผมก็คงได้แค่คิด เหมือนดังพิธีกรท่านหนึ่งล่ะครับ ว่า… แหม ทำไปได้

เมื่อเป็นประการล่ะฉะนี้ การ Tag ไปยัง Technorati เริ่มมีผลน้อยลงหรือแทบไม่มีความหมายเลย ก็อย่างว่าล่ะครับ เราไม่ได้ Tag ไปเพียงคนเดียว มีผู้คนนับล้านๆส่งคำกันเข้าไป แล้วคำเหล่านี้ ก็มีกันมากเหลือเกินครับ เป็นล้านๆคำ ลองให้เบน เกทส์ นักล่าสมบัติชื่อก้องโรงหนัง มาแกะคำเหล่านี้ออกมาสิ อาจมีปริศนาอักษรคู่ อยู่ในนั้นก็เป็นได้ เอิ๊กๆ และด้วยเหตุนี้ล่ะครับ ผมถึงบอกว่าถ้าเลิกได้ก็เลิกเสีย ทำไปก็งั้นๆ กลายเป็นทำลิงค์ออกให้บล็อกตัวเอง เฉยๆ และตอนนี้ผมเองก็เลิกแล้ว หันมาสร้าง Tag ที่ติดมากับระบบของ WordPress แทนจะดีกว่า อะไรต่างๆจะเปลี่ยนไปเยอะครับ ไม่เชื่อก็ลองเช็คอินเด็กซ์ของ iDayBlog.com ดูสิ เทียบกับบล็อกอื่นๆดูเองแล้วกัน แล้วท่านจะเห็นความต่างอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะผมกลับไปแก้ไขเรื่องราวทั้งหมด ที่เขียนมาเป็นปีๆ ด้วยมือทั้งหมด (สามร้อยกว่าเรื่อง) ทั้งนี้ก็ใช้เวลาไปหลายวันเหมือนกัน ถือโอกาสแก้ไขจุดพลาดของเนื้อหาไปด้วยในตัวครับ

ตอนนี้ผมชักง่วงแล้วล่ะครับ สมองชักตันๆ เพราะอีก 5 นาทีจะหกทุ่มแล้ว ผมคงจะเขียนได้ไม่จบ ขอยกยอดไปเขียนเป็น Series อีกเช่นเคย เพราะยังมี Spam 2.0 ที่เหลืออีกจำนวนหนึ่ง หนึ่งในนั้นก็มี Social Bookmarking ด้วยนะครับ อยากรู้ต้องรอติดตาม เอิ๊กๆ หลอกให้อยากแล้วจากไป อีกตามเคย ไปล่ะครับ

รายได้ปลายเมาส์#3

มาต่อเนื่องกันเลยนะครับ สำหรับ Series รายได้ปลายเมาส์ของเรา ก็ลุยมาได้ตั้งสองตอนแล้วแหนะ จะเขียนอะไรกันนักกันหนาวะ ตอนนี้ก็เข้าตอนที่ 3 กันแล้ว ถ้าไม่จบ คงต้องยกยอดไปเขียนเพิ่มอีกตอน จะเบื่อกันหรือเปล่าน้อ… หลายคนอาจจะเบื่อ เพราะผมมัวแต่เขียนเรื่องเดิมๆ ซ้ำซาก แต่เอาน่า ทนๆอ่านไปก่อน เดี๋ยวก็รวยเองแหละ ใจเย็นๆค่อยๆทำ เน้นแบบใสๆเข้าไว้ (เฮ้ย!!! จะทำโฟมล้างหน้า ขายหรือนี่)

มาๆมาเข้าเรื่องกัน เมื่อวานนี้ผมโม้ไปถึงไหน ไม่รู้ แต่ช่างมันเหอะ วันนี้ผมคงจะมั่วและโม้ ได้อีกวันอย่างสบายๆ การหารายได้จากปลายเมาส์คลิก ของผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ตในปัจจุบันนี้ กำลังเป็นที่สนใจและลงมือทำกันอย่างมากมาย จะด้วยเหตุผลที่ว่า มีการเขียนหนังสือตำรับตำราต่างๆ  เกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านี้ ออกมาวางขายกันหลายต่อหลายเล่ม และผู้คนที่ซื้อหนังสือมาอ่าน ก็อยากลองความรู้ของตน มันก็ของตายอยู่แล้วล่ะครับ ว่ามั๊ย ซื้อมาแล้วอ่าน แต่ไม่ได้ลงมือทำ มันก็ไม่เิกิดอะไรขึ้นมาเลย ผมเองก็ยังเปลี่ยน วิธีคิดใหม่เลย “อ่านให้น้อยลง ทำให้มากขึ้น” ซึ่งแต่ก่อน ผมมักจะชอบอ่านไปเรื่อยๆ สนใจก็เก็บไว้ ประดับบารมีเฉยๆ ใครถามตอบได้หมด เพราะอ่านมา แต่ตัวเองดันทำตามนั้นไม่ได้ เอิ๊กๆ เวรกรรมๆ

การทำรายได้ด้วยปลายเมาส์คลิกของคนอื่นนั้น ว่ากันว่าถ้าต้องการผลสำเร็จต้องมีความขยันเข้าไว้ หลีกเลี่ยงการใช้เครื่องมือที่ส่อไปในทางไม่ดี จำพวกเครื่องมือเกี่ยวกับ Black Hat ทั้งหลาย ลดการ Ping ให้น้อยลง พวกที่ Ping เช้า Ping เย็น เลิกเสียเถอะครับ และอีกหนึ่ง คือเรื่องการ Tag ไปยัง Technorati.com นั้น พอเพลาๆได้ก็เพลาๆลงนะครับ ประเดี๋ยวจะเป็นการ สร้างลิงค์ออกโดยไม่จำเป็น สร้าง Tags เฉพาะไว้ภายใน WordPress ก็พอ เพราะติด Index ใน Google ได้ดีนักแล อีกหนึ่งความฮึดที่ควรมีไว้ประดับตน คือหมั่นไปเพิ่มชื่อใน Blog Directory ทั้งหลาย ส่วนการส่งบทความเข้า Social Bookmarking นั้น ก็เป็นอีกหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันครับ

ส่วนตัวผมเองนั้น ไม่ค่อยจะจริงจังกับ รายได้ปลายเมาส์เหล่านี้มากนัก เพราะผมยังเชื่อว่าความแน่นอน คือความไม่แน่นอน ของสิ่งเหล่านี้ มันยากยิ่งจะคาดการณ์ได้ล่วงหน้านัก (ถ้าจะอ้างว่าเส้นขี้เกียจ มันคั่นตัวผมกับมันก็ย่อมได้) ฉะนั้นจึงหันหัวเรือแจวลำเล็กๆลงเล่น Affiliate เสียดีกว่า ถึงแม้จะยากยิ่งกว่า แต่มันก็มาพร้อมด้วยความมั่นคงกว่านั่นเอง แต่ไม่ใช่ว่าการสร้างรายได้ปลายเมาส์จาก AdSense หรือ PPC รายอื่นๆนั้น ไม่ดีนะครับ หลายๆคนทำเงินจากมัน มานักต่อนักแล้ว ระดับแสนหรือล้านก็ว่ากันไป แต่วิธีการนั้นมันก็เน้น มาเร็ว ตายเร็ว ฉันนั้น วันนี้ก็จบแบบดื้อๆ อีกวัน เดย์หนอเดย์… หุหุ

รายได้ปลายเมาส์#2

นายเดย์มาด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยถึงปานกลางนะครับ วันนี้กะจะเขียนบล็อกเปิดประเด็นนี้ตั้งแต่เช้า เจ้ากรรมดันเน็ตมีปัญหาอีกหนแล้ว เข้าใช้บริการของ Google ทุกบริการไม่ได้เลยครับพี่น้อง ใครส่งเมล์หาผมวันนี้ คงไม่ได้ตอบกลับนะครับ อย่าหาว่างั้นว่างี้เลยนะ ไว้วันหลังอินเตอร์เน็ตผม เข้าที่เข้าทางเหมือนเดิม จะเคลียร์ให้ทุกข้อสงสัยเหมือนเคย… แถลงไขให้ทราบแล้วนะ… เอาล่ะๆ บ่นเล็กน้อย แล้วไปเข้าเรื่องกันเถอะครับ

ปกติแล้วผมจะติดตากับภาพเดิมๆ ของ Google Zeitgeist ว่าเป็นแหล่งรวมคำค้นที่มีผู้นิยมค้นหา (กระโดดมาแบบนี้เลย) มากที่สุดในแต่ล่ะเดือน และมักเอาคำว่า Zeitgeist มาคิดอยู่เรื่อยๆว่า บริการใดก็ตามที่เอาคำว่า Zeitgeist มาเกี่ยวข้อง ต้องเป็นผลรายงานเกี่ยวกับอะไรสักอย่างแหงมๆ และโดยปกติแล้ว ผมเองก็มักไม่ใส่จนผลรายงานจำพวกนี้มากนัก อย่างว่าล่ะนะไม่ได้เรียนสถิติมา ครั้นจะเน้นเรื่องสถิติ ที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องนี้ มันก็อาจจะทำให้ปวดหัว จนวันๆไม่ต้องทำอะไรไปเลยก็ได้ หรือคิดเช่นไรกันเอ่ย?

แต่หลังๆ (ช่วงที่เขียนไอเดย์) มานี้ชักบ้าสถิติ มีไรเก็บหมด เราไม่ได้ใช้วันนี้ พรุ่งนี้เราก็ต้องได้ใช้เหมือนเดิมล่ะนะ ซึ่งผมเคยใช้ตัวเก็บสถิติอยู่หลายตัวเหมือนกัน งงกับตัวเองเหมือนกันครับ ว่าจะติดตั้งอะไรเยอะแยะ แต่ตอนนี้เอาออกหมดแล้วครับ ติดตั้งไว้ก็หน่วงบล็อก ให้โหลดช้าเปล่าๆ ตอนนี้เลยเหลือแค่ตัว Google Analytics อย่างเดียว ซึ่งผมมองว่า เกินพอแล้วมั้งครับ มีรายงานตั้งเยอะตั้งแยะ และบ่างส่วนไม่รู้ว่ามีไว้ทำไมเลยก็มี แต่ก็อย่างว่าล่ะ ติด Google Analytics ไว้ เหมือนติดตั้งไว้ล้วงตับตัวเอง เหอๆ

วันก่อนพูดเรื่อง “รายได้ปลายเมาส์” ไป สุดท้ายเขียนไปยังไงไม่รู้ดันไปจบเอาระหว่าง Black hat กับ White Hat หลายคนสงสัยว่าผมเขียนไรกัน ใส่หมวกเขียนด้วยรึ เอิ๊กๆ นี่ล่ะครับ ถ้าจะทำเว็บไซต์หรือบล็อก เพื่อสร้างรายได้จากปลายเมาส์คลิกนั้น ถ้าเล่น Pay Per Click รายอื่นๆที่นอกเหนือ จาก Google AdSense ก็ว่าไปอย่าง ถ้าจะติดตั้งควบคู่กับ Google Analytics อ่ะนะ เพราะถ้าคุณๆท่านๆนี้ โปรโมทไม่ดี มีโอกาสร่วงได้ง่ายกว่าไม่ติดอะไรเสียอีก เพราะข้อมูลเหล่านี้ ผมว่าทาง Google เองต้องมีการเชื่อมโยงกันแน่ๆ เพราะ Account เรายังถูกเชื่อใโยงกันหมดเลย ทั้งใน Gmail, AdWords, AdSense หรือแม้กระทั่ง Blogger.com และ FeedBurner.com เองก็ตาม

คงเดาทางได้ถูกนะ ที่ผมเขียนมานี้ อาจจะงงเล็กน้อยก็ให้อ่านทวนอีกรอบ ไม่เช่นนั้นก็ไปอ่านต่อกัน ความหมายของผมคือ การติดตั้งตัวเก็บสถิติก็ดี การใช้อีเมล์ก็ดี การติดตั้ง Google Toolbar ก็ดี ถ้าใช้บริการของ Google เองทั้งหมด ทาง Google นั้นจะรู้ทุกความเคลื่อนไหวของคุณ มีเมล์มาหาคุณครั้งใด ทางระบบของ Google เปิดอ่านก่อนทุกที เพราะระบบของ AdSense จะต้องประมวลผล เพื่อหาโฆษณาต่างๆมาแสดง ให้มีลักษณะหรือคล้ายคลึงไปกับจดหมาย หรือเมล์นั้นๆ

ระบบโฆษณาที่แปรเปลี่ยนไปตามเนื้อหา ไม่ใช่รูปแบบโฆษณาที่น่าอัศจรรย์เกินคำบรรยาย อย่างที่ใครๆหลายคนพยายามบอก แต่เป็นเรื่องของความใกล้กันของกลุ่มคำทั้งหมดทั้งสิ้น ขึ้นอยู่กับผู้ลงโฆษณา AdWords ด้วย ว่าใส่คีย์เวิร์ดหรือคำใดลงไปบ้าง แล้วนำมาประมวลผลร่วมกันกับเนื้อหาของบล็อกต่างๆ ซึ่งแม้แต่ปัจจุบันนี้ ที่มีการพัฒนาให้เป็น Video Ads ได้ ยังต้องพึ่งพิงระบบ Tags อยู่ดี และ Tags ที่ว่านั้นแหละ ต่างยกย่องกันนักกันหนาว่าเป็น รูปแบบการจัดเก็บข้อมูล และอ้างอิงข้อมูลรูปแบบใหม่ โยงใยไปถึงระบบของ Metadata โน่น โอย… พูดไปชักยาว

การกว้านซื้อเทคโนโลยีของบริษัทอื่นๆ มาเป็นของตน เป็นวิธีการพัฒนา รูปแบบบริการของตนได้ดีนัก และผมเองก็มองว่าบริษัทต่างๆที่ Google ซื้อเข้ามา คือบันไดที่ทำให้ Google ยิ่งใหญ่ได้ปานนี้ อย่างว่าล่ะนะ มีเงินมันทำอะไรได้ทุกอย่าง และทำอะไร มันก็มีน้อยที่ทำให้ตัวเองดูน่าเกลียด รอติดตาม รายได้ปลายเมาส์#3 ในโอกาสถัดไป… จบมันดื้อๆ เช่นนี้แล…