เมื่อคืนนั่งไล่อัพเกรดบล็อกในสังกัดไปหลายสิบบล็อก ใช้เวลาไปหลายชั่วโมง โดยอัพเกรดจากเวอร์ชัน 2.3.3 เป็นเวอร์ชัน 2.5 พออัพเสร็จสิ้นก็ออกไปหาอะไรกิน กลับมาอาบน้ำนอน เพราะเสร็จภารกิจที่ต้องทำของเมื่อวานไปเรียบร้อยแล้ว ที่ไหนได้ครับ ตื่นเช้ามา ตกกะใจ อะจ๊ากกกก WordPress 2.5.1 ออกมาให้เล่นกันซะแล้ว งานนี้งงเป็นธันวา ราศรธนู (ไก่ตาฟาง) เลยครับ แต่ก็เตรียมใจไว้ตั้งแต่แรกๆแล้ล่ะครับว่า WordPress 2.5.1 ต้องออกมาตามหลังเวอร์ชัน 2.5 โดยไม่ช้าไม่เร็ว ก็เนื่องมาจากการผลิตรุ่น 2.5 ออกมาด้วยความทุลักทุเลนั่นไงล่ะ เป็นเหตุให้ป้องกันปัญหาด้านความปลอดภัยได้ไม่ดี เท่าทีควรจะเป็น
เพราะฉะนั้นพี่น้องท่านใดก็ตามที่ใช้ WordPress 2.5 อยู่ ก็ให้อัพเกรดเสียนะครับ เพื่อความปลอดภัย กำจัดพวกบั๊ก แมลงปีกแข็งทั้งหลายให้หมดไป และอีกอย่างครับ เพื่อความปลอดภัย ดังที่ทางทีมงานเค้าออกมาชี้แจง และตอนนี้ไอเดย์บล็อกก็รีบอัพเกรดในฉับพลัน เพราะขั้นตอนไม่ยุ่งยากแต่ประการใด ส่วนบล็อกในสังกัดนั้น ก็คงต้องรอไปก่อน อีกหน่อยค่อยอัพก็ได้มั้ง แหะๆ
อย่าลืมไปดาวน์โหลด มาอัพเกรดกันนะครับ พี่น้องบล็อกเกอร์ทั้งหลาย
ไม่ได้แนะนำ WordPress Theme สวยๆมานานแล้ว (มั้ง) เพราะมัวแต่กระทำการเมาหัวราน้ำอยู่ หุหุ วันนี้หยิบฉวยโอกาสก่อนตั้งวง มานั่งเขียนบล็อกสัก 10 นาที ว่าด้วยการแนะนำ Theme สวยๆมาฝากเช่นคืน เดียววันต่อไปจะอิมพอร์ต China Theme เข้ามายัง WordPress China Theme Town แห่งนี้อีกสักหน ตอนนี้ก็เริ่มมองๆไว้หลายตัวแล้วครับ ถ้าเก็บมาฝากรับรองหลายๆท่านจะภิรมย์ชมชอบเป็นแน่แท้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น มาเอาเรื่องของวันนี้ให้ได้ก่อนครับ ย้ำครับ ต้องเอาเรื่องให้ได้ และจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดด้วย เฮ้ย!!! ยังกะเอ็งจะไปตีใครวะเนี่ย เอิ๊ก
Charred WordPress Theme (Demo ) ตัวนี้ไม่ได้อิมพอร์ตมาจากเมืองจีนนะท่าน ขอบอกไว้ก่อน แต่สั่งตรงมาจาก WPElement ผู้ที่เคยฝากผลงานการสร้าง WordPress Theme สวยๆมาหลายตัว ทั้งเสียเงินและโหลดมาใช้ได้ฟรีๆ ส่วนตัวแล้ว ผมชอบ Theme ในลักษณะเช่นนี้มากครับ ดูเท่ห์ๆ มืดๆ เงาๆ คลาสสิคดี แต่อย่างว่าแหละครับ จะเอามาใช้กับไอเดย์บล็อกเห็นทีจะไม่เหมาะ เพราะนายเดย์เราออกจะใสซื่อ บริสุทธิ์ ต้องเหมาะกับ Theme ขาวๆใสๆ ไปทำนองนั้น (ว่าไปนั่น เชิดตูดตัวเองเฉยเลย) ยังไงแล้ว ถ้าพี่น้องสนใจ ก็เชิญดาวน์โหลดไปใช้ ตามอัธยาศัยนะครับ ผมไม่เกี่ยวข้องอยู่แล้ว แค่มาแนะนำ และก็มาแนะนำแค่นี้แหละครับ งานเข้าแล้ว เอิ๊กๆ
หลายต่อหลายคนที่เล่นอินเตอร์เน็ต ยุ่งกับสังคมออนไลน์ ออกจะเป็นคนรุ่นใหม่ หัวแข็ง ไม่ยึดติด มักจะสุมหัวกันตามร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่ พวกเกมเมอร์ก็ไปๆมาๆร้านเกม ยังกะทางกลับบ้าน คนชอบเที่ยวก็สุมหัวสังสรรค์กันตามผับตามสถานบันเทิง วัยรุ่นหน่อยๆก็เข้าดิสโก้ เธค อายุมากขึ้นมาหน่อย ก็เข้าตลกคาเฟ่ บางคนก็ชอบดูหนัง บางคนก็ไม่ชอบยืนตรงเคารพ จะยังไงก็แล้วแต่ครับ แต่ละรุ่น แต่ละบุคคล แต่ละความคิด จะชื่นชอบในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป
การกระทำการหลายๆสิ่ง ทำให้เกิดการพัฒนาครับ การเขียนบล็อกตั้งแต่แรกเริ่ม ผมเองก็สะเปะสปะไปเรื่อยครับ ยียำทำบล็อก ละเลงจนมั่วว่างั้นเหอะ เอาไปเอามามันก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ก่อนที่จะออกนอกลู่นอกทางอีกครั้ง เอิ๊กๆ แต่ผมว่าสิ่งเหล่านี้แหละครับ ที่ทำให้เราแสดงตัวตนที่แท้จริงของเราได้ดีที่สุด เมาก็บอกว่าเมา ป่วยก็บอกว่าป่วย เครียดก็บอกว่า้ครียด เหอๆ จะไปตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จไปทำไม ไม่ชอบเป็นที่สุดครับ
หลายคนชอบในความเป็นนายเดย์ครับ แต่หลายคนก็ไม่ชอบที่ผม ทำไมต้องแสดงแบบอย่างที่ไม่ดีด้วย อันนี้ก็เข้าใจครับ สิ่งต่างๆล้วนยั่วยุ และมอมเมาเราอยู่ โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย เช่นละครทีวีไรงี้ แหม! ค่ำวันพุธ เย็นวันพฤหัสไม่ต้องออกไปไหน ตูจะดูสวรรค์เบี่ยง คืนวันอังคารตอนดึกๆ จะนึกคึกก็ไม่ได้ เมียจะดูตีสิบ ทำให้สถาบันครอบครัวระส่ำระสายครับ เอิ๊กๆ สังเกตุบ้างไหมครับว่ารายการทีวี โฆษณาแต่ล่ะอัน กิเลศตัณหาชัดๆ จะขายมอ’ไซต์ ก็บิดมาซะแรงเชียว แล้วคนซื้อมาล่ะ ไม่ให้ขับขี่เร็ว มันก็ไม่เท่ห์หรือไร สิ่งเหล่านี้มอมเมาเรายิ่งกว่า เหล้ายาปลาปิ้งเสียอีก อิอิ ที่อ้างเหตุ โยงผลมาทั้งหมด ไม่มีไรหรอกครับ แค่กำลังฟังเพลงหนุกๆ ของพี่แอ๊ด ยืนยง (คาราบาว)มา ชุดตั้งวงเล่า ใครยังไม่มี ต้องหาฟังแล้วล่ะครับ คอเพื่อชีวิต คงชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
Read the rest of this entry …
เอาให้มันเข้ากับบรรยากาศความเหงา ภายในไอเดย์บล็อกซะหน่อย ด้วยการประเดิมน้ำดื่มใบบัวบก (ผมตั้งเองนะครับ) อย่างมี Hang ไม่มีแฮง กับการตลาดที่แพร่กระจายอย่างไวรัส หรือปากอย่างใจอย่าง เฮ้ย!!!! ปากต่อปากอย่าง Viral Marketing ผมได้ภาพเซ็ตนี้มาจากเพื่อน ส่งฟอร์เวิร์ดเมล์มาให้ผมเมื่อนานปีแล้วล่ะครับ ส่งกันได้ส่งกันดี ก็ถือว่าขำๆต้อนรับการกลับมาครึ่งตัวของผมล่ะกัน ผมเองก็ยังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน ดิ้นไปดิ้นมานอนไม่หลับ ตัดสินใจลุกดีกว่า มานั่งเขียนบล็อก ทั้งที่อะไรๆยังไม่ลงตัวนี่แหละ ถึงอย่างไรก็คงไม่มีใครมามองอยู่แล้วมั้ง เหอๆ
ผมคงไม่สาธยาย อธิบายว่าการตลาดแบบปากต่อปากมันคืออะไรหรอกนะครับ เคยเขียนไปแล้วหลายครั้งหลายหน ลองเสิร์ชหาแล้วอ่านดูๆ จำได้ว่ามี Video Clip Marketing, Harry Potter Marketing, Blog Marketing และอื่นๆ ไม่ใช่คนหัวการตลาด แต่ฟังเค้ามาเล่าต่อ แล้ววางความให้ยาวยืดไปเอง
Viral Marketing ของเครื่องดื่ม Hang จะเหมาะสำหรับคนที่มีแอลกอฮอร์ในสายเลือดเกิน 70 มิลลิกรัม มีอาการเมาค้างเล็กน้อยถึงปานกลาง
Read the rest of this entry …
หายหน้าหายตาไปซะนาน เทศกาลสงกรานต์ก็ผ่านพ้นไปเสียแล้ว ไม่ได้มัวเล่นน้ำจนเพลิน แล้วดันลืมอัพเดตบล็อกตัวเองหรอกครับ เรื่องของเรื่องนั้น มันมีอะไรๆที่มากกว่านั้น ช่วงนี้ออกจะสิงห์แอลกอฮอร์ไปหน่อย น่านๆ หนักไปหน่อย มาถึงวันนี้ยังไม่ฟื้นเลย เหอๆ เล่นน้ำก็ไม่ได้เล่นกับเค้า วันไปก็ดันไปเห็นคนจมน้ำตายอีกล่ะ หมดอารมณ์เล่นเลย ก็เลยต้องชวนเพื่อนหนีไปที่อื่น แต่พอไปที่ไหนๆ มันก็ไม่หนุก จำใจกลับห้อง นั่งดื่มกันดีกว่าเพื่อน จะเอาอะไรกันนักกันหนา กับคนตกงานคนหนึ่ง เพื่อนก็ลืม แฟนก็งอน ไม่คุยกันมาเป็นอาทิตย์ล่ะ บาปกรรม สงสารตัวเองจริงๆ
วัันวานก็ไปส่งเพื่อนกลับ กทม. หมดแล้ว สุดท้ายก็เหลือเราคนเดียว โดดเดี่ยวเดียวดาย นั่งดูหนัง นอนฟังเพลง อยู่ไปวันๆ ชีวิตไร้จุดหมายจริงๆ อีกทั้งอากาศร้อนๆแบบนี้ ไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากทำอะไร แทบตับแล๊บ ตาถลน ไม่อยากออกไปไหนอีกล่ะ น่าเห็นใจคนตัวอ้วนๆท้วมๆจังเลยนะครับ ตัวผมเองผอมๆยังร้อนปานนี้ แล้วเขาเหล่านั้นจะทำยังไงกันอยู่ล่ะครับเนี่ย ยิ่งไขมันเยอะๆ ซึ่งเป็นตัวสร้า้งความอบอุ่นให้ร่างกาย แหม๋ ไม่อยากจะสาธยาย นึกมาแล้วร้อนตัวแทนเลย
วันนี้ก็แอบไปเดินเล่นแถวๆห้างตากแอร์สักหน่อย แต่เดินคนเดียวมันไม่หนุกครับ อยู่ได้แค่ชั่วโมงเดียว แอบไปดูสาวๆ ว่างั้นเหอะ หลังจากนั้นก็แว๊บเข้าร้านหนังสือตามเคย ขอเช็คหนังสือตัวเองซะหน่อย ปรากฏว่าเป็นไปตามที่คิดไว้ครับ ส่วนมากแล้ว เห็นแต่เล่ม 2 ครับ WordPress Optimization 2 ส่วนเล่มหนึ่ง WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบนั้น หาซื้อยาก อย่างที่หลายๆคนพูดไว้เป๊ะเลย ไปถามพนักงาน เค้าก็ว่ายังไม่มา อะไรกันหว่า ไปถามหาหนังสือตัวเอง แบบนี้ก็มีด้วย!
งานนี้หมดอารมณ์เดินต่อครับ อีกทั้งท้องเจ้าปัญหาดันร้องจ๊อกๆ ก็เลยต้องดิ่งกลับ แล้วแวะร้านอาหารตามสั่ง ริมถนนกินดีกว่า ขาจะกลับดันมีคนมาทักอีก “น้องๆกลับแล้วเหรอ มาคนเดียวเหรอ ไม่ไปดูหนังเหรอ” ทีแรกนึกว่าคนรู้จัก แฟนคลับเราอ่ะเปล่า แต่พอหันกลับไปมอง โห!!! ผู้ชายทั้งแท่ง อายุราววัยกลางคน มาชวนไปดูหนัง ฟังแล้วมันทะแม่งๆน่าขนลุก เลยตอบปัด ผมจะกลับแล้วครับ แค่นั้นแหละ ก็ตีตัวออกมาได้โดยทันควัน เหตุการณ์แบบนี้ เจอกับตัวเองมาหลายทีแล้ว สงสัยคราวหน้าไป ต้องพกสาวๆไปเดินเคียงกันบ้างล่ะ แต่ขี้เหร่ผอมๆ สาวไหนล่ะจะสนใจ แหะๆ ขี้หลีจังเรา
ตอนเย็นนี้ ได้ยินว่าวันเกิดเพื่อนอีกล่ะ ต้องหาเรื่องเสียตังค์ตามเคย ส่วนจะเป็นวันเกิดจริงๆ หรือวันเกิดอยาก อันนี้ต้องรอถามมันอีกที ่ไอ้ตัวเราเองยังแอลกอฮอร์ลิซึ่มไม่สร่าง ถ้ามันไม่ชวนก็ดีไปอย่าง (แต่ถ้าชวนก็คงจะขัดไม่ได้) อย่างน้อยก็พอได้พักสักวัน แม้จะอยู่อย่างเหงาๆก็ตามที ยังไงก็แล้วแต่ การดื่มสุรา ทำให้สมรรถภาพทางเพศลดลง เพลาๆลงหน่อยก็ดีนะ ไอ้เดย์ หุหุ แต่อย่าว่างั้นว่างี้เลยนะครับ เอาให้ผ่านช่วงเวลาแห่งความเหงา ช่วงนี้ไปก่อน แล้วผมจะกลับมาเป็นเดย์คนเดิม ผมสัญญา (ทำตัวยังกะพระเอกตกกระป๋อง) เป็นเอามาก เอิ๊กๆ
“เหล้าไม่ใช่คำตอบ แต่มันช่วยให้ลืมความเหงาได้”
ด้วยเหงาและคิดถึง ไอเดย์บล็อกดอทคอม
พรุ่งนี้ก็ปีใหม่ไทย (13 เมษายน) หรือเทศกาลสงกรานต์แล้วนะครับ พ่อ แม่ พี่น้อง ปู่ย่า ตา ยาย คุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา คุณอาหมวย คุณอาตี๋ (แล้วตูจะไล่ทำไมล่ะเนี่ย) ไม่ออกไปเที่ยวสาดน้ำสงกรานต์ ให้หายร้อนบ้างเหรอครับ ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ผมว่าในเมืองกรุง คงร้อนกว่าแถวต่างจังหวัดเป็นแน่แท้ ถ้าร้อนมากๆก็หลบร้อน มาพึ่งเย็น ตากอากาศ ตากแดด เล่นน้ำ แถวต่างจังหวัดบ้างนะครับคนกรุง แล้วจะรู้ว่าต่างจังหวัด ไม่ใช่บ้านนอกอย่างคนที่คนกรุงเค้าเข้าใจ อิอิ
ผมเองก็ยังคงไม่ออกไปไหนหรอกครับ ร้อนๆอย่างนี้ ไม่อยากทำอะไร เบื่อ เซ็ง รอจิบเบียร์เย็นๆช่วงหัวค่ำจะดีกว่า และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เงียบเหงาครับ ขี่มอ’ไซต์ออกไปข้างนอกเมื่อกี๊ โอ้ แดดร้อนจริงๆสิผับผ่า และวันนี้เค้าก็ยังไม่เล่นน้ำกัน พรุ่งนี้แหละมั้งถึงเริ่มเล่น อยากกลับไปเล่นที่หนองคายอยู่เหมือนกัน แต่ตังค์หมด ไปไหนมาไหนลำบากหน่อยล่ะครับ เพราะเข้า กทม. เมื่อกี๊ดันไปใช้ตังค์เพลิน อ่า… ก็เล่นไปเที่ยวปราจีนบุรีก่อนนี่หว่า ดีนะนี่ไม่โดดไปชลบุรีต่ออีก เพื่อนๆมันชวนไปเล่นกะมันอยู่ โอ้… ไม่อยากจะเซด ไอ้เพื่อนตัวเงินตัวทอง เฮ้ย!!!
หลายๆท่านที่กำลังนั่งอ่านบล็อกผมอยู่นะขณะนี้ ก็คงไม่ออกไปไหนเช่นกัน อันนี้ผมเดาเอานะ หรือว่าเลยวัยเที่ยวแล้วล่ะครับ (พูดง่ายๆว่าแก่ อิอิ) พกแฟน จูงมือ จู๋จี๋ ออกไปเที่ยวกันให้ฉ่ำสิครับ ทำตัวเป็นเด็กๆ ให้คนอื่นเค้าอิจฉาไปเลย แหะๆ
เอนทรี่นี้ขอไร้สาระหน่อยนะครับ อากาศร้อนๆ เขียนเรื่องเครียดๆไปก็ปวดกบาล และคงต้องจบลงแค่นี้แหละครับ ยังไงเที่ยวสงกรานต์ก็อย่าดื่มให้มากนะครับ เมาไม่ขับเดี๋ยวจะหลับไม่ตื่น และก็โปรดจำไว้เสมอว่า การดื่มสุรา ทำให้สมรรถภาพในทางเพศลดลงนะครับ นายเดย์ขอร้อง
ต้องยอมรับกันล่ะครับว่า ตลาดการแข่งขันเรื่อง Web Hosting นั้นค่อนข้างที่จะมีคู่แข่งเยอะ มีหลายๆบริษัทเปิดตัวขึ้นมา เพื่อมาลุยตลาดด้านนี้โดยเฉพาะ จะด้วยการแข่งขันที่สูง บวกกับการห่ำหั่นในเรื่องของราคาและบริการ ทำให้บริษัทหลายบริษัทเริ่มตายลงไป ในทางตรงข้าม Web Hosting ไหนดี บริการลูกค้าได้เข้าท่า ก็ยังผลให้อยู่รอดต่อไป
สงครามราคายังไม่จบครับ มีหลายๆที่เปิดตัวขึ้นมาด้วยแพ๊กเก็ตยั่วยานใจ ทำตัวโตๆโฆษณาว่าราคาถูก ราคาโฮสเริ่มต้นที่ 69 บาท
การเลือกโฮสติ้งเพื่อนำมาเขียนบล็อกนั้น ถ้าจะให้ดีต้องเลือก Linux/Unix Hosting อย่าไปใช้เลย Windows Hosting มันใช้งานได้ไม่เต็มที่หรอก เว้นแต่ WordPress จะหันไปเขียนระบบ โดยเลือกใช้ภาษา ASP แต่ไม่ใช่ว่าผมเกลียดขี้หน้า Microsoft นะ เพราะคอมฯผมก็ใช้ของมันอยู่ ออกแนวเถื่อนด้วยกระมัง เอิ๊กๆ
มาๆเข้าเรื่องกันเถอะครับ สำหรับ Blog Hosting หรือ Web Hosting ที่ผมจะนำมาแนะนำในวันนี้ ไม่ใช่เจ้าเดิม อย่าง Taradnet.com นะครับ แต่ขอเอ่ยถึงนิดนึง เพราะผมก็ใช้บริการของเค้าอยู่ ใช้ฟรีซะด้วย อิอิ โดยรวมแล้วระบบก็มีความเสถียรดี นานๆทีก็มีล่มบ้าง แต่ก็พอรับได้อ่ะแหละ เพราะบริษัทเค้ามีความน่าเชื่อถือ และอย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่า เค้าจะไม่ปิด Host หนี หรือโดนอุ้ม Server แต่ข้อหลังนี้ ก็ไม่แน่เหมือนกันนะ พรบ.คอมฯยิ่งเคี่ยวๆอยู่
มาพูดถึงพระเอกของงานนี้ดีกว่าครับ Siamnow.net ส่วนตัวยังไม่เคยใช้นะ แต่คงเร็วๆนี้แหละ เท่าที่ดูๆ แพ๊กเก็ตอะไรต่างๆก็เข้าท่า บริษัทที่เปิดมากว่า 6 ปีก็น่าเชื่อถือ ค่าบริการก็ใช่ว่าจะแพง เหมาะสมกับมือใหม่ ที่อยากเช่า Hosting มาเขียนบล็อกอ่ะแหละครับ ล่าสุดก็มีแคมเปญใหม่ออกมา เช่าโฮสวันนี้ รับไปเลยหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ ” แล้วมาเขียนบล็อกจ๊าบๆ นำมากระแทกกับผม ว่าแต่ถ้าผมเช่าโฮสเนี่ย….
มีสิทธิรับหนังสือตัวเองเปล่าหว่า…. อืมๆ น่าคิด
สวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะครับ พี่น้องที่น่ารักทุกท่าน ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงที่นายเดย์ ชายน้อยผู้บอบบางและอ่อนต่อโลก กลับมาอัพเดตสถานการณ์เรื่องราวการผจญกรุงช้าไปหน่อย เรื่องของเรื่องคือตอนนี้กำลังปรับสภาพตัวเอง ให้กลับมาเป็นเด็กต่างจังหวัดและหนุ่มบ้านนอกตามเดิม อีกทั้งช่วงนี้กำลังปรับสภาพทางจิต ที่วิตกจริตของตัวเองให้กลับมาเหมือนเดิม “เหงา เบื่อ คิดถึง รอ” คือคำตอบของผมในตอนนี้ ไม่ต้องถามว่าเรื่องอะไร เพราะยังไงผมก็ไม่บอกคุณ เอิ๊กๆ
เอล่ะครับมาฟังเรื่องที่ผมจะเล่ากันสักหน่อย เห็นว่าหลายๆคนก็รอให้ผมเล่าเรื่องราวเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน อันนี้ผมทักท้วงเอาเองนะครับ ไม่หน้าด้าน แต่หน้าอายเสียมากกว่า เรื่องมันอาจจะไม่สู้ดีนัก เริ่มต้นตั้งแต่วันเดินทางแล้วล่ะครับ ฉุกละหุกมากมาย เพราะต้องเตรียมตัวหลายๆอย่าง กระป๋งกระเป๋า เสื้อผ้งเสื้อผา และมาม่าสักซอง ติดกระเป๋าไว้ประทังชีวิต ตี๋ตัวรถปรับอากาศ (พูดง่ายๆคือรถทัวร์นั่นแหละครับ อย่าต้องให้นั่งเครื่องบินไปเลย เก็บตังค์ไว้กินข้าวจะดีกว่า) ดิ่งลงปราจีนบุรี ในวันที่ 1 เมษายน 2551
ผมต้องขึ้นรถในเวลา 2 ทุ่มตรงครับพี่น้อง (20.00 น.) ไปซื้อตั๋วอะไรมาเรียบร้อย พอใกล้ถึงเวลา ก็ต้องให้น้องพาไปส่งขึ้นรถ แต่เจ้ากรรมนายเวรครับ กุญแจรถมอ’ไซต์หาย ตายล่ะหว่า ทำไงกันทีนี้ จากที่ที่อยู่ตอนนั้น ก็ไกลพอเดินเมื่อยอยู่เหมือนกัน เราก็พากันหากุญแจล่ะครับทีนี้ 20 นาทีผ่านไป (19.50 น.) ไวเหมือนโกหก ยังหาไม่เจออีก เฮ้อ… สุดท้ายถอดใจ ถ้าไปไม่ทันก็ตีตั๋วใหม่ก็ได้ แต่สุดท้าย ก็เอารถอีกคันไป เหอๆ ลืมไปว่ามีรถอีกคันอยู่ เอ๋อเหรอครับ ณ วินาทีนั้น สุดท้ายก็ขึ้นรถทันพอดี เฉียดฉิว และขึ้นรถผิด เด็กรถไล่ไปขึ้นรถคันอื่นอีก อ้าว เอ็งชักเสียสติไปใหญ่แล้วไอ้เดย์เอ๋ย
วกกลับมาครับ…. หลายท่านคงงงกันไปใหญ่ ว่าผมไปปราจีนบุรีทำไม พอดีว่าผมกลัวหลงทางครับ ต้องหาตัวประกันไปด้วย นั่นคือพี่สาวของผมเอง ผมไปพักที่ปราจีน 1 วัน (ก็คือวันที่เดินทางไปถึงนั่นแหละครับ ไปถึงเวลาตี 4 ของวันที่ 2 เมษา (04.00 น.) ไปถึงก็นอนไม่หลับอีกล่ะ เหนื่อยกับการนั่งรถ สรุปว่าไม่นอนเลย ฮ่าๆ) ทั้งที่การพักผ่อน ณ ตรงนั้น ก็ไม่เชิงว่าจะเป็นการพักผ่อนที่ดีนัก ตกเย็นมา พี่สาวพาไปเลี้ยง เนื่องในโอกาสที่น้องชายไปเหยียบถิ่น ฉลองเบียร์กันแต่หัววัน นั่งไปนั่งมาถึงตีสอง ไม่ได้แล้วล่ะ ต้องนอนสักหน่อยแล้วมั้ง ประเดี๋ยวจะเอาใบหน้าโทรมๆไปประจานตัวเอง ให้อับอาย
ตกลงว่าวันนั้นได้นอนเพียง 2 ชั่วโมงครับ เพราะต้องขึ้นรถตอนตี 5 (05.00 น.) เข้า กทม. ผมให้พี่สาวไปอาบน้ำก่อนครับ ไล่ให้รีบผ้าให้ด้วย เอ้า ใช้เข้าไป เราก็ไปทันขึ้นรถตี 5 ของวันที่ 3 เมษา ซึ่งเป็นวันงานพอดี นั่งรถไม่นานก็ถึงกรุงเทพฯแล้วครับ ใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงเอง ไปถึง กทม. หนึ่งโมงเช้าพอดี (07.00 น.) คราวแรกก็ไปปล่อยไก่ที่แถวๆอนุเสาวรีย์ชัยฯอ่ะครับ รอรถเมล์ว่าจะไปสายไหนดี จะนั่งแท็กซี่ก็ไม่ดีกว่า สุดท้ายเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าไปดีกว่า แต่ก็นะ ฮ่าๆไปไม่เป็นครับพี่น้อง เด๋อๆด๋าๆ มั่วๆไป อ้าวเฮ้ย สุดท้ายตูก็ไปได้นี่หว่า อาศัยเดินตามตูดพี่สาวครับ ถ้าผมไปคนเดียวก็คงนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นแหละ เอิ๊กๆ นั่งรถไฟฟ้าก็ไม่ผ่านศูนย์ประชุมสิริกิติ์อีกล่ะ ทำไงดี ก็ถามประชาสัมพันธ์สิครับ สุดท้ายก็ไปต่อรถไฟใต้ดินไปลงหน้าศูนย์ประชุมพอดีฯ ใช้เวลา 30 นาที นับตั้งแต่วางเท้าลงเหยียบกรุงครั้งแรก สรุปครับ.. ผมไปถึงสถานที่จัดงานในเวลาหนึ่งโมงครึ่งพอดี (07.30 น.)
Read the rest of this entry …
