พรุ่งนี้ก็ปีใหม่ไทย (13 เมษายน) หรือเทศกาลสงกรานต์แล้วนะครับ พ่อ แม่ พี่น้อง ปู่ย่า ตา ยาย คุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา คุณอาหมวย คุณอาตี๋ (แล้วตูจะไล่ทำไมล่ะเนี่ย) ไม่ออกไปเที่ยวสาดน้ำสงกรานต์ ให้หายร้อนบ้างเหรอครับ ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ผมว่าในเมืองกรุง คงร้อนกว่าแถวต่างจังหวัดเป็นแน่แท้ ถ้าร้อนมากๆก็หลบร้อน มาพึ่งเย็น ตากอากาศ ตากแดด เล่นน้ำ แถวต่างจังหวัดบ้างนะครับคนกรุง แล้วจะรู้ว่าต่างจังหวัด ไม่ใช่บ้านนอกอย่างคนที่คนกรุงเค้าเข้าใจ อิอิ
ผมเองก็ยังคงไม่ออกไปไหนหรอกครับ ร้อนๆอย่างนี้ ไม่อยากทำอะไร เบื่อ เซ็ง รอจิบเบียร์เย็นๆช่วงหัวค่ำจะดีกว่า และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เงียบเหงาครับ ขี่มอ’ไซต์ออกไปข้างนอกเมื่อกี๊ โอ้ แดดร้อนจริงๆสิผับผ่า และวันนี้เค้าก็ยังไม่เล่นน้ำกัน พรุ่งนี้แหละมั้งถึงเริ่มเล่น อยากกลับไปเล่นที่หนองคายอยู่เหมือนกัน แต่ตังค์หมด ไปไหนมาไหนลำบากหน่อยล่ะครับ เพราะเข้า กทม. เมื่อกี๊ดันไปใช้ตังค์เพลิน อ่า… ก็เล่นไปเที่ยวปราจีนบุรีก่อนนี่หว่า ดีนะนี่ไม่โดดไปชลบุรีต่ออีก เพื่อนๆมันชวนไปเล่นกะมันอยู่ โอ้… ไม่อยากจะเซด ไอ้เพื่อนตัวเงินตัวทอง เฮ้ย!!!
หลายๆท่านที่กำลังนั่งอ่านบล็อกผมอยู่นะขณะนี้ ก็คงไม่ออกไปไหนเช่นกัน อันนี้ผมเดาเอานะ หรือว่าเลยวัยเที่ยวแล้วล่ะครับ (พูดง่ายๆว่าแก่ อิอิ) พกแฟน จูงมือ จู๋จี๋ ออกไปเที่ยวกันให้ฉ่ำสิครับ ทำตัวเป็นเด็กๆ ให้คนอื่นเค้าอิจฉาไปเลย แหะๆ
เอนทรี่นี้ขอไร้สาระหน่อยนะครับ อากาศร้อนๆ เขียนเรื่องเครียดๆไปก็ปวดกบาล และคงต้องจบลงแค่นี้แหละครับ ยังไงเที่ยวสงกรานต์ก็อย่าดื่มให้มากนะครับ เมาไม่ขับเดี๋ยวจะหลับไม่ตื่น และก็โปรดจำไว้เสมอว่า การดื่มสุรา ทำให้สมรรถภาพในทางเพศลดลงนะครับ นายเดย์ขอร้อง
General
ต้องยอมรับกันล่ะครับว่า ตลาดการแข่งขันเรื่อง Web Hosting นั้นค่อนข้างที่จะมีคู่แข่งเยอะ มีหลายๆบริษัทเปิดตัวขึ้นมา เพื่อมาลุยตลาดด้านนี้โดยเฉพาะ จะด้วยการแข่งขันที่สูง บวกกับการห่ำหั่นในเรื่องของราคาและบริการ ทำให้บริษัทหลายบริษัทเริ่มตายลงไป ในทางตรงข้าม Web Hosting ไหนดี บริการลูกค้าได้เข้าท่า ก็ยังผลให้อยู่รอดต่อไป
สงครามราคายังไม่จบครับ มีหลายๆที่เปิดตัวขึ้นมาด้วยแพ๊กเก็ตยั่วยานใจ ทำตัวโตๆโฆษณาว่าราคาถูก ราคาโฮสเริ่มต้นที่ 69 บาท 99 บาท หรืออะไรอื่นๆก็ตามทีเถอะ ผมมองว่ามันชั่งถูกอะไรเยี่ยงนั้น แต่ไหนเลยครับท่าน ออฟชั่นภายในโคตรห่วย ซังกะบ๊วยแน่ๆ ไม่ต้องถามหรอกว่าติดตั้ง WordPress ได้ไหม เอาขอ HTML ปกติก็รันให้ผ่านเถอะครับพี่น้อง
การเลือกโฮสติ้งเพื่อนำมาเขียนบล็อกนั้น ถ้าจะให้ดีต้องเลือก Linux/Unix Hosting อย่าไปใช้เลย Windows Hosting มันใช้งานได้ไม่เต็มที่หรอก เว้นแต่ WordPress จะหันไปเขียนระบบ โดยเลือกใช้ภาษา ASP แต่ไม่ใช่ว่าผมเกลียดขี้หน้า Microsoft นะ เพราะคอมฯผมก็ใช้ของมันอยู่ ออกแนวเถื่อนด้วยกระมัง เอิ๊กๆ
มาๆเข้าเรื่องกันเถอะครับ สำหรับ Blog Hosting หรือ Web Hosting ที่ผมจะนำมาแนะนำในวันนี้ ไม่ใช่เจ้าเดิม อย่าง Taradnet.com นะครับ แต่ขอเอ่ยถึงนิดนึง เพราะผมก็ใช้บริการของเค้าอยู่ ใช้ฟรีซะด้วย อิอิ โดยรวมแล้วระบบก็มีความเสถียรดี นานๆทีก็มีล่มบ้าง แต่ก็พอรับได้อ่ะแหละ เพราะบริษัทเค้ามีความน่าเชื่อถือ และอย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่า เค้าจะไม่ปิด Host หนี หรือโดนอุ้ม Server แต่ข้อหลังนี้ ก็ไม่แน่เหมือนกันนะ พรบ.คอมฯยิ่งเคี่ยวๆอยู่
มาพูดถึงพระเอกของงานนี้ดีกว่าครับ Siamnow.net ส่วนตัวยังไม่เคยใช้นะ แต่คงเร็วๆนี้แหละ เท่าที่ดูๆ แพ๊กเก็ตอะไรต่างๆก็เข้าท่า บริษัทที่เปิดมากว่า 6 ปีก็น่าเชื่อถือ ค่าบริการก็ใช่ว่าจะแพง เหมาะสมกับมือใหม่ ที่อยากเช่า Hosting มาเขียนบล็อกอ่ะแหละครับ ล่าสุดก็มีแคมเปญใหม่ออกมา เช่าโฮสวันนี้ รับไปเลยหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” แล้วมาเขียนบล็อกจ๊าบๆ นำมากระแทกกับผม ว่าแต่ถ้าผมเช่าโฮสเนี่ย….
มีสิทธิรับหนังสือตัวเองเปล่าหว่า…. อืมๆ น่าคิด
About iDayBlog, Blog Tips
Blog Hosting, siamnow.net, Web Hosting, WordPress, WordPress Hosting
สวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะครับ พี่น้องที่น่ารักทุกท่าน ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงที่นายเดย์ ชายน้อยผู้บอบบางและอ่อนต่อโลก กลับมาอัพเดตสถานการณ์เรื่องราวการผจญกรุงช้าไปหน่อย เรื่องของเรื่องคือตอนนี้กำลังปรับสภาพตัวเอง ให้กลับมาเป็นเด็กต่างจังหวัดและหนุ่มบ้านนอกตามเดิม อีกทั้งช่วงนี้กำลังปรับสภาพทางจิต ที่วิตกจริตของตัวเองให้กลับมาเหมือนเดิม “เหงา เบื่อ คิดถึง รอ” คือคำตอบของผมในตอนนี้ ไม่ต้องถามว่าเรื่องอะไร เพราะยังไงผมก็ไม่บอกคุณ เอิ๊กๆ
เอล่ะครับมาฟังเรื่องที่ผมจะเล่ากันสักหน่อย เห็นว่าหลายๆคนก็รอให้ผมเล่าเรื่องราวเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน อันนี้ผมทักท้วงเอาเองนะครับ ไม่หน้าด้าน แต่หน้าอายเสียมากกว่า เรื่องมันอาจจะไม่สู้ดีนัก เริ่มต้นตั้งแต่วันเดินทางแล้วล่ะครับ ฉุกละหุกมากมาย เพราะต้องเตรียมตัวหลายๆอย่าง กระป๋งกระเป๋า เสื้อผ้งเสื้อผา และมาม่าสักซอง ติดกระเป๋าไว้ประทังชีวิต ตี๋ตัวรถปรับอากาศ (พูดง่ายๆคือรถทัวร์นั่นแหละครับ อย่าต้องให้นั่งเครื่องบินไปเลย เก็บตังค์ไว้กินข้าวจะดีกว่า) ดิ่งลงปราจีนบุรี ในวันที่ 1 เมษายน 2551
ผมต้องขึ้นรถในเวลา 2 ทุ่มตรงครับพี่น้อง (20.00 น.) ไปซื้อตั๋วอะไรมาเรียบร้อย พอใกล้ถึงเวลา ก็ต้องให้น้องพาไปส่งขึ้นรถ แต่เจ้ากรรมนายเวรครับ กุญแจรถมอ’ไซต์หาย ตายล่ะหว่า ทำไงกันทีนี้ จากที่ที่อยู่ตอนนั้น ก็ไกลพอเดินเมื่อยอยู่เหมือนกัน เราก็พากันหากุญแจล่ะครับทีนี้ 20 นาทีผ่านไป (19.50 น.) ไวเหมือนโกหก ยังหาไม่เจออีก เฮ้อ… สุดท้ายถอดใจ ถ้าไปไม่ทันก็ตีตั๋วใหม่ก็ได้ แต่สุดท้าย ก็เอารถอีกคันไป เหอๆ ลืมไปว่ามีรถอีกคันอยู่ เอ๋อเหรอครับ ณ วินาทีนั้น สุดท้ายก็ขึ้นรถทันพอดี เฉียดฉิว และขึ้นรถผิด เด็กรถไล่ไปขึ้นรถคันอื่นอีก อ้าว เอ็งชักเสียสติไปใหญ่แล้วไอ้เดย์เอ๋ย
วกกลับมาครับ…. หลายท่านคงงงกันไปใหญ่ ว่าผมไปปราจีนบุรีทำไม พอดีว่าผมกลัวหลงทางครับ ต้องหาตัวประกันไปด้วย นั่นคือพี่สาวของผมเอง ผมไปพักที่ปราจีน 1 วัน (ก็คือวันที่เดินทางไปถึงนั่นแหละครับ ไปถึงเวลาตี 4 ของวันที่ 2 เมษา (04.00 น.) ไปถึงก็นอนไม่หลับอีกล่ะ เหนื่อยกับการนั่งรถ สรุปว่าไม่นอนเลย ฮ่าๆ) ทั้งที่การพักผ่อน ณ ตรงนั้น ก็ไม่เชิงว่าจะเป็นการพักผ่อนที่ดีนัก ตกเย็นมา พี่สาวพาไปเลี้ยง เนื่องในโอกาสที่น้องชายไปเหยียบถิ่น ฉลองเบียร์กันแต่หัววัน นั่งไปนั่งมาถึงตีสอง ไม่ได้แล้วล่ะ ต้องนอนสักหน่อยแล้วมั้ง ประเดี๋ยวจะเอาใบหน้าโทรมๆไปประจานตัวเอง ให้อับอาย
ตกลงว่าวันนั้นได้นอนเพียง 2 ชั่วโมงครับ เพราะต้องขึ้นรถตอนตี 5 (05.00 น.) เข้า กทม. ผมให้พี่สาวไปอาบน้ำก่อนครับ ไล่ให้รีบผ้าให้ด้วย เอ้า ใช้เข้าไป เราก็ไปทันขึ้นรถตี 5 ของวันที่ 3 เมษา ซึ่งเป็นวันงานพอดี นั่งรถไม่นานก็ถึงกรุงเทพฯแล้วครับ ใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงเอง ไปถึง กทม. หนึ่งโมงเช้าพอดี (07.00 น.) คราวแรกก็ไปปล่อยไก่ที่แถวๆอนุเสาวรีย์ชัยฯอ่ะครับ รอรถเมล์ว่าจะไปสายไหนดี จะนั่งแท็กซี่ก็ไม่ดีกว่า สุดท้ายเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าไปดีกว่า แต่ก็นะ ฮ่าๆไปไม่เป็นครับพี่น้อง เด๋อๆด๋าๆ มั่วๆไป อ้าวเฮ้ย สุดท้ายตูก็ไปได้นี่หว่า อาศัยเดินตามตูดพี่สาวครับ ถ้าผมไปคนเดียวก็คงนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นแหละ เอิ๊กๆ นั่งรถไฟฟ้าก็ไม่ผ่านศูนย์ประชุมสิริกิติ์อีกล่ะ ทำไงดี ก็ถามประชาสัมพันธ์สิครับ สุดท้ายก็ไปต่อรถไฟใต้ดินไปลงหน้าศูนย์ประชุมพอดีฯ ใช้เวลา 30 นาที นับตั้งแต่วางเท้าลงเหยียบกรุงครั้งแรก สรุปครับ.. ผมไปถึงสถานที่จัดงานในเวลาหนึ่งโมงครึ่งพอดี (07.30 น.)
Read more…
About iDayBlog
ตลาดอีดียู, บล็อกเกอร์, มีทติ้ง, ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตต์, สัปดาห์หนังสือ, สัปดาห์หนังสือแห่งชาติ, สิริกิติ์, สุมหัว
