เหอๆแอบชะแว๊บกลับบ้านไปอย่างไม่บอกไม่กล่าว ไปพักสมองบนท้องทุ่งนาเนี่ยได้แนวคิดดีๆกลับมาเยอะเหมือนกัน อย่างว่าล่ะนะครับ เมื่อใดที่จิตแจ่มใส ไอเดียมันก็มา แนวคิดบ้าๆบอๆมันก็มาออได้เช่นกัน แต่ถึงกระนั้นแล้วก็เหอะ รู้สึกว่าแถวบ้านผมอากาศจะร้อนเป็นพิเศษ ฝนก็ไม่ตกไปนานเหมือนกัน นาข้าวก็รู้สึกว่าจะขาดน้ำ ทำให้หญ้าขึ้นรกเชียว ผลผลิตปีนี้คงได้น้อยล่ะมั้งครับ และเมื่อผมได้ไปฟังผู้เฒ่าผู้เแก่แถวบ้านท่านพูดกัน ท่านว่าถ้าฝนยังแล้งอยู่อย่างนี้ นาข้าวคงไม่เป็นอันต้องเก็บเกี่ยวกันเลย ได้ฟังอย่างนี้ก็น่าใจหายเหมือนกันนะครับ อุตส่าห์ปักดำมาตอนเริ่มเข้าฤดูฝน ฤดูกาลทำนา เมื่อถึงคราต้องเก็บแล้วไม่ได้เกี่ยว ดูเหมือนจะเสียแรงทิ้งไปซะเปล่าๆ ปีนี้คงข้าวยากหมากแพงน่าดู… เฮ้อ! แต่อย่างน้อยก็ดีเหมือนกันที่เมื่อวานนี้มีฝนตก ถึงจะตกไม่แรงพอจะมีน้ำขัง แต่ไอฝนเย็นๆนี่แหละครับ จะเป็นสิ่งเยียวยาให้ต้นข้าวได้บ้าง พูดไปแล้วก็เหมือนจะดูรันทดหดหู่ยังไงพิกลนะครับ แต่ไหนๆแล้ว เราก็มักโดนเขาว่ามาตลอด อย่างเช่น “ประชาชนระดับรากหญ้า” ซึ่งเกิดจากการเสกสรรปั้นแต่งคำให้สวยหรูเฉยๆ และบางคนก็ใช้คำเหยียดหยามอย่างแรงๆว่า “กลุ่มชนผู้ไม่มีการศึกษา” อันนี้เค้าเล่นตรงๆแบบมุทะลุดุดิบ ลองอ่านสำนวนนี้ดูสิครับ “ปัญญาชนฉลาดแค่ไหนก็สู้คนไร้การศึกษา จำนวนมากๆไม่ได้อยู่ดี” ต่อให้อีกนิด ประโยคนี้เขากำลังโต้เถียงเรื่องการเมืองกันอยู่ ซึ่งผมเองก็ไปมีเอี่ยวด้วย และดูเหมือนผมจะถกเถียงเรื่องนี้ อย่างเอาเป็นเอาตาย ผมว่านะถึงแม้เราจะมีการศึกษาที่ต่ำก็จริง แต่สามัญสำนึกเรามี และถูกฝังตราตรึงมาตั้งแต่เด็ก เรียกว่าดัดมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก อืมผมเลยลองมาแต่งสำนวนเล่นๆดู “วุฒิการศึกษา ไม่ใช่เครื่องหมายตรีตรา ที่ตีค่าความเป็นมนุษย์” ลองกลับไปคิดดูดีๆแล้วกัน หรือดีแต่จะว่าคนอื่น บาปกรรมไปซะเปล่าๆ อย่างน้อยๆ [...]
