ตามมีตามเกิด
Posted by iDay on
December 25, 2007
น่ารันทดเสียจริงเดย์เอ๋ย ตั้งใจจะเขียนเรื่องไรวะเนี่ย หวังว่าคงไม่หดหู่ใจเหมือนเอนทรีก่อนๆนะ เหอๆ เรื่องของเรื่องคือ ตอนนี้กำลังจะผุดโปรเจคท์ (โปรเจคท์: เขียนแบบนี้น่าจะถูกนะ เพราะเป็นคำที่ผมมักเขียนผิดบ่อยๆี) ใหม่อีกล่ะ แต่ทุนสนับสนุนงานวิจัยมันร่อยรอ เลยได้แค่ทำไปตามมีตามเกิดเช่นนั้น เฮ้อ! ถ้ามีทุนรัฐบาลให้ขอ ป่านนี้ผมคงไปขอมาเพื่อค้นคว้าและวิจัยต่อไปแล้วครับ
คิดไปแล้ว ถ้ามีคนร่วมทางเดินสักคนก็คงจะดีเหมือนกันนะ (โดยเฉพาะสาวๆ ขี้หรีจริงเรา) บางทีมันได้เปิดหัวให้คนอื่นเอางานไปสานต่อบ้าง มันคงจะดีไปอีกแบบ ดีกว่าที่จะปล่อยให้แมงมุม มันมาทำรังใส่ (ถ้ามันเป็นพันธุ์ที่มากัดคนแล้วกลายเป็น Spider Man ก็ว่าไปอย่าง) สุดท้ายก็ทิ้งโปรเจคท์นั้นให้ค้างคาต่อไป อืม… แต่ปกติแล้ว ถ้ามีใครมาถามเรื่องไอเดียพวกนี้ ผมก็บอกให้ทำไปเหมือนกันนะ เพราะถ้าจะทำเองโปรแกรมมั่วอย่างผม คงไปไม่รอด เลยเปิดให้โปรแกรมเมอร์ เขานำไปพัฒนาต่อยอดก็แล้วกัน (ใจปล้ำเสียจริ๊ง)
แต่ช้าแต่… ตามมีตามเกิดในประเด็นของผม ไม่เหมือนต้นไม้กลางทะเลทรายนะครับ ไอ้นั่นมันก็เกินไป แต่มันก็ทนยืนหยัดอยู่ได้ ในสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายนะ ถ้าเอาต้นไม้ที่เกิดในป่าดิบชื้นทั่วไป ไปปลูกกลางทะเลทราย ไม่พ้นวันสองวัน ได้ตายแหงแก๋แน่เชียวครับ แต่ถ้าเอาต้นไม้ที่เกิดในทะเลทราย มาปลูกในป่าดิบชื้น ไม่แน่อาจทนได้นานกว่า หรือไม่เช่นนั้นก็สามารถดำรงตนอยู่ได้เช่นนั้น
ประเด็นสับสนที่ผมนำมาโยงกัน อย่างไร้เยื่อใยแมงมุมเยี่ยงนี้ ถ้าใครงงก็ขอให้งงกันต่อไป (แสดงว่าสมองไม่ถึง เอิ๊กๆ) แต่ถ้าใครพอรู้ ก็รู้กันไปดิ (อ้าว แล้วมันต่างกันตรงไหน) ผมมีหลายๆสิ่งที่อยากจะทำ แต่ไม่ได้ทำ หลายๆสิ่งที่ไม่อยากทำ แต่เจ้ากรรม ดันทุรังลงมือทำจนเสร็จ และอีกหนึ่งโปรเจคท์ที่ค้างคาอยู่ในหัว คืออยากจะทำอะไรเพื่อผู้อ่านไอเดย์ประจำบ้าง ทั้งนี้เพราะผมเบื่อ จากการที่มีกลุ่มบุคคลต่างๆ หาประโยชน์กับความไม่รู้ของคนเรา (มันไม่ผิดนะครับ ถูกต้องเสมอ แต่ผมเบื่อ สั้นๆ) ในส่วนของเรื่องนี้ ศรัทธาในตรงนี้ผมมันก็เริ่มหายไป จากเพื่อนที่เคยถามไถ่ อธิบายความในกระทู้ จู่ๆก็กลายมาเป็นการหวังผลกำไร(ระยะสั้น)กันระหว่างมวลสมาชิก ต่อไปโมเดลธุรกิจเช่นนี้ คงเป็น Pay Per Reply (จ่ายเมื่อตอบกระทู้) เข้าไปสักวัน
ผมขอเก็บเรื่องนี้ไปคิดสักวันสองวันก่อนแล้วกัน ถ้าใจฮึดพอ บวกกับเพื่อนๆที่อ่านไอเดย์เอาด้วย ผมจะเปิดโปรเจคท์หนึ่งขึ้นมา จากนั้นเราก็จะโตไปพร้อมๆกัน ถ้าสักวันหนึ่งกอดคอกันตาย ก็อย่ามาโทษนายเดย์ล่ะ ว่าพาพวกตูมาทำอะไร ส่วนลักษณะโปรเจคท์ผมจะเป็นเช่นไรนั้น จะมาบอกไบ้ให้อีกที เอาเป็นว่าไปดูเดโมก่อนแล้วกันนะครับ (ดูดีๆ เพราะบางคนดูไม่ออก ว่ามันต่างจากปกติเช่นไร หรือไม่ก็ดูการถูก Index ใน Search Engine ต่างๆประกอบก็ได้) ตอนนี้ขอตัวไปดู National Treasure ก่อน แล้วเราค่อยมาต่อยกัน เฮ้ย! มาต่อกัน
ปล. ผมคงจะกลายเป็นเจ้าพ่อโปรเจคท์อย่างที่ว่ากันนั่นแหละครับ



