Posts Tagged ‘ฝนโปรยโรยใจ’

ไม่ต้องเอ่ยก็คงจะรู้ ว่าช่วงนี้ผมแอบอู้งานมาพล่ามบล็อกไม่ได้ หลังจากเนรเทศตัวเองออกจากงานไปพักใหญ่ จนเจ้านายต้องทำนิรโทษกรรม ขอตัวย้อนคืน แน่ล่ะ งานค้างเป็นหางว่าว ผมเองต้องลากคิวยาวในช่วงรอยต่อของเดือนนี้ เรื่อยไปจนหลังวาเลนไทน์หรือตรุษจีน ยอมรับว่าช่วงนี้เหนื่อยสุดๆ ต้องวิ่งโน่นทำนี่ งานการในช่วงที่ผมไม่อยู่ ล่อซะกระจัดกระจายเป็นเทกระจาด ต้องใช้ไม้กวาด กวาดกองไว้เป็นหย่อมๆ รวมไว้เฉพาะส่วนขนาดย่อม แล้วค่อยสะสางที่ละจุดๆไป

อากาศพักนี้ร้อนระอุ ไม่สมกับเป็นเดือนแห่งความรัก คือเดือนกุมภาพันธ์ เดือนหนึ่งที่มีำจำนวนวันน้อยที่สุดในหนึ่งรอบปีเอาเสียเลย ด้วยหลายๆอย่างที่รุมเร้า ผสมกับความร้อนอบอ้าว กลั่นจนเป็นไอแห่งฝน ผมจึงไม่ได้แปลกใจ ว่าทำไม วันนี้สายฝนถึงโปรยปรายลงมา พร้อมๆกับประจุไฟฟ้า ที่วิ่งผ่านไปผ่านมา เสียดสีกับชั้นบรรยากาศ จนเิกิดเป็นเสียงฟ้าลั่นคำราม อันแสดงอิทธิฤทธิ์ให้เห็นด้วยตาเปล่า ผ่านแสงแว๊บๆแวมๆ

สายฝนโปรยปราย

จังหวัดอุดรธานี มีหนึ่งอำเภอใจของหมออนามัยบางคน เช่นเดียวกับจังหวัดหนองคาย มีหนึ่งอำเภอใจ ของคนเขียนบล็อกบางคน ลักษณะภูมิประเทศที่แบ่งเขตแบ่งแดน ของสองจังหวัดนี้ (ต่อไปจะแบ่งเป็นสาม) มีความคล้ายคลึงกัน เพราะฉะนั้นไม่ต้องถาม ฝนที่ตกทางโน้น จะหนาวถึงคนทางนี้บ้างไหม?

ฝนโปรยโรยใจ เย็นฉ่ำไปทั่วทั้งพื้นที่อุดรธานี และหนองคายบางอำเภอ แต่เรื่องของวันนี้ ผมละเมอเขียน… เลยไม่ค่อยได้เรื่องได้ราว ติดไว้ก่อนล่ะกันครับ แหะๆ

ปล. เวลา ณ ขณะนี้ สี่ทุ่มจะครึ่ง ฝนยังตกกระหน่ำไม่ขาดสาย รับไอเย็นดีๆ แบบธรมชาติๆ เต็มๆ ว่าแต่… จะจบห้วนๆแบบนี้ จริงเหรอ? เออ… จบก็จบ…