หายหน้าหายตาไปซะนาน เทศกาลสงกรานต์ก็ผ่านพ้นไปเสียแล้ว ไม่ได้มัวเล่นน้ำจนเพลิน แล้วดันลืมอัพเดตบล็อกตัวเองหรอกครับ เรื่องของเรื่องนั้น มันมีอะไรๆที่มากกว่านั้น ช่วงนี้ออกจะสิงห์แอลกอฮอร์ไปหน่อย น่านๆ หนักไปหน่อย มาถึงวันนี้ยังไม่ฟื้นเลย เหอๆ เล่นน้ำก็ไม่ได้เล่นกับเค้า วันไปก็ดันไปเห็นคนจมน้ำตายอีกล่ะ หมดอารมณ์เล่นเลย ก็เลยต้องชวนเพื่อนหนีไปที่อื่น แต่พอไปที่ไหนๆ มันก็ไม่หนุก จำใจกลับห้อง นั่งดื่มกันดีกว่าเพื่อน จะเอาอะไรกันนักกันหนา กับคนตกงานคนหนึ่ง เพื่อนก็ลืม แฟนก็งอน ไม่คุยกันมาเป็นอาทิตย์ล่ะ บาปกรรม สงสารตัวเองจริงๆ
วัันวานก็ไปส่งเพื่อนกลับ กทม. หมดแล้ว สุดท้ายก็เหลือเราคนเดียว โดดเดี่ยวเดียวดาย นั่งดูหนัง นอนฟังเพลง อยู่ไปวันๆ ชีวิตไร้จุดหมายจริงๆ อีกทั้งอากาศร้อนๆแบบนี้ ไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากทำอะไร แทบตับแล๊บ ตาถลน ไม่อยากออกไปไหนอีกล่ะ น่าเห็นใจคนตัวอ้วนๆท้วมๆจังเลยนะครับ ตัวผมเองผอมๆยังร้อนปานนี้ แล้วเขาเหล่านั้นจะทำยังไงกันอยู่ล่ะครับเนี่ย ยิ่งไขมันเยอะๆ ซึ่งเป็นตัวสร้า้งความอบอุ่นให้ร่างกาย แหม๋ ไม่อยากจะสาธยาย นึกมาแล้วร้อนตัวแทนเลย
วันนี้ก็แอบไปเดินเล่นแถวๆห้างตากแอร์สักหน่อย แต่เดินคนเดียวมันไม่หนุกครับ อยู่ได้แค่ชั่วโมงเดียว แอบไปดูสาวๆ ว่างั้นเหอะ หลังจากนั้นก็แว๊บเข้าร้านหนังสือตามเคย ขอเช็คหนังสือตัวเองซะหน่อย ปรากฏว่าเป็นไปตามที่คิดไว้ครับ [...]
