หลายต่อหลายคนที่เล่นอินเตอร์เน็ต ยุ่งกับสังคมออนไลน์ ออกจะเป็นคนรุ่นใหม่ หัวแข็ง ไม่ยึดติด มักจะสุมหัวกันตามร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่ พวกเกมเมอร์ก็ไปๆมาๆร้านเกม ยังกะทางกลับบ้าน คนชอบเที่ยวก็สุมหัวสังสรรค์กันตามผับตามสถานบันเทิง วัยรุ่นหน่อยๆก็เข้าดิสโก้ เธค อายุมากขึ้นมาหน่อย ก็เข้าตลกคาเฟ่ บางคนก็ชอบดูหนัง บางคนก็ไม่ชอบยืนตรงเคารพ จะยังไงก็แล้วแต่ครับ แต่ละรุ่น แต่ละบุคคล แต่ละความคิด จะชื่นชอบในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป
การกระทำการหลายๆสิ่ง ทำให้เกิดการพัฒนาครับ การเขียนบล็อกตั้งแต่แรกเริ่ม ผมเองก็สะเปะสปะไปเรื่อยครับ ยียำทำบล็อก ละเลงจนมั่วว่างั้นเหอะ เอาไปเอามามันก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ก่อนที่จะออกนอกลู่นอกทางอีกครั้ง เอิ๊กๆ แต่ผมว่าสิ่งเหล่านี้แหละครับ ที่ทำให้เราแสดงตัวตนที่แท้จริงของเราได้ดีที่สุด เมาก็บอกว่าเมา ป่วยก็บอกว่าป่วย เครียดก็บอกว่า้ครียด เหอๆ จะไปตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จไปทำไม ไม่ชอบเป็นที่สุดครับ
หลายคนชอบในความเป็นนายเดย์ครับ แต่หลายคนก็ไม่ชอบที่ผม ทำไมต้องแสดงแบบอย่างที่ไม่ดีด้วย อันนี้ก็เข้าใจครับ สิ่งต่างๆล้วนยั่วยุ และมอมเมาเราอยู่ โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย เช่นละครทีวีไรงี้ แหม! ค่ำวันพุธ เย็นวันพฤหัสไม่ต้องออกไปไหน ตูจะดูสวรรค์เบี่ยง คืนวันอังคารตอนดึกๆ จะนึกคึกก็ไม่ได้ เมียจะดูตีสิบ ทำให้สถาบันครอบครัวระส่ำระสายครับ เอิ๊กๆ สังเกตุบ้างไหมครับว่ารายการทีวี โฆษณาแต่ล่ะอัน กิเลศตัณหาชัดๆ [...]
