วันนี้ตื่นมาเช้าหน่อย เพื่อสูดอากาศเย็นๆยามเช้าตรู่ ทำใจสบาย รับวันใหม่ด้วยจิตใจชื่นบาน วันนี้สินะ เป็นวันที่แม่เรา่ต้องเจ็บปวดที่สุด แต่เรากลับมีความสุขที่สุด เมื่ออายุเริ่มมากขึ้น นี่ก็เข้า 24 ขวบพอดิบพอดี จะหนุ่มขึ้น แก่ขึ้น หรือเด็กลงก็แล้วแต่คนมองกันล่ะนะ อายุเป็นเพียงแต่เลขครับ บางคนอายน้อยกว่าผม แต่หน้ากับแก่กว่าก็มี หรือบางคนอายุมากกว่าผม แต่กลับหน้าอ่อนกว่าก็มี อันนี้ มันอยู่ที่ใจ เมื่อใดที่ไฟยังแรงอยู่ มันย่อมเผาไหม้ได้เต็มอัตราศึก แต่เมื่อใดแล้ว ไฟเริ่มมอดดับลง เมื่อนั้นล่ะ ข้าศึกก็พร้อมจะเข้าโจมตี สักเกตุได้จากสังขารอันร่วงโรยไปตามเวลา ฮาๆ ไปโน่น
เย็นนี้คงมีสังสรรเล็กๆ ตามกำพรืด และตามกำลังอันจะจับหยิบต้องได้ คงไม่ใหญ่โต มโหฬารอลังการงานสร้าง หรอกมั้งเหนอะ ในยุคที่เน้นเศรษฐกิจพอเพียงแบบนี้ เราควรยึดถือความพอดีไว้เป็นที่ตั้ง จากนั้นค่อยขยับขยายให้มันพอดี ไม่แคบ ไม่กว้าง ไม่อึดอัด ใช้สมองอันพึงใช้ ไปในทางที่สร้างสรรค์ (พูดเป็นสุนทรพจน์เลยนะเนี่ย) มีความสุขกับตัวเองครับ
วันนี้และวันพรุ่ง ผมคงไม่ได้เพิ่มเรื่องอันได้สาระหรอกครับ จะเขียนแต่เรื่องของตัวเองนี่แหละ ขอพักผ่อน ทำใจให้สบายไปก่อน หลังจากนั้น ก็คงต้องมาลุยกันเต็มที่เหมือนเดิม และวิดีโอคลิปข้างบนนี้ ผมไปเก็บมาจาก MataCafe นะครับ [...]
