Posts Tagged ‘หนังสือ WordPress’

แฟนผมชื่อออมครับ คบกันมานานนม พอผ่านพ้น 5 ตุลาคมนี้ ก็จะย่างเข้าปีที่ 6 เชื่อไหม ตั้งแต่คบหญิงใดมา คนนี้แหละใช่ที่สุด ถ้าเป็นนักร้องไหมไทย ใจตะวัน คงต้องบอกว่า “น้องมากับคำว่าใช่” แล้วล่ะครับ

หลายต่อหลายคน พอแต่งงานกันไป มักจดจำวันแต่งงานกัน พอผ่านพ้นปี ก็จะจัดงานเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับวันครบรอบแต่งงานกัน แต่ผมไม่ใช่เช่นนั้นครับ เพราะเรายังไม่แต่ง เลยจำเอาวันที่ 5 ตุลาคม เป็นวันครบรอบการรู้จักจีบกัน อย่าพึ่งเลี่ยนกันล่ะ หึหึ

เนื่องจากระยะทางและหน้าที่การงาน เราจึงพบหน้ากันไม่บ่อย 3-4 เดือนต่อครั้งเป็นอย่างมาก (ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน เห็นจะเป็นเรื่องที่ถูกต้อง) ผมไม่แปลกใจครับ ที่เพื่อนๆ ชอบแซวว่า “มีออมไม่มีอด” อย่างน้อยก็ดีกว่า “อดแต่ไม่มีออม” ล่ะวะ

สิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ ประโยคนี้เห็นจะจริง สำหรับมนุษย์เงินเดือนอย่างเราๆ แต่เดือนนี้หนักหน่อยครับ ติดลบไปหลายตังค์เหมือนกัน ที่เห็นผมแฮปปี๊ดี๊ด๊า อยู่ทุกวันนี้ เพราะผมรู้จักปล่อยวาง เราทำอะไรก็ทำให้มันสุดๆ ไปเลย ผลออกมายังไง ค่อยมาว่ากันใหม่ จากนั้นค่อยเตรียมรับสถานการณ์นั้นต่อไป

เบิกเงินเดือนล่วงหน้ามาจ่ายค่าบ้านพัก เหลือตังค์ใช้อยู่สามร้อยกว่าบาท กับเวลาอีกสามสิบเอ็ดวัน ถ้าคุณเป็นผม คุณจะแก้ปัญหานี้อย่างไร คำตอบที่คิดไว้ในใจ ง่ายนิดเดียวครับ เอาเงินออมออกมาใช้สิ เงินติดบัญชีธนาคารมีตั้งเยอะตั้งแยะ ไม่ก็แงะกระปุกออมสิน หึหึ

เงินติดบัญชีนายเดย์

เห็นไหมว่ามันเยอะ ใครพอมีเวลา ก็ช่วยเจียดมาใช้ตังค์ช่วยหน่อย ขี้เกียจเก็บ เอิ๊กๆ เนี่ยยังไม่รวมตังค์ที่เก็บไว้ในกระปุกอีกนะ แคะกระปุกออกมาได้เยี่ยงนี้

Read the rest of this entry »

“เมื่อเปิดเข้ามาดูแล้ว กรุณาอ่านให้จบ ไม่งั้นจะพลาดท่อนสำคัญไป แล้วจะเสียใจภายหลัง ไม่รู้ด้วยนะครับ”

พึ่งได้พรีเซ็นเตอร์สาวสวยคนหนึ่ง มาช่วยโปรโมทหนังสือให้ แต่แทนที่จะขายหนังสือได้ กลับเป็นเรื่องฮาๆ และเป็นจุดสนใจไปเลย และที่สำคัญ ดูเด่นเสียกว่าพรีเซ็นเตอร์คนแรกอีก ผมเลยจำใจต้องปลดคนแรกออก แล้วเอาคนที่สองไปเสียบแทน เอิ๊กๆ เด่นซะเกินหน้าเกินตา เราอีกเสียด้วยซ้ำ และสำหรับใครที่อยากดูพรีเซ็นเตอร์คนแรกนั้น ผมนำมาให้ดูแล้วนะครับ ทำไว้นานแหระ เคยเอาออกแสดงอยู่ครั้งหนึ่ง แต่โดนปลดกลางอากาศ เพราะว่าคนที่สอง มาแรงกว่านั่นเอง ไปดูกันเลย (ทีแรกทำรูปไว้ซะขนาดใหญ่เชียว แต่พอลดขนาดภาพลงมา แล้วดันลืมบันทึกไว้ซะัั้งั้น เรื่องของเรื่องคือไม่ได้บันทึกไฟล์ต้นฉบับไว้ เลยเหลือตัวแค่นี้)

ภาพนี้เห็นหน้านายเดย์ไปชัดๆ ดีนะที่ใช้ Photoshop ช่วย ไม่งั้นล่ะ คงเห็นกากและเกลื้อนผมแล้วมั้ง ตั้งใจจะเอาให้เห็นแค่ใบหน้าข้างเดียว เพื่อแสดงให้รู้ว่านายเดย์ รักและชอบในตัวผู้อ่านบล็อกไอเดย์แค่ข้างเดียว (หือๆใครๆก็ไม่รักผม ขนาดพัดลมยังส่ายหน้าเลย)

เอาล่ะครับ โม้มาพอแล้วมั้ง เข้าเรื่องของเรากันก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้ก็ถือว่าเข้าช่วงปีใหม่ กันแล้วนะครับ คนแถวบ้านผมแต่งงานกันไปหลายคู่เชียว สงสัยอากาศจะหนาว เลยอยากหาอ้อมกอดอุ่นๆให้ซุกหัวนอนหรือไร และผมเองก็ไม่แน่ว่า จะได้เดินสายไปงานแต่งซะหัวบาน พอดีว่าญาติพี่น้องมีเยอะครับ บ้านนอกเราอบอุ่นกว่าเมืองกรุงเสียอีก มีไรก็แบ่งกันกินกันใช้ มีแฟนก็แบ่งกันใช้เหมือนกัน เฮ้ย!!! ปลาทูสองตัวยังแบ่งหัวให้เราได้เลย เฮ้ย!!!

ปีใหม่นี้หลายๆคนคงได้ของขวัญจากญาติพี่น้องที่กลับมาเยี่ยมบ้าน หลายๆคนคงได้รับของขวัญเพื่อน และหลายๆคนคงได้รับของขวัญจากแฟน ส่วนใครที่ไม่ได้ของขวัญจากคนอื่นเลยนั้น ผมขออาสาสมัครส่งของขวัญให้ ด้วยใจจริงครับ จะเอารถยนต์สักคัน หรือเครื่องบินส่วนตัวสักลำ ผมเต็มใจจะส่งให้ได้หมด ขอเพียงเตรียมลิ้นชักว่างๆ ไว้เก็บมันไว้ก็พอ เอิ๊กๆ

ก็ว่ากันไปนะครับ ผมคงไม่มีอะไร พอจะให้เพื่อนๆที่อ่านไอเดย์บล็อกได้ครบทุกคน และของขวัญต่างๆ ผมก็คงจะไม่มีอะไรเป็นตัวตายตัวแทนได้ดีเท่ากับ หนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ผลงานชิ้นแรกของผมนั่นเอง แต่ถ้าจะให้กันทุกคน ก็คงจะไม่พออีกล่ะ แฟนคลับเป็นร้อยๆ มันก็ต้องมีอะไรให้ช่วงชิงกันบ้างล่ะครับ

ผมมีหนังสือที่ยังคงเหลือในมือ 5 เล่ม ดังนั้นจะให้ได้แค่ 5 คน (เว้นแต่จะไปฉีกแบ่งหน้ากันเอาเอง) เพราะฉะนั้นต้องมีกติกาการร่วมสนุกกันหน่อยครับ ผู้ชนะ 5 คนแรก จะได้รับหนังสือเล่มนี้ไปครอง (สาเหตุที่ว่า 5 คนแรกก็เพราะว่า ผมจะดูวันเวลาที่เข้ามาคอมเม็นต์ในเรื่องนี้ครับ) พร้อมลายเซ็นต์ของผม ที่ยังแทบไม่มีใครได้รับไปสักคน (โห… เอาเข้าไป) และอาจมีอะไรติดไปกับหนังสือเล่มนี้เล็กน้อย (ไม่บอกว่าเป็นอะไร)

กติกาการร่วมสนุกคือ แสดงความเห็นในเรื่องนี้ จะคอมเม็นต์อะไรยังไงก็ได้ (เปิดให้สแปมกันได้เต็มที่) ให้สามารถดึงตัวแสดงอารมณ์หรือ ตัว Emotions แบบนี้ ออกมาแสดงให้มากที่สุด ระบบคล้ายๆกับ MSN นั่นแหละครับ ผมฝังตัวแสดงอารมณ์ไว้กว่า 150 ตัว ซ่อนไว้ในคำพูดมากกว่า 150 คำ แต่การคอมเม็นต์ครั้งหนึ่ง สามารถดึงตัว Emotions ออกมาแสดงได้เพียง 99 ตัว ซึ่งผมว่ามันคงเพียงพอแล้วล่ะครับ หลังจากผมเขียนเรื่องนี้เสร็จ ผมก็จะปิดระบบ Emotions นี้ลงไปก่อน จากนั้นเราค่อยมาดูผลพร้อมกันหลังปีใหม่ คือวันที่ 2 หรือ 3 มกราคม 2551 กล่าวคือผมจะเปิดระบบ Emotions อีกครั้ง ทีนี้เราก็จะเห็นกันชัดๆ พร้อมกันเลยยังไงล่ะครับ ว่าใครสามารถคอมเม็นต์ แล้วดึงตัวแสดงอารมณ์ออกมาได้มากกว่ากัน

มาถึงตรงนี้ก็ขออวยพรปีใหม่สักนิดนะครับ ขอให้ทุกๆท่าน ทุกๆคนที่ผ่านมาเจอไอเดย์บล็อก แฟนคลับที่ตามอ่านกันประจำ มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง คิดและทำในสิ่งที่ดีๆ อยู่อย่างมีเกียรติ หวังอยากพบเนื้อคู่ก็ให้สมหวัง หวังอยากรวยๆก็ขอให้รวยๆ หวังอยากจะจนก็มากินแกลบกับเดย์แล้วกันครับ ขอให้โชคดี มีความสุข ปีหน้าฟ้าใหม่ ค่อยเจอกันครับ ไปล่ะครับ

ปล. ผมเขียนเรื่องนี้จบ คงปล่อยทิ้งบล็อกไว้เลย หลังๆปีใหม่ จึงจะกลับมาจัดการอีกครั้ง กลับบ้านนอกไปหยอกกับแม่ดีกว่า เอิ๊กๆ

นับว่าเป็นข่าวฮาท้าลมหนาว และเป็นข่าวฉาวต้อนรับปีใหม่กันเลยนะครับ สำหรับผม ที่เหล่าผองเพื่อน รวมไปถึงแฟนคลับที่ติดตามกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก ร้อนใจสงสัย จนถึงขั้นต้องให้ผมออกโรงมาแก้ข่าวนี้ กันไปเลยทีเดียว (ทำยังกะจะมีคนมาสนใจ เอิ๊กๆ) คงไม่ถึงขั้นต้องมานั่งแถลงข่าวหรอกนะครับ แถลงขานผ่านบล็อกนี่แหละ เป็นทางการแล้วมั้ง รู้สึกว่าข่าวนี้จะทำให้ี้นายเดย์ใกล้จะกลายเป็น (จัน) ดาราเข้าไปทุกขณะแล้วครับท่าน เรื่องของเรื่องคือ รูปของคุณผู้หญิง ที่กลายเป็นพรีเซ็นเตอร์หนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ไปโดยปริยายในตอนนี้

เห็นสงสัยกันจัง (ลือกันสนั่นหอแล้วมั้งตอนนี้) พร้อมเดาสุ่มกันไปต่างๆนานา หลายเสียงทายเข้ามาว่าเป็นแฟนผมเองเสียด้วยซ้ำ เอิ๊กๆ ก็ว่ากันไป แต่ช้าแต่… อยากจะบอกว่าคนๆนี้คือแฟน…ผมจริงๆครับ

เธอเป็นอีกหนึ่งแรงผลักดันให้ผมมีกำลังใจที่จะเขียน อีกหนึ่งคนที่ค้ำจุนเวลาที่ผมท้อแท้

อีกหนึ่งเสียงเคียงข้างยามอ่อนแอ ทำให้คำว่ายอมแพ้ไม่มีในไอเดย์

เจ้ารักนักกลอนจริงเชียวนายเดย์เอ๋ย มิน่าล่ะ ถึงคว้าแชมป์ 3 สมัย ตอนแต่งโคลงกลอน ประกวดในงานวันสุนทรภู่ เหอๆ (เรื่องจริงนะเนี่ย แต่ก่อนเป็นเด็กกิจกรรม) เอาล่ะๆพอแล้ว เดี๋ยวจะหลงเชื่อคำของผมไปแล้ว แต่ว่าถ้าใครยังอ่านไม่ถึงจุดนี้ แล้วปิดไปก่อน คงจับไปกระเดือกแน่เชียว ผู้หญิงในรูปที่ว่าเป็นแฟนนั้น คือ“แฟนคลับ“คนหนึ่งครับ เธอทำให้เป็นของขวัญวันคริสมาสต์ที่ผ่านมา พร้อมกำชับนักหนา ว่าอย่าเปิดตัวตนที่แท้จริงของเธอ อิอิ ผมเห็นว่าทำได้บ้าบอดี บวกกับความน่ารักสดใสนิดๆ เลยจับมาเป็นพรีเซ็นเตอร์หนังสือเสียเลย ทั้งนี้ทั้งนั้น ขออนุญาตเธอแล้วนะครับ เอิ๊กๆ

ส่วนถ้าใครยังมองว่าผมยังเล่นเป็นเด็กอยู่ล่ะก็ คนนั้นคิดถูกแล้วครับ เสน่ห์ของตัวบล็อกเกอร์ ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องราวที่เขียนได้ดีเด่นแต่อย่างใด แต่ทำอย่างไร ให้ผู้อ่านเดิมๆ เข้ามาอ่านประจำๆสม่ำเสมอไม่จากไปไหนจึงจะเป็นเรื่องที่ถูก ดังนั้นการเพิ่มคนอ่านเข้ามาอ่านเรื่อยๆ กับการดึงคนอ่านเดิมๆเข้ามาอ่านได้เรื่อยๆนั้น เราจะต้องเน้นผู้อ่านรายเก่ามาก่อน พร้อมกับเอาใจผู้อ่านรายใหม่ไปในตัว ที่ผมพูดอย่างนี้ ก็เพราะว่าผู้อ่านรายเก่าจะเข้าใจตัวเรามากกว่า ผู้อ่านรายใหม่นั่นเอง และด้วยเหตุผลนี้ เราอาจจะใช้คำพูดสั้นๆอธิบายเพื่อให้ผู้อ่านรายเก่าเข้าใจ แต่กลับใช้คำอธิบายยืดเยื้อ เพื่อผู้อ่านรายใหม่ที่ทีเข้ามาได้เข้าใจ (งงมั๊ย???)

เพราะฉะนั้นการทำตัวเด็ก แต่นายเดย์ไม่ได้้แอ๊บแบ๊วนะ หมายถึงทำเรื่องขำๆขึ้นมา เพื่อให้คนได้คิดตามนั้น นั่นล่ะคือกุศโลบายที่นายเดย์ใช้ได้ผลมานักต่อนักแล้ว และเมื่อคุณได้อ่านเรื่องนี้จบไป คุณนั่นแหละคือเหยื่อที่ตกหลุมรักผม เฮ้ย!!! ตกหลุมพรางผม กว่าจะรู้ว่าโดนหลอก ผมก็หลอกคุณจนเชื่อสนิทใจแล้ว เอิ๊กๆ แล้วผมจะหลอกหลอนคุณอีกครั้ง

ปล.พักนี้ยุ่งนิดหน่อย พอมีเวลามาเขียนบล็อกก็ออกจะดึกดื่น ดังนั้นก็ตามอ่านกันดึกๆนี่แหละ ผมจะหลอกคุณได้ง่ายๆหน่อย อ้าว!!!

สวัสดีงามๆเพื่อนบล็อกเกอร์ทุกท่าน พอดีว่าแอบแว๊บหลายไปวันสองวัน เลยไม่ได้เข้ามาแจ้งข่าวเรื่องหนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ ของผมออกไป ว่ามีการเลื่อนกำหนดการออกไปนิดหน่อย ฉะนั้นการเข้ามาเขียนบล็อกของผมวันนี้ ก็ถือว่าเป็นการแจ้งอย่างเป็นทางการแล้วกันนะครับ ล่าสุดที่ว่าจะออกจำหน่ายในวันนี้ คือวันที่ 21 ตุลาคม สงสัยจะได้เลื่อนไปเป็นวันพรุ่งแล้วล่ะ (22 ตุลาคม) อืม… เห็นเลื่อนแล้ว เลื่อนอีกอย่างนี้ ตัวผมก็ใจคอไม่ดีเช่นกัน เห็นเพื่อนๆหลายๆคนตั้งใจจะไปซื้อกันมาอ่าน สุดท้ายก็ต้องอดและแห้วกันไป ซึ่งส่วนนี้ก็ต้องเข้าใจล่ะครับ ขั้นตอนการผลิตมั่นยุ่งยาก กว่าจะออกมาเป็นหนังสือสักเล่มนี่ ก็ต้องใช้เวลากันยาวเชียวนะครับ นี่ก็เร่งกันเต็มที่เพื่อให้ ทันงานมหกรรมหนังสือระดับชาติปีนี้ครับ ไปดูบรรยากาศที่คุณ Pat (PatSonic.com) ถ่ายทำมาดีกว่า ปีนี้คนนี่ก็เยอะเหมือนกันนะครับ ขอหยิบยืมรูปมาลงหน่อยแล้วกัน

เลือกเอารูปนี้แหละ พอดีเห็นถ่ายที่บูธผม เฮ้ย! ว่าไป อีกหนึ่งทางด้าน Rachanont Blog ก็ได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน เห็นบอกว่าได้หนังสือตามที่หวังเอาไว้ เป็นของขวัญให้กับตัวเองด้วย ดูรายชื่อหนังสือแล้ว อยากได้มาอ่านเช่นกัน แต่คงต้องหาซื้อเอาที่แผงหนังสือ อรรถรสและบรรยากาศคงเทียบเท่าที่โน่นไม่ได้ อิอิ พอดีว่าบ้านนอกไปหน่อย ไม่กล้าเข้ากรุง ประเดี๋ยวจะมีคนมองเราเป็น “บ้านนอกเข้ากรุง” เอิ๊กๆๆๆ ถ้าผมไปโน่น จะมีใครอาสาเป็นไกด์ให้หรือเปล่าเนี่ย เหอๆ วกกลับมาเรื่องหนังสือสักหน่อย รู้สึกว่าจะมีคนซื้อหนังสือผมไปแล้ว ดูจากรูปเอาเลยแล้วกัน ท่าทางจะชอบอกชอบใจกันใหญ่ และไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน ทีมงานของตลาดอีดียู

อันนี้ไปแอ๊บรูปมา เจ้าตัวมาเห็นคงอึ้ง หือๆ ตูไปทำอะไรมาหว่า บล็อกเกอร์ท่านไหนซื้อไปแล้ว ก็ถ่ายรูปมาอวดกันแบบนี้บ้างเด้อ เอิ๊กๆๆ งานนี้ต้องมีเซอร์ไพร์ซะแล้ว จัดประกวดภาพขำ ชิงรางวัลมูลค่า 1 บาท ไปเลยดีมั๊ย อิอิ รางวัลช่าวยั่วใจเหลือเกิน

ใกล้คลอดเต็มทนคลอดแล้วนะครับ สำหรับ “หนังสือเกี่ยวกับ WordPress เล่มแรกของประเทศไทย” ที่เน้นหนักเจาะลึกกัน ถึงแก่น นำเสนอเรื่องราวของบล็อก บล็อกเกอร์และ WordPress จากบล็อกเกอร์ตัวยง และตัวจริงอย่างนายเดย์คนนี้ แน่ล่ะผมใช้รูปแบบการนำเสนอ และเขียนออกมาในสไตล์ที่ไม่เหมือนใคร ดังนั้นแน่ใจได้เลยว่า คุณอ่านแล้วจะไม่เบื่อ คุณทำตามแล้วจะไม่สนุก อาจมีมุขตบหยอกเล็กๆน้อยก็อย่าเอะไป เสน่ห์ของการเขียนบล็อก ไม่ใช่อยู่ที่ความเป็นวิชาการ แต่มันอยู่ที่ความเป็นกันเอง ดังนั้นรูปแบบลีลาที่บ้าบิ่น ย่อมเป็นเอกลักษณ์ติดตัวคุณไปเสมอ จงจำไว้เสมอว่าบล็อกมีไว้การอวดตนไม่ใช่อวดดีครับ

“WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” (มาดูกันต่อ) เห็นชื่อหนังสือกันแล้ว คงคิดล่ะสิว่าเจ๋งเข้าขั้น แน่ล่ะครับ เจตนาต้องการสื่ออย่างนั้นจริงๆ เพราะการก้าวเข้ามาเป็นบล็อกเกอร์อย่างทุกวันนี้ มันเรื่องจิ๊บๆ และการตกม้าตายก่อนก็เป็นเรื่องจิ๊บๆเช่นกัน เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงครับ ผมนำเสนอวิธีการดันบล็อกให้ตกกระป๋อง เฮ้ยดันบล็อกให้นำโด่ง (นี่แหละจ๊าบสุด) และเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว (ส่วนนี่ก็เจ๋งโคตร) การเขียนบล็อกอย่างไรให้ดูเด่น (อันนี้เมาส์แหลก) วิธีการประชาสัมพันธ์บล็อกแบบแปลกๆ ที่ยังไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อน (เรื่องนี้สุดหวง) ส่วนวิธีการติดตั้ง WordPress รวบรวมปลั๊กอินที่จำเป็น (มากไปไม่ดี) และแหล่งดาวน์โหลด Theme สวยๆ (ของงามล่อใจ) นั้นไม่ลืมเอาลงแน่นอน เพราะส่วนนี้ถือว่าสำคัญไม่แพ้กัน ทั้งนี้ได้ผ่านการพิสูจน์ทดลอง และกั่นกรองข้อมูลแล้วว่าถูกต้อง ใช้ได้จริง ฟังดูเหมือนโฆษณาไปหน่อย แต่ก็จริงดังคำนั้น เพราะใช้เวลาถ่ายทำนานกว่าสองเดือน และตรวจทานมากกว่า 10 หน เหอๆ ไปดูปกหนังสือแบบจ๊าบๆเล่มแรกของประเทศไทยกันเถอะครับ

กำหนดการเปิดตัวหนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” วันที่ 19 ตุลาคม 2550 21 ตุลาคม 2550 หาซื้อได้ในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ส่วนระยะเวลาของานก็อยู่ระหว่างวันที่ 17-28 ตุลาคม 2550 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์นะครับ ส่วนจะถามว่าผมจะไปร่วมงานหรือไม่ อันนี้รอฟังเสียงเรียกร้องอยู่ครับ เพราะต้องดิ่งตรงจากอุดรธานี เข้ากรุงเทพมหานคร ไกลน่าดู ส่วนใครที่พลาดงานนี้ ก็ต้องรอไปจนถึงวันที่ 23 ตุลาคม 26 ตุลาคม หาซื้อได้ที่ร้านหนังสือซีเอ็ดทั่วประเทศครับ สนนราคาอยู่ีที่ 189 บาทเท่านั้น งานนี้คุ้มมากๆ ขอบอก เพราะหนังสือพิมพ์สี่สีสวยงาม รูปแบบทันสมัย โดนใจวัยโจ๋แน่นอนครับ (มีการเลื่อนกำหนดการ เพราะหนังสือออกไม่ทัน)
เหอๆโม้แหลกครับงานนี้ ก็เล่นลงมือทำกันแบบสุดๆ แทบถวายหัว และด้วยความตั้งใจจริงนั้น ก็สมหวังดังความพยายาม แต่ผมก็คงจะไม่โม้ไปคนเดียวหรอกครับ ยังยกก๊วนบล็อกเกอร์มาร่วมเสนอแนวคิด เกี่ยวกับบล็อกและหนังสือเล่มนี้ของผม เอาเป็นว่าเราไปรับฟังนานาทรรศนะ จากผู้คว่ำหวอดหลายๆ ท่าน กันต่อดีกว่าครับ

Read the rest of this entry »