อุดรธานี ไอซีที เฟสติวัล 2008
นับเป็นวันหยุดแรกและวันหยุดเพียงวันเดียวของเดือนนี้ครับ (ถ้าไม่รวมวันที่ผมขาดงาน ฮ่าๆ) ในช่วงของวันหยุด เพียงวันเดียว หลังจากที่ตรำทำงานมาแรมเดือน ใจจริงก็อยากนอนพักซะให้อิ่มเอิบอุราล่ะครับ ไม่อยากออกไปไหนเลย ยิ่งแดดร้อนเปรี้ยงๆเยี่ยงนี้ แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ 3-4 วันผ่านมานี้ อุดรธานีเรามีงาน ไอซีที เฟสติวัล 2008 ที่รวมสินค้าด้านไอที คอมพิวเตอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ และอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับงานด้านไอทีกันขึ้น วันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายแล้วล่ะครับ ผมเองก็กะว่าเลิกงานแล้ว จะวิ่งแจ้นไปดูสัก 10 นาที 20 นาที แต่เมื่อวันเวลาเลยผ่าน การงานไม่นิ่ง สุดท้าย ท้ายสุด ก็ไม่ได้ไปเดินเล่นในงานเลย เฮ้อ….
ใครจะไปรู้ล่ะครับ ว่าทางสำนักพิมพ์ตลาดอีดียู จะไปเปิดสัมมนา E-Commerce กันขึ้น ภายในงานครั้งนี้ ยิ่งช่วงนี้ ผมยุ่งๆไม่ได้ตามข่าวคราวเท่าไหร่ เมื่อทางนั้นมา ก็ประจวบเหมาะว่าผมอยู่แถวนี้พอดี ผมก็เลยมีโอกาสได้ไปเดินดูบ้าง จุดมุ่งหมายไม่มีไรหรอกครับ เผื่อมีสาวๆให้ดูบ้าง
แอบแว๊บไปนั่งในงานประมาณชั่วโมงกว่าๆ กับน้องทีมงานตลาดอีดียู นั่งคุยกันตั้งนาน แต่ผมไม่รู้จักชื่อน้องเค้าครับ พอกลับมาถึงห้อง ค่อยโทรไปถาม จึงพึ่งรู้ ว่าชื่อนะ เฮ้อ เรามันก็ขี้หลงขี้ลืม ขนาดนั้นเลยรึนี่ คุ้นๆว่าเคยถามไปแล้ว แต่จำชื่อไม่ได้ ขอโทษน้องเค้าด้วยล่ะกัน
เสียที ที่ไม่ได้เอากล้องติดตัวไปด้วย เพราะงานนี้ผมไปตัวเปล่าครับ มีตังค์ติดกระเป๋าไปร้อยกว่าบาท ทั้งนี้เพราะปกตินั้นใช้แต่เครดิตครับ สิ้นเดือน ตกเบิก ค่อยเคียร์บิล เอิ๊กๆ
ในช่วงที่อยู่ในงาน ก็คุยกันเล่นๆไปเรื่อยๆกับน้องนะทีมงานนั่นแหละครับ เพราะไม่รู้จะทำอะไร คนยิ่งน้อยๆ บรรยากาศไม่ครึกครื้นเท่าไหร่ เดินดุ่มๆรอบเดียว ประมาณ 20 นาที ก็รอบงานแระ สินค้าด้านไอที ที่นำมาแสดงในงาน ก็ไม่ต่างจากไปเดินดูในร้านคอมฯมากเท่าไหร่ และงานนี้คงเทียบไม่ได้กับงานไอทีแถวๆ กทม. เพราะจัดขึ้นที่ ชนบทเมืองอย่างอุดรธานี
อย่างว่าล่ะนะ คนไม่เยอะเลย แต่แปลกใจที่พี่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เดินเข้ามาขอลายเซ็นต์ พร้อมกับอุดหนุนหนังสือของผมไปทั้ง 2 เล่ม ทำท่าแปลกอกแปลกใจ ที่เห็นนักเขียนยังเป็นเด็กอยู่เลย หน้ายังละอ่อนอยู่ว่างั้น แถมยังชื่นชมอย่างนั้น อย่างนี้ ผมแอบยิ้มอยู่นิดๆ ถ้าไม่ติดเพดาน ผมคงลอยแล้วมั้ง เหอๆ แต่งานนี้ พี่เค้าไม่ยอมกลับมือเปล่าครับ ได้หนังสือติดลายเซ็นต์กลับไปไม่พอ มีต่อรองขอเบอร์โทรด้วย เผื่อมีปัญหาอะไรจะโทรถามได้สะดวก ผมก็เลยต้องให้ ก็พี่เค้าลงทุนซะขนาดนั้นน่ะ ไม่ให้ก็ดูใจจะดำไปนิด ใช่เปล่าครับพี่น้อง
นั่งเล่นไปได้สักพักก็กะจะแยกย้ายกันแล้วล่ะ เลยเดินดูงานผ่านๆรอบหนึ่ง แต่แล้วก็สะดุดเอาอีตรงบู๊ทของทาง TT&T นี่แหละครับ สาวๆทีมงานน่ารักดี อิอิ ไอ้เราก็เลยเข้าไปถามรายละเอียดเกี่ยวกับเน็ตนิดนึง ก็อย่างที่พี่น้องรู้กันนั่นแหละครับ ว่าตอนนี้ทาง TT&T เค้าอัพคูณสอง แต่ราคายังเท่าเดิมอยู่ ผมเองก็ได้อัพขึ้นไปเรียบร้อยโรงเรียนนายเดย์ไปแระ ก่อนจะออกจะบู๊ท ไอ้เราก็หน้าด้านครับ ขอลูกอมเค้าเฉยเลย น้องเค้าหยิบมาให้กำมือหนึ่งไม่พอ จะเอาถุงใหญ่ๆครับ ทางนั้นเลยเสนอเงื่อนไขมาให้ว่า ถ้าอมลูกอม 20 เม็ด ให้หมดภายใน 20 วินาที จะให้เลยทั้งถุง เหอๆ ผมก็แอบพูดในใจครับว่า “พี่ว่าน้อง น่าจะอมเก่งกว่าพี่มั้ง” 555 ขืนไปพูดจริงๆ คงได้ลูกอมรสส้นตีนกลับมามั้งเนี่ย 555 ขอขำอีกสักรอบ (ขออภัยที่ใช้คำหยาบ เพื่อให้ได้อรรถรส)
ออกจากงานแล้ว เราก็ไปนั่งกินส้มตำกันครับ แต่เสียที ที่น้องนะเป็นคนจ่าย เพราะอะไรรู้ไหม?
……..เพราะดันไปควักตังค์จ่ายเร็วกว่าผมเอง อิอิ
แล้วพบกันในเอนทรี่ต่อไป (ที่ยังไม่รู้ว่าจะเขียนตอนไหน) ครับ
