Posts Tagged ‘แฉ’

วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่ง ที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่โผล่หน้าไปไหน แอบแว๊บออกไปพักหนึ่ง นำของลับไปฝากพี่ชายสักหน่อย กลับเข้ามารันงานไปด้วยพร้อมๆกัน ตอนนี้ไอ้ที่ลงแรงไปหลายๆ ตัวก็เสร็จสิ้นไปแล้วมากถึง 1 เปอร์เซ็นต์ด้วยกัน เหลือแค่ 99 เปอร์เซ็นต์เองนะ จิ๊บๆ ก็ค่อยๆคลานกันไป ทำไปเรียนรู้ไป (Learning by Doing) ประสบการณ์ที่ดีที่สุด คือการลงมือทำเอง เพราะฉะนั้นแล้ว ผมจึงน้อยนักที่จะเชื่อเสียงลือ เสียงเล่าอ้างจากคนอื่นๆ ถึงแม้จะเก่งระดับกุรุไทยเลยก็ตาม

บางทีแล้ว เรื่องหลายๆเรื่อง งานหลายๆงาน เคยใช้ได้ผล กับคนหนึ่งๆ แต่เมื่อนำมาใช้กับเรา กลับกลายเป็นไม่ได้ผลเลยก็ได้นะครับ ผมจึงเลือกที่จะนิ่งเสียมากกว่า อาจจะนำข้อคิดมาขบสักเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับเชื่อไปเสียทั้งหมด ดัดแปลง ต่อยอดไปเอาเอง การเลียนแบบคนที่ประสบผลสำเร็จ ก็ใช่ว่าจะทำให้เราประสบผลสำเร็จได้ จริงหรือเปล่า ไม่เชื่อก็ไปเลียนแบบดาราดังๆ อย่างเรนซะสิ จะทำให้เราดังไปด้วยกับเขาหรือเปล่า ผมว่านะ… ผู้คนจะสมเพชเราเสียมากกว่านะ อาจจะมองดูเป็นพิเรนณ์ไปเลยก็ได้ เอิ๊กๆ

เห็นผมเกริ่นมาเยี่ยงนี้ ก็อย่าว่าผมผิดแผกไปนะครับ ผมยังเชื่อและยอมรับฟังความคิดเห็น ของผู้ที่ลงอ่าง เฮ้ย! อาบน้ำร้อนมาก่อนเสมอ จากนั้นก็นำไปใช้ เป็นวิธีการของตนเองไป เอาล่ะครับ วันนี้ผมไม่ได้มาแฉตัวเองหรอกครับ เขียนหัวข้อให้มันดูดึงดูดใจ มันก็เท่านั้น หลายๆท่าน คงตกกระไดพลอยโจร เข้าร่วมซ่องสุมกองโจรกับผมแล้ว ก็อย่างพึ่งปิดไป ไหนๆก็เข้ามาแล้ว เอาน่า อ่านให้จบก่อนแล้วกันนะครับ

วันนี้ก็กะว่าจะอ่านข่าวจาก Google Reader ต่อให้จบ แต่คงไม่ไหว มาเป็นพันๆ เลยเลือกที่จะอ่านไป 2-3 ร้อยหัวข้อข่าว เน้นเฉพาะเรื่องที่สนใจ จากนั้นก็จัดการ Mark all a Read มันให้หมด ขี้เกียจครับ เยอะเกินไป แต่ถ้าเป็นหนังสือเป็นเล่มๆนี่ ผมไม่ยอมพลาดสักหน้าเลย อ่านรวดเดียวจบเลยครับพี่น้อง หรือช้าสุดก็ไม่เกินสองวัน จะอ่านก่อนนอน ตอนเช้าลุกขึ้นมาอ่านอีกรอบก็จบแล้ว (แต่ถ้าเป็น Bible หรือ Dummies พวกนั้น คงต้องยาวกว่านี้ล่ะครับ) ยังคิดอยู่เหมือนกันนะครับว่า ทำไมหนังสือไทย ถึงได้สั้นนัก (บางคนว่ายาวหรือหนาไป) อืม… ว่าไปแล้วถ้าไม่ติดที่สำนักพิมพ์ “หนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ของผม คงออกมาเป็นทำนองไบเบิ้ลแหงๆ ซื้อมาแล้วขึ้นหิ้งไว้เลย หุหุ เพราะเนื้อหาเยอะเกิน ขี้เกียจอ่าน

โอยๆลืมตัว บ่นอีกแล้ว ยาวไปๆ เข้าเรื่องๆ เรื่องมันมีอยู่ว่า (มีเรื่องกะเขาด้วยเหรอ) ไปอ่าน Google Reader วันนี้ เจอเว็บไซต์หนึ่ง ทำออกมาได้น่ารักน่าชักเชียว (ดังที่เห็นในรูป) เป็นบริการเล็กๆชื่อว่า localNote ที่ได้รวบรวมเสียง (พลาย) กระซิบ จากทุกมุมโลกออกมา น่าจะใช้ AJAX ร่วมด้วย เล่นเพลินดี คลิกไปคลิกมา ดีดดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ ไปลองดูแล้วกันนะครับ น่าจะได้ไอเดียสร้างสรรค์ผลงานกัน วันนี้ผมก็บ่นผสมโม้จบเพียงเท่านี้ แล้วพบกันใหม่นะครับ