Spam 2.0#2

หายตัวไปสอง-สามวัน เนื่องจากติดภาระกิจนิดหน่อย กล่าวคือเดินทางไปร่วมงานศพ และไว้อาลัยกับการจากไปของพ่อ ของน้องสาวผู้หนึ่ง และต้องขอแสดงความเสียใจ และไว้อาลัยให้กับการจากไปของท่านในครั้งนี้ด้วย ท่านไปสงบแล้ว ไอ้เราที่อยู่มันก็ต้องดิ้นรนต่อสู้กันต่อไป ยังมีเวลาใช้ชีวิตอีกเยอะ ยังต้องประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆ มากมาย สิ่งไหนที่ทำแล้วมันดีต่อส่วนรวม เราก็ทำๆไปเถอะครับ อย่าหวังอะไรเพื่อให้เข้าตัวเองให้มาก ยังไงก็ขอให้สู้ต่อไปแล้วกันน้องสาว!!!

ผมเขียนถึงเรื่อง Spam 2.0 ไปแล้วหนึ่งเรื่อง และขอต่อเนื่องเลย กับเรื่องที่จะนำเสนอต่อไปนี้ โดยคราวก่อนนั้น เราได้พูดถึง Ping และ Tags ไปแล้วนะครับ พี่น้องคนไหนยังไม่ได้อ่าน ก็ขอให้กลับไปอ่านโดยพลันเพราะเดี๋ยวถ้าท่านไม่อ่าน ท่านจะตกรถไฟขบวนนี้ไป เอาล่ะต่อๆ Spam 2.0 ตัวถัดมาก็คือ Social Bookmarking ครับ ซึ่งเว็บไซต์ที่เป็น Social Bookmark นี้ถูกมองเป็นหนึ่งในจุดมุ่งหมาย ที่เหล่าสแปมเมอร์มือดีจ้องจะเล่นงานให้อ่วมกันเลย สังเกตุกันไหมครับว่า มีปลั๊กอิของ WordPress หรือไม่ก็โปรแกรมที่สามารถให้เรา ส่งลิงค์ของเรื่องราวต่างๆ เข้า Social Bookmark เหล่านี้ ได้โดยง่าย ผมเองก็พบเห้นและผ่านตามามากครับ ไม่เว้นแต่ในไทยเราเอง ก็มีคนที่สร้างเครื่องมือเหล่านี้ขึ้นมา อีกทั้งมีการโปรโมทกันนักกันหนาว่าเป็นวิธีการที่ถูกต้อง ไร้จรรยาบรรณสิ้นดี ในกรณีที่ผมว่าไร้จรรยาบรรณนี้ ไม่ใช่ว่าสร้างเครื่องมือขึ้นมาหากิน และใช้ในทางที่ผิดนะครับ แต่ผมหมายถึงการหลอกลวงผู้ใช้งานอย่างเราๆท่านๆที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่อะไร ยิ่งหน้าตาบ้านนอก อย่างผมนี่แหละ เขาว่าหลอกกันง่ายๆและซึ่งๆหน้าเสียด้วย อีกทั้งถ้านำมาใช้แล้ว อาจโดน Social Bookmarking แหล่งต่างๆนั้น แบนเอายังไงล่ะครับ ในที่นี้ใครล่ะจะรับผิดชอบ คนซื้อมาใช้หรือคนขาย คนที่ขายๆนั้น เขาจะไม่บอกเราหรอกครับว่า มันเป็นเครื่องมือที่นำมาใช้แล้ว มันผิดที่ผิดทาง แต่พอเราโดนแบนขึ้นมาก่อน เขาถึงจะบอกเรา และเมื่อถึงเวลานั้น ใครล่ะจะช่วยพี่น้องได้ คงต้องช่วยตัวเองแล้วล่ะครับ

ผมจะไม่ขอเอ่ยนาม เครื่องมือเหล่านี้นะครับ เพราะอาจจะไปกระทบกระทั่งใครๆเขาได้ เอาเป็นว่าพิจารณา ตามวิจารญาณที่ท่านมี ตรึกตรองดูว่าเครื่องไม้เครื่องมือเหล่านั้น มันเข้าข่ายกับที่ผมเขียนไว้นี่หรือเปล่า

พ้นจากตัวนี้ไปแล้วก็เข้าสู่ตัวถัดไป นั่นคือ Spam Comment ยังไงล่ะครับ พี่น้องรู้หรือเปล่าว่า กว่าร้อยล่ะ 90 ของคอมเม็นต์ทั้งหมดนั่นคือความคิดเห็นขยะ หรือ Spam Comment ทั้งนั้น และนั้นก็ย่อมแสดงว่าไม่ถึงร้อยล่ะ 10 เท่านั้น (อ้างอิงสถิติจาก Akismet) ที่เป็นความคิดเห็นจริงๆ ช่องว่างระหว่างน้ำดีและน้ำเลวตรงนี้ มันชั่งเว้นวรรคกันยาวเหลือเกินครับ และมันทำให้ผมรู้ว่า ข้อมูลที่อยู่บนอินเตอร์เน็ตนั้น มันเริ่มจะเน่าขึ้นไปทุกขณะแล้วนะเนี่ย และปัจจุบันนี้ก็มีเครื่องมือ ที่ใช้ในการคอมเม็นต์โดยเฉพาะ มองดูอาจไม่ใช่อะไรที่ผิด ถ้าคนใช้ไม่ได้ทำให้มันผิด กล่าวคือ ถ้าคนที่ใช้มัน ไม่นำมันมาโจมตีหรือคอมเม็นต์มั่วซั่ว มันก็ยังเป็นเครื่องมือที่ดีอยู่ได้ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตาม ที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือ Spam 2.0 แล้วล่ะก็ ความซวยนั้นจะมาเยือนบล็อก ที่เป็นจุดมุ่งหมายของมันนั้นๆ แต่ทั้งนี้แล้วก็ต้องขอบคุณ ผู้ที่พัฒนาตัวต่อต้านสแปม อย่าง Akismet หรือตัวอื่นๆ นะครับ ที่พอจะเป็นตัวช่วยยับยั้งมันได้ ถึงจะกั้นได้ไม่หมดก็ตามที

ต่อจากนั้นมาดูที่วิธีการ Spam ตัวสุดท้ายที่ผมจะกล่าวถึง มันคือ Trackbacks นั่นเอง กล่าวคือเมื่อพวกนี้  เข้ามาคอมเม็นต์ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เลยจัดการยิง Trackbacks เข้ามาเลย เป็นการอ้างอิงกันระหว่างเนื้อหาของเรากับเนื้อหาของมัน เชื่อมต่อกันในรูปแบบคล้ายๆ คอมเม็นต์ แต่ไม่ใช่ พวกนี้ผมก็โดนบ่อยมากครับ ส่วนมากจะยิงกันมาโดยอาศัย URL จาก Google Group เพื่อให้ดูมีราศรีจับขึ้นมา อีกทั้งเพื่อหลีกหนีการตรวจจับจากตัวต่อต้าน Spam อย่าง Akismet อีกด้วย กรณีเช่นนี้มีให้เห็นบ่อย ถึงบ่อยมาก บางทีก็มาแบบเนียน บางทีก็มาแบบโจ่งแจ้ง แต่ที่สำคัญคือมันมาแบบเนียนๆนี่แหละครับ อ่านดูครั้งแรก ฟังดูเข้าท่า แต่หลังๆมา มันก็ข้อความเดียวกันนี่หว่า อะไรประมาณนั้น ต้องระหวังกันให้ดีนะครับพวกนี้ หลายคนอาจจะมองว่า บล็อกที่ใช้ภาษาอังกฤษจะเป้าเป้าหมายหลักของมัน ต้องคิดใหม่เสียนะครับ เพราะบล็อกไทยอย่างไอเดย์ นี่ก็โดนมากเหลือเกิน (บล็อกเราดังอ่ะเปล่า) ถ้าไม่ได้ Akismet เข้าช่วย ป่านนี้คงเป็นบ่อของ Spam แล้วมั้ง และมันคงแพร่ขยายพันธ์ออกไปอีกได้ไม่รู้จบ

การเข้าสู่ยุคของ Web 2.0 ก็นำมาซึ่งเทคโนโลยี และรูปแบบใหม่ๆของการสร้างเว็บไซต์ แต่นั่นนำมาซึ่งหายนะ และความชั่วร้าย อาณาจักรโลกมืด เริ่มตีฝ่ากำแพงเบอร์ลินเข้ามา เอิ๊กๆ หมายถึงว่ารูปแบบมันพัฒนาออกไป พวก Spammer ก็รู้จักปรับตัว และนำรูปแบบใหม่ๆเข้ามาใช้เช่นกัน เป็นเหมือนเงาตามตัวนั่นแหละครับ เอ็งไปไหน ตูไปด้วย ถ้าจะซวย เราก้ต้องซวยด้วยกัน หุหุ เจอกันในเรื่องโม้เรื่องถัดไปนะครับ ไปล่ะครับ

Spam 2.0

บ่นๆเรื่องเว็บดักคีย์เวิร์ดมาเรื่องหลายตอน ขอบ่นอีกรอบจะเป็นไรมั๊ย เหอๆ วันนี้กว่าจะหาเวลาที่เหมาะสม มาเขียนบล็อกของตัวเองก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มกว่า เบ็ดเสร็จแล้วถ้าเขียนเรื่องนี้จบ คงเริ่มต้นวันใหม่ของอีกวันคือวันพรุ่งนี้เลยมั้ง ถ้างั้นก็ขออรุณสวัสดิ์ พ่อแม่พี่น้อง ที่นอนเช้าตื่นสายทุกท่าน เฮ้ย!!! ไม่ต้องหอบผ้าหอบผ่อนมาอ่านบล็อกผมให้ยุ่งนะ เลือก “อ่านให้น้อยๆ และทำเองให้มากขึ้น” ดังที่ผมพูดไว้เมื่อเรื่องที่ผ่านมาจะดีกว่า อะไรที่ผมเขียนไร้สาระ ก็ช่างหัวผมแล้วกัน ว่าไปโน่น…

หลายคนคงพอรู้เรื่องการสแปมมาพอๆกับผมนะครับ เมื่อครั้งที่เรายังคงอยู่ในยุค Web 1.0 ที่มีเพียงเนื้อหาด้านๆ มีการโต้ตอบผู้ใช้น้อยๆ รวมไปถึงมัลติมีเดียไร้สีสัน และอินเตอร์เน็ตบรอดแบรนด์ ความเร็วต่ำ (เรียกซะสวยหรู) เป็นยุคเฟื่องฟูของมือบอลสแปมเมอร์ทั้งหลาย ได้ทำการส่งโฆษณาไร้สาระ ถึงผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ตกันอยู่เนืองๆ ไม่ว่าจะเป็นการสแปมบอร์ด (ใส่เนื้อหาที่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อผู้ใช้งาน) การส่งเมล์ทีละมากๆหรือ Spam Mail ทีีเรียกกันว่า Email Marketing นั่นแหละ เอิ๊กๆ ทำดีก็รอดตัวไป ไม่ถือว่าตั้งใจเสริมส่ง แต่ถ้าทำแบบหุนหันพันแล่น ก็เล่นเอาบวมอุราเช่นกัน ซึ่งแต่ก่อนนั้นพบบ่อยมาก (แต่ไม่ถึงกับบ่อยเท่าปัจจุบัน) อีเมล์ขยะส่งหาผม มาเป็นตับๆ (ถ้าเป็นเงินล่ะก็ว่าไปอย่าง) สืบต่อมาจนถึงปัจจุบันนี้ เรื่องการสแปมเมล์ที่ว่านี้ ก็ลดๆลงไปบ้างแล้วล่ะครับ คงเป็นที่ พรบ. คอมฯ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการนั่นล่ะมั้ง จึงทำให้ผู้คนขยาดที่จะทำกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตาม มันก็ใช่ว่าจะหมดไปจากโลกออนไลน์ของเรา เพราะชนกลุ่มน้อยที่หน้าด้านยังคงอยู่ จะหมดไปได้อย่างไรเสีย ว่ามั๊ย???

Spam 1.0 เริ่มเลือนๆลงไป แต่ยุคของสแปมเมอร์ยุคใหม่ก็เข้ามาแทนที่ ผมขอรวมพวกเว็บดักคีย์เวิร์ดทั้งหลาย เข้ามาไว้ใน Spam 2.0 นี้ด้วยแล้วกันนะครับ เพราะพึ่งมีกันได้ไม่นาน พอดีคนเราเห็นคนหนึ่งทำ อีกคนก็อยากทำตามว่างั้นเหอะ ที่จริง ถ้าผมจะทำก็ย่อมทำได้นะครับ หลักการเหล่านี้ไม่ได้ยากอะไรมากมาย แค่สรรหาคำที่คิดว่าคนเราจะค้น มาสร้างเป็นคีย์เวิร์ด มันก็เท่านั้น ส่วนจะหาได้จากที่ไหนนั้น หุหุ ขอไม่บอกก็แล้วกันนะครับ ประเดี๋ยวจะเป็นการตีแผ่ความรู้ด้านมืด แล้วพาลมาด่าผมล่ะยุ่งเชียว

Spam 2.0 ตัวต่อมาคือ การ Ping นั่นเองครับ ผมขอท้าวความไปถึง Ping สักหน่อยแล้วกัน ว่าความหมายมันคืออะไร เพราะยังมีบางท่านที่ยังงๆกับ คำๆนี้ “Ping คือการส่งสัญญาณ หรือส่งซิกส์ไปยัง Ping Server ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นของ Blog Search Engine ชื่อดังอย่าง Technorati.com หรือแม้แต่ Google Blog Search ก็ตาม ทั้งนี้เพื่อให้ Ping Server เหล่านี้ ส่งบอทมาเก็บข้อมูล ในบล็อกเรา และี้เพื่อเป็นการแจ้งให้ทราบด้วยว่า บล็อกเราอัพเดตเนื้อหาแล้วนะ ส่งบอทมาเก็บข้อมูลเร็วๆ” อะไรประมาณนี้ล่ะครับ แต่ปัจจุบันนี้ การ Ping ที่ว่าไปนั้น กลายเป็นเครื่องมือชั้นดี ให้เหล่าสแปมเมอร์ได้เลือกใช้ไปแล้ว พวกนี้วันๆไม่ต้องทำไรหรอกครับ นั่ง Ping Blog ทั้งวัน (มันไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอกครับ มีโปรแกรมเมอร์พัฒนาโปรแกรมขึ้นมา ให้สุ่ม Ping ตามระยะเวลาที่กำหนด และทั้งนี้ก็สุ่มก็เยอะซะเหลือเกิน)

Spam 2.0 ตัวถัดมาก็การ Tag ไปยัง Technorati.com อ้าว..กรรม เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ไม่ได้บิดพริ้วข้อมูลแต่อย่างใด การ Tag ไปยัง Technorati นั้น คือการส่งคำใดคำหนึ่ง หรือป้ายคำ เพื่อชี้แจงรายละเอียดในบล็อกเราว่า เนื้อหานี้มันเกี่ยวข้องกับเรื่องราวพวกนี้นะ อะไรเช่นนี้ แต่คนเราเล่นพิเรนณ์ครับ ใช้คำสองคำไม่พอ เล่นเอาทั้งยวง อะไรพอที่จะจัดเป็น Tag ได้ ยัดใส่ให้หมด (ใส่แม่งเลย เอิ๊กๆ)ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อหา แต่ดันหน้าด้านใส่ไปก็มี ผมก็คงได้แค่คิด เหมือนดังพิธีกรท่านหนึ่งล่ะครับ ว่า… แหม ทำไปได้

เมื่อเป็นประการล่ะฉะนี้ การ Tag ไปยัง Technorati เริ่มมีผลน้อยลงหรือแทบไม่มีความหมายเลย ก็อย่างว่าล่ะครับ เราไม่ได้ Tag ไปเพียงคนเดียว มีผู้คนนับล้านๆส่งคำกันเข้าไป แล้วคำเหล่านี้ ก็มีกันมากเหลือเกินครับ เป็นล้านๆคำ ลองให้เบน เกทส์ นักล่าสมบัติชื่อก้องโรงหนัง มาแกะคำเหล่านี้ออกมาสิ อาจมีปริศนาอักษรคู่ อยู่ในนั้นก็เป็นได้ เอิ๊กๆ และด้วยเหตุนี้ล่ะครับ ผมถึงบอกว่าถ้าเลิกได้ก็เลิกเสีย ทำไปก็งั้นๆ กลายเป็นทำลิงค์ออกให้บล็อกตัวเอง เฉยๆ และตอนนี้ผมเองก็เลิกแล้ว หันมาสร้าง Tag ที่ติดมากับระบบของ WordPress แทนจะดีกว่า อะไรต่างๆจะเปลี่ยนไปเยอะครับ ไม่เชื่อก็ลองเช็คอินเด็กซ์ของ iDayBlog.com ดูสิ เทียบกับบล็อกอื่นๆดูเองแล้วกัน แล้วท่านจะเห็นความต่างอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะผมกลับไปแก้ไขเรื่องราวทั้งหมด ที่เขียนมาเป็นปีๆ ด้วยมือทั้งหมด (สามร้อยกว่าเรื่อง) ทั้งนี้ก็ใช้เวลาไปหลายวันเหมือนกัน ถือโอกาสแก้ไขจุดพลาดของเนื้อหาไปด้วยในตัวครับ

ตอนนี้ผมชักง่วงแล้วล่ะครับ สมองชักตันๆ เพราะอีก 5 นาทีจะหกทุ่มแล้ว ผมคงจะเขียนได้ไม่จบ ขอยกยอดไปเขียนเป็น Series อีกเช่นเคย เพราะยังมี Spam 2.0 ที่เหลืออีกจำนวนหนึ่ง หนึ่งในนั้นก็มี Social Bookmarking ด้วยนะครับ อยากรู้ต้องรอติดตาม เอิ๊กๆ หลอกให้อยากแล้วจากไป อีกตามเคย ไปล่ะครับ