ว่าด้วยเรื่อง WordPress Theme

เขียนเรื่องหนักๆมาหลายเรื่องหลายตอน วันนี้ขอเรื่องเบาๆ และเป็นเรื่องที่เขียนกันได้ง่ายๆหน่อยก็แล้วกันนะครับ เพราะผมจะมาพูดถึงเรื่องของ Theme กัน แต่ทั้งที่จริงก็ไม่อยากจะพูดบ่อยหรอกครับ หลายคนเขาค้อนผมมา ว่าเรื่อง Theme นี้ มันหาได้ง่ายๆอยู่แล้ว หาที่ไหนก็ได้ หุหุ แต่ก็ยังมีหลายต่อหลายท่านมากนะครับ ที่ถามหาแหล่งดาวน์โหลด Theme สวยๆมาใช้กัน สำหรับผมแล้ว ไม่ได้ชอบอกชอบใจ กับ Theme ที่ออกแบบโดยฝรั่งตาน้ำข้าวหรอกนะครับ ผมว่ามันดูเชยๆอ่ะในสายตาผม ผมออกจะเลือก Theme ที่อยู่แถวๆเอเชีย อย่างจีนนี้เสียมากกว่าครับ เรื่องออกแบบดีไซด์นั้น มันกินขาดอยู่แล้ว และผมก็เคยพูดไว้ บ่อยครั้งแล้วด้วย

จะเห็นได้ว่าตั้งแต่เขียนไอเดย์บล็อกมา ผมเปลี่ยน Theme ไปแค่ครั้งเดียวเอง ดูเหมือนว่าผมจะรักเดียวใจเดียวเสียจริง ถ้าลองได้หลง ก็หลงจนหัวปักหัวปำ และต่อมาผมก็เปลี่ยนมาใช้ Theme ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ จนทำให้เกิดกระแสไอเดย์ฟีเวอร์ขึ้นมา (ว่ากันไป) เพราะหลายต่อหลายท่าน ก็ไปดาวน์โหลดมาใช้เช่นกัน (เดี๋ยวสักวันผมจะรวบรวมบล็อกไทย ที่ใช้ Theme ตัวนี้มาให้ดูกันนะครับ แล้วท่านจะรู้ว่า บล็อกเกอร์ไทยเราใช้เยอะกันจัง) แม้แต่บล็อกเกอร์หนุ่มรูปงามอย่างพี่แพท ฉายาบล็อกเกอร์หลายใจ เอิ๊กๆ ผมตั้งให้เองแหละ ก็ดันเปลี่ยนมาใช้ Theme ตัวนี้้ด้วย ไม่ใช่พี่แพทคนเดียวนะครับ ยังมีอีกหลายท่านที่มา ขออนุญาติผม รวมไปถึงขอ Theme ตัวนี้ไปใช้เลยก็มี ผมเองก็งงเหมือนกันครับ ว่ามาขอทำไม ผมก็ไม่ได้ลบเครดิตที่เป็นลิงค์กลับแต่อย่างใด อยากได้ก็ตามไปโหลดมาใช้ มันก็เท่านั้นเองครับ

และไอ้เรื่องเครดิตนี่แหละสำคัญมากๆครับ (สำหรับผมนะ) และผมก็ย้ำไว้ตั้งหลายต่อหลายรอบแล้ว ว่าไม่ควรลบลิงค์ของผู้พัฒนาออกไป เพราะผมถือว่าเป็นการให้เกียรติคนผู้พัฒนาคนนั้นๆด้วย (อุตส่าห์นั่งทำหลังขดหลังแข็ง กว่าจะได้ออกมาสักหนึ่ง Theme ใช้เวลานานพอดู ทีเดียวนะนั่น) เพื่อนๆลองคิดดูสิครับว่า ถ้าเราทำอะไรลงไปสักอย่างหนึ่ง สมมุตินะครับสมมุติ ถ้าเราอยากจะทำ Theme ออกมาสักตัวหนึ่ง ให้ผู้คนได้ดาวน์โหลดไปใช้กัน แต่พอแจกไปใช้ได้สักพัก ผู้ที่ดาวน์โหลดไปใช้งาน ดันไปลบ (หรือเปลี่ยน) เครดิต อ้างว่าตนออกแบบซะงั้น แล้วลองคิดดูสิครับว่า เราเองจะเสียใจแค่ไหน ลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดูสิครับท่าน แล้วท่านจะร้องอ๋อขึ้นมาทันที ว่านายเดย์พูดจริง ทำจริง

แต่ทั้งนี้แล้ว ถ้าเราแก้ไข  เราก็เขียนบอกว่าแก้ไขครับ เพราะ WordPress Theme โดยส่วนมากแล้ว จะติดเครดิตแบบครีเอทีฟคอมมอนส์ (Creative Commons) มาเกือบทุกตัวอยู่แล้ว ซึ่งจะอนุญาติให้เราปรับแต่งแก้ไขอะไรต่างๆได้ แต่ต้องอ้างถึงคนพัฒนาเริ่มต้นอยู่ดี หรือไม่ก็ปรับได้ แต่ไม่ใช้ในเชิงพาณิชย์ จำไว้นะครับ อ่านรายละเอียด และข้อตกลงให้ดี เดี๋ยวเขาฟ้องครีเอทีฟคอมมอนส์ล่ะยุ่งเชียว เพราะเร็วๆนี้ ในไทยเราคงเปิดอย่างเป็นทางการซะที (หรือว่าเปิดไปแล้ว หว่า???)

ลักษณะเช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไปครับ (บล็อกเกอร์ไทยเราก็มี) ถ้าผมเห็นเช่นนั้นแล้ว ผมก็จะเงียบไปครับ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่มันจะทำให้ความรู้สึกผมที่มีต่อคนผู้นั้น ต่ำลงไปด้วย ผมไม่สนหรอกว่าจะเก่งวิเศษวิโสมาจากไหน อยู่ที่ว่าเขาจะแบ่งปันให้กับเราได้มากแค่ไหน มันก็เท่านั้น และการทำการเช่นนั้น มันย่อมทำให้เกียรติของตนเองต่ำลง เป็นเงาตามตัวครับ เหนือฟ้า ยังมีฟ้า เหนือของเหนือฟ้ายังมีเทวดา และเหนือเทวดา ยังมีน้องฟ้าอยู่ (ตกลงเค้าทำอะไรกัน) คุณอาจหลอกตัวเองและผู้ใช้งานอื่นๆได้ แต่ถ้าเป็น WordPress คุณหลอกนายเดย์ไม่ได้ เอิ๊กๆ จบแบบ เทพๆเช่นนี้แล

ปล. กะจะเอาเบาๆกลับกลายเป็นหนักอึ้ง คิดมากไปหรือเปล่าเราเนี่ย..วันนี้มาดึกกว่าทุกวัน ไปนอนล่ะครับ อรุณสวัสดิ์นะครับ

ช่องว่างระหว่างบล็อกกับบล็อกเกอร์

ช่วงที่เปลี่ยน Theme ใหม่นี้ รู้สึกอะไรๆจะดูใสๆขึ้นเหมือนกัน เพราะดูลักษณะอาการของ ผู้เยี่ยมชมบล็อกผม จะเริ่มชอบใน Theme ตัวนี้แล้วล่ะครับ มีบางคนที่เข้ามาขอไปใช้บ้าง บางคนก็เข้าไปโหลดจากทางผู้พัฒนามาใช้แล้วบ้าง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น มันก็ขึ้นอยู่กับตัวผู้ใช้เองแล้วล่ะครับ ว่าจะสามารถปรับแต่ง Theme นั้นๆได้ดีเพียงใด

หลายคนคงจะรู้นะครับ ว่าผมได้ปรับแต่งเวอร์ชันของผู้พัฒนา ให้มันเข้ากับคอนเซ็ปท์ในบล็อกผม สรรหาตำแหน่งต่างๆเพื่อวางให้ได้เหมาะๆ ให้ดูมีความหลากหลาย และเป็นคอมมูนิตี้บล็อกมากขึ้น ซึ่งการเลือกใช้ Theme แบบ 3 คอลัมน์นี้ รู้สึกว่าจะลงตัวสุดๆแล้วล่ะครับ เพราะถ้าใช้แบบ 2 คอลัมน์ หน้าไอเดย์บล็อก คงยาวเยื้อสุดลูกหูลูกตา

จุดสำคัญที่สุดในการปรับแต่ง Theme คือการทำอย่างไรก็ได้ ให้มันเข้ากับรูปแบบของบล็อกมากที่สุด อ่านง่ายสบายตาที่สุด (เพราะเขามาอ่านไม่ใช่มาเล่มเกม) การเน้นสีสันฉูดฉาด บาดใจ จึงไม่ใช่วิธีการที่ถูกต้อง อีกทั้งต้องวางตำแหน่ง สรรหาคำพูดมาลง รวมไปถึงการปรับรูปแบบเป็นภาษาไทย ดังที่ไอเดย์ได้ใช้ในบางตำแหน่งนะครับ

เพราะฉะนั้นการตามหาไอเดียของตน เพื่อละเลงลงบล็อก แล้วฉีกหนีความเป็นผู้อื่น (เลียนแบบ) มาเป็นวิธีการของตนจึงใช่ทางที่ถูกเสมอ ความแตกต่างคือตัวตนครับ หลายต่อหลายคนเข้ามาถามผมอยู่เสมอๆว่า อือ ปรับใช้ภาษาไทยกันยังไงเหรอ ใช้คำได้เจ๋งดีนะ อะไรประมาณนี้ ซึ่งเป็นคำถามที่มีเข้ามาเรื่อยๆ และก็เป็นคำถามเดียวกันนี่แหละ และตรงนี้แหละครับ คือช่องว่างระหว่างบล็อกกับบล็อกเกอร์

Read the rest of this entry »

Several3 WordPress Theme

ก็อย่างที่เคยพูดไว้นั่นแหละครับ กะว่าจะย้ายสำมะโนครัวไปพึ่ง Hosting ใหม่ แต่มันไม่ใช่ง่ายๆด้วยสิครับ ติดปัญหาเยอะเหมือนกัน เพราะว่าไม่ได้อัพเกรดรุ่น WordPress มานาน การย้ายฐานข้อมูลก็ลำบาก อีกทั้งรุ่นของ MySQL ดันต่างกันถึง 2 รุ่น จาก 3.x กระโดดไป 5 เลย ส่วน PHP นี้มันสลับไปมาได้จาก PHP4 ไป PHP5 หรือจาก PHP5 มาเป็น PHP4 อันนี้เลยไม่ต้องกังวลเท่าไหร่ ใจจริงก็จะกระโดดไปเล่น PHP5 ไปเลย เผื่ออนาคตข้างหน้าด้วย เห็นข่าวออกมาว่าทางกลุ่มผู้พัฒนา PHP4 จะเลิกปรับปรุง และให้การสนับสนุนเวอร์ชันนี้แล้ว ภายในสิ้นปี ประกอบกับมีการผลักดันโดยกลุ่ม GoPHP5 ให้ CMS และ Hosting ต่างๆ หันมาใช้ PHP5 กันมากขึ้น งานนี้ก็มี CMS หลายๆตัวด้วยกันที่จะปรับมาใช้ ที่เป็นที่รู้จักกันในไทยก็จะมีอย่าง Drupal, osCommerce ส่วน Hosting ก็ Appservhosting.com บริการของผู้พัฒนาโปรแกรม AppServ นั่นเอง เอาล่ะประเดี๋ยวจะกลายเป็นพูดเรื่องอื่น มาดู WordPress Theme สวยๆที่ผมเก็บมาฝากกันดีกว่า

Several3 WordPress Theme เป็น Theme หนึ่งในลุ๊คของเว็บ 2.0 หน้าตาออกจะดูพื้นๆ แต่เนื่องจากการใช้โทนสีที่เด่น ชมพูระรื่นเชียว เลยทำให้ Theme ตัวนี้ดูดีขึ้นมาได้ วางองค์ประกอบออกแบ่ง 2 คอลัมน์เรียบๆ นำส่วนเรื่องที่เขียนลงไปล่าสุด (Recent Post) และคอมเม็นต์ (Recent Comment) ไปไว้บนส่วนบน (Header) ซึ่งไม่ค่อยเห็นกันได้มากนัก ส่วนมากจะนำส่วนนี้มาไว้ในส่วนล่างสุด (Footer) หรือที่เมนูด้านข้าง (Sidebar) ผมเองก็ว่า Theme นี้ดูดีในระดับหนึ่ง ไม่ถึงขั้นมาสวยเตะตา แต่ก็เพราะเรื่องของความแตกต่าง จึงทำให้ Theme ตัวนี้ มีเสน่ห์ พูดไปก็เหมือนเป่าสาก ไม่เห็นกับตา คงจินตนาการมองภาพไม่ออก ไปดูและถ้าชอบก็ดาวน์โหลดไปใช้เลยแล้วกันครับ

ดาวน์โหลด: Several3 WordPress Theme

Resurrection Theme By Vikiworks

คราวก่อนแนะนำผลงานดีๆของ Vikiworks ไปหนึ่งชิ้น นั่นคือ Dreamweaver Extension สำหรับใช้ในงานออกแบบ WordPress Theme โดยเฉพาะ และในโพสต์นั่นเองมีคนกล่าวถึงเรื่องการออกแบบ Theme ของที่ใช้ใน Vikiworks ว่าทำออกมาได้สวยงามมาก ซึ่งผมเองก็ว่าสวยแปลกตาดีครับ ใช้โทนสีมืดๆ แต่เมื่ออ่านข้อความต่างๆแล้ว กลับดูสบายตา มันตัดกันอย่างเห็นได้ชัดเลย โดยปกติแล้วถ้าใช้โทนสีแนวนี้ เป็นต้องทำให้อ่านยากทุกที ผมว่ามันคงเป็นที่การลงตัวขององค์ประกอบต่างๆ การใช้สีตัวอักษร การวางเลย์เอาท์ การเน้นจุดสนใจเฉพาะด้วยกระมัง

เอาล่ะครับ อาจเป็นที่ว่าผู้ใช้หลายๆคนเรียกร้องให้ทาง Vikiworks ปล่อย Theme ที่ใช้อยู่นี้ออกมาก็ได้ ทาง Vikiworks เลยปล่อย Theme ออกมาโดยใช้นามซะเท่ห์ว่า “Resurrection” ซึ่งแปลตามตัวได้ว่า “ปลุกมันขึ้นมาฆ่า” เหอๆ ใครแปลได้อย่างอื่นก็บอกมานะครับ ผมแค่แซวเล่นๆ สำหรับถ้าใครจะใช้ Theme ตัวนี้ ต้องเข้าใจก่อนว่า

• ต้องแก้ไขไฟล์ sidebar.php เพื่อเปลี่ยน Pub-id ของ Google AdSense เสียใหม่
• ต้องติดตั้งปลั๊กอิน UTW tag, Page Navi และ Twitter-tool ซึ่งติดมากับ Theme นี้อยู่แล้ว
• รูปพื้นหลัง 3 รูปสวยเด่นไม่ซ้ำใคร จะแสดงวนเวียนแบบสุ่ม
• แสดงความมีน้ำใจอย่าลบเครดิตหรือลิงค์กลับออก

เมื่อได้ดังนั้นก็ไปดาวน์โหลด WordPress Theme Resurrection กันได้แล้วครับ

WordPress Theme: Elixir

กลับมาเอาใจคนชอบเปลี่ยนหน้ากากของบล็อกอีกครั้ง หลังจากห่างหายเรื่องนี้ไปนาน สำหรับ WordPress Theme ที่ผมจะนำเสนอในวันนี้ มีให้เลือกถึง 5 เฉดสี ชอบสีไหนก็เลือกได้ตามใจ เริ่มต้นด้วยสีชมพูคลาสสิค (Classic Pink) บ่งบอกถึงความเป็นสาวหวาน แบบร่วมสมัย หัวสมัยใหม่ รู้เท่าทันเทคโนโลยี ต่อมาที่สีม่วงละมุน (Smooth Purple) มนต์เสน่ห์แห่งความซ้ำ กับการดีไซด์ได้สุดเจ๋ง หรืออยากจะลองตัวเลือกที่ 3 สีส้มสะใจ (Bright Orange) บ่งบอกถึงความเปรี้ยวนิดๆ น่ารักหน่อยๆ ได้เป็นอยากดี แต่ว่านะ ตัวทีสี่นี่ก็น่าลองเหมือนกัน กับสีเขียวซ่า (Lime Green) ออกจะดูซ่าๆ ประสาวัยมันส์ คนพันธุ์เอ็กซ์อะไรก็ว่ากันไปเถอะ สุดท้าย ท้ายสุด ดูผมจะติดอกติดใจกับโทนสีนี้เป็นพิเศษ ถ้าเรียงตามระดับไหล่ (เรียงตามคิว) สีนี้จะมาเป็นสีสุดท้าย (สังเกตุจากรูปข้างล่าง วนจากซ้ายไปขวา) แต่ว่าสีฟ้าสดใส (Cool Blue) ก็เป็นชุดสีที่โดนใจผมเหลือเกิน อิอิ เห็นแล้วอยากลองเปลี่ยนดูบ้าง

เป็นไงล่ะครับท่าน ฟังผมรำพันไปนาน อยากได้กันก็ไปดาวน์โหลดกันมาใช้ได้ที่ Whalesalad.com เว็บไซต์ผู้พัฒนาเค้าครับ ส่วนผมก็โหลดมาเก็บอีกตามเคย อิอิ ไม่บอกก็รู้