Spam 2.0#2

หายตัวไปสอง-สามวัน เนื่องจากติดภาระกิจนิดหน่อย กล่าวคือเดินทางไปร่วมงานศพ และไว้อาลัยกับการจากไปของพ่อ ของน้องสาวผู้หนึ่ง และต้องขอแสดงความเสียใจ และไว้อาลัยให้กับการจากไปของท่านในครั้งนี้ด้วย ท่านไปสงบแล้ว ไอ้เราที่อยู่มันก็ต้องดิ้นรนต่อสู้กันต่อไป ยังมีเวลาใช้ชีวิตอีกเยอะ ยังต้องประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆ มากมาย สิ่งไหนที่ทำแล้วมันดีต่อส่วนรวม เราก็ทำๆไปเถอะครับ อย่าหวังอะไรเพื่อให้เข้าตัวเองให้มาก ยังไงก็ขอให้สู้ต่อไปแล้วกันน้องสาว!!!

ผมเขียนถึงเรื่อง Spam 2.0 ไปแล้วหนึ่งเรื่อง และขอต่อเนื่องเลย กับเรื่องที่จะนำเสนอต่อไปนี้ โดยคราวก่อนนั้น เราได้พูดถึง Ping และ Tags ไปแล้วนะครับ พี่น้องคนไหนยังไม่ได้อ่าน ก็ขอให้กลับไปอ่านโดยพลันเพราะเดี๋ยวถ้าท่านไม่อ่าน ท่านจะตกรถไฟขบวนนี้ไป เอาล่ะต่อๆ Spam 2.0 ตัวถัดมาก็คือ Social Bookmarking ครับ ซึ่งเว็บไซต์ที่เป็น Social Bookmark นี้ถูกมองเป็นหนึ่งในจุดมุ่งหมาย ที่เหล่าสแปมเมอร์มือดีจ้องจะเล่นงานให้อ่วมกันเลย สังเกตุกันไหมครับว่า มีปลั๊กอิของ WordPress หรือไม่ก็โปรแกรมที่สามารถให้เรา ส่งลิงค์ของเรื่องราวต่างๆ เข้า Social Bookmark เหล่านี้ ได้โดยง่าย ผมเองก็พบเห้นและผ่านตามามากครับ ไม่เว้นแต่ในไทยเราเอง ก็มีคนที่สร้างเครื่องมือเหล่านี้ขึ้นมา อีกทั้งมีการโปรโมทกันนักกันหนาว่าเป็นวิธีการที่ถูกต้อง ไร้จรรยาบรรณสิ้นดี ในกรณีที่ผมว่าไร้จรรยาบรรณนี้ ไม่ใช่ว่าสร้างเครื่องมือขึ้นมาหากิน และใช้ในทางที่ผิดนะครับ แต่ผมหมายถึงการหลอกลวงผู้ใช้งานอย่างเราๆท่านๆที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่อะไร ยิ่งหน้าตาบ้านนอก อย่างผมนี่แหละ เขาว่าหลอกกันง่ายๆและซึ่งๆหน้าเสียด้วย อีกทั้งถ้านำมาใช้แล้ว อาจโดน Social Bookmarking แหล่งต่างๆนั้น แบนเอายังไงล่ะครับ ในที่นี้ใครล่ะจะรับผิดชอบ คนซื้อมาใช้หรือคนขาย คนที่ขายๆนั้น เขาจะไม่บอกเราหรอกครับว่า มันเป็นเครื่องมือที่นำมาใช้แล้ว มันผิดที่ผิดทาง แต่พอเราโดนแบนขึ้นมาก่อน เขาถึงจะบอกเรา และเมื่อถึงเวลานั้น ใครล่ะจะช่วยพี่น้องได้ คงต้องช่วยตัวเองแล้วล่ะครับ

ผมจะไม่ขอเอ่ยนาม เครื่องมือเหล่านี้นะครับ เพราะอาจจะไปกระทบกระทั่งใครๆเขาได้ เอาเป็นว่าพิจารณา ตามวิจารญาณที่ท่านมี ตรึกตรองดูว่าเครื่องไม้เครื่องมือเหล่านั้น มันเข้าข่ายกับที่ผมเขียนไว้นี่หรือเปล่า

พ้นจากตัวนี้ไปแล้วก็เข้าสู่ตัวถัดไป นั่นคือ Spam Comment ยังไงล่ะครับ พี่น้องรู้หรือเปล่าว่า กว่าร้อยล่ะ 90 ของคอมเม็นต์ทั้งหมดนั่นคือความคิดเห็นขยะ หรือ Spam Comment ทั้งนั้น และนั้นก็ย่อมแสดงว่าไม่ถึงร้อยล่ะ 10 เท่านั้น (อ้างอิงสถิติจาก Akismet) ที่เป็นความคิดเห็นจริงๆ ช่องว่างระหว่างน้ำดีและน้ำเลวตรงนี้ มันชั่งเว้นวรรคกันยาวเหลือเกินครับ และมันทำให้ผมรู้ว่า ข้อมูลที่อยู่บนอินเตอร์เน็ตนั้น มันเริ่มจะเน่าขึ้นไปทุกขณะแล้วนะเนี่ย และปัจจุบันนี้ก็มีเครื่องมือ ที่ใช้ในการคอมเม็นต์โดยเฉพาะ มองดูอาจไม่ใช่อะไรที่ผิด ถ้าคนใช้ไม่ได้ทำให้มันผิด กล่าวคือ ถ้าคนที่ใช้มัน ไม่นำมันมาโจมตีหรือคอมเม็นต์มั่วซั่ว มันก็ยังเป็นเครื่องมือที่ดีอยู่ได้ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตาม ที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือ Spam 2.0 แล้วล่ะก็ ความซวยนั้นจะมาเยือนบล็อก ที่เป็นจุดมุ่งหมายของมันนั้นๆ แต่ทั้งนี้แล้วก็ต้องขอบคุณ ผู้ที่พัฒนาตัวต่อต้านสแปม อย่าง Akismet หรือตัวอื่นๆ นะครับ ที่พอจะเป็นตัวช่วยยับยั้งมันได้ ถึงจะกั้นได้ไม่หมดก็ตามที

ต่อจากนั้นมาดูที่วิธีการ Spam ตัวสุดท้ายที่ผมจะกล่าวถึง มันคือ Trackbacks นั่นเอง กล่าวคือเมื่อพวกนี้  เข้ามาคอมเม็นต์ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เลยจัดการยิง Trackbacks เข้ามาเลย เป็นการอ้างอิงกันระหว่างเนื้อหาของเรากับเนื้อหาของมัน เชื่อมต่อกันในรูปแบบคล้ายๆ คอมเม็นต์ แต่ไม่ใช่ พวกนี้ผมก็โดนบ่อยมากครับ ส่วนมากจะยิงกันมาโดยอาศัย URL จาก Google Group เพื่อให้ดูมีราศรีจับขึ้นมา อีกทั้งเพื่อหลีกหนีการตรวจจับจากตัวต่อต้าน Spam อย่าง Akismet อีกด้วย กรณีเช่นนี้มีให้เห็นบ่อย ถึงบ่อยมาก บางทีก็มาแบบเนียน บางทีก็มาแบบโจ่งแจ้ง แต่ที่สำคัญคือมันมาแบบเนียนๆนี่แหละครับ อ่านดูครั้งแรก ฟังดูเข้าท่า แต่หลังๆมา มันก็ข้อความเดียวกันนี่หว่า อะไรประมาณนั้น ต้องระหวังกันให้ดีนะครับพวกนี้ หลายคนอาจจะมองว่า บล็อกที่ใช้ภาษาอังกฤษจะเป้าเป้าหมายหลักของมัน ต้องคิดใหม่เสียนะครับ เพราะบล็อกไทยอย่างไอเดย์ นี่ก็โดนมากเหลือเกิน (บล็อกเราดังอ่ะเปล่า) ถ้าไม่ได้ Akismet เข้าช่วย ป่านนี้คงเป็นบ่อของ Spam แล้วมั้ง และมันคงแพร่ขยายพันธ์ออกไปอีกได้ไม่รู้จบ

การเข้าสู่ยุคของ Web 2.0 ก็นำมาซึ่งเทคโนโลยี และรูปแบบใหม่ๆของการสร้างเว็บไซต์ แต่นั่นนำมาซึ่งหายนะ และความชั่วร้าย อาณาจักรโลกมืด เริ่มตีฝ่ากำแพงเบอร์ลินเข้ามา เอิ๊กๆ หมายถึงว่ารูปแบบมันพัฒนาออกไป พวก Spammer ก็รู้จักปรับตัว และนำรูปแบบใหม่ๆเข้ามาใช้เช่นกัน เป็นเหมือนเงาตามตัวนั่นแหละครับ เอ็งไปไหน ตูไปด้วย ถ้าจะซวย เราก้ต้องซวยด้วยกัน หุหุ เจอกันในเรื่องโม้เรื่องถัดไปนะครับ ไปล่ะครับ