แสดงความเห็นกันซึ่งๆหน้า: ภาค 2 เอาเรื่อง

กะว่าจะมาเขียนเรื่องนี้ให้จบในช่วงเย็น คือเรื่องที่ทิ้งท้ายและทิ้งทวนไว้ตั้งแต่เมื่อคืน พอดีว่าดึกไปหน่อย เลยเขียนไม่จบ ช่วงเย็นๆก็มัวแต่ส่งสแปมเมล์ไปหาบล็อกเกอร์หลายๆท่านอยู่ เขียนเมล์ตั้งแต่ห้าโมงเย็น ยันสองทุ่ม ส่วนเรื่องนี้คงสามทุ่มกว่าล่ะมั้งถึงออนแอร์ได้ ว่าด้วยเรื่องแสดงความเห็นกันซึ่งๆหน้า กันต่อนะครับ สำหรับเรื่อง “ตรรกะ” ที่ผ่านมานั้น ผมอยากให้มองไปถึงวิธีคิดของเขาล่ะครับ ส่วนเรื่องจะจริงหรือเรื่องจะเล่านั้น มีเปอร์เซ็นต์น้อยมากที่จะจริงครับ แล้วทำไมผมเอาเรื่องเล่นๆมากล่าวถึงล่ะ อันนี้ก็ยืนยันคำเดียวคือ “วิธีคิด” ส่วนจะสังเกตได้ยังไงว่าจริงหรือหลอก มันก็สังเกตยากแหละครับว่าเนื้อหาในส่วนไหน มันจริงหรือเท็จ แต่ในเรื่องนี้ผมมองที่ตัวสะกด และการใช้ไวยากรณ์ครับ เช่น “ไอน์สไตน์”ในเนื้อหาจะเขียนว่า “ไอสไตล์” ซึ่งผิดผมจึงแก้ไขไป และมีอีกหนึ่งที่ผิดคือ “ตรรกะ” ซึ่งของเดิมคือ “ตรรก” อันนี้โทษทีลืมแก้ไข เพราะผมโพสต์ข้อมูลแบบสดๆ มันเลยไม่ตรวจไวยากรณ์ให้นะครับ ถือว่าเป็นความผิดพลาดของผมไปล่ะกัน

ทำไมผมถึงเน้นวิธีคิดล่ะครับอันนี้อธิบายได้ง่ายหน่อย ก็เพราะว่า “วิธีคิดมันไม่ใช่อะไรที่ตายตัว สามารถที่จะเอามาสร้างสรรค์ ประยุกต์ต่อได้” ส่วนวิธีการนั้น มันตายตัว ถ้าเรียนรู้มันอย่างเดียว เราก็จะยึดติดอยู่กับสิ่งนั้นๆ ไม่รู้จักประยุกต์ใช้ ให้ได้มาซึ่งผลงานที่แปลกใหม่ อาทิเช่นไปยึดติดอยู่กับตำรับตำราเดิมๆ ซึ่งเป็นวิธีการเก่าๆ ที่ใช้ไม่ได้แล้วในทุกวันนี้ อันนี้ไม่รวมกฎต่างๆนะครับ อย่ารวมไปถึงโน่น อืม… พูดมาซักยาวเหยียดไปทุกขณะ ก่อนจะเข้าเรื่อง เป็นออกนอกเรื่องประจำ ผมว่าไปเอาเรื่องกันดีกว่านะ

Read the rest of this entry »