Posts Tagged ‘WordPress Book’
รวยฮิต ติดเว็บบล็อก “WordPress Optimization” #2
สวัสดีครับ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกท่าน วันนี้นายเดย์มากับหนังสือ “รวยฮิต ติดเว็บบล็อก WordPress Optimization 2″ ผลงานการเขียนคุณภาพหมายเลข 2 ของตัวกระผมเอง ที่มีเนื้อหาต่อเนื่องกับ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ“ เล่มแรกที่ตีตลาดไปเมื่อสอง-สามเดือนที่ผ่านมา และผลจากหนังสือเล่มแรกนั้น ผมได้ปูพื้นฐานเกี่ยวกับเรื่องบล็อก WordPress รวมไปถึงการใช้งาน การติดตั้ง ปลั๊กอิน รูปแบบแสดงผล รวมไปจนถึงขั้นการประชาสัมพันธ์บล็อกให้เป็นที่รู้จัก ด้วยกลยุทธ์และเทคนิคต่างๆ ทั้งนี้ได้นำเสนอในรูปแบบง่ายๆเป็นกันเอง จนหลายต่อหลายเสียง ยกให้เป็นหนังสือที่อ่านง่าย ง่ายต่อการเรียนรู้ ทำตามสนุก ขำๆแต่ไม่ไร้สาระ
วันนี้ผมกลับมาอีกครั้งกับหนังสือ WordPress เล่ม 2 ซึ่งหลังจากที่ผมนำรูปมาแปะ จากนั้นก็แจ้งข่าวคราวความเคลื่อนไหว ของหนังสือเล่มนี้อยู่เป็นระยะๆนั้น พี่น้องหลายๆท่าน ก็ให้ความสนใจอยู่มิใช่น้อย หลายๆคนถึงกับส่งอีเมล์มาถามผมบ่อยๆ ว่ากำหนดการที่แท้จริงเป็นเช่นไร รวมไปถึงให้มาแนะนำว่าหนังสือเล่มนี้ แตกต่างจากเล่มก่อนนั้นอย่างไร และผมก็ว่าตอนนี้ก็คงได้ฤกษ์ยามอันดี ที่จะโปรโมทหนังสือเล่มนี้เสียทีแล้ว ผมจะกล่าวถึงจุดเด่นและเนื้อหาภายในคร่าวๆ ที่หนังสือเล่มนี้มีอะไรบ้างล่ะกัน

พอเข้าเรื่องยกโครงเข้าบทที่ 1 ปุ๊บ ผมก็ไม่รอช้า ฟังฟ้าฟังฝน พาพี่น้องกระโจนลงไปในเนื้อหากันเลย ว่าด้วย CMS ต่างๆ ที่เข้าข่าย Blogging Software ไม่ว่าจะเป็น b2evolution, Movable Type เติมเต็มด้วย Application ต่างๆ ที่จะมาเสริมองค์และทำให้การเขียนบล็อกและจัดการง่ายดายขึ้น ลำดับความมันส์และสาระคุกเคล้ากันไป เรื่อยต่อไปยังบทที่สอง ผมจะพาพี่น้องปรับแต่ง WordPress ให้จี๊ดจ๊าดโดนใจ เร็วแรง ไม่เสียระบบ กระทบไหล่และใช้วิธีการดังที่ผมทำ เปลี่ยนโฮสห่วยให้แรงได้ ลดช่องว่างการเข้าถึงบล็อก กำจัดคอขวดให้เด็ดขาด และจากนั้นเราก็เข้าสู่บทที่ 3 ว่าด้วยเทคนิคการปรับแต่งบล็อกให้ Search Engine รัก การทำ SEO (Search Engine Optimization) ให้กับ WordPress สไตล์นายเดย์ ทุกแง่ทุกมุม ผมจับรายละเอียดพาพี่น้องลงลึกไปถึงจุด จำลองการทำงานของบอท มาดูกันว่า บอทของ Search Engine มันเก็บข้อมูลของบล็อกเราตรงไหนได้บ้าง แล้วเราจะป้อนอาหารให้บอทได้เช่นไรบ้าง และในบทนี้ผมพูดถึงการดูเทรนด์ของบล็อกเราได้ด้วย ว่าอัตราการเจริญเติบโตด้านทราฟิกเป็นไง ทำไงให้นำโด่่งไม่ใช่จมลงสู่ก้นเหว
ของขวัญปีใหม่จากใจ มอบให้แฟนไอเดย์ (บางคน)
“เมื่อเปิดเข้ามาดูแล้ว กรุณาอ่านให้จบ ไม่งั้นจะพลาดท่อนสำคัญไป แล้วจะเสียใจภายหลัง ไม่รู้ด้วยนะครับ”
พึ่งได้พรีเซ็นเตอร์สาวสวยคนหนึ่ง มาช่วยโปรโมทหนังสือให้ แต่แทนที่จะขายหนังสือได้ กลับเป็นเรื่องฮาๆ และเป็นจุดสนใจไปเลย และที่สำคัญ ดูเด่นเสียกว่าพรีเซ็นเตอร์คนแรกอีก ผมเลยจำใจต้องปลดคนแรกออก แล้วเอาคนที่สองไปเสียบแทน เอิ๊กๆ เด่นซะเกินหน้าเกินตา เราอีกเสียด้วยซ้ำ และสำหรับใครที่อยากดูพรีเซ็นเตอร์คนแรกนั้น ผมนำมาให้ดูแล้วนะครับ ทำไว้นานแหระ เคยเอาออกแสดงอยู่ครั้งหนึ่ง แต่โดนปลดกลางอากาศ เพราะว่าคนที่สอง มาแรงกว่านั่นเอง ไปดูกันเลย (ทีแรกทำรูปไว้ซะขนาดใหญ่เชียว แต่พอลดขนาดภาพลงมา แล้วดันลืมบันทึกไว้ซะัั้งั้น เรื่องของเรื่องคือไม่ได้บันทึกไฟล์ต้นฉบับไว้ เลยเหลือตัวแค่นี้)

ภาพนี้เห็นหน้านายเดย์ไปชัดๆ ดีนะที่ใช้ Photoshop ช่วย ไม่งั้นล่ะ คงเห็นกากและเกลื้อนผมแล้วมั้ง ตั้งใจจะเอาให้เห็นแค่ใบหน้าข้างเดียว เพื่อแสดงให้รู้ว่านายเดย์ รักและชอบในตัวผู้อ่านบล็อกไอเดย์แค่ข้างเดียว (หือๆใครๆก็ไม่รักผม ขนาดพัดลมยังส่ายหน้าเลย)
เอาล่ะครับ โม้มาพอแล้วมั้ง เข้าเรื่องของเรากันก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้ก็ถือว่าเข้าช่วงปีใหม่ กันแล้วนะครับ คนแถวบ้านผมแต่งงานกันไปหลายคู่เชียว สงสัยอากาศจะหนาว เลยอยากหาอ้อมกอดอุ่นๆให้ซุกหัวนอนหรือไร และผมเองก็ไม่แน่ว่า จะได้เดินสายไปงานแต่งซะหัวบาน พอดีว่าญาติพี่น้องมีเยอะครับ บ้านนอกเราอบอุ่นกว่าเมืองกรุงเสียอีก มีไรก็แบ่งกันกินกันใช้ มีแฟนก็แบ่งกันใช้เหมือนกัน เฮ้ย!!! ปลาทูสองตัวยังแบ่งหัวให้เราได้เลย เฮ้ย!!!
ปีใหม่นี้หลายๆคนคงได้ของขวัญจากญาติพี่น้องที่กลับมาเยี่ยมบ้าน หลายๆคนคงได้รับของขวัญเพื่อน และหลายๆคนคงได้รับของขวัญจากแฟน ส่วนใครที่ไม่ได้ของขวัญจากคนอื่นเลยนั้น ผมขออาสาสมัครส่งของขวัญให้ ด้วยใจจริงครับ จะเอารถยนต์สักคัน หรือเครื่องบินส่วนตัวสักลำ ผมเต็มใจจะส่งให้ได้หมด ขอเพียงเตรียมลิ้นชักว่างๆ ไว้เก็บมันไว้ก็พอ เอิ๊กๆ
ก็ว่ากันไปนะครับ ผมคงไม่มีอะไร พอจะให้เพื่อนๆที่อ่านไอเดย์บล็อกได้ครบทุกคน และของขวัญต่างๆ ผมก็คงจะไม่มีอะไรเป็นตัวตายตัวแทนได้ดีเท่ากับ หนังสือ “WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ผลงานชิ้นแรกของผมนั่นเอง แต่ถ้าจะให้กันทุกคน ก็คงจะไม่พออีกล่ะ แฟนคลับเป็นร้อยๆ มันก็ต้องมีอะไรให้ช่วงชิงกันบ้างล่ะครับ

ผมมีหนังสือที่ยังคงเหลือในมือ 5 เล่ม ดังนั้นจะให้ได้แค่ 5 คน (เว้นแต่จะไปฉีกแบ่งหน้ากันเอาเอง) เพราะฉะนั้นต้องมีกติกาการร่วมสนุกกันหน่อยครับ ผู้ชนะ 5 คนแรก จะได้รับหนังสือเล่มนี้ไปครอง (สาเหตุที่ว่า 5 คนแรกก็เพราะว่า ผมจะดูวันเวลาที่เข้ามาคอมเม็นต์ในเรื่องนี้ครับ) พร้อมลายเซ็นต์ของผม ที่ยังแทบไม่มีใครได้รับไปสักคน (โห… เอาเข้าไป) และอาจมีอะไรติดไปกับหนังสือเล่มนี้เล็กน้อย (ไม่บอกว่าเป็นอะไร)
กติกาการร่วมสนุกคือ แสดงความเห็นในเรื่องนี้ จะคอมเม็นต์อะไรยังไงก็ได้ (เปิดให้สแปมกันได้เต็มที่) ให้สามารถดึงตัวแสดงอารมณ์หรือ ตัว Emotions แบบนี้
ออกมาแสดงให้มากที่สุด ระบบคล้ายๆกับ MSN นั่นแหละครับ ผมฝังตัวแสดงอารมณ์ไว้กว่า 150 ตัว ซ่อนไว้ในคำพูดมากกว่า 150 คำ แต่การคอมเม็นต์ครั้งหนึ่ง สามารถดึงตัว Emotions ออกมาแสดงได้เพียง 99 ตัว ซึ่งผมว่ามันคงเพียงพอแล้วล่ะครับ หลังจากผมเขียนเรื่องนี้เสร็จ ผมก็จะปิดระบบ Emotions นี้ลงไปก่อน จากนั้นเราค่อยมาดูผลพร้อมกันหลังปีใหม่ คือวันที่ 2 หรือ 3 มกราคม 2551 กล่าวคือผมจะเปิดระบบ Emotions อีกครั้ง ทีนี้เราก็จะเห็นกันชัดๆ พร้อมกันเลยยังไงล่ะครับ ว่าใครสามารถคอมเม็นต์ แล้วดึงตัวแสดงอารมณ์ออกมาได้มากกว่ากัน
มาถึงตรงนี้ก็ขออวยพรปีใหม่สักนิดนะครับ ขอให้ทุกๆท่าน ทุกๆคนที่ผ่านมาเจอไอเดย์บล็อก แฟนคลับที่ตามอ่านกันประจำ มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง คิดและทำในสิ่งที่ดีๆ อยู่อย่างมีเกียรติ หวังอยากพบเนื้อคู่ก็ให้สมหวัง หวังอยากรวยๆก็ขอให้รวยๆ หวังอยากจะจนก็มากินแกลบกับเดย์แล้วกันครับ ขอให้โชคดี มีความสุข ปีหน้าฟ้าใหม่ ค่อยเจอกันครับ ไปล่ะครับ
ปล. ผมเขียนเรื่องนี้จบ คงปล่อยทิ้งบล็อกไว้เลย หลังๆปีใหม่ จึงจะกลับมาจัดการอีกครั้ง กลับบ้านนอกไปหยอกกับแม่ดีกว่า เอิ๊กๆ
เมื่ออยากจะแฉแล้วอยากให้คนอื่นอ่านกันเยอะๆ
วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่ง ที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่โผล่หน้าไปไหน แอบแว๊บออกไปพักหนึ่ง นำของลับไปฝากพี่ชายสักหน่อย กลับเข้ามารันงานไปด้วยพร้อมๆกัน ตอนนี้ไอ้ที่ลงแรงไปหลายๆ ตัวก็เสร็จสิ้นไปแล้วมากถึง 1 เปอร์เซ็นต์ด้วยกัน เหลือแค่ 99 เปอร์เซ็นต์เองนะ จิ๊บๆ ก็ค่อยๆคลานกันไป ทำไปเรียนรู้ไป (Learning by Doing) ประสบการณ์ที่ดีที่สุด คือการลงมือทำเอง เพราะฉะนั้นแล้ว ผมจึงน้อยนักที่จะเชื่อเสียงลือ เสียงเล่าอ้างจากคนอื่นๆ ถึงแม้จะเก่งระดับกุรุไทยเลยก็ตาม
บางทีแล้ว เรื่องหลายๆเรื่อง งานหลายๆงาน เคยใช้ได้ผล กับคนหนึ่งๆ แต่เมื่อนำมาใช้กับเรา กลับกลายเป็นไม่ได้ผลเลยก็ได้นะครับ ผมจึงเลือกที่จะนิ่งเสียมากกว่า อาจจะนำข้อคิดมาขบสักเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับเชื่อไปเสียทั้งหมด ดัดแปลง ต่อยอดไปเอาเอง การเลียนแบบคนที่ประสบผลสำเร็จ ก็ใช่ว่าจะทำให้เราประสบผลสำเร็จได้ จริงหรือเปล่า ไม่เชื่อก็ไปเลียนแบบดาราดังๆ อย่างเรนซะสิ จะทำให้เราดังไปด้วยกับเขาหรือเปล่า ผมว่านะ… ผู้คนจะสมเพชเราเสียมากกว่านะ อาจจะมองดูเป็นพิเรนณ์ไปเลยก็ได้ เอิ๊กๆ
เห็นผมเกริ่นมาเยี่ยงนี้ ก็อย่าว่าผมผิดแผกไปนะครับ ผมยังเชื่อและยอมรับฟังความคิดเห็น ของผู้ที่ลงอ่าง เฮ้ย! อาบน้ำร้อนมาก่อนเสมอ จากนั้นก็นำไปใช้ เป็นวิธีการของตนเองไป เอาล่ะครับ วันนี้ผมไม่ได้มาแฉตัวเองหรอกครับ เขียนหัวข้อให้มันดูดึงดูดใจ มันก็เท่านั้น หลายๆท่าน คงตกกระไดพลอยโจร เข้าร่วมซ่องสุมกองโจรกับผมแล้ว ก็อย่างพึ่งปิดไป ไหนๆก็เข้ามาแล้ว เอาน่า อ่านให้จบก่อนแล้วกันนะครับ

วันนี้ก็กะว่าจะอ่านข่าวจาก Google Reader ต่อให้จบ แต่คงไม่ไหว มาเป็นพันๆ เลยเลือกที่จะอ่านไป 2-3 ร้อยหัวข้อข่าว เน้นเฉพาะเรื่องที่สนใจ จากนั้นก็จัดการ Mark all a Read มันให้หมด ขี้เกียจครับ เยอะเกินไป แต่ถ้าเป็นหนังสือเป็นเล่มๆนี่ ผมไม่ยอมพลาดสักหน้าเลย อ่านรวดเดียวจบเลยครับพี่น้อง หรือช้าสุดก็ไม่เกินสองวัน จะอ่านก่อนนอน ตอนเช้าลุกขึ้นมาอ่านอีกรอบก็จบแล้ว (แต่ถ้าเป็น Bible หรือ Dummies พวกนั้น คงต้องยาวกว่านี้ล่ะครับ) ยังคิดอยู่เหมือนกันนะครับว่า ทำไมหนังสือไทย ถึงได้สั้นนัก (บางคนว่ายาวหรือหนาไป) อืม… ว่าไปแล้วถ้าไม่ติดที่สำนักพิมพ์ “หนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ของผม คงออกมาเป็นทำนองไบเบิ้ลแหงๆ ซื้อมาแล้วขึ้นหิ้งไว้เลย หุหุ เพราะเนื้อหาเยอะเกิน ขี้เกียจอ่าน
โอยๆลืมตัว บ่นอีกแล้ว ยาวไปๆ เข้าเรื่องๆ เรื่องมันมีอยู่ว่า (มีเรื่องกะเขาด้วยเหรอ) ไปอ่าน Google Reader วันนี้ เจอเว็บไซต์หนึ่ง ทำออกมาได้น่ารักน่าชักเชียว (ดังที่เห็นในรูป) เป็นบริการเล็กๆชื่อว่า localNote ที่ได้รวบรวมเสียง (พลาย) กระซิบ จากทุกมุมโลกออกมา น่าจะใช้ AJAX ร่วมด้วย เล่นเพลินดี คลิกไปคลิกมา ดีดดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ ไปลองดูแล้วกันนะครับ น่าจะได้ไอเดียสร้างสรรค์ผลงานกัน วันนี้ผมก็บ่นผสมโม้จบเพียงเท่านี้ แล้วพบกันใหม่นะครับ
กว่าจะออกมาเป็นหนังสือสักเล่มนี่ก็ยุ่งยากเหมือนกันนะ
สวัสดีงามๆเพื่อนบล็อกเกอร์ทุกท่าน พอดีว่าแอบแว๊บหลายไปวันสองวัน เลยไม่ได้เข้ามาแจ้งข่าวเรื่องหนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ ของผมออกไป ว่ามีการเลื่อนกำหนดการออกไปนิดหน่อย ฉะนั้นการเข้ามาเขียนบล็อกของผมวันนี้ ก็ถือว่าเป็นการแจ้งอย่างเป็นทางการแล้วกันนะครับ ล่าสุดที่ว่าจะออกจำหน่ายในวันนี้ คือวันที่ 21 ตุลาคม สงสัยจะได้เลื่อนไปเป็นวันพรุ่งแล้วล่ะ (22 ตุลาคม) อืม… เห็นเลื่อนแล้ว เลื่อนอีกอย่างนี้ ตัวผมก็ใจคอไม่ดีเช่นกัน เห็นเพื่อนๆหลายๆคนตั้งใจจะไปซื้อกันมาอ่าน สุดท้ายก็ต้องอดและแห้วกันไป ซึ่งส่วนนี้ก็ต้องเข้าใจล่ะครับ ขั้นตอนการผลิตมั่นยุ่งยาก กว่าจะออกมาเป็นหนังสือสักเล่มนี่ ก็ต้องใช้เวลากันยาวเชียวนะครับ นี่ก็เร่งกันเต็มที่เพื่อให้ ทันงานมหกรรมหนังสือระดับชาติปีนี้ครับ ไปดูบรรยากาศที่คุณ Pat (PatSonic.com) ถ่ายทำมาดีกว่า ปีนี้คนนี่ก็เยอะเหมือนกันนะครับ ขอหยิบยืมรูปมาลงหน่อยแล้วกัน

เลือกเอารูปนี้แหละ พอดีเห็นถ่ายที่บูธผม เฮ้ย! ว่าไป อีกหนึ่งทางด้าน Rachanont Blog ก็ได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน เห็นบอกว่าได้หนังสือตามที่หวังเอาไว้ เป็นของขวัญให้กับตัวเองด้วย ดูรายชื่อหนังสือแล้ว อยากได้มาอ่านเช่นกัน แต่คงต้องหาซื้อเอาที่แผงหนังสือ อรรถรสและบรรยากาศคงเทียบเท่าที่โน่นไม่ได้ อิอิ พอดีว่าบ้านนอกไปหน่อย ไม่กล้าเข้ากรุง ประเดี๋ยวจะมีคนมองเราเป็น “บ้านนอกเข้ากรุง” เอิ๊กๆๆๆ ถ้าผมไปโน่น จะมีใครอาสาเป็นไกด์ให้หรือเปล่าเนี่ย เหอๆ วกกลับมาเรื่องหนังสือสักหน่อย รู้สึกว่าจะมีคนซื้อหนังสือผมไปแล้ว ดูจากรูปเอาเลยแล้วกัน ท่าทางจะชอบอกชอบใจกันใหญ่ และไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน ทีมงานของตลาดอีดียู

อันนี้ไปแอ๊บรูปมา เจ้าตัวมาเห็นคงอึ้ง หือๆ ตูไปทำอะไรมาหว่า บล็อกเกอร์ท่านไหนซื้อไปแล้ว ก็ถ่ายรูปมาอวดกันแบบนี้บ้างเด้อ เอิ๊กๆๆ งานนี้ต้องมีเซอร์ไพร์ซะแล้ว จัดประกวดภาพขำ ชิงรางวัลมูลค่า 1 บาท ไปเลยดีมั๊ย อิอิ รางวัลช่าวยั่วใจเหลือเกิน

“เมื่อเปิดเข้ามาดูแล้ว กรุณาอ่านให้จบ ไม่งั้นจะพลาดท่อนสำคัญไป แล้วจะเสียใจภายหลัง ไม่รู้ด้วยนะครับ”