ไอ้เดย์บล็อก

วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่ง ที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่โผล่หน้าไปไหน แอบแว๊บออกไปพักหนึ่ง นำของลับไปฝากพี่ชายสักหน่อย กลับเข้ามารันงานไปด้วยพร้อมๆกัน ตอนนี้ไอ้ที่ลงแรงไปหลายๆ ตัวก็เสร็จสิ้นไปแล้วมากถึง 1 เปอร์เซ็นต์ด้วยกัน เหลือแค่ 99 เปอร์เซ็นต์เองนะ จิ๊บๆ ก็ค่อยๆคลานกันไป ทำไปเรียนรู้ไป (Learning by Doing) ประสบการณ์ที่ดีที่สุด คือการลงมือทำเอง เพราะฉะนั้นแล้ว ผมจึงน้อยนักที่จะเชื่อเสียงลือ เสียงเล่าอ้างจากคนอื่นๆ ถึงแม้จะเก่งระดับกุรุไทยเลยก็ตาม

บางทีแล้ว เรื่องหลายๆเรื่อง งานหลายๆงาน เคยใช้ได้ผล กับคนหนึ่งๆ แต่เมื่อนำมาใช้กับเรา กลับกลายเป็นไม่ได้ผลเลยก็ได้นะครับ ผมจึงเลือกที่จะนิ่งเสียมากกว่า อาจจะนำข้อคิดมาขบสักเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับเชื่อไปเสียทั้งหมด ดัดแปลง ต่อยอดไปเอาเอง การเลียนแบบคนที่ประสบผลสำเร็จ ก็ใช่ว่าจะทำให้เราประสบผลสำเร็จได้ จริงหรือเปล่า ไม่เชื่อก็ไปเลียนแบบดาราดังๆ อย่างเรนซะสิ จะทำให้เราดังไปด้วยกับเขาหรือเปล่า ผมว่านะ… ผู้คนจะสมเพชเราเสียมากกว่านะ อาจจะมองดูเป็นพิเรนณ์ไปเลยก็ได้ เอิ๊กๆ

เห็นผมเกริ่นมาเยี่ยงนี้ ก็อย่าว่าผมผิดแผกไปนะครับ ผมยังเชื่อและยอมรับฟังความคิดเห็น ของผู้ที่ลงอ่าง เฮ้ย! อาบน้ำร้อนมาก่อนเสมอ จากนั้นก็นำไปใช้ เป็นวิธีการของตนเองไป เอาล่ะครับ วันนี้ผมไม่ได้มาแฉตัวเองหรอกครับ เขียนหัวข้อให้มันดูดึงดูดใจ มันก็เท่านั้น หลายๆท่าน คงตกกระไดพลอยโจร เข้าร่วมซ่องสุมกองโจรกับผมแล้ว ก็อย่างพึ่งปิดไป ไหนๆก็เข้ามาแล้ว เอาน่า อ่านให้จบก่อนแล้วกันนะครับ

วันนี้ก็กะว่าจะอ่านข่าวจาก Google Reader ต่อให้จบ แต่คงไม่ไหว มาเป็นพันๆ เลยเลือกที่จะอ่านไป 2-3 ร้อยหัวข้อข่าว เน้นเฉพาะเรื่องที่สนใจ จากนั้นก็จัดการ Mark all a Read มันให้หมด ขี้เกียจครับ เยอะเกินไป แต่ถ้าเป็นหนังสือเป็นเล่มๆนี่ ผมไม่ยอมพลาดสักหน้าเลย อ่านรวดเดียวจบเลยครับพี่น้อง หรือช้าสุดก็ไม่เกินสองวัน จะอ่านก่อนนอน ตอนเช้าลุกขึ้นมาอ่านอีกรอบก็จบแล้ว (แต่ถ้าเป็น Bible หรือ Dummies พวกนั้น คงต้องยาวกว่านี้ล่ะครับ) ยังคิดอยู่เหมือนกันนะครับว่า ทำไมหนังสือไทย ถึงได้สั้นนัก (บางคนว่ายาวหรือหนาไป) อืม… ว่าไปแล้วถ้าไม่ติดที่สำนักพิมพ์ “หนังสือ WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” ของผม คงออกมาเป็นทำนองไบเบิ้ลแหงๆ ซื้อมาแล้วขึ้นหิ้งไว้เลย หุหุ เพราะเนื้อหาเยอะเกิน ขี้เกียจอ่าน

โอยๆลืมตัว บ่นอีกแล้ว ยาวไปๆ เข้าเรื่องๆ เรื่องมันมีอยู่ว่า (มีเรื่องกะเขาด้วยเหรอ) ไปอ่าน Google Reader วันนี้ เจอเว็บไซต์หนึ่ง ทำออกมาได้น่ารักน่าชักเชียว (ดังที่เห็นในรูป) เป็นบริการเล็กๆชื่อว่า localNote ที่ได้รวบรวมเสียง (พลาย) กระซิบ จากทุกมุมโลกออกมา น่าจะใช้ AJAX ร่วมด้วย เล่นเพลินดี คลิกไปคลิกมา ดีดดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ ไปลองดูแล้วกันนะครับ น่าจะได้ไอเดียสร้างสรรค์ผลงานกัน วันนี้ผมก็บ่นผสมโม้จบเพียงเท่านี้ แล้วพบกันใหม่นะครับ

About iDayBlog, Blog Tips localNote, WordPress Book, แฉ

วันนี้กะว่าจะโม้เรื่องการโม Theme ใช้ซะหน่อย แต่กลับตัวกลับใจได้ภายหลัง โรคขี้เกียจชักขึ้นสมองครับพี่น้อง อีกทั้งเรื่องราวเชิงเทคนิค มันอธิบายกันลำบาก ประเดี๋ยวจะจับต้นชนปลายกันไม่ถูก แล้วพาลจะมาด่าผมเข้าให้ ว่าเอ็งเขียนไรออกมาวะ อ่านไม่รู้เรื่องเลย เอิ๊กๆ

ฉะนั้นวันนี้ เลยกลับกลายเป็นว่า ผมไปหา Theme สวยๆมาให้ใช้กัน (อีกแล้ว) สำหรับ Theme ตัวนี้ ชื่อจริงๆมันคือ Wow Theme-cn ดังที่ผมตั้งหัวข้อไว้เป๊ะเลยนะครับ หลายคนคงจะเข้าใจผิด คิดว่า “ว้าว Theme สไตล์จีนแดง” มาใช่เปล่า ลักษณะผิวเผินดูสวยๆ ดูโทนออกแอนนิเมชั่นของเกม แต่ช้าแต่… ผมไม่รู้ชื่อเกมนี้นะครับ อาจไม่ใช่ก็ได้ หรือใครพอรู้ช่วยบอกที แบบว่าไม่เคยเล่นเกมอ่ะ อืม… ไปกันต่อ ดูรูปประกอบกันดีกว่าแหะ

เข้าใจว่าหลายๆคนคงไม่อ่านผมโม้หรอก ถ้าเป็นเรื่องของ Theme นี้ เข้ามาปุ๊บ เตะตาปับ มองหาลิงค์ดาวน์โหลดลูกเดียว ถ้าเช่นนั้นแล้วก็เชิญไปหากันต่อที่บล็อกของผู้สร้างกันเลยครับ แต่เป็นภาษาจีนนะบอกไว้ก่อน สอดส่ายสายตา มาหาปุ่มโหลดให้เจอก็แล้วกัน

Visit: http://zeuscn.net/themes/

ปล. เอามาใช้กับบล็อกเกมก็น่าจะดูดี ไปแล้วคร๊าบบบ!!!

WordPress Themes Chainess Theme, Wow Theme CN.Theme, WP Theme

ช่วงที่เปลี่ยน Theme ใหม่นี้ รู้สึกอะไรๆจะดูใสๆขึ้นเหมือนกัน เพราะดูลักษณะอาการของ ผู้เยี่ยมชมบล็อกผม จะเริ่มชอบใน Theme ตัวนี้แล้วล่ะครับ มีบางคนที่เข้ามาขอไปใช้บ้าง บางคนก็เข้าไปโหลดจากทางผู้พัฒนามาใช้แล้วบ้าง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น มันก็ขึ้นอยู่กับตัวผู้ใช้เองแล้วล่ะครับ ว่าจะสามารถปรับแต่ง Theme นั้นๆได้ดีเพียงใด

หลายคนคงจะรู้นะครับ ว่าผมได้ปรับแต่งเวอร์ชันของผู้พัฒนา ให้มันเข้ากับคอนเซ็ปท์ในบล็อกผม สรรหาตำแหน่งต่างๆเพื่อวางให้ได้เหมาะๆ ให้ดูมีความหลากหลาย และเป็นคอมมูนิตี้บล็อกมากขึ้น ซึ่งการเลือกใช้ Theme แบบ 3 คอลัมน์นี้ รู้สึกว่าจะลงตัวสุดๆแล้วล่ะครับ เพราะถ้าใช้แบบ 2 คอลัมน์ หน้าไอเดย์บล็อก คงยาวเยื้อสุดลูกหูลูกตา

จุดสำคัญที่สุดในการปรับแต่ง Theme คือการทำอย่างไรก็ได้ ให้มันเข้ากับรูปแบบของบล็อกมากที่สุด อ่านง่ายสบายตาที่สุด (เพราะเขามาอ่านไม่ใช่มาเล่มเกม) การเน้นสีสันฉูดฉาด บาดใจ จึงไม่ใช่วิธีการที่ถูกต้อง อีกทั้งต้องวางตำแหน่ง สรรหาคำพูดมาลง รวมไปถึงการปรับรูปแบบเป็นภาษาไทย ดังที่ไอเดย์ได้ใช้ในบางตำแหน่งนะครับ

เพราะฉะนั้นการตามหาไอเดียของตน เพื่อละเลงลงบล็อก แล้วฉีกหนีความเป็นผู้อื่น (เลียนแบบ) มาเป็นวิธีการของตนจึงใช่ทางที่ถูกเสมอ ความแตกต่างคือตัวตนครับ หลายต่อหลายคนเข้ามาถามผมอยู่เสมอๆว่า อือ ปรับใช้ภาษาไทยกันยังไงเหรอ ใช้คำได้เจ๋งดีนะ อะไรประมาณนี้ ซึ่งเป็นคำถามที่มีเข้ามาเรื่อยๆ และก็เป็นคำถามเดียวกันนี่แหละ และตรงนี้แหละครับ คือช่องว่างระหว่างบล็อกกับบล็อกเกอร์

Read more…

Blog Tips Blog Book, TechToddle, Theme, ToyTiTTer, บล็อก, บล็อกเกอร์

เห็นหลายๆท่านสนุกกันใหญ่กับการทดสอบระบบ Emotions แบบใหม่ เลียนแบบ MSN ที่ไอเดย์บล็อก ได้นำมาใช้ ก็เห็นสุ่มเดาด้วยคำพูดไปต่างๆนานา จนหน้านั้นเริ่มจะเละเทะไปแล้ว เอิ๊กๆ อยากบอกว่ายังห่างชั้นมากครับ ผมฝังระบบด้วยคำพูดไว้เกือบสองร้อยคำ มีตัวแสดงอารมณ์มากกว่า 150 ตัว ที่พร้อมกระโดดขึ้นมาแสดงทันทีทันใด ที่เราได้เขียนคอมเม็นต์นั้นๆลงไป พอดีอยากเปลี่ยนบรรยากาศเหงาๆให้มันครึกครื้น ครื้นเครงขึ้นมาบ้างไงล่ะครับ

วันนี้ล็อกอินเข้าไปอ่าน Google Reader สักหน่อย หลังจากหายไปเป็นแรมเดือน ผลปรากฏดังที่เห็นในภาพประกอบด้านบนนั่นแหละครับ พันอัพ ไหนเลยถึงมากเพียงนี้ ถ้ามานั่งอ่านเอามันทุกเรื่อง คงใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 1 อาทิตย์แน่เชียว คงต้องเลือกอ่านเป็นบางเรื่องแล้วล่ะครับพี่น้อง

เอาล่ะครับ ผมคงจะไม่เขียนอะไรมาก เพียงจะเข้ามาบอกว่า ตอนนี้ผมจะเข้ามาสิงอยู่บล็อก อีกตามเคยแล้วนะครับ และไอเดย์บล็อกจะกลายเป็นไอเดย์โปลิโอ เฮ้ยไอเดย์พอร์ตโฟลิโอ ที่เน้นนำเสนอผลงานของผมเองแล้ว อาจจะมีของดีๆมาอวดกันในเร็วๆนี้ครับ เพราะฉนั้นทุกๆเรื่องจะเป็นประสบการณ์ตรงๆทั้งหมด จะมั่วก็มั่วทั้งหมดนั่นแหละครับ และตอนนี้ผมย้าย Blog Book ผมไปที่แห่งใหม่แล้ว ต้องเริ่มยัดข้อมูลเข้าไปใส่ใหม่ทั้งหมด (ย้ายไปเลยก็ไม่ได้ เพราะมันดันเข้ารหัสตัวอักษรเพี้ยน) เนื่องจากโฮสเก่ามันห่วยไปหน่อย สงสัยมันจะกันบอทไม่ให้เข้าไปเก็บข้อมูลล่ะมั้งครับ เลยจัดการย้ายโคตรเหง้า มันออกไปที่อื่นเสียเลย แต่ช้าแต่เบื้องหลังการทำงานมันอยู่ที่ไอเดย์บล็อกทั้งหมดนะครับ ส่วนอีกหนึ่งสโตว์ที่ผมทำเล่นๆ ไปฝากฝังไว้กับ Hosting ดีๆหน่อย อย่าง Personal Care Store ดันถูก Google Index ไปเรียบร้อยแล้ว ทั้งที่พึ่งทำเสร็จหยกๆเมื่อวานนี้เอง Ping Sitemap ครั้งเดียว ผ่านเลย เพราะฉะนั้นสมมุติฐานเรื่อง Hosting จึงมีส่วนสำคัญมิใช่น้อยกับพวกบอทของ Search Engine

ตอนนี้กะจะลองกับ Hosting ต่างๆดูบ้างว่าได้ผลเป็นยังไง ทั้งหมดทั้งปวงนี้ ทำมาเพื่อเล่นกับบอทโดยเฉพาะ ศึกษามันไปในตัวด้วยครับ วันนี้คงพอแค่นี้ แล้วพบกันใหม่ รักทุกคนนะครับ เอิ๊กๆ

About iDayBlog Blog Book, Book Shop, Book Store, Healthcare, Personal Care, Portfolio, พอร์ตโฟลิโอ, ไอเดย์

หลายต่อหลายวันผ่านไป หลายสัปดาห์ล่วงเลยผ่าน ไม่ได้เข้ามาสอดส่องดูแลบล็อกเสียเลย แต่สองสามวันมานี้ หลายๆคนก็คงจะเห็นผมแอบเข้ามาแว๊บๆแวมๆ อยู่บล็อกแล้วนะครับ แอบมาปรับเปลี่ยนโน่นนี่นิดหน่อย ย้ายมุมมองนิดหน่อย พร้อมๆกับทดสอบระบบ ของตัวแสดงอารมณ์รูปแบบใหม่ (Emotions) หลายคนก็คงจะเห็นกันไปบ้างแล้วนะครับ ในส่วนของคอมเม็นต์ที่มันมีตัว Emotions กระดุกกระดิกน่ารักๆ ต่างๆ พอดีว่าบรรยากาศในไอเดย์บล็อกมันดูอึมครึมไปหน่อย เลยจัดการสรรสร้างอะไรฮาๆ มาเล่นให้สบายอารมณ์กันเฉยๆครับ

ก็เชิญทดลองทดลองกันดูนะครับ แต่ผมคงยังไม่บอกก็แล้วกันว่า ตัวแสดงอารมณ์มันจะแสดงออกมา เพราะอะไร อยากให้เล่นๆกันดูครับ ส่วนผมเองตอนนี้บางอย่างที่เครียดๆก็เพลาๆลงไปมากแล้ว คงจะกลับมาประจำการไอเดย์บล็อก ในไม่กี่วันข้างหน้านี่แหละครับ ว่าแต่ว่า… จะมีใครต้อนรับการกลับมาของนายเดย์มั๊ยน้อ

อืม… มีหลายๆเรื่องที่อยากเล่า หลายๆอย่างที่อยากให้ไอเดย์รีดเดอร์ช่วย แต่คงเอาไว้ก่อนล่ะ ไม่อยากจะขออะไรเกินไป เพราะในไม่กี่วันข้างหน้าก็จะถึงปีใหม่แล้ว ยังไงก็ต้องสดใสไว้ก่อน ว่ามั๊ยครับ

เอาล่ะครับ ในช่วงที่ผมไม่ได้เฝ้ายามอยู่หน้าบล็อก ก็ได้ทำอะไรต่อมิอะไรไปมากแล้ว Project หลายๆตัวก็ลุล่วงไปด้วยดี ไปรื้อ ThaiBlogDirectory ขึ้นมาทำอีกรอบ และขนานนามใหม่ไปว่าบล็อกแกลลอรี่ไทย ลองเล่นระบบของ Amazon Associates สร้าง Blog Book ขึ้นมาเล่นๆ ก็เป็นไปตามสมมุติฐานทุกอย่าง และยังมีอีกสองสามตัวที่กำลังศึกษา เรื่องของเรื่องก็งงตัวเองอยู่เหมือนกันครับ ว่าจะทำอะไรเยอะแยะ เวลาที่มีอยู่เหลือเฟือก็ไม่พอ กะว่าจะเอา Pligg มาทำ Social Bookmark เล่นๆ เอิ๊กๆ ว่าไปแล้ว ผมนี่ก็ทำอะไรมากไป โดยไม่คิดถึงตัวเองเลย งานแต่ละชิ้นก็เน้นเพื่อคนอื่นๆ ไอ้ตัวเราก็ยุ่งไป

อีกอย่างหนึ่งช่วงนี้ Search Engine ต่างๆก็ป่วน (หรือเพราะเราศึกษามันมากไปหว่า) อย่างที่รู้ Google ยังผีเข้าผีออก กำลังจะเปลี่ยน Algorithm หรือไรน้อ ใครเป็นแบบผมบ้างครับ… เหนื่อย…

About iDayBlog Amazon Associates, Book Shop, Book Store, iBlogBook, Search Engine