ไอ้เดย์บล็อก

หลายคนสงสัยว่าผมหายหัวไปไหน พักนี้รู้สึกบล็อกจะดูร้างๆชอบกล ขอบอกก่อนว่าผมไม่ได้ไปไหนหรอกครับ เก็บตัวอยู่เงียบๆในบล็อกแห่งนี้แหละ กำลังทดลองสมมุติฐานต่างๆของตนเองอยู่ อีกทั้งต้องเตรียมย้ายบล็อกออกไป ใช้ Host นอกดูบ้าง เห็นบอกว่าบอทวิ่งจัดจ้างน่าดู ซึ่งมันก็น่าจะส่งทราฟิกเข้ามาได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ซึ่งที่ใช้อยู่ มันล่มเป็นนิจครับ ล่อไปอาทิตย์ละหลายครั้งเหมือนกัน ใจจริงก็อยากจะย้ายหนีไปตั้งนานแล้วล่ะ แต่พอดีว่าตังค์มันไม่ค่อยจะมี ยิ่งตอนนี้ผมตกงานด้วยครับ ซึ่งผมก็เคยเปรยๆไปเมื่อไม่นานมาแล้ว มันเข้าทำนองที่ว่า “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก” ครับ หือๆในตอนนี้ เงินติดตัวมีไม่ถึงพันให้ตายเหอะ เลยได้กินข้าวกับไข่เจียว มาเป็นแรมเดือนแล้ว เรี่ยวแรงไม่ค่อยจะมี ขยับตัวไปไหนก็ไม่ได้ สมองมันเลยตื๊บๆ คิดอะไรก็ไม่ออก สุดท้ายก็ไม่รู้จะเขียนอะไร อย่ามาหวังอะไรกับเด็กไอทีบ้านนอกอย่างผมเลยครับ

แต่ทั้งหมด ทั้งมวลเรื่องเงินไม่ใช่ประเด็นใหญ่สำหรับผม ผมอยู่ใกล้บ้านเกิดด้วย จะกลับตอนไหนก็ได้ ไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง และถ้าผมกลับไปอยู่บ้านจริงๆมันก็ดีอยู่หรอก ได้ช่วยงานทางบ้านด้วย นี่ก็ใกล้จะเกี่ยวข้าวแล้ว หลังออกพรรษา คงเป็นกำหนดการเก็บเกี่ยวพอดิบพอดี เห้อ… พูดมาแล้วเหนื่อยครับ แต่ผมก็ไม่เคยจะท้อ ชีวิตยังมีด้านดีๆอยู่ ขอเพียงผ่านด้านไม่ดีนี้ไปได้ กำลังใจผมก็ยังเต็มเปี่ยม ยังมีสมองและสองมือให้คิดและทำ ถึงแม้ทรัพย์จะจางไปบ้างก็ตาม ต้องขอบคุณทุกคนที่ถามถึงผมเสมอๆ ไม่เห็นผมเข้ามาเขียนบล็อกก็ถามหา ขอบคุณนะครับ อย่าหาว่าผมพูดเองเออเอง หรือดีแต่ปากนะครับ ดูเหมือนผมจะทำตัว เป็นบุคคลสาธารณะไปมากขึ้นทุกวัน ทั้งตอบเมล์ ทั้งตอบแชท ทั้งกระทู้ อะไรพอช่วยได้ผมก็ช่วย เมื่อวานก็ทำ Template ของ Script หนึ่งออกมา ซึ่งเป็น Script ที่ช่วยสร้างหน้าเว็บไซต์เป็นแสนๆ หน้า โดยใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที คนที่พัฒนาคือคุณ Mr.RSS (ขออนุญาตการกล่าวพาดพิงไว้ ณ ที่นี้) ซึ่งหลายคนเองมองว่าเป็น Page Generator หรือตัวช่วยสร้างหน้าเพจอัตโนมัติ หรือถ้าเรียกว่า “ปั่น” ก็ได้นะครับ และในจำนวนหลายคนนี้จะมองภาพมันไม่ดีแน่ๆ เพราะได้ขึ้นชื่อว่า “ปั่น” อะไรที่ปั่นออกมา มันจะกลายเป็นขยะบนโลกอินเตอร์เน็ต แต่ถึงกระนั้นผมก็นั่งทำอยู่แม่งทั้งวัน แล้วเอาไปแจกจ่ายให้ใช้ฟรีๆไปเลย (ไปอ่านต่อได้ที่ ThaiSEOBoard.com ใน “กระทู้ปลุกกระแส “แจก Template” สำหรับผู้ใช้ Script ของ Mr.RSS” เลยครับ ผมโม้ไว้เยอะเอาการ เอาใจมือใหม่แบบสุดๆ (แบบผม) เว็บบอร์ดแห่งนี้ ผมเข้าประจำ ชอบเข้าไปเก็บความรู้) ลำพังผมจะใช้มัน คงไม่ได้ใช้หรอกครับ เงินจะกินข้าวยังไม่มี โดเมนและ Host ยังไม่มีปัญญาจะซื้อ ถึงแม้จะใช้โดเมนที่ถูกสุดๆ คือดอทอินโฟร์ (.info) ก็ปาเข้าไป 80 บาทแล้วครับ เหอๆ

Read more…

About iDayBlog Hosting, ย้ายบล็อก

ไม่ได้เขียนบล็อกมาสองวัน ยอดคนอ่านลดดิ่งลงจนน่าใจหาย ทำเอาใจคอไม่ดีไปเหมือนกัน อุตส่าห์ประคบประงม ดูแลและอัพเดตข้อมูลในบล็อกไม่เว้นแต่ละวัน ช่วงนี้อาจหายหน้าหายตาออกไปบ้าง สืบเนื่องปัญหาส่วนตัวมะรมมะตุ้ม มันรุมเร้าเสียจนไม่อยากจะคิดอะไร ส่วนไอ้อินเตอร์เน็ตก็สามวันดีสี่วันไข้ ถึงแม้พักหลังมานี้เริ่มเข้าที่เข้าทางไปบ้างแล้วก็ตาม แต่ด้วยใจที่อยากจะเขียน มันก็อดไม่ได้ล่ะครับ ต้องหาเรื่อง ต้องเอาเรื่องให้ได้ พูดกวนจัง! เอาใหม่! ต้องสรรหาเรื่องมาเขียนให้ได้ล่ะน่า ส่วนวันนี้ก็แน่นอนล่ะ ว่าด้วยเรื่องติดสอยห้อยตามหรือ Follow นั่นเองแหละครับ แต่ก่อนที่จะไปถึงตรงไหน มาดูเรื่องนี้กันก่อน รู้สึกกันบ้างไหมล่ะครับว่า หมู่นี้บล็อกเกอร์ไทยซบเซาไปมากกว่าแต่ก่อนเยอะ หลายๆบล็อก ซุ่มตัวเองอยู่เงียบๆ ไม่กระโตกกระเตกแต่อย่างใด ถึงแม้จะมีบล็อกไทยถูกสร้างขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็น้อยนักที่จะหาอ่านเรื่องราวดีๆได้สักครั้งสักครา ก็เหมือนกับการต้มน้ำล่ะครับ ภายในบรรจุสมุนไพร เพื่อบำรุงร่างกายไว้มากมาย แต่ก็ไม่มีปัญญาที่จะนำมันออกมากิน เพราะนำไม่เดือดสักกะที จะรินนำมันออกมากินดิบๆก็ออกจะดูเถื่อนไปหน่อยล่ะมั้ง บล็อกเกอร์ไทยเองก็เหมือนกันล่ะครับ มีแต่คนเก่งๆทั้งนั้นด้วย และโดยส่วนมากจะใช้ WordPress จัดการระบบทั้งนั้น แต่ทั้งนั้น (จะเอาแต่ทั้งนั้นหรือรึไง) ก็ยังหาเนื้อหาดีๆมาอ่านยากเหมือนกัน เพราะเขาเหล่านั้นไม่ยักจะเผยแพร่ข้อมูลเท่าที่ควร (กระแหนะกระแหนหน่อยนะ) ไม่ใช่ว่าไม่ดี ก็ดีครับ แต่ดีในระดับหนึ่ง ซึ่งต่างจากของต่างประเทศเขามากเหลือเกิน ถ้าให้วัดเป็นระยะทางจากเหนือจดใต้ของประเทศไทย ยังเทียบไม่ได้กับฝ่ามือไอ้หรั่งตาน้ำข้าวเลย เหอๆ อย่าไปคิดอะไรมากนะครับ พักนี้ไอ้เดย์ออกจะไปเพี้ยนไปหน่อย ก็อย่าถือสามันนะ เอ้า… เอาเข้าไป นอกเรื่องมาก ซักรำคาญ ประเดี๋ยวจะว่าผมพูดพร่ำ ทำห่าอะไรกันนักกันหนา ไปหาเรื่องกันเลย

Read more…

Blog Tips Dofollow, Follow, Nofollow, Trackback

ทำใจมาหลายวันแล้วครับ สำหรับเจ้า Maxnet ทั้งๆที่เห็นบ่นๆกันระนาวตามเว็บบอร์ด ว่าพักนี้ชอบมีปัญหา ผมเองยังใจดี ว่าผลกระทบอาจยังไม่มาถึงชนบท คงจะยังในแถวเมืองกรุงโน่นล่ะมั้ง ไม่ยักจะรู้ว่าปัญหานี้ มันลุกลามไปทั่วประเทศ ไปไวเหมือนไฟลามทุ่งเลยครับ คงได้บ่นๆๆๆ แจ้งปัญหาไป นางก็บอกเดี๋ยวดูให้ ก็บอกนางไปว่าครับ ผมรอได้… เฮ้อคงหลายวันล่ะครับ ปัญหานี้ถึงจะแก้ไขได้ ตอนนี้เข้าใช้บริการของ Google ยากลำบากมาก จะเช็คเมล์ทีก็รอจนเมื่อยตุ้ม เพราะดันไปใช้เจ้า Gmail จะตรวจสอบบล็อกหน่อย ก็รอจนฟันแห้ง เพราะดันไปใช้เจ้า Google Analytics ครั้นพอจะติดตามข่าวสารหน่อย ก็อดที่จะเตะคอมฯไม่ได้ เพราะเสือกไปใช้ Google Reader พอจะเช่า Hosting ของต่างประเทศหน่อย ก็ชำระเงินไม่ได้ เพราะเขาใช้ Google Checkout เลยอด ไม่รู้จะหมดโปรโมชั่นตอนไหนอีก ตอนนี้ยิ่งถูกๆอยู่ด้วย เลยได้แต่คิด เออเอ็งเอาเข้าไป แล้วเราจะใช้ยังไงกันเนี่ย โอย… ดู Sitemap ก็ยังไม่ได้ แต่ครั้นจะไปโทษคนอื่น ก็คงจะไม่ถูกต้องมากนัก เพราะเราเลือกใช้บริการของที่นี้เอง บ่นๆๆ แล้วก็บ่นต่อไป

About iDayBlog เน็ตมีปัญหา

เราได้ทราบความหมายของ Tags กันไปบ้างแล้วนะครับ ก็ผมพึ่งโม้ไปหยกๆ เมื่อวานนี้เอง โดยเรื่องของเรื่องคือ “Tags นั้นสำคัญไฉน” ยังไงล่ะครับ และตามที่ผมได้โปรยทางไว้ตอนท้ายของเรื่อง ว่าเรื่องของ Tags นั้น ไม่ได้จบลงแค่นี้แน่ๆ ถ้าให้พูดไปแล้ว เรื่องมันยาวนะครับ เอาไว้ให้มีเวลาก่อนแล้วจะเล่าให้ฟัง อ้าว…เฮ้ย! ตกลงว่าตอนนี้ นายจะเล่าหรือไม่เล่ากันแน่เนี่ย ยังมาทำหน้าซื่อ ตีหน้าไขสืออยู่อีกเหรอ เหอๆ แบบฉบับความเพี้ยนจำต้องยกให้นายเดย์เค้าล่ะครับ นายคนนี้เขาเป็นเยี่ยงนี้มาตั้งแต่เกิด เอาเป็นว่าอย่าถือคนบ้า คนซาคนเขียน ประเดี๋ยวจะเกรียนไปซะเปล่า เรื่องของเรามันยังไม่จบ ยังไงก็ต้องมาตามอ่านต่ออยู่ดี อิอิ

โลกออนไลน์มันเปลี่ยนไป วิธีการประชาสัมพันธ์บล็อกให้เป็นที่รู้จักก็ย่อมเปลี่ยนตาม ซึ่งเป็นไปตามวัฎจักร กงกรรมกงเกวียน อันผันแปรไปตามยุคสมัย ครั้นจะรอให้เจ้ากรรมนายเวร มาทวงหนี้แค้น ก็คงจะรอชำระคุณกันไม่ไหว แต่ถ้าจะปล่อยบล็อกให้ลอยไปตามยถากรรม ก็คงเป็นอันต้องจบ ณ บัดนั้น เพราะฉะนั้นแล้ว มันต้องสรรหาวิธีการใหม่ๆ มาปรับใช้ให้ทันการณ์ครับ วิธีการนั้นก็คือ การเพิ่มชื่อบล็อกใน “Tags Directory”

Read more…

Blog Tips Tag Cloud, Tag in Thai, Tags, Tags Directory

ห่างหายการเขียนเรื่องราวยาวๆ มานานพอสมควรแล้วนะครับ เพราะมัวแต่ไปรีวิวบริการของเว็บไซต์ต่างๆกันอยู่ จนทำให้รู้สึกว่าพักนี้จะออกนอกลู่ไปมาก เหอๆไม่มีอะไรหรอกครับ บางทีมันนึกอะไรไม่ออก สมองมันตื้อไปซะเฉยๆ เลยหลุดประเด็นไปหยิบยกเรื่องที่พูดง่ายๆมาบอกเล่าเก้าสิบแทน อย่าด่าว่าให้แค้นเคืองโกรธ (โทษฉันใย) กันเลย ถึงแม้จะนอกลู่ไปบ้างแต่ก็ยังไม่นอกทางใช่ไหมคะ เฮ้ยครับ! อย่างไรก็จะพยายามจับจุดให้เนื้อหา มันละเลงกันอยู่ในวงของมันอยู่ดีล่ะครับ มาว่าเรื่อง Tags ของเรากันดีกว่า ก่อนที่ผมจะพาเพื่อนๆไปลงอวย เฮ้ย! ลงเหว (พูดยังกะเราเป็นหมูซะงั้น) เราๆท่านๆคงคุ้นกับคำว่า Tags กันมาบ้างแล้วนะครับ หรือถ้ายังไม่คุ้นก็ไม่ต้องห่วงเลย ยังไงผมก็จะเขียนให้คุ้นอยู่ดี ไปกันเลยครับ

Tags คือคำหรือสำนวนสั้นๆที่ถูกใช้เรียกแทนเนื้อหาของเรื่องราวหนึ่งๆ บางทีก็เรียกสั้นๆได้ว่า “ป้ายชื่อ” หรือ Label ซึ่งระบบ Label นี้เองที่ถูกใช้ใน Blogger.com ออกจะไม่เหมือนกับชาวบ้านเขาหน่อย อีกหนึ่งคืออยากวาง มาตรฐานเป็นของตนเองอันนี้ไม่อาจทราบได้ครับ เพราะส่วนมากแล้วระบบของเว็บไซต์และบล็อกใหม่ๆ จะติดระบบ Tags มาด้วย WordPress เองก็พึ่งปรับระบบ Tags แบบใหม่ (มีในรุ่น 2.3) มาใช้ภายในแทน กล่าวคือแต่ก่อนนั้นจะอาศัยปลั๊กอินในการช่วยทำ Tags ครับ

Read more…

Blog Tips Flickr Tags, Keyword, Label, Tag Cloud, Tags, Technorati Tags, คำค้น, ป้ายชื่อ