ไอเดย์บล็อก

วันนี้มาแบบขำๆครับพี่น้อง ไม่มีอะไรหรอก แค่นึกอะไรขำๆออกได้อย่างหนึ่ง สังเกตุไหมครับว่า การตั้งชื่ออะไรก็แล้วแต่ ถ้านึกอะไรไม่ออกก็มักเติมไอเข้าไปก่อนหน้าเสมอ ตัวอย่างง่ายๆแต่ดังๆ นั่นคือเครื่องเล่น iPod ของ Apple Inc. ตามมาด้วย iPhone (ถึงแม้จะตั้งขึ้นมาแล้วดันไปคล้ายคลึงกับ อันที่เขาตั้งไว้ก่อนแล้วก็เหอะ) แล้วต่อด้วย iGoogle ที่ผมกำลังเขียนถึงอยู่นี้  แต่ใครจะไปรู้ล่ะครับ ว่า iDayBlog นั้นผมคิดขึ้นมาได้อย่างไร เอิ๊กๆ ประเด็นมันคือ คิดไม่ออกนั่นแหละ และอย่างที่รู้ล่ะครับ โดเมนชื่อสั้นๆ ถ้าจะจดใช้งานในปัจจุบันนี้ แทบจะหาไม่ได้เลย ยิ่งโดเมนเนมที่มีตัวอักษร หรือกลุ่มคำที่เป็นเป้าหมาย หรือเป็นคีย์เวิร์ดที่มีการแข่งขันกันสูงในตลาดออนไลน์ด้วยแล้ว ยิ่งโอกาสน้อย ถึงน้อยมากๆ ที่จะหลุดมาถึงมือเรา ไอ้ตัวเราก็ไม่ได้ไวเหมือนปรอท คงจะไปฉกชื่อสั้นๆ สวยๆมาชมเชยหรอกจริงมั๊ย?

แต่… จะเขียนบล็อกหรือสร้างแบรนด์ให้ตัวเองสักที มันต้องเริ่มตั้งแต่ชื่อโดเมนมาแล้วล่ะครับ จุดมุ่งหมายเราเพื่อขายตัว เฮ้ย…นำเสนอตัว ดังนั้นโดเมนเนมเราต้องมีเอกลักษณ์ และหาจุดต่างของตัวเองให้เจอ จะไปจดชื่อเป็นคีย์เวิร์ดที่เราจะเขียนถึงนั้น มันไม่ใช่แนวครับ และผมถือว่าคนที่จดโดเมนเหล่านี้ จะเป็นการปิดกั้นตัวเองเสียมากกว่า (ถ้าจดไปทำอย่างอื่น ไม่ใช่นำมาเขียนบล็อกก็ว่าไปอย่าง) ทั้งนี้เพราะเราจะเขียนเรื่องอื่นๆไม่ได้ ต้องเขียนให้ตรงกับชื่อที่เราจด ตรงกับคอนเซ็ปท์ที่เราวางไว้ แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่ดีล่ะครับ ถ้าเราอยากเปลี่ยนแนว ถ้ามันยังเป็นแนวทางของเราอยู่ ย่อมทำได้อยู่ฉันนั้น ก็มันเรื่องของตูอ่ะ มีไรอ่ะเปล่า? ฉะนั้นเรื่องนี้ ผมจะไม่ขอเถียงล่ะกัน เอิ๊กๆ (ตัวอย่างด้านล่างนี้ ผมลองเปลี่ยน Theme ดูนะครับ ออกมาได้อย่างสวยสดงดงาม น่าดูน่าชมทีเดียว)

พี่น้องคงเคยเล่น Google Personalize Homepage หรือชื่อใหม่อย่างเป็นทางการว่า iGoogle มาบ้างแล้วนะครับ ส่วนตัวแล้วผมก็ไม่ค่อยจะเข้าไปยุ่งกะมันหรอก ปล่อยๆเป็นค่าเริ่มต้นไว้เช่นนั้นแล ขี้เกียจแต่งครับ สั้นๆ เพราะหน้าตามันก็พื้นๆของมันนั่นแหละ แต่งยังไงก็ยังดูรกๆ (ในสายตาผม) อีกทั้งผมว่ามันไม่จำเป็นด้วยล่ะมั้ง หรืออาจเป็นเพราะผมมีไอเดย์อยู่ล่ะมั้ง ถึงไม่ยอมไปใช้บริการของที่นั่น แต่ช้าแต่…วันนี้ ผมต้องคิดใหม่แล้วล่ะครับ พอดีว่าไปเจอ iGoogle Theme สวยๆ เข้า (ถึงจะไม่มากมายเท่า Theme ของ WordPress ก็ตามที) บางคนอาจเห็นแล้วก็ข้ามไปล่ะกัน เพราะผมเองพึ่งเห็นอ่ะเลยหยิบยกมาแนะนำกันนี่แหละ รวมรวมเป็นสารบัญเสียด้วย อย่างนี้ต้องแวะเข้าไปดูกันหน่อยล่ะครับ ตามนายเดย์ไปเลยที่ iGoogle Theme Directory

เขียนมาจะจบอยู่แล้ว ยังงงๆว่า iGoogle จะดวลกับ iDayBlog ยังไง หุหุ จะยังไงก็แล้วแต่ครับ ถือว่าตั้งหัวข้อหลอกล่อให้อ่านก็แล้วกัน พี่น้องท่านไหนหลงเข้ามาอ่าน ก็ถือว่าโดนนายเดย์หลอกเข้าให้แล้วครับ เอิ๊กๆ

Google Personalize Homepage, Google Theme Directory, iDayBlog, iGoogle, iGoogle Theme

สวัสดีครับพี่น้อง วันนี้นายเดย์จะพาพี่น้องไปเรียนรู้กับเจ้า Gravatar กันหน่อย หลายๆคน คงรู้จักไปบ้างแล้ว แต่หลายๆคนคงยังไม่รู้แน่เชียว ว่ามันมีไว้ทำไม และมีไว้เพื่ออะไร ทั้งนี้ผมสังเกตุจากหลายๆท่าน ที่เข้ามาคอมเม็นต์ที่ไอเดย์ แห่งนี้นะครับ เพราะส่วนใหญ่ ยังไม่มีรูปภาพแสดงแทนตัวเองเลย ผมเลยจัดการเอารูปลิงน้อย ที่ทำท่างงๆ มาใส่แทนคนที่ยังไม่มีรูป ยังไงล่ะครับ คงคุ้นตากันนะครับ เวลาที่เข้ามาคอมเม็นต์กัน (ไม่ใช่รูปอีโมชั่นนะครับ คนล่ะตัว)

สำหรับใครที่ดูไม่ออกว่ามันอยู่ส่วนไหน ผมก็จัดการจับภาพมาให้ดูอีกล่ะครับ ด้านบนคอมเม็นต์ของคุณ “mapandy” มี Gravatar ครับ ส่วนด้านล่างเป็นความคิดเห็นของ “kkk1” นั้น ไม่มี Gravatar ดังนั้น ภาพที่ดึงออกมาแสดงจะเป็น รูปภาพเริ่มต้นที่ผมตั้งค่าไว้คือเป็นรูปลิงค์น้อย ทำหน้างงๆ (อาจเปลี่ยนแปลงได้) และในที่นี้ผมเซ็ตขนาดไว้ที่ 50*50 Pixel เราสามารถกำหนดได้สูงสุดที่ 80*80 Pixel ครับ (ถ้ากำหนดขนาดขึ้นไปให้ใหญ่กว่านั้น มันจะรีเซ็ตตัวเองให้แสดงรูปภาพขนาดเล็กๆ เพียง 10*10 Pixel)

แต่ก่อนนั้น ผมเองก็ไม่อยากจะใช้ Gravatar เหมือนกัน เพราะมันจะดึงข้อมูลจากเว็บนี้ โดยดึงรูปภาพที่พ่วงกับอีเมล์ของเราออกมา การเชื่อมต่อตรงนี้ มันช้ามากๆครับ แต่ปัจจุบันนี้เร็วขึ้นกว่าเดิมมาก อาจเป็นด้วยการที่กลุ่ม Automattic (กลุ่มที่พัฒนาและดูแล WordPress.com, Akismet.com ฯลฯ) เข้าซื้อกิจการ และมีการพัฒนาต่อเนื่องมาล่ะมั้งครับ ถ้าใครได้ติดตามข่าวของ Gravatar จะรู้ว่า มีช่วงหนึ่งที่ทาง Gravatar ปิดปรับปรุงชั่วคราว คงเป็นช่วงนั้นล่ะครับ ที่ทำให้อะไรๆ ทำงานได้ดียิ่งขึ้น

ติดตามอ่านเรื่องนี้แบบเต็มๆ »

Avatar, Gravatar, Gravatar Comment

หายตัวไปสอง-สามวัน เนื่องจากติดภาระกิจนิดหน่อย กล่าวคือเดินทางไปร่วมงานศพ และไว้อาลัยกับการจากไปของพ่อ ของน้องสาวผู้หนึ่ง และต้องขอแสดงความเสียใจ และไว้อาลัยให้กับการจากไปของท่านในครั้งนี้ด้วย ท่านไปสงบแล้ว ไอ้เราที่อยู่มันก็ต้องดิ้นรนต่อสู้กันต่อไป ยังมีเวลาใช้ชีวิตอีกเยอะ ยังต้องประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆ มากมาย สิ่งไหนที่ทำแล้วมันดีต่อส่วนรวม เราก็ทำๆไปเถอะครับ อย่าหวังอะไรเพื่อให้เข้าตัวเองให้มาก ยังไงก็ขอให้สู้ต่อไปแล้วกันน้องสาว!!!

ผมเขียนถึงเรื่อง Spam 2.0 ไปแล้วหนึ่งเรื่อง และขอต่อเนื่องเลย กับเรื่องที่จะนำเสนอต่อไปนี้ โดยคราวก่อนนั้น เราได้พูดถึง Ping และ Tags ไปแล้วนะครับ พี่น้องคนไหนยังไม่ได้อ่าน ก็ขอให้กลับไปอ่านโดยพลันเพราะเดี๋ยวถ้าท่านไม่อ่าน ท่านจะตกรถไฟขบวนนี้ไป เอาล่ะต่อๆ Spam 2.0 ตัวถัดมาก็คือ Social Bookmarking ครับ ซึ่งเว็บไซต์ที่เป็น Social Bookmark นี้ถูกมองเป็นหนึ่งในจุดมุ่งหมาย ที่เหล่าสแปมเมอร์มือดีจ้องจะเล่นงานให้อ่วมกันเลย สังเกตุกันไหมครับว่า มีปลั๊กอิของ WordPress หรือไม่ก็โปรแกรมที่สามารถให้เรา ส่งลิงค์ของเรื่องราวต่างๆ เข้า Social Bookmark เหล่านี้ ได้โดยง่าย ผมเองก็พบเห้นและผ่านตามามากครับ ไม่เว้นแต่ในไทยเราเอง ก็มีคนที่สร้างเครื่องมือเหล่านี้ขึ้นมา อีกทั้งมีการโปรโมทกันนักกันหนาว่าเป็นวิธีการที่ถูกต้อง ไร้จรรยาบรรณสิ้นดี ในกรณีที่ผมว่าไร้จรรยาบรรณนี้ ไม่ใช่ว่าสร้างเครื่องมือขึ้นมาหากิน และใช้ในทางที่ผิดนะครับ แต่ผมหมายถึงการหลอกลวงผู้ใช้งานอย่างเราๆท่านๆที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่อะไร ยิ่งหน้าตาบ้านนอก อย่างผมนี่แหละ เขาว่าหลอกกันง่ายๆและซึ่งๆหน้าเสียด้วย อีกทั้งถ้านำมาใช้แล้ว อาจโดน Social Bookmarking แหล่งต่างๆนั้น แบนเอายังไงล่ะครับ ในที่นี้ใครล่ะจะรับผิดชอบ คนซื้อมาใช้หรือคนขาย คนที่ขายๆนั้น เขาจะไม่บอกเราหรอกครับว่า มันเป็นเครื่องมือที่นำมาใช้แล้ว มันผิดที่ผิดทาง แต่พอเราโดนแบนขึ้นมาก่อน เขาถึงจะบอกเรา และเมื่อถึงเวลานั้น ใครล่ะจะช่วยพี่น้องได้ คงต้องช่วยตัวเองแล้วล่ะครับ

ผมจะไม่ขอเอ่ยนาม เครื่องมือเหล่านี้นะครับ เพราะอาจจะไปกระทบกระทั่งใครๆเขาได้ เอาเป็นว่าพิจารณา ตามวิจารญาณที่ท่านมี ตรึกตรองดูว่าเครื่องไม้เครื่องมือเหล่านั้น มันเข้าข่ายกับที่ผมเขียนไว้นี่หรือเปล่า

พ้นจากตัวนี้ไปแล้วก็เข้าสู่ตัวถัดไป นั่นคือ Spam Comment ยังไงล่ะครับ พี่น้องรู้หรือเปล่าว่า กว่าร้อยล่ะ 90 ของคอมเม็นต์ทั้งหมดนั่นคือความคิดเห็นขยะ หรือ Spam Comment ทั้งนั้น และนั้นก็ย่อมแสดงว่าไม่ถึงร้อยล่ะ 10 เท่านั้น (อ้างอิงสถิติจาก Akismet) ที่เป็นความคิดเห็นจริงๆ ช่องว่างระหว่างน้ำดีและน้ำเลวตรงนี้ มันชั่งเว้นวรรคกันยาวเหลือเกินครับ และมันทำให้ผมรู้ว่า ข้อมูลที่อยู่บนอินเตอร์เน็ตนั้น มันเริ่มจะเน่าขึ้นไปทุกขณะแล้วนะเนี่ย และปัจจุบันนี้ก็มีเครื่องมือ ที่ใช้ในการคอมเม็นต์โดยเฉพาะ มองดูอาจไม่ใช่อะไรที่ผิด ถ้าคนใช้ไม่ได้ทำให้มันผิด กล่าวคือ ถ้าคนที่ใช้มัน ไม่นำมันมาโจมตีหรือคอมเม็นต์มั่วซั่ว มันก็ยังเป็นเครื่องมือที่ดีอยู่ได้ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตาม ที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือ Spam 2.0 แล้วล่ะก็ ความซวยนั้นจะมาเยือนบล็อก ที่เป็นจุดมุ่งหมายของมันนั้นๆ แต่ทั้งนี้แล้วก็ต้องขอบคุณ ผู้ที่พัฒนาตัวต่อต้านสแปม อย่าง Akismet หรือตัวอื่นๆ นะครับ ที่พอจะเป็นตัวช่วยยับยั้งมันได้ ถึงจะกั้นได้ไม่หมดก็ตามที

ต่อจากนั้นมาดูที่วิธีการ Spam ตัวสุดท้ายที่ผมจะกล่าวถึง มันคือ Trackbacks นั่นเอง กล่าวคือเมื่อพวกนี้  เข้ามาคอมเม็นต์ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เลยจัดการยิง Trackbacks เข้ามาเลย เป็นการอ้างอิงกันระหว่างเนื้อหาของเรากับเนื้อหาของมัน เชื่อมต่อกันในรูปแบบคล้ายๆ คอมเม็นต์ แต่ไม่ใช่ พวกนี้ผมก็โดนบ่อยมากครับ ส่วนมากจะยิงกันมาโดยอาศัย URL จาก Google Group เพื่อให้ดูมีราศรีจับขึ้นมา อีกทั้งเพื่อหลีกหนีการตรวจจับจากตัวต่อต้าน Spam อย่าง Akismet อีกด้วย กรณีเช่นนี้มีให้เห็นบ่อย ถึงบ่อยมาก บางทีก็มาแบบเนียน บางทีก็มาแบบโจ่งแจ้ง แต่ที่สำคัญคือมันมาแบบเนียนๆนี่แหละครับ อ่านดูครั้งแรก ฟังดูเข้าท่า แต่หลังๆมา มันก็ข้อความเดียวกันนี่หว่า อะไรประมาณนั้น ต้องระหวังกันให้ดีนะครับพวกนี้ หลายคนอาจจะมองว่า บล็อกที่ใช้ภาษาอังกฤษจะเป้าเป้าหมายหลักของมัน ต้องคิดใหม่เสียนะครับ เพราะบล็อกไทยอย่างไอเดย์ นี่ก็โดนมากเหลือเกิน (บล็อกเราดังอ่ะเปล่า) ถ้าไม่ได้ Akismet เข้าช่วย ป่านนี้คงเป็นบ่อของ Spam แล้วมั้ง และมันคงแพร่ขยายพันธ์ออกไปอีกได้ไม่รู้จบ

การเข้าสู่ยุคของ Web 2.0 ก็นำมาซึ่งเทคโนโลยี และรูปแบบใหม่ๆของการสร้างเว็บไซต์ แต่นั่นนำมาซึ่งหายนะ และความชั่วร้าย อาณาจักรโลกมืด เริ่มตีฝ่ากำแพงเบอร์ลินเข้ามา เอิ๊กๆ หมายถึงว่ารูปแบบมันพัฒนาออกไป พวก Spammer ก็รู้จักปรับตัว และนำรูปแบบใหม่ๆเข้ามาใช้เช่นกัน เป็นเหมือนเงาตามตัวนั่นแหละครับ เอ็งไปไหน ตูไปด้วย ถ้าจะซวย เราก้ต้องซวยด้วยกัน หุหุ เจอกันในเรื่องโม้เรื่องถัดไปนะครับ ไปล่ะครับ

Akismet, Social Bookmark, Spam 2.0, Spam Comment, Trackbacks

สวัสดีครับพี่น้อง ช่วงนี้คงอยู่ดีมีแฮง (ภาษาบ้านผม “อยู่ดีมีสุข”) กันทุกคนนะครับ ขอบคุณที่แวะมาอ่านไอ้บ้าอย่างผมเขียน อยู่ทุกวี่ทุกวันนะครับ เอิ๊กๆ ว่ากันว่าคนเข้าไอเดย์ มันเรียกบล็อกผมว่าไอ้เดย์อยู่เรื่อย ก็แหม! แค่เติมไม้โทเข้าไปหน่อย เล่นความหมายเปลี่ยนไปเลยในทันทีทันใด แต่ไม่เป็นไรครับ คิดอยากจะเรียกอย่างไรก็เรียกกันไป แต่อย่ามาเรียกไอ้เดย์ ให้ได้ยินถึงหูผมแล้วกัน ไม่งั้นมีเคือง เอิ๊กๆ

วันนี้ผมเตรียมรูปไว้เยอะครับ หนึ่ง-สอง-สาม-สี่-ห้ารูป (เท่าไหร่กันแน่วะ) กะว่าจะเขียนเรื่องง่ายๆเรื่องนี้ ให้มันดูเข้าใจยากๆเฉยๆล่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก (อ้าวไหงทำงั้นล่ะเดย์) วิธีการขั้นเทพที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เด็กทำตามได้ ผู้ใหญ่ทำตามก็ดี เพราะจะได้รีดความสามารถของ WordPress ออกมาได้อย่างสุดๆ สมกับราคาคุยของผมหน่อย เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า ปกติแล้ว เวลาเราจะเข้ามาเขียนบทความใดๆก็ตาม เราก็ต้องเข้าระบบ Admin มาก่อน (ของมันแน่อยู่แล้ว) จากนั้นเราก็ต้องเข้ามาที่หน้าเมนู Write เพื่อเข้าสู่หน้าต่างแก้ไข และเขียนเรื่องราวต่างๆลงไป ถูกต้องหรือเปล่าครับ และในหน้าต่างแก้ไขนี่เอง จะประกอบด้วย เมนูอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด (มันก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้นหรอก) ผมเองบางทีก็ใช้ไม่หมดทุกเมนู ที่เขามีมาให้หรอก อาศัยว่าเขียนหลายที่หลายบล็อก แต่ละบล็อกก็จะเขียนและใช้คำสั่งร่วม ที่แตกต่างกันออกไป จนทำให้ตอนนี้ผมสามารถดึงทุกเมนู ออกมาใช้งานได้หมด มันก็เท่านั้น

เอาล่ะครับ ผมเชื่อว่า (เดาเอา) บล็อกเกอร์หลายๆท่าน คงจะไม่ได้บ้าบอคอแตก ระห่ำเขียนบล็อก จนไฟแล๊บแพล๊บๆ เหมือนผมล่ะกัน ส่วนมากก็เห็นมีเขียนกันคนล่ะที่ หรือบางท่าน ก็ไม่มีที่จะเขียนด้วยซ้ำ (น่าสงสารจัง) อาจจะดึงความสามารถส่วนนี้ออกมาได้ไม่หมด หรือบางท่านอาจมองข้ามชอทเล็กๆนี้ ไปเลยก็ได้ มาๆดูกันสักที รู้จักส่วนนี้ของ WordPress กันหรือเปล่า “WordPress Bookmarklet” ดังรูปด้านล่างนี้เลยครับ (เตรียมมาให้กลัวไม่เห็น)

ผมตั้งใจทำรูปให้มันดูมั่วๆเฉยๆล่ะครับ สับขาหลอกเฉยๆล่ะนะ ว่าไป WordPress Bookmarklet นี้จะอยู่ในหน้าต่างแก้ไขเลยครับ พี่น้องลองเข้าดู (Write) เลื่อนสะกรอบาร์ลงมาด้านล่าง เกือบท้ายสุด แล้วจะโป๊ะเช๊ะเลยล่ะครับ (ว่าไปแล้ว ผมก็มองข้ามมันไปเหมือนกัน หุหุ) พี่น้องจะเห็นลิงค์ Press It -iDayBlog.com (เปลี่ยนไปตามชื่อบล็อกของพี่น้องครับ) พอเราเอาเมาส์ไปชี้หน้ามัน มันก็จะปรากฏกายเป็นโค๊ด จาวาสคริปท์ขยักขยือตรงบาร์แสดงสถานะ (Status Bar) แต่พี่น้องก็อย่าสนใจมันเลยครับ แล้วนายจะเขียนทำไมของนายวะ เอิ๊กๆ ให้พี่น้องคลิกขาว เฮ้ย!!! คลิกขวา แล้วจะเจอคำสั่ง Bookmark This Link… (ผมใช้โปรแกรมท่องเว็บ Firefox นะครับ ถ้าใช้ IE ก็ Add to Favorite และถ้าเป็น Opera ก็ต้อง Bookmark Link นะครับ) ดูรูปๆครับ อุตส่าห์ตั้งใจทำมาเพื่อพี่น้องโยเฉพาะ

ติดตามอ่านเรื่องนี้แบบเต็มๆ »

Bookmark, Press It, WordPress Bookmarklet

เขียนเรื่องหนักๆมาหลายเรื่องหลายตอน วันนี้ขอเรื่องเบาๆ และเป็นเรื่องที่เขียนกันได้ง่ายๆหน่อยก็แล้วกันนะครับ เพราะผมจะมาพูดถึงเรื่องของ Theme กัน แต่ทั้งที่จริงก็ไม่อยากจะพูดบ่อยหรอกครับ หลายคนเขาค้อนผมมา ว่าเรื่อง Theme นี้ มันหาได้ง่ายๆอยู่แล้ว หาที่ไหนก็ได้ หุหุ แต่ก็ยังมีหลายต่อหลายท่านมากนะครับ ที่ถามหาแหล่งดาวน์โหลด Theme สวยๆมาใช้กัน สำหรับผมแล้ว ไม่ได้ชอบอกชอบใจ กับ Theme ที่ออกแบบโดยฝรั่งตาน้ำข้าวหรอกนะครับ ผมว่ามันดูเชยๆอ่ะในสายตาผม ผมออกจะเลือก Theme ที่อยู่แถวๆเอเชีย อย่างจีนนี้เสียมากกว่าครับ เรื่องออกแบบดีไซด์นั้น มันกินขาดอยู่แล้ว และผมก็เคยพูดไว้ บ่อยครั้งแล้วด้วย

จะเห็นได้ว่าตั้งแต่เขียนไอเดย์บล็อกมา ผมเปลี่ยน Theme ไปแค่ครั้งเดียวเอง ดูเหมือนว่าผมจะรักเดียวใจเดียวเสียจริง ถ้าลองได้หลง ก็หลงจนหัวปักหัวปำ และต่อมาผมก็เปลี่ยนมาใช้ Theme ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ จนทำให้เกิดกระแสไอเดย์ฟีเวอร์ขึ้นมา (ว่ากันไป) เพราะหลายต่อหลายท่าน ก็ไปดาวน์โหลดมาใช้เช่นกัน (เดี๋ยวสักวันผมจะรวบรวมบล็อกไทย ที่ใช้ Theme ตัวนี้มาให้ดูกันนะครับ แล้วท่านจะรู้ว่า บล็อกเกอร์ไทยเราใช้เยอะกันจัง) แม้แต่บล็อกเกอร์หนุ่มรูปงามอย่างพี่แพท ฉายาบล็อกเกอร์หลายใจ เอิ๊กๆ ผมตั้งให้เองแหละ ก็ดันเปลี่ยนมาใช้ Theme ตัวนี้้ด้วย ไม่ใช่พี่แพทคนเดียวนะครับ ยังมีอีกหลายท่านที่มา ขออนุญาติผม รวมไปถึงขอ Theme ตัวนี้ไปใช้เลยก็มี ผมเองก็งงเหมือนกันครับ ว่ามาขอทำไม ผมก็ไม่ได้ลบเครดิตที่เป็นลิงค์กลับแต่อย่างใด อยากได้ก็ตามไปโหลดมาใช้ มันก็เท่านั้นเองครับ

และไอ้เรื่องเครดิตนี่แหละสำคัญมากๆครับ (สำหรับผมนะ) และผมก็ย้ำไว้ตั้งหลายต่อหลายรอบแล้ว ว่าไม่ควรลบลิงค์ของผู้พัฒนาออกไป เพราะผมถือว่าเป็นการให้เกียรติคนผู้พัฒนาคนนั้นๆด้วย (อุตส่าห์นั่งทำหลังขดหลังแข็ง กว่าจะได้ออกมาสักหนึ่ง Theme ใช้เวลานานพอดู ทีเดียวนะนั่น) เพื่อนๆลองคิดดูสิครับว่า ถ้าเราทำอะไรลงไปสักอย่างหนึ่ง สมมุตินะครับสมมุติ ถ้าเราอยากจะทำ Theme ออกมาสักตัวหนึ่ง ให้ผู้คนได้ดาวน์โหลดไปใช้กัน แต่พอแจกไปใช้ได้สักพัก ผู้ที่ดาวน์โหลดไปใช้งาน ดันไปลบ (หรือเปลี่ยน) เครดิต อ้างว่าตนออกแบบซะงั้น แล้วลองคิดดูสิครับว่า เราเองจะเสียใจแค่ไหน ลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดูสิครับท่าน แล้วท่านจะร้องอ๋อขึ้นมาทันที ว่านายเดย์พูดจริง ทำจริง

แต่ทั้งนี้แล้ว ถ้าเราแก้ไข  เราก็เขียนบอกว่าแก้ไขครับ เพราะ WordPress Theme โดยส่วนมากแล้ว จะติดเครดิตแบบครีเอทีฟคอมมอนส์ (Creative Commons) มาเกือบทุกตัวอยู่แล้ว ซึ่งจะอนุญาติให้เราปรับแต่งแก้ไขอะไรต่างๆได้ แต่ต้องอ้างถึงคนพัฒนาเริ่มต้นอยู่ดี หรือไม่ก็ปรับได้ แต่ไม่ใช้ในเชิงพาณิชย์ จำไว้นะครับ อ่านรายละเอียด และข้อตกลงให้ดี เดี๋ยวเขาฟ้องครีเอทีฟคอมมอนส์ล่ะยุ่งเชียว เพราะเร็วๆนี้ ในไทยเราคงเปิดอย่างเป็นทางการซะที (หรือว่าเปิดไปแล้ว หว่า???)

ลักษณะเช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไปครับ (บล็อกเกอร์ไทยเราก็มี) ถ้าผมเห็นเช่นนั้นแล้ว ผมก็จะเงียบไปครับ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่มันจะทำให้ความรู้สึกผมที่มีต่อคนผู้นั้น ต่ำลงไปด้วย ผมไม่สนหรอกว่าจะเก่งวิเศษวิโสมาจากไหน อยู่ที่ว่าเขาจะแบ่งปันให้กับเราได้มากแค่ไหน มันก็เท่านั้น และการทำการเช่นนั้น มันย่อมทำให้เกียรติของตนเองต่ำลง เป็นเงาตามตัวครับ เหนือฟ้า ยังมีฟ้า เหนือของเหนือฟ้ายังมีเทวดา และเหนือเทวดา ยังมีน้องฟ้าอยู่ (ตกลงเค้าทำอะไรกัน) คุณอาจหลอกตัวเองและผู้ใช้งานอื่นๆได้ แต่ถ้าเป็น WordPress คุณหลอกนายเดย์ไม่ได้ เอิ๊กๆ จบแบบ เทพๆเช่นนี้แล

ปล. กะจะเอาเบาๆกลับกลายเป็นหนักอึ้ง คิดมากไปหรือเปล่าเราเนี่ย..วันนี้มาดึกกว่าทุกวัน ไปนอนล่ะครับ อรุณสวัสดิ์นะครับ

Theme, WordPress, WordPress Theme, บล็อกเกอร์